Romanos 4

Patpatar NT and Psalms (GFK_TBL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Io, ma dahat na tange um hohe uta Abraham no hintubu dahat ing a tunotunoi hoing dahat? Ga namien tutun hohe uta kaiken ra linge?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Ing bia i tutun bia God ga kure bia Abraham i takodas kanong i bilai ira uno gingilaan, io, a mon burena bia Abraham na latlaat. Iesen God pa ga nes ie huo.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Kanong warah, ira nianga ta God di ga pakat i tange hoken: “Abraham ga nurnur ta God ma God ga was leh no uno nurnuruan bia Abraham i takodas ra matmataan tana.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Io, ma bia tikai i papalim, pa di was leh no uno kunkulaan bia a hartabar bia. Taie. Diet nes kilam ie bia a hunena haruat ma ira uno pinapalim.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Iesen hohe tano tunotuno nong pai papalim haruat ma ira harkurai ma sen i nurnur ta God nong i la kurkure bia ira ut na sakena diet takodas? Io, God na was leh no uno nurnuruan bia iakano tunotuno i takodas ra matmataan tana.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Ma Dawit ga tange mah iakan ra linge ing ga iangianga utano haridaan i haan tupas no tunotuno nong pai mur ira gingilaan haruat ma ira harkurai ta Moses iesen God i was leh ie bia i takodas. Ga tange hoken:
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 — ausente —
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 — ausente —
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Hohe um, diet ing di ga kut ira palatamai diet, diet sen mon diet te hatur kawase iakan ra haridaan, ma pataie bia diet ing pa di ga kut ira palatamai diet? Ma dahat te tange bia God ga was leh no nurnuruan gar ne Abraham bia Abraham i takodas ra matmataan tana.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Hunanges God ga was halaka leh ie huo? Menalua bia menamur tano bung di ga kut no palatamaine? Pataie bia namur. Iesen, menalua.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Ga kap iakano hakilang na kut palatamainari hoing tiga binora di bare bat bia God i te kure bia i takodas tano uno nurnuruan tano pakana bung at baak ing pa di ga kut no palatamaine. Io kaik, no hintubu diet aie ta diet ing pa di ga kut ira palatamai diet ma sen diet nurnur ma God i was leh diet bia diet takodas ra matmataan tana.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Ma no hintubu diet mah aie ta diet ing di ga kut ira palatamai diet iesen pai ta iakan sen mon. Taie. No hintubu diet aie ta diet ing diet la murmur mah ira paras na kakine no magingin na nurnur ta Abraham, iakano nurnuruan nong Abraham ga hatur kawasei ing pa di ga kut baak no palatamaine.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Io, ma pataie bia tano gingilaan na mur harkurai bia God ga kukubus taar ta Abraham ma ira uno bulumur bia Abraham na rumahal laah tano ula hanuo. Taie. Ga kukubus taar huo kanong God ga kilam Abraham bia i takodas ra matmataan tana kanong ga nurnur.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Ma huo mah, ing bia diet ing diet lon mur ira harkurai diet gor rumahal huo, io, gor hamines bia no magingin na nurnur a linge bia ma no kunubus i pata hunena.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Kanong warah, ira harkurai ta Moses i hatahuat no ngalngaluan ta God. Iesen ing bia pataie ta harkurai kana, pataie mah ta magingin na laka harkurai.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Io kaik, dahat kap no kunubus ta ira udahat nurnuruan waing no kunubus naga hartabar bia mekaia tano harmarsai. I hanuat tano harmarsai waing naga haan tupas tun at ira bulumur bakut ta Abraham ma taie tiga linge pa na tale bia na tur bat ie. Pa na haan tupas sen mon diet ing diet hatur kawase ira harkurai ta Moses, iesen na haan tupas mah diet ing diet mur no mangana nurnur ta Abraham. Aie no hintubu dahat bakut.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 I hoing no nianga ta God di ga pakat ie i tange bia, “Iau gate bul ugu bia no hintubu diet ira haleng na huntunaan.” God nong Abraham ga nurnur tana ga nes kilam ie bia no hintubu dahat ie. Aie no God nong i tar nilon ta ira minaat ma i tange ta ira linge ing kana baak bia na hanuat um.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Ga nanaas taar ta Abraham bia no kunubus ta God pa na hanuat tutun, kaik taie ta burena bia tikai na so no uno lilik ma na nanaho tana. Iesen Abraham balik ga so no uno lilik huo ma gaam nurnur. Io kaik, Abraham gom no hintubu diet ira haleng na huntunaan hoing God gate tange tana bia, “Ira num bulumur mah huo.”
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Abraham ga nes kilam bia no palatamaine i te manga malur um kanong gate haruat um ma tiga maar ira uno tinahon. Ga nes kilam Sara huo mah bia ira uno pakana bung na kinakaha gate pataam um. Iesen no uno nurnur pa ga puko ta dahin.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Abraham ga nes kilam habaling dir huo iesen ing ga lilik tano kunubus pa ga haan sukun no uno nurnur, kaik pa gaam iruo ira uno lilik utano kunubus. Taie. God ga hadadas no uno nurnur ing Abraham ga pirlat ie ma gaam kanam bakut leh bia God na petlaar bia na gil haruat ta ing gate kukubus taar huo.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 — ausente —
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Ma iakano no burena bia “God ga was leh no uno nurnuruan bia Abraham i takodas ra matmataan tana.”
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Ma iakan ra nianga, “God ga was leh ie huo,” pa di ga pakat ie wara gaiena sen mon. Taie.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Di ga pakat ie wara gaie dahat mah ing God na was leh dahat bia dahat takodas ra matmataan tana. God na gil huo ta dahat ing dahat nurnur tana ing aie ga hatut Jisas no udahat Watong sukun ra minaat.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Aie nong God ga tar sei bia na maat uta ira udahat sakena ma aie mah nong God ga hatut pukus ie wara utano uno gingilaan na bul harkurai bia dahat takodas ra matmataan tana.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.