Romanos 4

gel (GEL) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 ¿A in o̱ dorog-su̱ mo̱ttu̱ bo̱r-u̱t Mosa tu̱msu̱ u̱ka ne̱t do̱te̱ u̱t-shu̱'u̱t wa jab-u̱ so̱-o̱, kamu̱g in baksu̱n Ibrahi, u̱so-u̱ u̱so-u̱t Yahuda-ne̱.
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Abite̱ remu̱ no̱m-du̱ no̱m-u̱t so̱-to̱ Ibrahi o̱ Ru̱-u̱ has-tu̱ wa u̱t-ba'as, Ibrahi za kwu̱mu̱g no̱m-u̱ u̱t-u̱k u̱-me̱ u̱t-ne̱t, se̱di wa za kum-u̱t no̱m-u̱ u̱t-u̱k u̱du̱ u-Ru̱ da.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Rem-su̱ u-Ru̱ zu̱u̱g, <<Ibrahi yaag jab u̱du̱ u-Ru̱, de̱ wu̱te̱ Ru̱-u̱ fog-u̱t wa wa-jab-u̱ so̱-o̱.>>
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Da-u̱ ne̱t-u̱ no̱me̱ u-pama, to̱p-u̱ na do̱'e̱ to̱p-du̱ wa ho̱s-mo̱ da. Se̱di to̱p-u̱ no̱m-u̱ wa no̱me̱ o̱.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Se̱di na got ne̱t-ne̱ a-jab-u̱s so̱-se̱ ne̱, za remu̱ pama-u̱s e̱ da, se̱di remu̱ yadu̱ jab-u̱ e̱ u̱du̱ u-Ru̱ wu̱ nome̱ ho̱-du̱ u̱t-ba'as.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Dawuda waru̱g rem-u̱s se̱ da-u̱ wa no̱me̱ rem-su̱ kom-u̱ u-Ru̱ u̱du̱ ne̱t-u̱ wu̱ Ru̱-u̱ fage̱ wa jab-u̱ so̱-o̱ za wa no̱m o̱ko̱n pama-o̱.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 <<Ne̱t-tu̱ Ru̱-u̱ no̱me̱ ho̱-du̱ ba'as-u̱t e̱,
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Kom u-Ru̱ u̱du̱ ne̱t,
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 ¿Kom-u̱ u-Ru̱ o̱ do̱m-u̱ a-u̱r-pe̱s-ne̱ u̱ war-e̱ kyak i na no̱me̱ u̱r-pe̱s? ¿Ko̱ be̱e̱t u̱ a-za-u̱r-pe̱s-ne̱? No̱m-u̱ in o̱ u̱t-zu̱, <<Ibrahi o̱tte̱ yadu̱ jab u̱du̱ u-Ru̱, de̱ wu̱te̱ Ru̱-u̱ ku̱b-u̱t wu̱n, wa-jab-u̱ so̱-o̱.>>
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 ¿Yan da-o̱ Ru̱-u̱ muutu̱ Ibrahi wa jab-u̱ so̱-o̱? ¿Da-u̱ na no̱mu̱ wa u̱r-pe̱s o̱ ko̱ kanda na no̱mu̱ wa u̱r-pe̱s? Ru̱-u̱ fak Ibrahi wa jab-u̱ so̱-o̱ kanda na no̱m-tu̱ wa u̱r-pe̱s o̱.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Se̱di wa kabu̱g nap-su̱ u̱r-pe̱s remu̱ yadu̱ jab-u̱ rò u̱du̱ u-Ru̱ u̱zu̱ wa haste̱ ba'as-u̱t rò. Remu̱ iya Ibrahi shu̱'u̱te̱ u-u̱so u̱ yadu̱ jab u̱du̱ a-yadu̱ jab ne̱ ko̱ ba na no̱me̱ u̱n u̱r-pe̱s da. Ru̱-u̱ o̱ hyan-du̱ u̱n a-jab-u̱s so̱-se̱ ne̱ remu̱ yadu̱ jab-u̱ u̱n.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Tu̱msu̱ wu̱na u̱so-u i na no̱me̱ u̱r-pe̱s, za rem u̱r-pe̱s u̱ warre̱ da se̱di do̱rru̱ da-tu̱ yadu̱ jab-u̱ u̱so-u in Ibrahi kanda na no̱me̱ wa u̱r-pe̱s.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Ru̱-u̱ no̱ngu̱ este̱du̱ u̱s-rem u̱ yaase̱ u-dak u-be̱e̱t u̱du̱ Ibrahi u̱ ko̱-u̱r wa ne̱, za remu̱ do̱rru̱ bo̱r-tu̱ u-Ru̱ da se̱di remu̱ zu̱ Ibrahi yaag jab u̱du̱ u-Ru̱. Remu̱ iya, Ru̱-u̱ zu̱ Ibrahi ne̱t-u̱ jab-u̱ so̱-o̱.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Abite̱ es-du̱ u̱s-rem su̱ u-Ru̱ u̱ i o̱ do̱rru̱ u-bo̱r ne̱ o̱ u̱ war-o̱, ko̱ske̱ u̱zu̱ yadu̱ jab-u̱ ne̱t zan-mo̱, tu̱msu̱ este̱du̱ u̱s-rem su̱ Ru̱-u̱ no̱me̱ zatte̱ m-kim da.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 U̱m zu̱u̱g iya, remu̱ zu̱ bo̱r-tu̱ naku̱n ryab-su̱ u-Ru̱. Tu̱msu̱ be-du̱ bo̱r-tu̱ zatte̱ da, ne̱t za u̱t-shu̱'u̱t wa-ko̱b-du̱ kab-du̱ rem-su̱ u-bo̱r da.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Remu̱ iya, este̱du̱ u̱s-rem haan u̱ remu̱ yadu̱ jab. Ru̱-u̱ no̱ngu̱ in o̱ u̱ka m-ho̱s, u̱du̱ ne̱t-tu̱ o̱ u-me̱ ko̱-u̱r Ibrahi, za ne̱t-tu̱ na yaase̱ ne̱ u-bo̱r u̱ war-e̱ da, se̱di u̱r-kot u̱ i o̱tte̱ yadu̱ jab u̱ka Ibrahi. Wu̱na o̱ u-u̱so u̱ i ya jab be̱e̱t u̱du̱ este̱du̱ u̱s-rem su̱ u-Ru̱.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Rem-su̱ Ru̱-u̱ waru̱g u̱zu̱, <<Ibrahi, u̱m wa'ag bo̱, bo̱ shu̱'u̱t u̱so-u rem-tu̱ u-dak u-tát.>> Ru̱-u̱ no̱ng iya remu̱ zu̱ Ibrahi yaag jab u̱du̱ u-Ru̱ u̱zu̱ wa o̱tte̱ be̱b-du̱ yadu̱ u̱r-fat u̱du̱ wu̱ mare̱, tu̱msu̱ wu̱ nome̱ no̱m-u̱t po-to̱ u̱-me̱ no̱m-tu̱ za o̱ko̱n da.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Ko̱ ba shu̱'u̱te̱ u̱zu̱ Ibrahi zatte̱ o̱ko̱n u̱ wa do̱te̱ wadu̱ jab da, se̱di wa re̱e̱g shu̱ u̱ yadu̱ jab ne̱ u̱zu̱ wa de̱ shu̱'u̱te̱ u̱so-u̱ u̱t-dak u-tát, u̱ka Ru̱-u̱ zu̱tte̱ wa u̱zu̱, <<Iya o̱ ya'ag-u̱ ró do̱te̱ u̱t-shu̱'u̱t.>>
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Ibrahi yakke̱ u̱ yadu̱ jab-u̱ wa u̱ mar da, ko̱ ba shu̱'u̱te̱ u̱zu̱ wa no̱ng u̱s-hak u̱t-shik u̱t-tan, tu̱msu̱ ne̱ta wa Saratu aru̱kte̱ da-u̱ u̱r-mat.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Se̱di wa no̱ng u-sakna u̱ jab remu̱ este̱du̱ u̱s-rem su̱ Ru̱-u̱ no̱me̱ da, se̱di wa swu̱ru̱g yadu̱ jab, tu̱msu̱ wa no̱mu̱ u-Ru̱ m-sek.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Ibrahi yaag jab, Ru̱-o̱ keru̱ no̱m-du̱ no̱mu̱ wa zu̱ wa u̱t-no̱m.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Remu̱ yadu̱ jab Ibrahi, Ru̱-u̱ kabu̱g wa, <<wa-jab-u̱ so̱-o̱.>>
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 U̱ka na pu̱nte̱ u̱ Rem-su̱ u-Ru̱, <<Ru̱-u̱ kabu̱g wu̱n wa-jab-u̱ so̱-o̱.>> Tu̱msu̱ za remu̱ Ibrahi o̱ war-o̱ na pu̱nte̱ da.
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 Se̱di na panu̱g rem-u̱s sin-se̱ remu̱ in, remu̱ zu̱ Ru̱-u̱ mutte̱ in a-jab-u̱s so̱-se̱, ne̱t be̱e̱t wu̱ ya' jab u̱du̱ wa, wu̱ yu̱nse̱ Ye̱so̱ Wa-ko-uyan in du̱gu̱ m-mar.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Remu̱ ba'as-u̱t in, to̱ ne̱t-tu̱ hote̱ wa, tu̱msu̱ wa yu̱ne̱ du̱gu̱ m-mar remu̱ wa jaaste̱ ba'as-u̱t in.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.