Romanos 8

gel (GEL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Remu̱ iya u̱ da-o̱, kwu̱p-du̱ u̱s-rem su̱ m-mar zamu̱n da, u̱du̱ i o̱ u̱-me̱ Kiristi Ye̱so̱.
1 Agora, portanto, já não há nenhuma condenação para os que estão em Cristo Jesus.
2 Remu̱ bo̱r-tu̱ u-yar, tu̱ mu̱u̱tu̱n in u̱r-fat u̱ same̱-du̱ u̱t-hi u̱ Kiristi Ye̱so̱ ne̱, to̱ ruute̱ me̱ du̱gu̱-du̱ bo̱r-tu̱ u̱t-baas, u̱ m-mar ne̱.
2 Pois em Cristo Jesus a lei do Espírito que dá vida os libertou da lei do pecado, que leva à morte.
3 No̱m-u̱ bo̱r-u̱t Mosa kere̱ u̱t-no̱m da remu̱ jab u̱r-ma ne̱t, Ru̱-u̱ no̱mo̱g o̱. Ru̱-u̱ to̱mgo̱n Wa'-u̱ wa u̱ war-u̱ m-ma-ne̱t remu̱ wa shu̱'u̱te̱ u̱r-to̱o̱g remu̱ u̱t-ba'as, tu̱msu̱ wa haste̱ be̱b-du̱ u̱t-ba'as du̱gu̱ war-u̱t in.
3 A lei não era capaz de nos salvar por causa da fraqueza de nossa natureza humana, por isso Deus fez o que a lei era incapaz de fazer ao enviar seu Filho na semelhança de nossa natureza humana pecaminosa e apresentá-lo como sacrifício por nosso pecado. Com isso, declarou o fim do domínio do pecado sobre nós,
4 Ru̱-u̱ no̱ng iya, remu̱ in no̱m-u̱t no̱m-tu̱ bo̱r-tu̱ zu̱ na nom. In no̱ng iya da-u̱ Yar-u̱ u-Ru̱ o̱ dor-tu̱ in, za m-ma-ne̱t du̱ dor-u̱t in da.
4 de modo que nós, que agora não seguimos mais nossa natureza humana, mas sim o Espírito, possamos cumprir as justas exigências da lei.
5 Ne̱t-tu̱ o̱ u̱r-yu̱ u̱ka dorog-su̱ jab-u̱s e̱ ko̱ste̱ e̱, jab-u̱s e̱ shu̱'u̱t u̱ shi u̱ no̱m-tu̱ dorog-su̱ u̱r-ma ne̱t u̱t-sa. Se̱di i Yar-u u-Ru̱ o̱ dor-tu̱ e̱, e̱ nom dorog-su̱ no̱m-u̱ Yar-u u-Ru̱ u̱t-sa.
5 Aqueles que são dominados pela natureza humana pensam em coisas da natureza humana, mas os que são controlados pelo Espírito pensam em coisas que agradam o Espírito.
6 Yagu̱ jab-u̱s no̱ u̱ no̱m-du̱ u̱t-ba'as haatu̱n m-mar, se̱di wadu̱ jab-u̱ no̱ u̱ no̱m-tu̱ Yar-u̱ u-Ru̱ haatu̱n u̱r-fat u̱ ru̱s-du̱ jab ne̱.
6 Portanto, permitir que a natureza humana controle a mente resulta em morte, mas permitir que o Espírito controle a mente resulta em vida e paz.
7 Kowan wu̱ muute̱ jab-u̱ wa u̱ dorog-su̱ u̱r-ma ne̱t, wa shu̱'u̱tu̱ hu̱u̱b-u̱ yo̱-o̱ u-Ru̱ ne̱. U̱m zu̱u̱g iya remu̱ zu̱ wa do̱ro̱g bo̱r-tu̱ u-Ru̱ da, tu̱msu̱ wa u̱t-kere̱ u̱t-do̱r da.
7 Pois a mentalidade da natureza humana é sempre inimiga de Deus. Nunca obedeceu às leis de Deus, e nunca obedecerá.
8 Ne̱t-tu̱ o̱ dorog-su̱ u̱r-ma ne̱t, Ru̱-u̱ za ho̱g-du̱ zwarru̱ go̱-du̱ ne̱t-u̱t to̱ da.
8 Por isso aqueles que ainda estão sob o domínio de sua natureza humana não podem agradar a Deus.
9 Se̱di a in yage̱ dorog-su̱ u̱r-ma ne̱t u̱ dor-u̱t in da. Yagu̱n u̱ Yar-u u-Ru̱ o̱ dor-u̱t in, remu̱ zu̱ wa o̱ u̱r-yu̱ u̱-me̱ in. Ne̱t-tu̱ zatte̱ Yar-u̱ rwu̱ne̱ u̱du̱ Kiristi da, Kiristi nak wa da.
9 Vocês, porém, não são controlados pela natureza humana, mas pelo Espírito, se de fato o Espírito de Deus habita em vocês. E, se alguém não tem o Espírito de Cristo, a ele não pertence.
10 A regne̱ Kiristi o̱ u̱r-shu̱'u̱t u̱-me̱ no̱, ko̱ da war-u̱t no̱ maru̱g remu̱ u̱t-ba'as, Yar-u u-Ru̱ de̱ ya' no̱ u̱r-fat remu̱ zu̱ Ru̱-u̱ kabu̱g no̱ a-jab-u̱s so̱-se̱.
10 Uma vez que Cristo habita em vocês, embora o corpo morra por causa do pecado, o Espírito lhes dá vida porque vocês foram declarados justos diante de Deus.
11 Yar-u u-Ru̱, u̱ yu̱nse̱ Ye̱so̱ du̱gu̱ m-mar, o̱ u̱-me̱ jab-u̱s no̱. U̱ka Ru̱-u̱ yu̱nste̱ Kiristi du̱gu̱ m-mar, wa de̱ yadu̱ no̱ u̱r-fat u̱ war-u̱t no̱ tu̱ m-mar remu̱ Yar-u wa u̱ o̱ u̱-me̱ no̱.
11 E, se o Espírito de Deus que ressuscitou Jesus dos mortos habita em vocês, o Deus que ressuscitou Cristo Jesus dos mortos dará vida a seu corpo mortal, por meio desse mesmo Espírito que habita em vocês.
12 Remu̱ iya, hu̱u̱b-u̱t ri ne̱, in o̱tte̱ no̱m-u̱ u̱t-no̱m, se̱di za u̱ka dorog-su̱ no̱m-tu̱ m-ma-ne̱t du̱ u̱t-sa da.
12 Portanto, irmãos, vocês não têm de fazer o que sua natureza humana lhes pede,
13 A-bo̱ o̱ u̱r-yu̱ u̱ka m-ma-ne̱t du̱ o̱tte̱ u̱ssa, no̱ do̱'e̱ m-mar. Se̱di abite̱ no̱ o̱ do̱rru̱ no̱m-u̱ Yar-u u-Ru̱ u̱t-sa, tu̱msu̱ no̱ yage̱ u̱t-ba'as, no̱ de̱ kwu̱m-du̱ u̱r-fat.
13 porque, se viverem de acordo com as exigências dela, morrerão. Se, contudo, pelo poder do Espírito, fizerem morrer as obras do corpo, viverão,
14 Remu̱ zu̱ i Yar-u u-Ru̱ o̱ dor-tu̱ e̱, e̱ o̱ yaag u-Ru̱.
14 porque todos que são guiados pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 No̱ kwu̱mu̱g Yar-u de̱ muutu̱ no̱ to̱k-ne̱ da, remu̱ iya a no̱ shu̱'u̱t u̱ ho̱g-du̱ u-gye̱r da. Se̱di Yar-u o̱ de̱ u̱t-wa in shu̱'u̱t yaag u-Ru̱, u̱ remu̱ shin-mu̱ Yar-u o̱ in do̱'e̱ fag-du̱ u-Ru̱, <<Baba! U-u̱so in!>>
15 Pois vocês não receberam um espírito que os torne, de novo, escravos medrosos, mas sim o Espírito de Deus, que os adotou como seus próprios filhos. Agora nós o chamamos “ Aba , Pai”,
16 Yar-u u-Ru̱ u̱ yar-u in ne̱ o̱ waru̱ in u̱zu̱ yaag u-Ru̱ in o̱ye̱.
16 pois o seu Espírito confirma a nosso espírito que somos filhos de Deus.
17 Ba shu̱'u̱te̱ u̱zu̱ yaag u-Ru̱ in o̱ye̱, shu̱'u̱te̱ u̱zu̱ a kwu̱m-tu̱ u-U̱so in o̱ye̱. In re̱e̱n kwu̱m-tu̱ u̱t-fu̱'u̱bse̱ tu̱ u-U̱so u̱r-kot u̱ Wa'-u̱ wa Kiristi ne̱. Se̱di a in kume̱ fu̱bu̱sse̱ tu̱ U̱so, ka u̱t-no̱m zarra, se̱ in swaag u̱r-ko̱b u̱r-kot u̱ Kiristi ne̱.
17 Se somos seus filhos, então somos seus herdeiros e, portanto, co-herdeiros com Cristo. Se de fato participamos de seu sofrimento, participaremos também de sua glória.
18 U̱m nak u̱zu̱, in za keru̱ ho̱ngu̱sse̱ fu̱'u̱bse̱-tu̱ Ru̱-u̱ de̱ yadu̱ in u̱ ko̱b-du̱ in o̱ u̱t-swa ne̱ u̱ da-o̱ da.
18 Considero que nosso sofrimento de agora não é nada comparado com a glória que ele nos revelará mais tarde.
19 No̱m-u̱ Ru̱-u̱ no̱me̱ u-be̱e̱t du̱gu̱ taku̱n-du̱ u-dak, o̱ wadu̱ jab o̱ hyan da-u̱ Ru̱-u̱ de̱ ko̱se̱ ko̱ re̱ ya'ag-u̱ wa o̱tte̱.
19 Pois toda a criação aguarda com grande expectativa o dia em que os filhos de Deus serão revelados.
20 Remu̱ no̱m-tu̱ ba'as-tu̱ no̱me̱, no̱m-tu̱ Ru̱-u̱ no̱me̱ u̱t-be̱e̱t, e̱ kerge̱ no̱m-du̱ no̱m-u̱ Ru̱-u̱ cwane̱ e̱ no̱m da. Ru̱-u̱ wa'ag jab u̱zu̱
20 Toda a criação, não por vontade própria, foi submetida por Deus a uma existência fútil,
21 no̱m-tu̱ wa no̱me̱ to̱ u̱t-kwu̱m u̱t-wu̱z du̱gu̱ m-to̱k u̱t-zu̱m ne̱. Wa o̱ wadu̱ jab e̱ de̱ kwu̱m-du̱ u̱t-fu̱'u̱bse̱ tu̱ na de̱ yadu̱ yaag u-Ru̱.
21 na esperança de que, com os filhos de Deus, a criação seja gloriosamente liberta da decadência que a escraviza.
22 In nak u̱zu̱ no̱m-tu̱ Ru̱-u̱ no̱me̱ u̱t-be̱e̱t e̱ o̱ u̱r-e' u̱ haan u̱ uno̱ da-o̱ e̱ o̱ u̱s-eku̱s u̱ka ne̱ta o̱ ho̱g-du̱ re̱mu̱ u̱r-mat nomte̱.
22 Pois sabemos que, até agora, toda a criação geme, como em dores de parto.
23 Za no̱mu̱ Ru̱-u̱ no̱me̱ o̱ u̱s-eku̱s u̱ war-o̱ da, u̱ in ne̱ be̱e̱t, in i Ru̱-u̱ no̱me̱ u-nya u̱ Yar-u̱ u-Ru̱ in o̱ u̱s-eku̱s u̱-me̱ jab-u̱s in. In o̱ u̱r-'e tu̱msu̱ u̱ wadu̱ jab ne̱ da-u̱ Ru̱-u̱ de̱ muutu̱ in ya'ag-u̱ wa, tu̱msu̱ wa guut war-u̱t in.
23 E nós, os que cremos, também gememos, embora tenhamos o Espírito em nós como antecipação da glória futura, pois aguardamos ansiosos pelo dia em que desfrutaremos nossos direitos de adoção, incluindo a redenção de nosso corpo.
24 Remu̱ wadu̱ jab, o̱ wu̱te̱ Ru̱-u̱ u̱ku̱rte̱ in. Se̱di wadu̱ jab-u̱ no̱m-u̱ no̱ hyane̱ wadu̱ jab de̱ da. Waku̱n za wadu̱ jab-u̱ no̱m-u̱ wa o̱tte̱ u̱t-kom da.
24 Recebemos essa esperança quando fomos salvos. (Se já temos alguma coisa, não há necessidade de esperar por ela,
25 Se̱di a in o̱ wadu̱ jab-u̱ no̱m-u̱ in zatte̱ da, ko̱ske̱ u̱zu̱ in o̱ u̱r-'e u̱ gag-du̱ jab ne̱.
25 mas, se esperamos por algo que ainda não temos, devemos fazê-lo com paciência e confiança.)
26 Iya o̱ hen Yar-u u-Ru̱ o̱tte̱ no̱mu̱ in u̱r-se̱ge̱ u̱ ko̱b-du̱ u̱r-be̱b u̱ in. In nak u̱ka no̱m-du̱ u̱s-to̱o̱g da, se̱di Yar-u̱ u-Ru̱ o̱ u̱s-to̱o̱g u̱ u̱t-shig ne̱ u̱du̱ u-Ru̱ remu̱ in u̱t-gom ne̱ tu̱ za u̱t-ware̱ da.
26 E o Espírito nos ajuda em nossa fraqueza, pois não sabemos orar segundo a vontade de Deus, mas o próprio Espírito intercede por nós com gemidos que não podem ser expressos em palavras.
27 Ru̱-o̱ nape̱ jab u̱t-ne̱t be̱e̱t. Wa nu̱p u̱ka dorog-su̱ Yar-u̱ u-Ru̱ u̱ o̱ u̱s-to̱o̱g u̱ remu̱ ne̱t-u̱t wa. Da-u̱ Yar-u̱ u-Ru̱ no̱mu̱ in u̱s-to̱o̱g wa nak no̱m-u̱ Ru̱-u̱ u̱t-sa.
27 E o Pai, que conhece cada coração, sabe quais são as intenções do Espírito, pois o Espírito intercede por nós, o povo santo, segundo a vontade de Deus.
28 In nak u̱zu̱ u̱ te̱k-u̱ u̱t-no̱m u̱t-be̱e̱t Ru̱-u̱ o̱ no̱m-du̱ no̱m-u̱t so̱-to̱ u̱du̱ i o̱ cwan-u̱t wa ne̱. Wa nom iya u̱du̱ ne̱t-tu̱ wa dage̱ u̱ remu̱ e̱ nom-u̱t no̱m-tu̱ wa zo̱nge̱ e̱ no̱m.
28 E sabemos que Deus faz todas as coisas cooperarem para o bem daqueles que o amam e que são chamados de acordo com seu propósito.
29 I Ru̱-u̱ dage̱ du̱gu̱ u̱r-taku̱n wa dak wa tu̱n e̱ shu̱'u̱t sha-mu̱ wa'-u̱ wa, remu̱ wa-u̱ wa shu̱'u̱te̱ mat-du̱ u̱r-taku̱n u̱-me̱ ban-du̱ o̱r-u̱t wa ne̱.
29 Pois Deus conheceu de antemão os seus e os predestinou para se tornarem semelhantes à imagem de seu Filho, a fim de que ele fosse o primeiro entre muitos irmãos.
30 Remu̱ i Ru̱-u̱ dage̱, i wa bane̱. E̱ wa jaase̱ ba'as-u̱t e̱. Tu̱msu̱ in i Ru̱-u̱ jaase̱ ba'as-u̱t e̱, wa de̱ no̱mu̱ e̱ u̱t-fu̱'u̱bse̱.
30 Depois de predestiná-los ele os chamou, e depois de chamá-los, os declarou justos, e depois de declará-los justos, lhes deu sua glória.
31 Gwatu̱n go̱-du̱ rem-u̱s sin-se̱, ¿Yan-to̱ in do̱'e̱ u̱t-zu̱? ¿A Ru̱-u̱ o̱ u̱r-kot u̱ in ne̱, wana de̱ m-gag u̱ in ne̱?
31 Que podemos dizer diante de coisas tão maravilhosas? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 Ru̱-u̱ hoostu̱ Wa'-u̱ wa m-mar u̱-do̱m u-kan remu̱ in da, se̱di wa ya'aste̱ in Wa'-u̱ wa, wa keru̱ no̱mu̱ in ho̱s-mu̱ ko̱-uyan.
32 Se ele não poupou nem mesmo seu próprio Filho, mas o entregou por todos nós, acaso não nos dará todas as outras coisas?
33 ¿Wana de̱ saku̱ i Ru̱-u̱ dage̱ u̱t-ba'as? Waku̱n zarra, remu̱ zu̱ Ru̱-u̱ muute̱ u̱n za u̱t-ba'as.
33 Quem se atreve a acusar os escolhidos de Deus? Ninguém, pois o próprio Deus nos declara justos diante dele.
34 ¿Wana de̱ kere̱ u̱t-kwu̱p u̱zu̱ na ho̱ in? Ko̱ ne̱t! Ye̱so̱ Kiristi maru̱g, wa yu̱ne̱ du̱gu̱ m-mar, u̱ da-o̱ wa o̱ shu̱'u̱t u̱ kom u̱s-cwa u-Ru̱. Wa o̱ u̱s-to̱o̱g u̱du̱ u-Ru̱ remu̱ in.
34 Quem nos condenará, então? Ninguém, pois Cristo Jesus morreu e ressuscitou e está sentado no lugar de honra, à direita de Deus, intercedendo por nós.
35 Waku̱n zaar wu̱ de̱ u̱t-wa u̱ Kiristi yage̱ cwan-u̱t in da! Ko̱ u-taag, Ko̱ swa-u̱ u̱r-ko̱b, ko̱ u̱s-me̱r, ko̱ u̱r-so, ko̱ u-ra, u̱r-ho̱nse̱ ne̱, ko̱ m-mar, o̱ko̱n zaar u̱ de̱ hoosu̱ u-Ru̱ cwan-u̱t in da.
35 O que nos separará do amor de Cristo? Serão aflições ou calamidades, perseguições ou fome, miséria, perigo ou ameaças de morte?
36 U̱ka Rem-su̱ u-Ru̱ zu̱tte̱,
36 Como dizem as Escrituras: “Por causa de ti, enfrentamos a morte todos os dias; somos como ovelhas levadas para o matadouro”.
37 Ko̱ ba shu̱'u̱te̱ u̱zu̱, no̱m-u̱t yo̱-to̱ tun-to̱ u̱t-be̱e̱t to̱ kwu̱mu̱ in, in aru̱kte̱ na fag in a re̱-du̱ u̱r-ko̱rro̱, remu̱ Kiristi o̱ cwan-u̱t in.
37 Mas, apesar de tudo isso, somos mais que vencedores por meio daquele que nos amou.
38 — ausente —
38 E estou convencido de que nem morte nem vida, nem anjos nem demônios, nem o que existe hoje nem o que virá no futuro, nem poderes,
39 — ausente —
39 nem altura nem profundidade, nada, em toda a criação, jamais poderá nos separar do amor de Deus revelado em Cristo Jesus, nosso Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.