Romanos 14
gel (GEL) vs ARA
1 Kabu̱n ne̱t-u̱ yadu̱ jab-u̱ wa zatte̱ u̱r-be̱b da. A no̱ ha inan u̱ u̱n ne̱ da, abite̱ dorog-u̱s u̱n za ho̱n-ho̱n u̱ su̱ no̱ ne̱ da.
1 Acolhei ao que é débil na fé, não, porém, para discutir opiniões.
2 To̱ko̱n ne̱t-to̱ o̱tte̱ yadu̱ jab-u̱ de̱ wadu̱ e̱ re̱-du̱ no̱m-u̱ e̱ u̱t-sa u̱t-re̱. Tu̱msu̱ e̱ke̱n o̱tte̱ yadu̱ jab u̱zu̱ Ru̱-u̱ za u̱ssa e̱ tu̱ m-ap da se̱ u̱t-ran u̱ war-to̱.
2 Um crê que de tudo pode comer, mas o débil come legumes;
3 Wu̱ re̱ ko̱-uyan no̱m u̱t-re̱ o̱, a wa ju̱ru̱m wu̱ rete̱ da. Tu̱msu̱ wu̱ rete̱ da a wa hyan wa u̱t-re̱ u̱ka wa u̱t-ba'as da, remu̱ zu̱ Ru̱-u̱ kabu̱g e̱.
3 quem come não despreze o que não come; e o que não come não julgue o que come, porque Deus o acolheu.
4 ¿Wana bo̱, bo̱ kwu̱p-tu̱ to̱k-u̱ waku̱n u̱s-rem? Ko̱ to̱k-u̱ no̱ng no̱m-u̱t so̱-to̱ u̱du̱ u̱so-u u-bu wa ko̱ tu̱ yo̱-to̱, se̱ u̱s-be̱e̱t su̱ wa-u-bu se̱ wa kwu̱pu̱ wa u̱s-rem. Wa u̱t-kere̱ u̱t-es, remu̱ zu̱ Ru̱-o̱ keru̱ yadu̱ wu̱n be̱b-du̱ u̱r-es.
4 Quem és tu que julgas o servo alheio? Para o seu próprio senhor está em pé ou cai; mas estará em pé, porque o Senhor é poderoso para o suster.
5 Waku̱n u̱t-kere̱ u̱t-zu̱ de̱ku̱n ho̱-de̱ ze̱k to̱ko̱n ho̱-to̱. U̱ hyanu̱m waku̱n ho̱-to̱ u̱s-gan. Ko̱wan u̱ no̱m no̱m-u̱ wa nape̱ Ru̱-u̱ u̱t-sa wa no̱m, a wa ha kwu̱pu̱ ne̱t-ne̱ u̱s-rem da.
5 Um faz diferença entre dia e dia; outro julga iguais todos os dias. Cada um tenha opinião bem-definida em sua própria mente.
6 Wu̱ o̱ hyan-du̱ u̱ka zu̱ de̱ku̱n ho̱-de̱ ze̱k to̱ko̱n ho̱-to̱, wa o̱ u̱t-no̱m iya remu̱ yadu̱ u-Ru̱ m-sek. Ne̱t-u̱ o̱ re-du̱ ko̱-uyan no̱m u̱t-re̱ o̱, wa o̱ u-re̱ remu̱ sek-mu̱ u-Ru̱, remu̱ zu̱ e̱ o̱ no̱mu̱ Wa-ko-uyan u̱t-vam remu̱ no̱m u̱t-re̱ o̱. Tu̱msu̱ ne̱t-u̱ rete̱ ko̱-uyan no̱m u̱t-re̱ o̱ da wa o̱ u̱t-no̱m iya remu̱ Se̱k-mu̱ u-Ru̱, wa o̱ no̱mu̱ u-Ru̱ u̱t-vam.
6 Quem distingue entre dia e dia para o Senhor o faz; e quem come para o Senhor come, porque dá graças a Deus; e quem não come para o Senhor não come e dá graças a Deus.
7 Waku̱n zaar wu̱ o̱ shu̱'u̱t-mu̱ hi-du̱ war-wa da, tu̱msu̱ waku̱n zaar wu̱ de̱ m-mar remu̱ hi-du̱ war-wa da.
7 Porque nenhum de nós vive para si mesmo, nem morre para si.
8 A in o̱ u̱r-fat, in o̱ u̱r-fat u̱du̱ u-Ru̱. Remu̱ iya, ko̱ u̱r-fat ne̱ ko̱ za u̱r-fat, in o̱ u̱du̱ u-Ru̱.
8 Porque, se vivemos, para o Senhor vivemos; se morremos, para o Senhor morremos. Quer, pois, vivamos ou morramos, somos do Senhor.
9 Remu̱ iya, Kiristi maru̱g tu̱msu̱ wa mu̱u̱n u̱r-fat remu̱ wa shu̱'u̱te̱ Wa-ko-uyan u̱ ne̱t-tu̱ u̱r-fat u̱ marimari ne̱.
9 Foi precisamente para esse fim que Cristo morreu e ressurgiu: para ser Senhor tanto de mortos como de vivos.
10 ¿Bo̱, remu̱ yan-o̱ bo̱ o̱tte̱ kwu̱pu̱ o̱r-u̱ ró u̱s-rem? ¿Ko̱ yan-o̱ wu̱te̱ bo̱ o̱tte̱ ju̱rmu̱ o̱r-u̱ ró? U̱m zu̱u̱g iya remu̱ in be̱e̱t in do̱'e̱ u̱t-es u̱ pora-du̱ kwu̱p-du̱ u̱s-rem u-Ru̱.
10 Tu, porém, por que julgas teu irmão? E tu, por que desprezas o teu? Pois todos compareceremos perante o tribunal de Deus.
11 Rem-su̱ u-Ru̱ zu̱u̱g:
11 Como está escrito: Por minha vida, diz o Senhor, diante de mim se dobrará todo joelho, e toda língua dará louvores a Deus.
12 Remu̱ iya hen kowan de̱ warru̱ no̱m-u̱ wa no̱me̱ u̱du̱ u-Ru̱. Yaksu̱n u-Ru̱ kwu̱p-du̱ u̱s-rem.
12 Assim, pois, cada um de nós dará contas de si mesmo a Deus.
13 Yagu̱n kwu̱pu̱ o̱r-u̱t no̱ u̱s-rem. Tu̱msu̱ yagu̱n u̱t-zu̱ u̱ Ru̱-u̱ ya' o̱r-u̱t in ne̱ a-dor u̱r-ko̱b. Se̱di in waan sin-se̱ u̱ jab-u̱s in u̱zu̱ in za no̱m-du̱ o̱ko̱n no̱m-o̱ u̱ do̱'e̱ wadu̱ waku̱n u̱r-he̱'e̱ ko̱ u̱ wadu̱ wa u̱ no̱m-du̱ u̱t-ba'as da.
13 Não nos julguemos mais uns aos outros; pelo contrário, tomai o propósito de não pordes tropeço ou escândalo ao vosso irmão.
14 U̱ka wa-doru̱ Wa-ko-uyan Ye̱so̱ u̱m o̱ waru̱ no̱ rem-u̱s sin-se̱. U̱m nak u̱-me̱ jab-u̱ ri u̱m zatte̱ u-sakna da u̱zu̱ ko̱-uyan no̱m u̱t-re̱ o̱ so̱-o̱. Se̱di a waku̱n u̱ zu̱ye̱, <<A u̱m re̱ no̱m u̱t-re̱ uno̱ me̱ u̱t-no̱m u̱t-ba'as u̱du̱ u-Ru̱,>> a wa re̱ no̱m u̱t-re̱ o̱ hen wa no̱ng u̱t-ba'as.
14 Eu sei e estou persuadido, no Senhor Jesus, de que nenhuma coisa é de si mesma impura, salvo para aquele que assim a considera; para esse é impura.
15 Abite̱ no̱m u̱t-re̱ u̱ bo̱ o̱ u̱t-re̱ o̱ de̱ haatu̱n o̱r-u̱ ró u̱r-he̱'e̱, bo̱ za cwan-u̱t wa da. Kiristi maru̱g remu̱ o̱r-u̱ ró, a-bo̱ yage̱ u̱ o̱r-u̱ ró u̱ he̱'e̱ u̱ remu̱ no̱m u̱t-re̱ da.
15 Se, por causa de comida, o teu irmão se entristece, já não andas segundo o amor fraternal. Por causa da tua comida, não faças perecer aquele a favor de quem Cristo morreu.
16 A-bo̱ yage̱ no̱m-u̱ bo̱ o̱ m-hyan u̱ka u̱ so̱-o̱, o̱ shu̱'u̱t u̱ yo̱-o̱ da.
16 Não seja, pois, vituperado o vosso bem.
17 U̱m zu̱u̱g iya remu̱ zu̱ faru̱k-du̱ u-Ru̱ za mo̱ttu̱ no̱m u̱t-re̱ u̱t-swa ne̱ o̱ da, se̱di mo̱ttu̱ yu̱du̱ jab-u̱ so̱-o̱, shu̱'u̱t-du̱ m-yar, u̱ u̱r-so̱ ne̱ u̱-me̱ Yar-u̱ u-Ru̱.
17 Porque o reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, e paz, e alegria no Espírito Santo.
18 Ko̱wan wu̱ o̱ do̱rru̱ Kiristi u̱ go̱-du̱ fu̱n-u inya, Ru̱-u̱ de̱ ho̱g-du̱ zwar-u̱r wa tu̱msu̱ ne̱t-tu̱ de̱ ru̱stu̱ jab-u̱s e̱ u̱ wu̱n ne̱.
18 Aquele que deste modo serve a Cristo é agradável a Deus e aprovado pelos homens.
19 Yagu̱n in no̱mo̱n no̱m-u̱ de̱ haatu̱n shu̱'u̱t-du̱ m-yar a-doru̱ Ye̱so̱. Tu̱msu̱ in se̱ge̱n ne̱t-ne̱ e̱ no̱m u̱r-be̱b u̱ yadu̱ jab ne̱.
19 Assim, pois, seguimos as coisas da paz e também as da edificação de uns para com os outros.
20 A-bo̱ naas no̱m-u̱ Ru̱-u̱ no̱me̱ remu̱ no̱m u̱t-re̱ da. Ko̱-uyan no̱m-u̱t u̱t-re̱ o̱ so̱-o̱, se̱di zatte̱ u̱r-zwar u̱ ne̱t u̱ re̱ no̱m u̱t-re̱ u̱ de̱ wadu̱ waku̱n u̱r-he̱'e̱ da.
20 Não destruas a obra de Deus por causa da comida. Todas as coisas, na verdade, são limpas, mas é mau para o homem o comer com escândalo.
21 U̱t-ze̱g u̱r-zwar a ne̱t u̱ tu̱ m-ap da ko̱ swadu̱ ke̱' ko̱ no̱m-du̱ o̱ko̱n u̱ do̱'e̱ wadu̱ waku̱n u̱r-he̱'e̱.
21 É bom não comer carne, nem beber vinho, nem fazer qualquer outra coisa com que teu irmão venha a tropeçar [ou se ofender ou se enfraquecer].
22 Bo̱ keru̱ yadu̱ jab u̱zu̱ no̱m-u̱ bo̱ o̱ u̱t-no̱m u-be̱e̱t o̱ so̱-o̱, se̱di cin o̱ u̱ te̱k-u̱ jab-u̱ ró u̱ u-Ru̱ ne̱. Kom-u̱ u-Ru̱ u̱du̱ ne̱t wu̱ jab-u̱ wa zatte̱ u̱t-ba'as da, remu̱ no̱m-u̱ wa cwane̱ u̱t-no̱m u̱ so̱-o̱.
22 A fé que tens, tem-na para ti mesmo perante Deus. Bem-aventurado é aquele que não se condena naquilo que aprova.
23 Se̱di ne̱t-u̱ wu̱ o̱tte̱ u-sakna u̱ jab-u̱ wa u̱ no̱m-u̱ wa de̱ u̱t-re̱, wa o̱ naknu̱ hi-u̱r wa kwu̱p-du̱ u̱s-rem du̱gu̱-du̱ u-Ru̱. U̱m zu̱u̱g iya remu̱ zu̱ wa zatte̱ yadu̱ jab da. Tu̱msu̱ no̱m-u̱ zatte̱ yadu̱ jab da ba'as-to̱.
23 Mas aquele que tem dúvidas é condenado se comer, porque o que faz não provém de fé; e tudo o que não provém de fé é pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.