João 6

No Tahut na Hininaawas (GFKS) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Io, menamur ta kakarek, Jisas ga hana kutus no taho kis Galili, nong di kilam bileng ie be taho kis Taiberias.
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 Ma a tamat na matanabar sakit di ga mur ie kinong di gate nes ira nuno dades na hakilang ing iga gilgil ura haalon ira ina minaset.
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 Io, Jisas ga hanahut utuma ra gagena uladih, gom kis kaia, di ma ira nuno bulu na harausur.
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 Ma no pana bung tano Nian na Sinakit gar na Iudeia gate hutate.
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 Ma be Jisas ga nanaas hut, iga nes ra tamat na matanabar, di ga hananawat tupas ie, igom tange tane Pilip, “Dait na kul beret ha, ikin ra matanabar di nage en?”
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 Iga tiri hokike ura walwalar Pilip kinong igate nunure ter ing na gil hobi.
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 Pilip ga balu ie be, “Airuo maar na barbarat pai nale haruat be da kul beret me, kaie di bakut tiketike di nage en ta dahine!”
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 — ausente —
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 — ausente —
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 Io, Jisas ga tange, “Mu tange ta ira matanabar be di na kis.” Ma ra bilai na pito ta ikino katano ma ira matanabar di ga kis napu. Ma no winawas ta ira tunana sene mon ga haruat ma ra liman na arip.
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 Io, Jisas ga kap leh ira beret, igom tanga tahut utuma hone God, iga pidik, di gom palau ira matanabar me, haruat at ta ira nudi sinisip. Ma iga gil bileng hobi ma ira aen.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Ma be di gate ian hahos, Jisas ga tange ta ira nuno bulu na harausur, “Mu na kap hulungan ira subanaa di. Waak di hasurum bia ira petna.”
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 Io, di ga kap hulungan ira sumsubana ta ira liman na beret ing ira matanabar di ga en subaan. Ma di ga sang hahung ra sangahul ma iruo na kalot me.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 Ma be ira matanabar di ga nes ikin ra dades na hakilang Jisas ga gil ie, di ga tange be, “Tutuno sakit, ikin ra tunana, aie no tangetus nong na hanawat ukira tano ula hanuo.”
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 Ma ne Jisas ga nunure kilam be di gate hutate ura hinanawat ura hahait ie be na king. Io, iga hana sene leh sukun di utuma ra uladih.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 Ma be igate matmatarahien, ira nuno bulu na harausur di ga hanasur utusu tano taho kis.
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 Di ga kawas tike mon kaia, di gom hanana kutus no taho kis utuma Kapeneam. Igate bung um ma ne Jisas iat baak panim kaia ho di.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Karek um, no dades na dadaip gate pupuh ma no taho gate lagures.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 Ma be di gate haluso ra liman ma tike be a liman ma iruo na kilomita, di ga nes leh Jisas ga hananawat nalu tano ula tes ukaia tano mon. Ma di ga manga burut.
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 Iesene Jisas ga tange ta di, “Aiou mon, waak mu burut.”
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 Ma be igate tange ter hobi, di ga sip be na kawas tano mon. Ma kaie iat mon, no mon ga sapa na waseser ho di ga hanana ukaia.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 Io, ma tano bung menamur, no tamat na matanabar ing di ga kis ter tano mes na palpal tano taho kis, di ga lik kawase be tikenong sene no mon ga kis ter baak kaia. Ma di ga nunure be ira nuno bulu na harausur di ga hana leh, ma ne Jisas pai gale tikai ma di.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 Ma ari mes na mon merasi tano taman Taiberias di ga sapa hutate tano katano ira matanabar di ga en ira beret namur ta ing Jisas gate tanga tahut ter urie.
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 Ma be ira matanabar di ga nanaas ter be Jisas panim, ma ira nuno bulu na harausur bileng, di ga kawas ta ira mon, di ga mur utuma Kapeneam ura ninaas tana.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 Ma be ira matanabar di ga nes tupas Jisas tuma tike palpal tano taho kis, di ga tange tana, “Tena harausur, hunangesa u hana ukira?”
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 Io, Jisas ga balu di be, “Mu hadado baak! Mu naanaas tagu kinong mu ga en ira beret ma mu ga hahos ine. Iesene pa mu le naanaas tagu kinong be mu te nes kilam ira dades na hakilang iou gil.
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 Waak mu papalim utano nian nong na sana. Iesene i tahut be mu na papalim utano nian nong na kis ter iat ma ina ter no nilon hathatikai. Nong a Turadi ie na tabar mu ma ikin at ra nian, kinong God no Tamana te hamanis be i haut ter ta ing i gilgil.”
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 Io, di ga tiri Jisas, “Mem na gil ra so, kaie mem nage palim ira pinapalim God i sip ie?”
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 Ma ne Jisas ga balu di be, “No pinapalim nong God i sip be mu na gil ie horek. Mu na nurnur ta nong God gate tule ie ukira.”
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 Io, di ga tiri ie, “A mangana dades na hakilang so nu gil, mem nage nes, kaie mem nage nurnur tam? I tale be nu gil tike linge hoke ga hanawat ta ira hintubu mem?
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 Di ga en ra mana tuma ra katano bia. Ma no nianga tane God di ga pakat ie i tange bileng hobi. I tange horek: ‘Iga tabar di ma ra beret metuma ra mawe ura enen.’”
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 Ma ne Jisas ga tange ta di, “Mu hadado baak! Pata be Moses kaie ga tabar mu ma ra beret metuma ra mawe. Iesene no Tamagu kaie ga tabar mu ma ra beret tutuno metuma ra mawe.
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 Urah, no beret metuma hone God, aie nong i hanasur metuma ra mawe ma i ter lon ta ira turadi.”
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 Io, di ga tange tana, “No Watong, mem sip be nu tamtabar haitne mem ma ikin ra beret.”
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 Ma ne Jisas ga tange ta di horek: “Aiou mon, no beret na nilon. Nong i hana tupas iou ma i nurnur tagu, paile tale tutuno iat be na taburungan be na sip maru baling.
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 Ma hoke iou te tange ta mu, a tutuno be mu te nes iou, iesene pa mu le nurnur tagu.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 — ausente —
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 — ausente —
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 Ma no sinisip tano nong ga tule iou ukira i horek. I sip be iou pa nile hamalum tikenong ta di bakut kike ing gate ter tagu. Ma iou ni hatut habaling di tano hauhawatne tano ula hanuo.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 Kaie iou ge tange horek kinong no Tamagu i sip hobi. I sip be dong bakut ing di nes kilam no Natine ma di nurnur bileng tana, di na hatur kawase no nilon hathatikai. Ma iou ni hatut habaling di tano hauhawatne tano ula hanuo.”
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 Ma ira matanabar di ga tur leh be di na ngurungur ter tana kinong iga tange be, “Aiou mon, no beret nong i hanasur metuma ra mawe.”
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 Ma di ga tangtange bileng, “Aie mon Jisas no natine Iosep. Dait nunure te mon no etnana ma no tamana. Hohaam kike i tange be iga hanasur metuma ra mawe?”
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 Io, Jisas ga tange ta di, “Waak mu ngurungur harbasie ta mu.
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 Pata tikenong pai nale hanawat bia ter tagu be no Tamagu pai nale lamus ie ter tagu. Ma nesi nong no Tamagu i lamus ter ie tagu, ni hatut habaling ie tano hauhawatne tano ula hanuo.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 Ma ira tangetus tane God di ga pakat horek: ‘Di bakut iat, God na hausur di’ Ma iou tange be nesi nong i hadade no Tamagu ma i kap usurane leh mekaia ho ie, na hana tupas iou.
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 Be ing iou tange hobi, paile tutuno be tikenong gate nes no Tamagu. Pata. Ma nong iat metuma hone God, aie sene mon te nes no Tamana.
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 Mu hadado baak! Nesi nong i nurnur na hatur kawase no nilon hathatikai.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Aiou mon, no beret na nilon.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 Ira hintubu mu, di ga en ira mana tuma ra katano bia iesene di ga mat at.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 Iesene no beret i hanasur metuma ra mawe, a mangana beret ie, ma be nesi nong i en ie, pai nale mat.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 Aiou iat, iou no beret na nilon nong ga hanasur metuma ra mawe. Dong bakut ing di na en ikin ra beret, di na lon hathatikai. Ma no beret nong iou ni tabar di me, aie no tamaigu nong iou ni ter ise ie waing ira turadi di nage lon.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 Be iga tange hobi, ira Iudeia di ga hargor harbasie ta di, di gom tange, “Ikin ra turadi na ter habibihane no tamaine ta dait, kaie dait nage en ie?”
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 Io, Jisas ga tange ta di horek: “Mu hadado baak! Be pa mu nale en no uret ta Nong a Turadi ie, ma pa mu nale mame ira dena, pata ta nilon ta mu.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 Iesene be nesi nong i en no uretigu ma i mame ira degu, na hatur kawase no nilon hathatikai, ma iou ni hatut habaling ie tano hauhawatne no ula hanuo.
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 I tutuno kinong no uretigu a nian tutuno ie, ma ira degu ura minamo tutuno ie.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 Nesi nong i en no uretigu ma i mame ira degu, na kis tikai ma iou, ma iou bileng, ni kis tikai ma ie.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 No Tamagu, a lilona ie, iga tule iou ukira. Ma iou lon bileng kinong i lon. Hoke iat mon, nong i en iou na lon bileng kinong iou lon.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 Io, ma ikin ra mangana beret ga hanasur metuma ra mawe. Paile haruat ma ing ira hintubu dait di ga en ma di ga mat. Ma be nong i en ikin ra beret na lon hathatikai.”
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 Io, Jisas ga tange kakarek ing iga hausur naramon tano hala na lotu ta di ira Iudeia tuma Kapeneam.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Ma be a haleng ta ira nuno bulu na harausur di ga hadade kike, di ga tange, “Ikin ra harausur i manga dades. Nesi iat um i tale be na kap usurane leh karek?”
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 Ma ne Jisas ga nunure be ira nuno bulu na harausur di ga ngurngurungur uta ikin. Kaie, igom tange ta di, “Ikin i hangungut mu?
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 Be mu hamaan ter hobi, mu na lik hohaam be mu na nes Nong a Turadi ie ing na hanahut baling utuma ing iga hana leh mekaia?
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 No Tanuo tane God i ter no nilon. Ira dades ta ira turadi a linge bia mon. Ma karek iou te hinawase mu waing mu nage hatur kawase no nilon na tanuo.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Sene be ari iat ta mu, pa dile nurnur.” Jisas ga tange hobi kinong igate huna nunure ter at be nesi ta di ing paile nurnur, ma nesi nong na tur talur ie.
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 Ma iga tange baling, “Ma kakarek iou te tange ta mu utano gena no numu tabuna nurnur, io, ikin no burwana iou gom tange hanalalie ta mu be pata ta nong pai nale tale ura hinanawat tupas iou ing be no Tamagu paile ter no dades tana.”
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 Ma a haleng ta ira bulu na harausur tane Jisas di ga hana talur ie, ma pa di gitle hanana tikai um ma ie kinong igate tange hobi.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 Io kaie, Jisas gom tiri ira nuno sangahul ma iruo na bulu na harausur horek: “Ma mu, pa mu le sip be mu na hana leh bileng?”
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 Ma ne Simon Pita ga balu ie be, “Nugu Watong, mem na hana um uha be mem gor hana talur ugo? U te hinawase mem be mem na hatur kawase hohaam no nilon hathatikai.
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 Mem nunure ma mem nurnur bileng be augo no Halhaaliena metuma hone God.”
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 Io, Jisas ga tange ta di, “Aiou iat, iou ga gilamis mu ira sangahul ma iruo. Iesene tikenong ta mu i manga sana. I nanaas be i haruat ma tike sana tanuo!”
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 (Ma iga tangtange mon ne Iudas, no natine Simon Iskariot. Ma a tutuno be Iudas aie tikenong ta ira sangahul ma iruo, iesene aie kaie na tur talur Jisas.)
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.