Romanos 14
gel (GEL) vs NVT
1 Kabu̱n ne̱t-u̱ yadu̱ jab-u̱ wa zatte̱ u̱r-be̱b da. A no̱ ha inan u̱ u̱n ne̱ da, abite̱ dorog-u̱s u̱n za ho̱n-ho̱n u̱ su̱ no̱ ne̱ da.
1 Aceitem os que são fracos na fé e não discutam sobre as opiniões deles acerca do que é certo ou errado.
2 To̱ko̱n ne̱t-to̱ o̱tte̱ yadu̱ jab-u̱ de̱ wadu̱ e̱ re̱-du̱ no̱m-u̱ e̱ u̱t-sa u̱t-re̱. Tu̱msu̱ e̱ke̱n o̱tte̱ yadu̱ jab u̱zu̱ Ru̱-u̱ za u̱ssa e̱ tu̱ m-ap da se̱ u̱t-ran u̱ war-to̱.
2 Por exemplo, um irmão crê que não é errado comer qualquer coisa. Outro, porém, que é mais fraco, come somente legumes e verduras.
3 Wu̱ re̱ ko̱-uyan no̱m u̱t-re̱ o̱, a wa ju̱ru̱m wu̱ rete̱ da. Tu̱msu̱ wu̱ rete̱ da a wa hyan wa u̱t-re̱ u̱ka wa u̱t-ba'as da, remu̱ zu̱ Ru̱-u̱ kabu̱g e̱.
3 Quem se sente à vontade para comer de tudo não deve desprezar quem não o faz. E quem não come certos alimentos não deve condenar quem o faz, pois Deus os aceitou.
4 ¿Wana bo̱, bo̱ kwu̱p-tu̱ to̱k-u̱ waku̱n u̱s-rem? Ko̱ to̱k-u̱ no̱ng no̱m-u̱t so̱-to̱ u̱du̱ u̱so-u u-bu wa ko̱ tu̱ yo̱-to̱, se̱ u̱s-be̱e̱t su̱ wa-u-bu se̱ wa kwu̱pu̱ wa u̱s-rem. Wa u̱t-kere̱ u̱t-es, remu̱ zu̱ Ru̱-o̱ keru̱ yadu̱ wu̱n be̱b-du̱ u̱r-es.
4 Quem são vocês para condenar os servos de outra pessoa? O senhor deles julgará se estão em pé ou se caíram. E, com a ajuda de Deus, ficarão em pé e receberão a aprovação dele.
5 Waku̱n u̱t-kere̱ u̱t-zu̱ de̱ku̱n ho̱-de̱ ze̱k to̱ko̱n ho̱-to̱. U̱ hyanu̱m waku̱n ho̱-to̱ u̱s-gan. Ko̱wan u̱ no̱m no̱m-u̱ wa nape̱ Ru̱-u̱ u̱t-sa wa no̱m, a wa ha kwu̱pu̱ ne̱t-ne̱ u̱s-rem da.
5 Da mesma forma, há quem considere um dia mais sagrado que outro, enquanto outros acreditam que todos os dias são iguais. Cada um deve estar plenamente convicto do que faz.
6 Wu̱ o̱ hyan-du̱ u̱ka zu̱ de̱ku̱n ho̱-de̱ ze̱k to̱ko̱n ho̱-to̱, wa o̱ u̱t-no̱m iya remu̱ yadu̱ u-Ru̱ m-sek. Ne̱t-u̱ o̱ re-du̱ ko̱-uyan no̱m u̱t-re̱ o̱, wa o̱ u-re̱ remu̱ sek-mu̱ u-Ru̱, remu̱ zu̱ e̱ o̱ no̱mu̱ Wa-ko-uyan u̱t-vam remu̱ no̱m u̱t-re̱ o̱. Tu̱msu̱ ne̱t-u̱ rete̱ ko̱-uyan no̱m u̱t-re̱ o̱ da wa o̱ u̱t-no̱m iya remu̱ Se̱k-mu̱ u-Ru̱, wa o̱ no̱mu̱ u-Ru̱ u̱t-vam.
6 Quem adora a Deus num dia especial o faz para honrá-lo. Quem come qualquer tipo de alimento também o faz para honrar o Senhor, uma vez que dá graças a Deus antes de comer. E quem se recusa a comer certos alimentos deseja, igualmente, agradar ao Senhor e por isso dá graças a Deus.
7 Waku̱n zaar wu̱ o̱ shu̱'u̱t-mu̱ hi-du̱ war-wa da, tu̱msu̱ waku̱n zaar wu̱ de̱ m-mar remu̱ hi-du̱ war-wa da.
7 Pois não vivemos nem morremos para nós mesmos.
8 A in o̱ u̱r-fat, in o̱ u̱r-fat u̱du̱ u-Ru̱. Remu̱ iya, ko̱ u̱r-fat ne̱ ko̱ za u̱r-fat, in o̱ u̱du̱ u-Ru̱.
8 Se vivemos, é para honrar o Senhor. E, se morremos, é para honrar o Senhor. Portanto, quer vivamos, quer morramos, pertencemos ao Senhor.
9 Remu̱ iya, Kiristi maru̱g tu̱msu̱ wa mu̱u̱n u̱r-fat remu̱ wa shu̱'u̱te̱ Wa-ko-uyan u̱ ne̱t-tu̱ u̱r-fat u̱ marimari ne̱.
9 Por isso Cristo morreu e ressuscitou, para ser Senhor tanto dos vivos como dos mortos.
10 ¿Bo̱, remu̱ yan-o̱ bo̱ o̱tte̱ kwu̱pu̱ o̱r-u̱ ró u̱s-rem? ¿Ko̱ yan-o̱ wu̱te̱ bo̱ o̱tte̱ ju̱rmu̱ o̱r-u̱ ró? U̱m zu̱u̱g iya remu̱ in be̱e̱t in do̱'e̱ u̱t-es u̱ pora-du̱ kwu̱p-du̱ u̱s-rem u-Ru̱.
10 Então por que você julga outro irmão? Por que o despreza? Lembre-se de que todos nós compareceremos diante do tribunal de Deus,
11 Rem-su̱ u-Ru̱ zu̱u̱g:
11 pois as Escrituras dizem: “‘Tão certo como eu vivo’, diz o Senhor, ‘todo joelho se dobrará para mim, e toda língua declarará lealdade a Deus’”.
12 Remu̱ iya hen kowan de̱ warru̱ no̱m-u̱ wa no̱me̱ u̱du̱ u-Ru̱. Yaksu̱n u-Ru̱ kwu̱p-du̱ u̱s-rem.
12 Assim, cada um de nós será responsável por sua vida diante de Deus.
13 Yagu̱n kwu̱pu̱ o̱r-u̱t no̱ u̱s-rem. Tu̱msu̱ yagu̱n u̱t-zu̱ u̱ Ru̱-u̱ ya' o̱r-u̱t in ne̱ a-dor u̱r-ko̱b. Se̱di in waan sin-se̱ u̱ jab-u̱s in u̱zu̱ in za no̱m-du̱ o̱ko̱n no̱m-o̱ u̱ do̱'e̱ wadu̱ waku̱n u̱r-he̱'e̱ ko̱ u̱ wadu̱ wa u̱ no̱m-du̱ u̱t-ba'as da.
13 Portanto, deixemos de julgar uns aos outros. Em vez disso, resolvam viver de modo a nunca fazer um irmão tropeçar e cair.
14 U̱ka wa-doru̱ Wa-ko-uyan Ye̱so̱ u̱m o̱ waru̱ no̱ rem-u̱s sin-se̱. U̱m nak u̱-me̱ jab-u̱ ri u̱m zatte̱ u-sakna da u̱zu̱ ko̱-uyan no̱m u̱t-re̱ o̱ so̱-o̱. Se̱di a waku̱n u̱ zu̱ye̱, <<A u̱m re̱ no̱m u̱t-re̱ uno̱ me̱ u̱t-no̱m u̱t-ba'as u̱du̱ u-Ru̱,>> a wa re̱ no̱m u̱t-re̱ o̱ hen wa no̱ng u̱t-ba'as.
14 Eu sei, e estou convencido com base na autoridade do Senhor Jesus, que nenhum alimento é por si mesmo impuro. Mas, se alguém considera errado ingerir determinado alimento, para essa pessoa ele é impuro.
15 Abite̱ no̱m u̱t-re̱ u̱ bo̱ o̱ u̱t-re̱ o̱ de̱ haatu̱n o̱r-u̱ ró u̱r-he̱'e̱, bo̱ za cwan-u̱t wa da. Kiristi maru̱g remu̱ o̱r-u̱ ró, a-bo̱ yage̱ u̱ o̱r-u̱ ró u̱ he̱'e̱ u̱ remu̱ no̱m u̱t-re̱ da.
15 E, se outro irmão se aflige em razão do que você come, ao ingerir esse alimento você não age com amor. Não deixe que sua comida seja a causa da perdição de alguém por quem Cristo morreu.
16 A-bo̱ yage̱ no̱m-u̱ bo̱ o̱ m-hyan u̱ka u̱ so̱-o̱, o̱ shu̱'u̱t u̱ yo̱-o̱ da.
16 Desse modo, você não será criticado por fazer algo que, a seu ver, é bom.
17 U̱m zu̱u̱g iya remu̱ zu̱ faru̱k-du̱ u-Ru̱ za mo̱ttu̱ no̱m u̱t-re̱ u̱t-swa ne̱ o̱ da, se̱di mo̱ttu̱ yu̱du̱ jab-u̱ so̱-o̱, shu̱'u̱t-du̱ m-yar, u̱ u̱r-so̱ ne̱ u̱-me̱ Yar-u̱ u-Ru̱.
17 Pois o reino de Deus não diz respeito ao que comemos ou bebemos, mas a uma vida de justiça, paz e alegria no Espírito Santo.
18 Ko̱wan wu̱ o̱ do̱rru̱ Kiristi u̱ go̱-du̱ fu̱n-u inya, Ru̱-u̱ de̱ ho̱g-du̱ zwar-u̱r wa tu̱msu̱ ne̱t-tu̱ de̱ ru̱stu̱ jab-u̱s e̱ u̱ wu̱n ne̱.
18 Se servirem a Cristo com essa atitude, agradarão a Deus e também receberão a aprovação das pessoas.
19 Yagu̱n in no̱mo̱n no̱m-u̱ de̱ haatu̱n shu̱'u̱t-du̱ m-yar a-doru̱ Ye̱so̱. Tu̱msu̱ in se̱ge̱n ne̱t-ne̱ e̱ no̱m u̱r-be̱b u̱ yadu̱ jab ne̱.
19 Portanto, tenhamos como alvo a harmonia e procuremos edificar uns aos outros.
20 A-bo̱ naas no̱m-u̱ Ru̱-u̱ no̱me̱ remu̱ no̱m u̱t-re̱ da. Ko̱-uyan no̱m-u̱t u̱t-re̱ o̱ so̱-o̱, se̱di zatte̱ u̱r-zwar u̱ ne̱t u̱ re̱ no̱m u̱t-re̱ u̱ de̱ wadu̱ waku̱n u̱r-he̱'e̱ da.
20 Não destruam a obra de Deus por causa da comida. Embora todos os alimentos sejam aceitáveis, é errado comer algo que leve alguém a tropeçar.
21 U̱t-ze̱g u̱r-zwar a ne̱t u̱ tu̱ m-ap da ko̱ swadu̱ ke̱' ko̱ no̱m-du̱ o̱ko̱n u̱ do̱'e̱ wadu̱ waku̱n u̱r-he̱'e̱.
21 É melhor deixar de comer carne, ou de beber vinho, ou de fazer qualquer outra coisa que leve um irmão a tropeçar.
22 Bo̱ keru̱ yadu̱ jab u̱zu̱ no̱m-u̱ bo̱ o̱ u̱t-no̱m u-be̱e̱t o̱ so̱-o̱, se̱di cin o̱ u̱ te̱k-u̱ jab-u̱ ró u̱ u-Ru̱ ne̱. Kom-u̱ u-Ru̱ u̱du̱ ne̱t wu̱ jab-u̱ wa zatte̱ u̱t-ba'as da, remu̱ no̱m-u̱ wa cwane̱ u̱t-no̱m u̱ so̱-o̱.
22 Você tem direito a suas convicções, mas guarde isso entre você e Deus. Felizes são aqueles que não se sentem culpados por fazer algo que consideram correto.
23 Se̱di ne̱t-u̱ wu̱ o̱tte̱ u-sakna u̱ jab-u̱ wa u̱ no̱m-u̱ wa de̱ u̱t-re̱, wa o̱ naknu̱ hi-u̱r wa kwu̱p-du̱ u̱s-rem du̱gu̱-du̱ u-Ru̱. U̱m zu̱u̱g iya remu̱ zu̱ wa zatte̱ yadu̱ jab da. Tu̱msu̱ no̱m-u̱ zatte̱ yadu̱ jab da ba'as-to̱.
23 Mas, se você tem dúvidas quanto ao que deve ou não comer, será culpado se comer, pois vai contra suas convicções. Se faz qualquer coisa sem convicção, está pecando.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.