Mateus 20

gel (GEL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ye̱so̱ re shu̱ u̱t-zu̱, <<Faru̱k-du̱ u-ru̱ o̱ u̱ka wa-u-bu, wu̱ ruye̱ u̱r-wu̱n u̱r-wu̱n u̱ sa-u̱ i de̱ no̱mu̱ wa-m-ank-u̱ tak-u̱ inabi.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que saiu de madrugada a contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Da-u̱ e̱ ho̱ngu̱sse̱ u̱ no̱mu̱ wa do̱'e̱ u̱t-to̱p shik u̱r-hoot, se̱ wa tok u̱n u̱ tak-u̱ inabi.
2 Ajustou com os trabalhadores o salário de um denário por dia, e mandou-os para a sua vinha.
3 <<U̱s-kwam ko̱b-du̱ u-gan su̱ u̱r-wu̱n se̱ wa ru u̱ kat-du̱ u-tu̱rru̱, wa hyen e̱ke̱n u̱ shu̱'u̱t-du̱ m-zan.
3 Cerca da hora terceira saiu, e viu que estavam outros, ociosos, na praça,
4 Se̱ wa zu̱ u̱n, <Haanu̱n no̱ do̱'e̱ u̱ tak-u inabi ri, me̱ to̱p-u̱ no̱ no̱m-u̱ kame̱.>
4 e disse-lhes: Ide também vós para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 E̱ yu̱ne̱ e̱ do̱'e̱.
5 Outra vez saiu, cerca da hora sexta e da nona, e fez o mesmo.
6 U̱ka u̱s-kwam u̱s-tan su̱ m-rim, wa ru, wa bit e̱ke̱n u̱ ees, e̱ za no̱m-du̱ o̱ko̱n da. Se̱ wa zu̱ u̱n, <¿Remu̱ yan-o̱ wu̱te̱ no̱ no̱mu̱g m-ank u̱ ho̱-du̱ ya-o̱ da?>
6 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
7 <<E̱ zu̱ wu̱n, <Waku̱n yaag it no̱mu̱ u̱t-no̱m da.>
7 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
8 <<Da-u̱ rim-mu̱ tore̱, se̱ wa tak-u inabi wa zu̱ wu̱ o̱ se̱gu̱ wa ank-mu̱ u-tak, wa fag i o̱ no̱mu̱ wa-m-ank ne̱, wa to̱p e̱, tu̱msu̱ wa he̱e̱se̱ du̱gu̱ a m-vaste̱ m-ha a u̱r-taku̱n ne̱.
8 Ao anoitecer, disse o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até os primeiros.
9 <<Ne̱t-tu̱ haye̱ u̱ka u̱s-kwam u̱s-tan su̱ m-rim, kowan na top wa shik u̱ka ku̱mte̱ u̱ to̱p-u̱ u̱r-hoot.
9 Chegando, pois, os que tinham ido cerca da hora undécima, receberam um denário cada um.
10 Ne̱t-tu̱ haane̱ u̱r-taku̱n cu̱ng u̱zu̱ na de̱ to̱p-du̱ e̱ shik m-ze̱g o̱r-u̱t e̱ ne̱ i haane̱ m-rim, ko̱ ba shu̱'u̱te̱ iya kowan kwu̱ng no̱mu̱ kame̱ na to̱p wa u̱r-hoot.
10 Vindo, então, os primeiros, pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um denário cada um.
11 Da-u̱ e̱ o̱nke̱, se̱ e̱ hu̱ no̱mu̱ wa-u-tak m-kwe̱ remu̱ zu̱ wa to̱po̱k e̱ ho̱n-ho̱n.
11 E ao recebê-lo, murmuravam contra o proprietário, dizendo:
12 E̱ zu̱ wu̱n, <Ne̱t-tu̱ haane̱ u̱-dim, ank-mu̱ u-da cashi mo̱ e̱ no̱me̱> to̱p-u it u̱ e̱ne̱ u̱s-gan, it u̱ no̱me̱ m-ank, u̱ du̱ng-mu̱ u-ho̱ ne̱.
12 Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os igualastes a nós, que suportamos a fadiga do dia inteiro e o forte calor.
13 <<Se̱ wa zu̱ waku̱n u̱ te̱k-u̱ me̱ u̱n, <Hu̱u̱b-u̱ ri, u̱m re̱e̱g ra-u ró da. U̱m zu̱u̱g iya remu̱ zu̱ yo cu̱ng u̱zu̱ me̱ to̱p-u̱ bo̱ shik no̱mu̱ na tope̱ u̱r-hoot.
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não ajustaste comigo um denário?
14 Kab no̱m-u̱ o̱ u̱ ró bo̱ no̱k. Me̱ ke̱e̱re̱ u̱ jab-u̱ ri u̱m to̱p o̱r-u̱t ró ne̱ i haane̱ u̱ dim-u ró no̱m-u̱ u̱m to̱p-u̱ bo̱.
14 Toma o que é teu, e vai-te; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 Me̱ keru̱ no̱m-du̱ no̱m-u̱ u̱m ke̱e̱re̱ u̱ jab-u̱ ri, u̱ no̱m-u̱ o̱ u̱ ri, ¿shu̱b-de̱ bo̱ o̱tte̱ u̱ remu̱ no̱m-u so̱-o̱ u̱m no̱me̱?>
15 Não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 <<Iya o̱ hen, a m-vaste̱ de̱ u̱t-shu̱'u̱t a u̱r-taku̱n, a u̱r-taku̱n hen e̱ shu̱'u̱t a m-vaste̱.>>
16 Assim os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Da-u̱ Ye̱so̱ u̱ a-doru̱ wa ne̱ o̱ m-ha u̱ Urusharima, se̱ wa nu̱k a-dor-ne̱ u̱-kit. Wa zu̱ u̱n,
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e no caminho lhes disse:
18 <<Ho̱go̱n in do̱'e̱ u̱r-cwa u̱ Urusharima. Na de̱ yasu̱ Wa'-u̱ Ne̱t u̱ kom-tu̱ i-Yate̱ a-To̱o̱g-ne̱ u̱ a-ko̱se̱-tu̱ u-bo̱r ne̱. Tu̱msu̱ e̱ u̱t-kwu̱p u̱zu̱ na ho̱ wu̱n.
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 Tu̱msu̱ e̱ yasu̱ wu̱n u̱du̱ i za-Yahuda-ne̱ da, e̱ no̱mu̱ wu̱n rem-su̱ u̱s-ju̱ru̱m, e̱ no̱mu̱ wu̱n u̱s-ryap, e̱ tar wu̱n u-kan, tu̱msu̱ e̱ ho̱ wu̱n u̱ ho̱-du̱ u-tu̱tu̱rse̱ wa de̱ u̱r-yu̱ne̱.>>
19 e o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem; e ao terceiro dia ressuscitará.
20 Se̱ ino-u Yakubu e̱ Yohanna ya'ag-u̱ Zabadi e̱ haan u̱du̱ Ye̱so̱. Wa he u̱t-jwu̱n u̱ shu̱ Ye̱so̱ wa kon wu̱n o̱ko̱n no̱m-o̱.
20 Aproximou-se dele, então, a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, ajoelhando-se e fazendo-lhe um pedido.
21 Ye̱so̱ zu̱ wu̱n, <<¿Yan-o̱ bo̱ u̱t-sa?>>
21 Perguntou-lhe Jesus: Que queres? Ela lhe respondeu: Concede que estes meus dois filhos se sentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Ye̱so̱ zu̱ Yakubu e̱ Yohanna, <<No̱ nak no̱m-u̱ no̱ o̱ u̱t-ko̱n da, ¿no̱ keru̱ swadu̱ ko̱b-du̱ u̱m de̱ u̱t-swa?>>
22 Jesus, porém, replicou: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Ye̱so̱ zu̱ u̱n, <<No̱ de̱ swadu̱ u̱r-ko̱b u̱ka u̱m do̱te̱ swadu̱ u̱r-ko̱b, se̱di mo̱t-tu̱ u̱r-shu̱'u̱t u̱ kom u̱s-cwa ri ko̱ kom u̱r-beer, U̱so-u ri wu̱ o̱ do̱m u-ru̱ wa o̱o̱ge̱ wa u̱t-ya. Wu̱na de̱ ya-du̱ be-u̱t to̱ u̱du̱ wu̱ wa cwane̱ u̱t-ya.>>
23 Então lhes disse: O meu cálice certamente haveis de beber; mas o sentar-se à minha direita e à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles para quem está preparado por meu Pai.
24 Da-u̱ a-dor o̱p i kuse̱ ho̱ge̱ u̱zu̱ Yakubu e̱ Yohanna no̱ng u̱r-shu̱t iya, e̱ hog ryab-u̱s u̱n sok.
24 E ouvindo isso os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Ye̱so̱ fak in be̱e̱t wa zu̱, <<No̱ nak ne̱t-tu̱ o̱ u̱r-faru̱k i za-Yahuda-ne̱ da, e̱ hog zwarru̱ ko̱su̱ e̱ u̱zu̱ e̱ o̱ u̱r-be̱b ne̱. Tu̱-shu̱ hog zwarru̱ ko̱se̱ u̱r-be̱b u̱du̱ i e̱ o̱tte̱ u̱r-faru̱k.
25 Jesus, pois, chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os governadores dos gentios os dominam, e os seus grandes exercem autoridades sobre eles.
26 A no̱ no̱m u̱ka u̱n da. Remu̱ iya hen wu̱ u̱t-sa wa shu̱'u̱t yu̱-Yat-ya u̱-me̱ no̱, se̱ wa shu̱'u̱te̱ to̱k u̱du̱ o̱r-u̱t wa ne̱.
26 Não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
27 Tu̱msu̱ wu̱ u̱t-sa wa shu̱'u̱t yu̱-shu̱ u̱-me̱ no̱, wa shu̱'u̱te̱ to̱k.
27 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será vosso servo;
28 Wa'-u̱ Ne̱t hagu̱n remu̱ na no̱m-tu̱ wa-m-ank da, se̱di remu̱ zu̱ wa no̱m-u̱t m-ank, wa yase̱ fat-u̱r wa remu̱ u̱kru̱ u̱t-ne̱t u-tát.>>
28 assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Da-u̱ Ye̱so̱ u̱ a-doru̱ wa ne̱ de̱ yagu̱ bo̱-u̱ Yeriko, ban-du̱ u̱t-ne̱t dor u̱n.
29 Saindo eles de Jericó, seguiu-o uma grande multidão;
30 Da-u̱ e̱ o̱o̱ge̱ u̱r-no̱k, e̱ke̱n po̱-ne̱ yu̱r o̱ shu̱'u̱t u̱ kit u-fu̱n. Da-u̱ e̱ ho̱ge̱ Ye̱so̱ o̱ aru̱k, se̱ e̱ yu̱ns u̱s-cwar e̱ zu̱, <<Wa-m-nap, Wa'-u̱ Dawuda! Ho̱g o̱n-u̱r it!>>
30 e eis que dois cegos, sentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
31 Ne̱t-tu̱ hagu̱sse̱ u̱n, u̱zu̱ u̱n ho̱o̱n u̱s-ram, E̱ sur m-jaku̱s u̱s-cwar e̱ zu̱, <<Wa-m-nap, Wa'-u̱ Dawuda! Ho̱g o̱n-u̱r it!>>
31 E a multidão os repreendeu, para que se calassem; eles, porém, clamaram ainda mais alto, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
32 Ye̱so̱ ees, wa zu̱ u̱n, <<¿Yan-o̱ no̱ u̱t-sa u̱m no̱mu̱ no̱?>>
32 E Jesus, parando, chamou-os e perguntou: Que quereis que vos faça?
33 E̱ zu̱ wu̱n, <<Wa-m-nap, it u̱t-sa it kum m-hyan.>>
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Remu̱ u̱r-o̱n, Ye̱so̱ tu̱m is-u̱ u̱n. Za rem, e̱ kum m-hyan, e̱ dor wu̱n.
34 E Jesus, movido de compaixão, tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista, e o seguiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.