João 6
No Tahut na Hininaawas (GFKS) vs ARIB
1 Io, menamur ta kakarek, Jisas ga hana kutus no taho kis Galili, nong di kilam bileng ie be taho kis Taiberias.
1 Depois disto partiu Jesus para o outro lado do mar da Galiléia, também chamado de Tiberíades.
2 Ma a tamat na matanabar sakit di ga mur ie kinong di gate nes ira nuno dades na hakilang ing iga gilgil ura haalon ira ina minaset.
2 E seguia-o uma grande multidão, porque via os sinais que operava sobre os enfermos.
3 Io, Jisas ga hanahut utuma ra gagena uladih, gom kis kaia, di ma ira nuno bulu na harausur.
3 Subiu, pois, Jesus ao monte e sentou-se ali com seus discípulos.
4 Ma no pana bung tano Nian na Sinakit gar na Iudeia gate hutate.
4 Ora, a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 Ma be Jisas ga nanaas hut, iga nes ra tamat na matanabar, di ga hananawat tupas ie, igom tange tane Pilip, “Dait na kul beret ha, ikin ra matanabar di nage en?”
5 Então Jesus, levantando os olhos, e vendo que uma grande multidão vinha ter com ele, disse a Felipe: Onde compraremos pão, para estes comerem?
6 Iga tiri hokike ura walwalar Pilip kinong igate nunure ter ing na gil hobi.
6 Mas dizia isto para o experimentar; pois ele bem sabia o que ia fazer.
7 Pilip ga balu ie be, “Airuo maar na barbarat pai nale haruat be da kul beret me, kaie di bakut tiketike di nage en ta dahine!”
7 Respondeu-lhe Felipe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pouco.
8 — ausente —
8 Ao que lhe disse um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro:
9 — ausente —
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas que é isto para tantos?
10 Io, Jisas ga tange, “Mu tange ta ira matanabar be di na kis.” Ma ra bilai na pito ta ikino katano ma ira matanabar di ga kis napu. Ma no winawas ta ira tunana sene mon ga haruat ma ra liman na arip.
10 Disse Jesus: Fazei reclinar-se o povo. Ora, naquele lugar havia muita relva. Reclinaram-se aí, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Io, Jisas ga kap leh ira beret, igom tanga tahut utuma hone God, iga pidik, di gom palau ira matanabar me, haruat at ta ira nudi sinisip. Ma iga gil bileng hobi ma ira aen.
11 Jesus, então, tomou os pães e, havendo dado graças, repartiu-os pelos que estavam reclinados; e de igual modo os peixes, quanto eles queriam.
12 Ma be di gate ian hahos, Jisas ga tange ta ira nuno bulu na harausur, “Mu na kap hulungan ira subanaa di. Waak di hasurum bia ira petna.”
12 E quando estavam saciados, disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobejaram, para que nada se perca.
13 Io, di ga kap hulungan ira sumsubana ta ira liman na beret ing ira matanabar di ga en subaan. Ma di ga sang hahung ra sangahul ma iruo na kalot me.
13 Recolheram-nos, pois e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Ma be ira matanabar di ga nes ikin ra dades na hakilang Jisas ga gil ie, di ga tange be, “Tutuno sakit, ikin ra tunana, aie no tangetus nong na hanawat ukira tano ula hanuo.”
14 Vendo, pois, aqueles homens o sinal que Jesus operara, diziam: este é verdadeiramente o profeta que havia de vir ao mundo.
15 Ma ne Jisas ga nunure kilam be di gate hutate ura hinanawat ura hahait ie be na king. Io, iga hana sene leh sukun di utuma ra uladih.
15 Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, tornou a retirar-se para o monte, ele sozinho.
16 Ma be igate matmatarahien, ira nuno bulu na harausur di ga hanasur utusu tano taho kis.
16 Ao cair da tarde, desceram os seus discípulos ao mar;
17 Di ga kawas tike mon kaia, di gom hanana kutus no taho kis utuma Kapeneam. Igate bung um ma ne Jisas iat baak panim kaia ho di.
17 e, entrando num barco, atravessavam o mar em direção a Cafarnaum; enquanto isso, escurecera e Jesus ainda não tinha vindo ter com eles;
18 Karek um, no dades na dadaip gate pupuh ma no taho gate lagures.
18 ademais, o mar se empolava, porque soprava forte vento.
19 Ma be di gate haluso ra liman ma tike be a liman ma iruo na kilomita, di ga nes leh Jisas ga hananawat nalu tano ula tes ukaia tano mon. Ma di ga manga burut.
19 Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram a Jesus andando sobre o mar e aproximando-se do barco; e ficaram atemorizados.
20 Iesene Jisas ga tange ta di, “Aiou mon, waak mu burut.”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 Ma be igate tange ter hobi, di ga sip be na kawas tano mon. Ma kaie iat mon, no mon ga sapa na waseser ho di ga hanana ukaia.
21 Então eles de boa mente o receberam no barco; e logo o barco chegou à terra para onde iam.
22 Io, ma tano bung menamur, no tamat na matanabar ing di ga kis ter tano mes na palpal tano taho kis, di ga lik kawase be tikenong sene no mon ga kis ter baak kaia. Ma di ga nunure be ira nuno bulu na harausur di ga hana leh, ma ne Jisas pai gale tikai ma di.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara no outro lado do mar, sabendo que não houvera ali senão um barquinho, e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, mas que estes tinham ido sós
23 Ma ari mes na mon merasi tano taman Taiberias di ga sapa hutate tano katano ira matanabar di ga en ira beret namur ta ing Jisas gate tanga tahut ter urie.
23 {contudo, outros barquinhos haviam chegado a Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, havendo o Senhor dado graças};
24 Ma be ira matanabar di ga nanaas ter be Jisas panim, ma ira nuno bulu na harausur bileng, di ga kawas ta ira mon, di ga mur utuma Kapeneam ura ninaas tana.
24 quando, pois, viram que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram eles também nos barcos, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Ma be ira matanabar di ga nes tupas Jisas tuma tike palpal tano taho kis, di ga tange tana, “Tena harausur, hunangesa u hana ukira?”
25 E, achando-o no outro lado do mar, perguntaram-lhe: Rabi, quando chegaste aqui?
26 Io, Jisas ga balu di be, “Mu hadado baak! Mu naanaas tagu kinong mu ga en ira beret ma mu ga hahos ine. Iesene pa mu le naanaas tagu kinong be mu te nes kilam ira dades na hakilang iou gil.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que me buscais, não porque vistes sinais, mas porque comestes do pão e vos saciastes.
27 Waak mu papalim utano nian nong na sana. Iesene i tahut be mu na papalim utano nian nong na kis ter iat ma ina ter no nilon hathatikai. Nong a Turadi ie na tabar mu ma ikin at ra nian, kinong God no Tamana te hamanis be i haut ter ta ing i gilgil.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; pois neste, Deus, o Pai, imprimiu o seu selo.
28 Io, di ga tiri Jisas, “Mem na gil ra so, kaie mem nage palim ira pinapalim God i sip ie?”
28 Pergutaram-lhe, pois: Que havemos de fazer para praticarmos as obras de Deus?
29 Ma ne Jisas ga balu di be, “No pinapalim nong God i sip be mu na gil ie horek. Mu na nurnur ta nong God gate tule ie ukira.”
29 Jesus lhes respondeu: A obra de Deus é esta: Que creiais naquele que ele enviou.
30 Io, di ga tiri ie, “A mangana dades na hakilang so nu gil, mem nage nes, kaie mem nage nurnur tam? I tale be nu gil tike linge hoke ga hanawat ta ira hintubu mem?
30 Perguntaram-lhe, então: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e te creiamos? Que operas tu?
31 Di ga en ra mana tuma ra katano bia. Ma no nianga tane God di ga pakat ie i tange bileng hobi. I tange horek: ‘Iga tabar di ma ra beret metuma ra mawe ura enen.’”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Do céu deu-lhes pão a comer.
32 Ma ne Jisas ga tange ta di, “Mu hadado baak! Pata be Moses kaie ga tabar mu ma ra beret metuma ra mawe. Iesene no Tamagu kaie ga tabar mu ma ra beret tutuno metuma ra mawe.
32 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Não foi Moisés que vos deu o pão do céu; mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Urah, no beret metuma hone God, aie nong i hanasur metuma ra mawe ma i ter lon ta ira turadi.”
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Io, di ga tange tana, “No Watong, mem sip be nu tamtabar haitne mem ma ikin ra beret.”
34 Disseram-lhe, pois: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Ma ne Jisas ga tange ta di horek: “Aiou mon, no beret na nilon. Nong i hana tupas iou ma i nurnur tagu, paile tale tutuno iat be na taburungan be na sip maru baling.
35 Declarou-lhes Jesus. Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim, de modo algum terá fome, e quem crê em mim jamais terá sede.
36 Ma hoke iou te tange ta mu, a tutuno be mu te nes iou, iesene pa mu le nurnur tagu.
36 Mas como já vos disse, vós me tendes visto, e contudo não credes.
37 — ausente —
37 Todo o que o Pai me dá virá a mim; e o que vem a mim de maneira nenhuma o lançarei fora.
38 — ausente —
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Ma no sinisip tano nong ga tule iou ukira i horek. I sip be iou pa nile hamalum tikenong ta di bakut kike ing gate ter tagu. Ma iou ni hatut habaling di tano hauhawatne tano ula hanuo.
39 E a vontade do que me enviou é esta: Que eu não perca nenhum de todos aqueles que me deu, mas que eu o ressuscite no último dia.
40 Kaie iou ge tange horek kinong no Tamagu i sip hobi. I sip be dong bakut ing di nes kilam no Natine ma di nurnur bileng tana, di na hatur kawase no nilon hathatikai. Ma iou ni hatut habaling di tano hauhawatne tano ula hanuo.”
40 Porquanto esta é a vontade de meu Pai: Que todo aquele que vê o Filho e crê nele, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Ma ira matanabar di ga tur leh be di na ngurungur ter tana kinong iga tange be, “Aiou mon, no beret nong i hanasur metuma ra mawe.”
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu;
42 Ma di ga tangtange bileng, “Aie mon Jisas no natine Iosep. Dait nunure te mon no etnana ma no tamana. Hohaam kike i tange be iga hanasur metuma ra mawe?”
42 e perguntavam: Não é Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, pois, diz agora: Desci do céu?
43 Io, Jisas ga tange ta di, “Waak mu ngurungur harbasie ta mu.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Pata tikenong pai nale hanawat bia ter tagu be no Tamagu pai nale lamus ie ter tagu. Ma nesi nong no Tamagu i lamus ter ie tagu, ni hatut habaling ie tano hauhawatne tano ula hanuo.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai que me enviou não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Ma ira tangetus tane God di ga pakat horek: ‘Di bakut iat, God na hausur di’ Ma iou tange be nesi nong i hadade no Tamagu ma i kap usurane leh mekaia ho ie, na hana tupas iou.
45 Está escrito nos profetas: E serão todos ensinados por Deus. Portanto todo aquele que do Pai ouviu e aprendeu vem a mim.
46 Be ing iou tange hobi, paile tutuno be tikenong gate nes no Tamagu. Pata. Ma nong iat metuma hone God, aie sene mon te nes no Tamana.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, senão aquele que é vindo de Deus; só ele tem visto o Pai.
47 Mu hadado baak! Nesi nong i nurnur na hatur kawase no nilon hathatikai.
47 Em verdade, em verdade vos digo: Aquele que crê tem a vida eterna.
48 Aiou mon, no beret na nilon.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Ira hintubu mu, di ga en ira mana tuma ra katano bia iesene di ga mat at.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Iesene no beret i hanasur metuma ra mawe, a mangana beret ie, ma be nesi nong i en ie, pai nale mat.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o que dele comer não morra.
51 Aiou iat, iou no beret na nilon nong ga hanasur metuma ra mawe. Dong bakut ing di na en ikin ra beret, di na lon hathatikai. Ma no beret nong iou ni tabar di me, aie no tamaigu nong iou ni ter ise ie waing ira turadi di nage lon.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá para sempre; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Be iga tange hobi, ira Iudeia di ga hargor harbasie ta di, di gom tange, “Ikin ra turadi na ter habibihane no tamaine ta dait, kaie dait nage en ie?”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a sua carne a comer?
53 Io, Jisas ga tange ta di horek: “Mu hadado baak! Be pa mu nale en no uret ta Nong a Turadi ie, ma pa mu nale mame ira dena, pata ta nilon ta mu.
53 Disse-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 Iesene be nesi nong i en no uretigu ma i mame ira degu, na hatur kawase no nilon hathatikai, ma iou ni hatut habaling ie tano hauhawatne no ula hanuo.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 I tutuno kinong no uretigu a nian tutuno ie, ma ira degu ura minamo tutuno ie.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Nesi nong i en no uretigu ma i mame ira degu, na kis tikai ma iou, ma iou bileng, ni kis tikai ma ie.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 No Tamagu, a lilona ie, iga tule iou ukira. Ma iou lon bileng kinong i lon. Hoke iat mon, nong i en iou na lon bileng kinong iou lon.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai, assim, quem de mim se alimenta, também viverá por mim.
58 Io, ma ikin ra mangana beret ga hanasur metuma ra mawe. Paile haruat ma ing ira hintubu dait di ga en ma di ga mat. Ma be nong i en ikin ra beret na lon hathatikai.”
58 Este é o pão que desceu do céu; não é como o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Io, Jisas ga tange kakarek ing iga hausur naramon tano hala na lotu ta di ira Iudeia tuma Kapeneam.
59 Estas coisas falou Jesus quando ensinava na sinagoga em Cafarnaum.
60 Ma be a haleng ta ira nuno bulu na harausur di ga hadade kike, di ga tange, “Ikin ra harausur i manga dades. Nesi iat um i tale be na kap usurane leh karek?”
60 Muitos, pois, dos seus discípulos, ouvindo isto, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Ma ne Jisas ga nunure be ira nuno bulu na harausur di ga ngurngurungur uta ikin. Kaie, igom tange ta di, “Ikin i hangungut mu?
61 Mas, sabendo Jesus em si mesmo que murmuravam disto os seus discípulos, disse-lhes: Isto vos escandaliza?
62 Be mu hamaan ter hobi, mu na lik hohaam be mu na nes Nong a Turadi ie ing na hanahut baling utuma ing iga hana leh mekaia?
62 Que seria, pois, se vísseis subir o Filho do homem para onde primeiro estava?
63 No Tanuo tane God i ter no nilon. Ira dades ta ira turadi a linge bia mon. Ma karek iou te hinawase mu waing mu nage hatur kawase no nilon na tanuo.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Sene be ari iat ta mu, pa dile nurnur.” Jisas ga tange hobi kinong igate huna nunure ter at be nesi ta di ing paile nurnur, ma nesi nong na tur talur ie.
64 Mas há alguns de vós que não crêem. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem eram os que não criam, e quem era o que o havia de entregar.
65 Ma iga tange baling, “Ma kakarek iou te tange ta mu utano gena no numu tabuna nurnur, io, ikin no burwana iou gom tange hanalalie ta mu be pata ta nong pai nale tale ura hinanawat tupas iou ing be no Tamagu paile ter no dades tana.”
65 E continuou: Por isso vos disse que ninguém pode vir a mim, se pelo Pai lhe não for concedido.
66 Ma a haleng ta ira bulu na harausur tane Jisas di ga hana talur ie, ma pa di gitle hanana tikai um ma ie kinong igate tange hobi.
66 Por causa disso muitos dos seus discípulos voltaram para trás e não andaram mais com ele.
67 Io kaie, Jisas gom tiri ira nuno sangahul ma iruo na bulu na harausur horek: “Ma mu, pa mu le sip be mu na hana leh bileng?”
67 Perguntou então Jesus aos doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Ma ne Simon Pita ga balu ie be, “Nugu Watong, mem na hana um uha be mem gor hana talur ugo? U te hinawase mem be mem na hatur kawase hohaam no nilon hathatikai.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Mem nunure ma mem nurnur bileng be augo no Halhaaliena metuma hone God.”
69 E nós já temos crido e bem sabemos que tu és o Santo de Deus.
70 Io, Jisas ga tange ta di, “Aiou iat, iou ga gilamis mu ira sangahul ma iruo. Iesene tikenong ta mu i manga sana. I nanaas be i haruat ma tike sana tanuo!”
70 Respondeu-lhes Jesus: Não vos escolhi a vós os doze? Contudo um de vós é o diabo.
71 (Ma iga tangtange mon ne Iudas, no natine Simon Iskariot. Ma a tutuno be Iudas aie tikenong ta ira sangahul ma iruo, iesene aie kaie na tur talur Jisas.)
71 Referia-se a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era ele o que o havia de entregar, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.