2 Coríntios 10

No Tahut na Hinhinawas (GFKH) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 — ausente —
1 E eu mesmo, Paulo, vos rogo, pela mansidão e benignidade de Cristo, eu que, na verdade, quando presente entre vós, sou humilde; mas, quando ausente, ousado para convosco,
2 — ausente —
2 sim, eu vos rogo que não tenha de ser ousado, quando presente, servindo-me daquela firmeza com que penso devo tratar alguns que nos julgam como se andássemos em disposições de mundano proceder.
3 A tutuna mehet la lon taar ta iakan ra ula hanua senbia pa mehet la harharubu hoing no ula hanua i la gilgil hua.
3 Porque, embora andando na carne, não militamos segundo a carne.
4 Ira linga na hinarubu ing mehet la harharubu manei, pai haruat ma ira linga di la harubu manei kai tano ula hanua. Ira numehet linga na hinarubu a mon dadas tanai maram ta Kalou wara parparok haliarei no balo di balo bat mehet ma ia.
4 Porque as armas da nossa milícia não são carnais, e sim poderosas em Deus, para destruir fortalezas, anulando nós sofismas
5 Mehet la durdurei haliarei ira mangana lilik na latlaat ing i wara turtur bat ira tunatuna bia kaba diet nunurei Kalou. Mehet la hishis kahai ira numehet lilik bakut, waing kaikek ra lilik naga taram Karisito.
5 e toda altivez que se levante contra o conhecimento de Deus, e levando cativo todo pensamento à obediência de Cristo,
6 Ma mehet tagura taar wara hapidinau ira magingin na takamola bakut. Senbia mehet na kis kahai muat tuk taar bia muat na haminis bia muat taram ta ira linga bakut.
6 e estando prontos para punir toda desobediência, uma vez completa a vossa submissão.
7 Muat nas bia mon iau. Pa muat nas kilam tutun iau. Ing bia tikai i nunurei tar bia ia gar ta Karisito, i tahut bia na manga lilik balin bia mehet mah mehet gar ta Karisito hoing ia.
7 Observai o que está evidente. Se alguém confia em si que é de Cristo, pense outra vez consigo mesmo que, assim como ele é de Cristo, também nós o somos.
8 Hua mah, ing bia iau manga latlaat dahina tano tamat na kinkinis Kalou ga tar ia ta mehet wara hadadas timaan muat, ma pataia bia mehet na hagawai muat, io, pa iau na hirhir ta iakan.
8 Porque, se eu me gloriar um pouco mais a respeito da nossa autoridade, a qual o Senhor nos conferiu para edificação e não para destruição vossa, não me envergonharei,
9 Waak muat lik bia iau wara haburut muat ma ira nugu pakpakat tupas muat.
9 para que não pareça ser meu intuito intimidar-vos por meio de cartas.
10 (Iau tangai hua kanong di tangai bia, “Ira nuna pakpakat i tirih ma i dadas, iasen bia dahat nas ia, a maluruana ia, ma ira nuna nianga a linga bia mon.”)
10 As cartas, com efeito, dizem, são graves e fortes; mas a presença pessoal dele é fraca, e a palavra, desprezível.
11 I tahut bia tiga mangana tunatuna hua na lilik timaan bia asa ing mehet tangai ta ira numehet pakpakat ing mehet kis tapaka ta muat, io, mehet na gil hua mah bia mehet kis tikai ma muat.
11 Considere o tal isto: que o que somos na palavra por cartas, estando ausentes, tal seremos em atos, quando presentes.
12 Pa mehet balamasa bia mehet na haruatanei mehet ma tari ing diet tangai bia diet bilai. Pai tale bia mehet na tangai bia mehet haruat ma diet. Ing diet haruatanei diet ma diet balin at ma diet nas kilam habalin diet ma ira nudiet nilon at, taia ta mintota ta diet.
12 Porque não ousamos classificar-nos ou comparar-nos com alguns que se louvam a si mesmos; mas eles, medindo-se consigo mesmos e comparando-se consigo mesmos, revelam insensatez.
13 Senbia uta mehet, ira numehet latlaat pai lakai no igah tano pinapalim nong Kalou i ta pua tar ta mehet. Taia. Mehet na latlaat sena mon uta ira linga kinam nalamin tano numehet igah. Ma muat mah kinam narako ta iakano igah.
13 Nós, porém, não nos gloriaremos sem medida, mas respeitamos o limite da esfera de ação que Deus nos demarcou e que se estende até vós.
14 Hokaiken, pa mehet lakai ira numehet igah na pinapalim. Ing bia pa mehet gaar haan tupas muat naluai, mehet gaar lakai um ira numehet igah kaiken. Senbia taia, kanong mehet ira luena wara hinahaan ma no tahut na hinhinawas ta Karisito tuk kai ta muat.
14 Porque não ultrapassamos os nossos limites como se não devêssemos chegar até vós, posto que já chegamos até vós com o evangelho de Cristo;
15 Ma pa mehet lat habalin mehet uta ira pinapalim gaar na mesa, hua pa mehet lakai ira numehet punpua. Mehet kis nanaho ma ra nurnur bia muat na patpatuan timaan ta ira linga muat nurnur tanai, hua ira numehet pinapalim nalamin ta muat naga tamat hanahaan.
15 não nos gloriando fora de medida nos trabalhos alheios e tendo esperança de que, crescendo a vossa fé, seremos sobremaneira engrandecidos entre vós, dentro da nossa esfera de ação,
16 Ma mehet kis nanaho ma ra nurnur bia na ngan hua waing mehet naga tale wara warawai ma no tahut na hinhinawas ta ira hanua kinau manamur ta muat. Mehet sip bia mehet na gil hua kanong pa mehet nem bia mehet na lat habalin mehet uta ira pinapalim ing ira mesa diet gil narako ta ira nudiet sibaan.
16 a fim de anunciar o evangelho para além das vossas fronteiras, sem com isto nos gloriarmos de coisas já realizadas em campo alheio.
17 Senbia, “siga nong i wara latlaat, i tahut bia na lat no Watong.”
17 Aquele, porém, que se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Dahat na gil hua kanong no Watong pa na nas kilam tikai bia i bilai ing bia iakano tunatuna mon na tangai habalin utana bia i bilai. Taia. Iasen bia iakano tunatuna nong no Watong i tangai bia i bilai, io, iakano tunatuna i bilai.
18 Porque não é aprovado quem a si mesmo se louva, e sim aquele a quem o Senhor louva.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.