Romanos 4

gel (GEL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 ¿A in o̱ dorog-su̱ mo̱ttu̱ bo̱r-u̱t Mosa tu̱msu̱ u̱ka ne̱t do̱te̱ u̱t-shu̱'u̱t wa jab-u̱ so̱-o̱, kamu̱g in baksu̱n Ibrahi, u̱so-u̱ u̱so-u̱t Yahuda-ne̱.
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Abite̱ remu̱ no̱m-du̱ no̱m-u̱t so̱-to̱ Ibrahi o̱ Ru̱-u̱ has-tu̱ wa u̱t-ba'as, Ibrahi za kwu̱mu̱g no̱m-u̱ u̱t-u̱k u̱-me̱ u̱t-ne̱t, se̱di wa za kum-u̱t no̱m-u̱ u̱t-u̱k u̱du̱ u-Ru̱ da.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Rem-su̱ u-Ru̱ zu̱u̱g, <<Ibrahi yaag jab u̱du̱ u-Ru̱, de̱ wu̱te̱ Ru̱-u̱ fog-u̱t wa wa-jab-u̱ so̱-o̱.>>
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Da-u̱ ne̱t-u̱ no̱me̱ u-pama, to̱p-u̱ na do̱'e̱ to̱p-du̱ wa ho̱s-mo̱ da. Se̱di to̱p-u̱ no̱m-u̱ wa no̱me̱ o̱.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Se̱di na got ne̱t-ne̱ a-jab-u̱s so̱-se̱ ne̱, za remu̱ pama-u̱s e̱ da, se̱di remu̱ yadu̱ jab-u̱ e̱ u̱du̱ u-Ru̱ wu̱ nome̱ ho̱-du̱ u̱t-ba'as.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Dawuda waru̱g rem-u̱s se̱ da-u̱ wa no̱me̱ rem-su̱ kom-u̱ u-Ru̱ u̱du̱ ne̱t-u̱ wu̱ Ru̱-u̱ fage̱ wa jab-u̱ so̱-o̱ za wa no̱m o̱ko̱n pama-o̱.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 <<Ne̱t-tu̱ Ru̱-u̱ no̱me̱ ho̱-du̱ ba'as-u̱t e̱,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Kom u-Ru̱ u̱du̱ ne̱t,
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 ¿Kom-u̱ u-Ru̱ o̱ do̱m-u̱ a-u̱r-pe̱s-ne̱ u̱ war-e̱ kyak i na no̱me̱ u̱r-pe̱s? ¿Ko̱ be̱e̱t u̱ a-za-u̱r-pe̱s-ne̱? No̱m-u̱ in o̱ u̱t-zu̱, <<Ibrahi o̱tte̱ yadu̱ jab u̱du̱ u-Ru̱, de̱ wu̱te̱ Ru̱-u̱ ku̱b-u̱t wu̱n, wa-jab-u̱ so̱-o̱.>>
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 ¿Yan da-o̱ Ru̱-u̱ muutu̱ Ibrahi wa jab-u̱ so̱-o̱? ¿Da-u̱ na no̱mu̱ wa u̱r-pe̱s o̱ ko̱ kanda na no̱mu̱ wa u̱r-pe̱s? Ru̱-u̱ fak Ibrahi wa jab-u̱ so̱-o̱ kanda na no̱m-tu̱ wa u̱r-pe̱s o̱.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Se̱di wa kabu̱g nap-su̱ u̱r-pe̱s remu̱ yadu̱ jab-u̱ rò u̱du̱ u-Ru̱ u̱zu̱ wa haste̱ ba'as-u̱t rò. Remu̱ iya Ibrahi shu̱'u̱te̱ u-u̱so u̱ yadu̱ jab u̱du̱ a-yadu̱ jab ne̱ ko̱ ba na no̱me̱ u̱n u̱r-pe̱s da. Ru̱-u̱ o̱ hyan-du̱ u̱n a-jab-u̱s so̱-se̱ ne̱ remu̱ yadu̱ jab-u̱ u̱n.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Tu̱msu̱ wu̱na u̱so-u i na no̱me̱ u̱r-pe̱s, za rem u̱r-pe̱s u̱ warre̱ da se̱di do̱rru̱ da-tu̱ yadu̱ jab-u̱ u̱so-u in Ibrahi kanda na no̱me̱ wa u̱r-pe̱s.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Ru̱-u̱ no̱ngu̱ este̱du̱ u̱s-rem u̱ yaase̱ u-dak u-be̱e̱t u̱du̱ Ibrahi u̱ ko̱-u̱r wa ne̱, za remu̱ do̱rru̱ bo̱r-tu̱ u-Ru̱ da se̱di remu̱ zu̱ Ibrahi yaag jab u̱du̱ u-Ru̱. Remu̱ iya, Ru̱-u̱ zu̱ Ibrahi ne̱t-u̱ jab-u̱ so̱-o̱.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Abite̱ es-du̱ u̱s-rem su̱ u-Ru̱ u̱ i o̱ do̱rru̱ u-bo̱r ne̱ o̱ u̱ war-o̱, ko̱ske̱ u̱zu̱ yadu̱ jab-u̱ ne̱t zan-mo̱, tu̱msu̱ este̱du̱ u̱s-rem su̱ Ru̱-u̱ no̱me̱ zatte̱ m-kim da.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 U̱m zu̱u̱g iya, remu̱ zu̱ bo̱r-tu̱ naku̱n ryab-su̱ u-Ru̱. Tu̱msu̱ be-du̱ bo̱r-tu̱ zatte̱ da, ne̱t za u̱t-shu̱'u̱t wa-ko̱b-du̱ kab-du̱ rem-su̱ u-bo̱r da.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Remu̱ iya, este̱du̱ u̱s-rem haan u̱ remu̱ yadu̱ jab. Ru̱-u̱ no̱ngu̱ in o̱ u̱ka m-ho̱s, u̱du̱ ne̱t-tu̱ o̱ u-me̱ ko̱-u̱r Ibrahi, za ne̱t-tu̱ na yaase̱ ne̱ u-bo̱r u̱ war-e̱ da, se̱di u̱r-kot u̱ i o̱tte̱ yadu̱ jab u̱ka Ibrahi. Wu̱na o̱ u-u̱so u̱ i ya jab be̱e̱t u̱du̱ este̱du̱ u̱s-rem su̱ u-Ru̱.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Rem-su̱ Ru̱-u̱ waru̱g u̱zu̱, <<Ibrahi, u̱m wa'ag bo̱, bo̱ shu̱'u̱t u̱so-u rem-tu̱ u-dak u-tát.>> Ru̱-u̱ no̱ng iya remu̱ zu̱ Ibrahi yaag jab u̱du̱ u-Ru̱ u̱zu̱ wa o̱tte̱ be̱b-du̱ yadu̱ u̱r-fat u̱du̱ wu̱ mare̱, tu̱msu̱ wu̱ nome̱ no̱m-u̱t po-to̱ u̱-me̱ no̱m-tu̱ za o̱ko̱n da.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Ko̱ ba shu̱'u̱te̱ u̱zu̱ Ibrahi zatte̱ o̱ko̱n u̱ wa do̱te̱ wadu̱ jab da, se̱di wa re̱e̱g shu̱ u̱ yadu̱ jab ne̱ u̱zu̱ wa de̱ shu̱'u̱te̱ u̱so-u̱ u̱t-dak u-tát, u̱ka Ru̱-u̱ zu̱tte̱ wa u̱zu̱, <<Iya o̱ ya'ag-u̱ ró do̱te̱ u̱t-shu̱'u̱t.>>
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Ibrahi yakke̱ u̱ yadu̱ jab-u̱ wa u̱ mar da, ko̱ ba shu̱'u̱te̱ u̱zu̱ wa no̱ng u̱s-hak u̱t-shik u̱t-tan, tu̱msu̱ ne̱ta wa Saratu aru̱kte̱ da-u̱ u̱r-mat.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Se̱di wa no̱ng u-sakna u̱ jab remu̱ este̱du̱ u̱s-rem su̱ Ru̱-u̱ no̱me̱ da, se̱di wa swu̱ru̱g yadu̱ jab, tu̱msu̱ wa no̱mu̱ u-Ru̱ m-sek.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Ibrahi yaag jab, Ru̱-o̱ keru̱ no̱m-du̱ no̱mu̱ wa zu̱ wa u̱t-no̱m.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Remu̱ yadu̱ jab Ibrahi, Ru̱-u̱ kabu̱g wa, <<wa-jab-u̱ so̱-o̱.>>
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 U̱ka na pu̱nte̱ u̱ Rem-su̱ u-Ru̱, <<Ru̱-u̱ kabu̱g wu̱n wa-jab-u̱ so̱-o̱.>> Tu̱msu̱ za remu̱ Ibrahi o̱ war-o̱ na pu̱nte̱ da.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Se̱di na panu̱g rem-u̱s sin-se̱ remu̱ in, remu̱ zu̱ Ru̱-u̱ mutte̱ in a-jab-u̱s so̱-se̱, ne̱t be̱e̱t wu̱ ya' jab u̱du̱ wa, wu̱ yu̱nse̱ Ye̱so̱ Wa-ko-uyan in du̱gu̱ m-mar.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Remu̱ ba'as-u̱t in, to̱ ne̱t-tu̱ hote̱ wa, tu̱msu̱ wa yu̱ne̱ du̱gu̱ m-mar remu̱ wa jaaste̱ ba'as-u̱t in.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.