Mateus 22
gel (GEL) vs ARIB
1 Ye̱so̱ sur m-no̱m sha-mu̱ u̱s-rem u̱zu̱,
1 Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:
2 <<Na hyanu̱ sha-mu̱ faru̱k-du̱ u-Ru̱ u̱ka waku̱n faru̱k wu̱ zo̱nge̱ no̱mu̱ wa'-u̱ wa mo̱ro̱g-du̱ u̱r-gu̱.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei, que celebrou as bodas de seu filho.
3 Wa tom to̱k-ne̱ rò e̱ fagu̱n ne̱t-tu̱ na bane̱ u̱ mo̱ro̱g-du̱ u̱r-gu̱, se̱di ne̱t-tu̱ na bane̱ haagu̱n da.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, e estes não quiseram vir.
4 <<Wa sur m-to̱m e̱ke̱n to̱k-ne̱ wa zu̱, <Waru̱n ne̱t-tu̱ na bane̱ u̱zu̱, u̱m zo̱ngte̱ no̱m u̱t-re̱, na pu̱nu̱mte̱ na i m-se̱m. Na taaste̱ zo̱ngu̱ ko̱-uyan, haan u̱ u̱du̱ u̱r-mo̱ro̱g.>
4 Enviou ainda outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Tenho já preparado o meu banquete; as minhas reses e os meus cevados estão mortos, e tudo está pronto; vinde às bodas.
5 <<Se̱di e̱ e̱re̱g da. E̱ aru̱k u̱ su̱ e̱, waku̱n aru̱k u̱ tak-u wa, waku̱n aru̱k u-tu̱rru̱.
5 Mas eles não fizeram caso e foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Tu̱msu̱ e̱ke̱n maas to̱k-ne̱ e̱, e̱ pepu̱r e̱, na ho e̱.
6 e os outros, agarrando os servos, os ultrajaram e mataram.
7 Faru̱k hog u̱s-ryab sok. Wa tom karma-ne̱ wa ho̱rru̱sse̱ i ho̱ to̱k-ne̱ e̱, e̱ doos bo̱-u u̱n u-ra.
7 Irou-se o rei, e mandou as suas tropas exterminar aqueles assassinos e incendiar a sua cidade.
8 <<U̱ da-u o̱ wa zu̱ to̱k-ne̱ wa, <Na taaste̱ zo̱ngu̱ u̱r-mo̱ro̱g, se̱di i na bane̱ e̱ kamu̱g da.
8 Então disse aos servos: As bodas estão preparadas, mas os convidados não eram dignos;
9 Remu̱ iya, do̱ro̱n u̱s-fu̱n, no̱ waru̱ i no̱ hyane̱ be̱e̱t e̱ haan u̱ mo̱ro̱g-du̱ u̱r-gu̱.>
9 ide, pois, às encruzilhadas dos caminhos e chamai para as bodas a quantos encontrardes.
10 To̱k-ne̱ e̱ dor u̱s-fu̱n e̱ kargu̱ssu̱n ne̱t-tu̱ e̱ kume̱, ne̱t-tu̱ u̱r-ka u̱ i za u̱r-ka ne̱, be-du̱ u̱r-mo̱ro̱g haan de̱ shi u̱t-ne̱t sok.
10 Indo aqueles servos pelos caminhos, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala nupcial ficou cheia de convivas.
11 <<Da faru̱k cwane̱ wa hyan ne̱t-tu̱ haane̱, se̱ wa hyen waku̱n, wa wagu̱n to̱o̱go̱-yu̱ mo̱ro̱g-du̱ u̱r-gu̱ da.
11 Mas entrando o rei para ver os convivas, notou ali um homem que não trajava veste nupcial,
12 Se̱ wa zu̱ ne̱tu̱ wa, <Hu̱bu̱ ri, ¿re̱ o̱ bo̱ nomte̱ bo̱ cwatu̱n u̱ ane̱ za bo̱ wa to̱o̱go̱-yu̱ mo̱ro̱g-du̱ u̱r-gu̱?> Ne̱tu̱ wa taag u̱ no̱m-u̱ wa de̱ u̱t-war.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.
13 <<Faru̱k zu̱ i o̱ no̱mu̱ wa-m-ank, <Gu̱ksu̱n naas-u̱s rò, u̱t-kom ne̱, no̱ gun wu̱n u̱-do̱ u̱-me̱ u-cwu̱m, ku̱na wa do̱te̱ u̱s-kan u̱ ep-mu̱ jo-u ne̱.> >>
13 Então o rei disse aos servos: Atai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá o choro e o ranger de dentes.
14 Ye̱so̱ zu̱, <<Ru̱-u̱ fak u̱t-ne̱t u-tát, se̱di ne̱t-to̱ cashi i wa dage̱.>>
14 Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Da-u̱ Ye̱so̱ zu̱ye̱ iya, Farisa-ne̱ do̱'e̱ e̱ do̱ro̱g u̱ka e̱ do̱te̱ no̱mu̱ wu̱n u̱r-re̱n u̱ remu̱ no̱mu̱ wa ware̱.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;
16 Se̱ e̱ to̱mo̱n a-doru̱ u̱n u̱r-kot u̱ ne̱t-u̱t Here̱ ne̱. E̱ zu̱, <<Wa-u̱t-ko̱se̱, it nak bo̱ o̱ m-shu̱p u̱t-nip ne̱, tu̱msu̱ bo̱ o̱ no̱mu̱ na ko̱se̱-tu̱ fu̱n-yu̱ u-Ru̱ te̱k-u̱ u̱t-nip. It zu̱u̱g iya remu̱ zu̱ ne̱t-to̱ u̱s-gan u̱du̱ ró, tu̱msu̱ bo̱ ko̱ste̱ m-ku̱u̱k da.
16 Enviaram os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a perguntar: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e não se te dá de ninguém, porque não te deixas levar de respeitos humanos;
17 Waru̱ it u̱zu̱, ¿Yan-o̱ bo̱ zu̱ye̱, no̱ng u̱r-zwar na to̱p shik-u̱ tar u̱du̱ Kaisar Faru̱k, ko̱ ana to̱p da?>>
17 dize-nos, pois, qual é o teu parecer; é lícito ou não pagar o tributo a César?
18 Ba shu̱'u̱te̱ u̱zu̱ Ye̱so̱ nak no̱m-u̱ u̱n u̱t-sa, se̱ wa zu̱ u̱n, <<No̱ a-ha-mu̱ u̱r-no̱ ne̱! ¿Remu̱ u-yan o̱ no̱ o̱tte̱ no̱mu̱ me̱ m-re̱ge?
18 Porém Jesus, tendo percebido a malícia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Ko̱su̱n me̱ shik i na topte̱ tar.>> Se̱ e̱ haatu̱n wu̱n ko̱nko̱ shik.
19 Mostrai-me uma moeda de tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Se̱ wa zu̱ u̱n, <<¿Ryu̱n-u wan o̱? Tu̱msu̱ ¿dim-u̱r wande̱ u̱ ane̱?>>
20 Ele perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 E̱ shu̱s e̱ zu̱, <<Kaisar wa.>>
21 Responderam: De César. Então lhes disse Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Da-u̱ e̱ ho̱ge̱ iya, e̱ ship u̱t-nu e̱ hu̱ mu̱rimmo̱. E̱ yagu̱ wu̱n, e̱ aru̱k.
22 Ao ouvirem isto, admiraram-se e, deixando-o, foram-se.
23 U̱ ho̱-u̱r re̱ hen, e̱ke̱n Saduki-ne̱ haan u̱du̱ Ye̱so̱. U̱na zu̱ye̱ yu̱ne̱-du̱ marimari ne̱ zarra. E̱ shit wu̱n.
23 No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:
24 E̱ zu̱, <<Wa-u̱t-ko̱se̱, Mosa zu̱u̱g, <A ne̱tu̱ mare̱ wa kwu̱mu̱g wa' da, ka u̱t-no̱m zarra, se̱ hu̱no-u wa gaag ne̱ta-u ya u̱ remu̱ wa kwu̱m-tu̱ wa yaag.>
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer sem deixar filhos, seu irmão casará com a viúva e dará sucessão ao falecido.
25 E̱ke̱n o̱ro u̱ te̱k-u̱ it, campa-ne̱ ta'er ya'ag-u̱ wa-gan. Wa u̱r-taku̱n no̱ng u̱r-gu̱ wa haan wa mu̱r za wa', wa yaksu̱ hu̱no-u wa ne̱ta.
25 Ora havia entre nós sete irmãos: o primeiro, depois de ter casado, morreu e, não havendo sucessão, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Ganse̱ tu̱msu̱ u̱ wu̱ u-yu̱ru̱mse̱, u̱ u-tu̱tu̱rse̱ ne̱ m-te̱ wa u-ta'er.
26 do mesmo modo também o segundo e o terceiro, até o sétimo.
27 Da-u̱ e̱ mu̱rme̱ be̱e̱t, ne̱ta-u ya mu̱r ko̱wa.
27 Depois de todos eles morreu a mulher.
28 U̱ da-o̱, u̱ ho̱-du̱ yu̱ne̱-du̱ marimari ne̱, ¿ne̱ta wana wa de̱ u̱t-shu̱'u̱t remu̱ zu̱ ne̱t-ne̱ ta'er gaag wa?>>
28 Na ressurreição, pois, a qual dos sete pertencerá a mulher? porque todos foram casados com ela.
29 Ye̱so̱ shu̱s wa zu̱, <<Dorog-u̱s no̱ za ho̱n-ho̱n da, remu̱ zu̱ no̱ nak rem-su̱ u-Ru̱ su̱ o̱ m-pan da, tu̱msu̱ no̱ nak shin-mu̱ o̱ u̱ se̱ da.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Da-u̱ yu̱ne̱-du̱ marimari ne̱, ne̱t-tu̱ za re̱-du̱ shu̱ no̱m-du̱ u̱r-gu̱ u̱-me̱ dak-u uno̱ da, tu̱msu̱ ne̱ta-ne̱ za ha-mu̱ u̱r-gu̱ da, ne̱t-tu̱ de̱ u̱t-shu̱'u̱t u̱ka a-u̱s-to̱m u-Ru̱ ne̱.
30 Pois na ressurreição nem os homens casam, nem as mulheres são dadas em casamento porém são como os anjos no céu.
31 Tu̱msu̱ u̱ mo̱t-tu̱ yu̱ne̱-du̱ marimari ne̱, ¿no̱ karu̱nte̱ no̱m-u̱ Ru̱-u̱ waru̱ no̱ da? Na panu̱g u̱zu̱,
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:
32 <Me̱ wa o̱ Ru̱-u̱ Ibrahi, Ru̱-u̱ Ishaku tu̱msu̱ Ru̱-u Yakubu.> Wu̱n Ru̱-u̱ a u̱r-fat ne̱ o̱ za marimari ne̱ da.>>
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.
33 Da-u̱ ne̱t-tu̱ ho̱ge̱ iya, e̱ hu̱ mu̱rimmo̱ u̱ remu̱ ko̱se̱-u̱t Ye̱so̱.
33 E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.
34 Da Farisa-ne̱ ho̱ge̱ u̱zu̱ Saduki-ne̱ taagte̱ u̱ no̱m-u̱ e̱ de̱ shasu̱ Ye̱so̱, se̱ Farisa-ne̱ mo̱ro̱g u̱r-be u̱r-gan.
34 Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;
35 Waku̱n wa ko̱se̱-tu̱ bo̱r-u̱t Mosa u̱ te̱k-u̱ me̱ u̱n, wa no̱m u̱r-shu̱t remu̱ wa reg-u̱t Ye̱so̱.
35 e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou-o, dizendo:
36 Wa zu̱, <<Wa-u̱t-ko̱se̱, ¿yan bo̱r-ya zege̱ u̱ te̱k-u̱ me̱ bo̱r-u̱t Mosa?>>
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Ye̱so̱ shu̱s wa zu̱, << <Cwan u-Ru̱ Yawe u̱ jab-u̱ ró ne̱ be̱e̱t, u̱ fat-u̱r ró ne̱ be̱e̱t, u̱ dorog-u̱s ró ne̱ be̱e̱t.>
37 Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.
38 Inya ya o̱o̱ge̱ bo̱r-u yat-ya tu̱msu̱ yu̱ ze̱ge̱ u̱r-zwar.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Bo̱r-yu̱ u-yu̱ru̱mse̱ yu̱ zege̱ u̱r-zwar ya o̱ u̱s-gan u̱ yu̱ u̱r-taku̱n ne̱, <Bo̱ cwan wa-bo̱ru̱ ró u̱ka bo̱ o̱tte̱ cwan-tu̱ hi-u̱r ró.>
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.
40 Ko̱se̱-u̱t Mosa u̱t-be̱e̱t u̱ a-warru̱ rem-su̱ u-Ru̱ ne̱, to̱ rwu̱gu̱n u̱-me̱ bo̱r-u̱t tun-to̱ u̱t-yu̱r.>>
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Da Farisa-ne̱ mo̱rge̱ u̱r-be u̱r-gan, se̱ Ye̱so̱ shit u̱n,
41 Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:
42 wa zu̱, <<¿Yan-o̱ dorog-u̱s no̱ u̱ mo̱t-u̱t Kiristi? ¿Wa'-u̱ wana?>>
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.
43 Ye̱so̱ zu̱ u̱n, <<¿Re̱-o̱ Dawuda u̱ te̱k-u̱ Yar u-Ru̱ fogte̱ wu̱n Wa-ko-uyan ri? U̱m zu̱u̱g iya remu̱ zu̱ Dawuda zu̱u̱g,
43 Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 << <Yawe zu̱u̱g Wa-ko-uyan ri,
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?
45 <<A Dawuda zu̱ Kiristi <Wa-ko-uyan> ¿Re̱ o̱ Kiristi shu̱'u̱te̱ wa'-u̱ rò?>>
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Waku̱n kerge̱ shas-du̱ Ye̱so̱ da. Du̱gu̱ ho̱-u̱r re̱ waku̱n swu̱ru̱g m-kwu̱m be̱b-du̱ no̱mu̱ wu̱n de̱ku̱n shu̱t-de̱ da.
46 E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.