Gênesis 47
gel (GEL) vs NAA
1 — ausente —
1 Então José foi e deu a notícia a Faraó: — O meu pai e os meus irmãos, com os seus rebanhos e o seu gado, com tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã; e eis que estão na terra de Gósen.
2 — ausente —
2 E levou cinco dos seus irmãos e os apresentou a Faraó.
3 Faru̱k-u̱ Masar shit u̱n u̱zu̱, <<¿Yan o̱ o̱ye̱ ank-m no̱?>>
3 Então Faraó perguntou aos irmãos de José: — Qual é o trabalho de vocês? Eles responderam: — Nós, seus servos, somos pastores de rebanho, como já foram os nossos pais.
4 Tu̱msu̱ e̱ zu̱ Faru̱k-u̱ Masar, <<It haagu̱n it shu̱'u̱t u-da cashi, remu̱ zu̱ me̱r-su̱ no̱ng u-tát u̱ Kan'ana. Tu̱msu̱ be-du̱ u-re̱e̱g du̱ u̱t-bisa zaar da. It o̱ u̱s-ko̱n bo̱ yage̱ to̱k-ne̱ ró it shu̱'u̱t u̱ Gas-u̱ Go̱sen.>>
4 Disseram mais a Faraó: — Viemos para morar nesta terra, porque na terra de Canaã não há pasto para o rebanho destes seus servos, pois a fome é severa. E agora pedimos que o senhor permita que estes seus servos morem na terra de Gósen.
5 Faru̱k-u̱ Masar zu̱ Yusuhu, <<U̱so ró u̱ tu̱-wu̱to̱ ró ne̱ e̱ haagu̱n u̱du̱ ró.
5 Então Faraó disse a José: — Seu pai e seus irmãos vieram para junto de você.
6 E̱ u̱t-kere̱ u̱r-shu̱'u̱t ko̱he̱ne̱ dak-u̱ Masar u-be̱e̱t. Ya u̱so-u ró u̱ o̱r-u̱t ró ne̱ dak-u̱ ze̱ge̱ u̱r-zwar. E̱ kere̱ u̱r-shu̱'u̱t Go̱sen. Tu̱msu̱ abite̱ u̱zu̱ waku̱n o̱ro u̱n wu̱ nape̱ gwat-du̱ u̱t-bisa sok, bo̱ kere̱ wadu̱ wa u̱ gwat-du̱ bisa-u̱t ri.>>
6 A terra do Egito está à sua disposição. Faça com que seu pai e seus irmãos se estabeleçam na melhor região da terra; que morem na terra de Gósen. Se souber que há no meio deles homens capazes, ponha-os por responsáveis pelo gado que me pertence.
7 Se̱ Yusuhu haatu̱n uso-u wa Yakubu, wa hu̱u̱t wa u̱-shu̱ Faru̱k-u̱ Masar. Tu̱msu̱ Yakubu wa'-u̱ Faru̱k-u̱ Masar nu-u so̱-o̱.
7 José levou Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou Faraó.
8 Faru̱k-u̱ Masar shit Yakubu, <<¿Hak-u̱s ró se̱ u̱s-nu̱?>>
8 Então Faraó perguntou a Jacó: — Quantos anos o senhor já tem?
9 Yakubu shu̱s wa zu̱ Faru̱k-u̱ Masar, <<U̱m no̱mu̱g u̱s-hak u̱t-shik u̱t-shishin u̱ o̱p [130]. Se̱di hak-u̱s ri o̱ cashi ana gwate̱ hak-su̱ u̱so-u̱t ri tu̱ mare̱.>>
9 Jacó lhe respondeu: — São cento e trinta anos de peregrinação. Foram poucos e maus os anos de minha vida e não chegam aos anos de vida de meus pais, nos dias das suas peregrinações.
10 Yakubu wa'-u̱ Faru̱k-u̱ Masar nu-u so̱-o̱, se̱ wa aru̱k m-rwu̱ du̱gu̱-du̱ wa.
10 Depois Jacó abençoou Faraó e saiu de sua presença.
11 Yusuhu shu̱gu̱sse̱ u̱so-u wa u̱ o̱r-u̱t wa ne̱ u̱ dak-u̱ Masar. Wa yasu̱ e̱ dak-u̱ ze̱ge̱ u̱r-zwar u̱ Masar, u̱ na zu̱ye̱ Ramase, u̱ka Faru̱k-u̱ Masar zu̱tte̱.
11 Então José estabeleceu seu pai e seus irmãos e lhes deu propriedades na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó havia ordenado.
12 Yusuhu hatu̱n u̱so-u wa u̱ tu̱-wu̱to̱ wa u̱ ne̱t-tu̱ bu-u wa ne̱ u̱t-be̱e̱t no̱m u̱t-re̱, u̱ka tat-u e̱, u̱ ya'ag-u̱ e̱ ne̱.
12 E José providenciou alimento para seu pai, seus irmãos e toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 U-dak u-be̱e̱t no̱m u̱t-re̱ zaar da rem u̱zu̱ me̱r-su̱ no̱ng u-tát; ne̱t-tu̱ o̱ swadu̱ u̱s-me̱r sok u̱ dak-u̱t to̱ Masar u̱ Kan'ana-ne̱.
13 Não havia alimento em toda a terra, porque a fome era muito grande. Assim, o povo do Egito e o povo de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Yusuhu o̱nk shik be̱e̱t i na kume̱ Masar u̱ Kan'ana-ne̱ i ne̱t-tu̱ ote̱ hyu̱, wa hu̱u̱t shik-u̱ e̱ u̱ pyu̱-u̱ Faru̱k-u̱ Masar.
14 Então José arrecadou todo o dinheiro que havia na terra do Egito e na terra de Canaã, pelo cereal que compravam, e o recolheu à casa de Faraó.
15 Da-u̱ ne̱t-tu̱ Masar u̱ ne̱t-tu̱ Kan'ana tase̱ hosu̱ shik-u̱ e̱ o̱tte̱ be̱e̱t u̱ remu̱ o̱-du̱ hyu̱, ne̱t-tu̱ Masar ne̱ be̱e̱t e̱ haan u̱du̱ Yusuhu. E̱ zu̱, <<Ya it no̱m u̱t-re̱. ¿Re̱-o̱ it do̱te̱ u̱t-mar bo̱ gwat-du̱ it? Shik-u̱ it tu̱u̱ste̱ be̱e̱t.>>
15 Quando acabou o dinheiro na terra do Egito e na terra de Canaã, todos os egípcios foram a José e disseram: — Queremos comida! Por que o senhor nos deixaria morrer em sua presença só porque o dinheiro acabou?
16 Yusuhu shu̱s wa zu̱, <<Hatu̱n me̱ bisa-u̱t no̱, me̱ ya' no̱ no̱m u̱t-re̱ remu̱ zu̱ shik-u̱ no̱ tu̱u̱ste̱.>>
16 José respondeu: — Se vocês não têm dinheiro, tragam o seu gado. Em troca do gado eu lhes darei comida.
17 Du̱gu̱ da-u o̱, u̱n hatu̱n u̱t-bisa u̱du̱ Yusuhu, wa yu̱ u̱n nom-u̱t re̱ u̱ swas-mu̱ bisa-u̱t u̱n: jwaak ne̱, ban-tu̱ ca, u̱ gwaar ne̱, u̱ na ne̱, u̱ janka ne̱. Tu̱msu̱ u̱ hak-u ya wa yu̱ u̱n no̱m u̱t-re̱ u̱ swasmu̱ bisa-tu̱ u-bu u̱n.
17 Então trouxeram o seu gado a José e ele lhes deu mantimento em troca de cavalos, rebanhos, gado e jumentos. E José os sustentou aquele ano em troca de todo o gado deles.
18 Da-u̱ hak-yu̱ arke̱, yaku̱n hak-ya byu̱ru̱n u̱n haan u̱du̱ wa, u̱n zu̱, <<U̱so u-bu it, it zaar u̱ yasu̱ bo̱ u̱t-nip da. It zamu̱ttu̱n shik da e̱ tu̱u̱ste̱ be̱e̱t, tu̱msu̱ bisa-u̱t it u̱t-be̱e̱t to̱ mu̱u̱g tu̱ ró. O̱ko̱n zamu̱n u̱ it do̱'e̱ u̱ haatu̱n bo̱ da war-u̱t it to̱ kuse̱ u̱ tak-u̱t it ne̱.
18 Tendo acabado aquele ano, foram a José no ano seguinte e lhe disseram: — Não podemos esconder de meu senhor que o dinheiro acabou e que meu senhor já é dono dos animais. Nada mais nos resta diante de meu senhor, a não ser o nosso corpo e a nossa terra.
19 ¿Re̱ne̱ o̱ it do̱te̱ m-mar bo̱ gwat-du̱ it u̱ is-u̱ ró? Ya it nom-u̱t re̱ u̱ swas-mu̱ tak-u̱t it, it ya'aste̱ Faru̱k-u̱ Masar tak-u̱t it u̱ hi-du̱ war it ne̱ u̱du̱ Faru̱k-u̱ Masar it shu̱'u̱t to̱k-ne̱. Bo̱ di ya' it no̱m u̱t-re̱ taas it mar da, tu̱msu̱ taas u̱ dak-u̱ shu̱'u̱t za ne̱t sha-mu̱ u̱r-do̱g da.>>
19 Por que o senhor nos deixaria perecer em sua presença, tanto a nós como à nossa terra? Compre a nós e a nossa terra em troca de mantimento, e nós e a nossa terra seremos escravos de Faraó. Dê-nos semente para que vivamos e não morramos, e a terra não fique deserta.
20 Yusuhu o̱gu̱ Faru̱k-u̱ Masar dak-u̱ Masar u̱t-be̱e̱t. Ne̱t-tu̱ Masar u̱t-be̱e̱t e̱ bu̱pu̱s tak-u̱t e̱ remu̱ zu̱ me̱r-su̱ no̱ng u-tát sok, tak-tu̱ shu̱'u̱t tu̱ Faru̱k-u̱ Masar u̱t-be̱e̱t.
20 Assim, José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porque a fome era extrema sobre eles. E a terra passou a ser de Faraó.
21 Remu̱ iya Yusuhu muut ne̱t-tu̱ Masar u̱t-be̱e̱t, ne̱t-tu̱ shu̱'u̱t to̱k-ne̱ faru̱k be̱e̱t.
21 Quanto ao povo, ele o escravizou de uma a outra extremidade da terra do Egito.
22 Ko̱ ba shu̱'u̱te̱ iya, Yusuhu o̱o̱g tak-tu̱ a-to̱o̱g-ne̱ da. Remu̱ u̱zu̱ a-to̱o̱g-ne̱ o̱nk no̱m u̱t-re̱ e̱ du̱gu̱-du̱ Faru̱k-u̱ Masar. Remu̱ iya e̱ zatte̱ mo̱ttu̱ bab-du̱ tak-u̱t e̱ da.
22 José só não comprou a terra dos sacerdotes, porque os sacerdotes recebiam uma porção de mantimento de Faraó e viviam dessa porção que Faraó lhes dava; por isso, não venderam a sua terra.
23 Yusuhu zu̱ u̱n, <<Remu̱ u̱zu̱ u̱ da-o̱ u̱m o̱o̱g no̱ u̱ tak-u̱t no̱ ne̱ u̱du̱ Faru̱k-u̱ Masar. Go̱ hyu̱ ya o̱nko̱n no̱ do̱'e̱ no̱ kaw u̱t-tak.
23 Então José disse ao povo: — Eis que hoje comprei vocês e a terra de vocês para Faraó. Aqui estão as sementes, para que semeiem a terra.
24 Da-u̱ no̱ tase̱ ket, no̱ de̱ yase̱ u̱r-ho̱ u̱r-gan u̱ te̱k u̱t-ho̱ u̱t-tan, u̱du̱ Faru̱k-u̱ Masar. Ho̱-tu̱ u̱t-nas tu̱ kuse̱ to̱ shu̱'u̱t go̱ i no̱ do̱'e̱ u̱t-kaw u̱ tak-u̱t no̱, tu̱msu̱ no̱m u̱t-re̱ u̱du̱ tak-u̱t no̱, u̱ ne̱t-tu̱ u-bu no̱ ne̱ be̱e̱t.>>
24 Das colheitas vocês darão a quinta parte a Faraó. As outras quatro partes serão de vocês, para semear o campo e para servir de alimento a vocês, aos que estão em suas casas, e para alimentar os seus filhos.
25 E̱ shu̱s, e̱ zu̱, <<Bo̱ gwu̱u̱g fat-u̱t it, yage̱ it kum hyu̱-m pusmo̱ u̱du̱ u̱so u-bu ri; it shu̱'u̱t to̱k-ne̱ Faru̱k-u̱ Masar.>>
25 Eles disseram a José: — O senhor salvou a nossa vida! Que possamos alcançar favor diante de meu senhor e seremos escravos de Faraó.
26 Yusuhu nom u̱t-bo̱r u̱ dak-u̱ Masar tu̱ o̱mne̱ m-ank u̱ haan u̱ da-o̱, u̱zu̱ u̱r-ho̱ u̱r-gan u̱-me̱ u̱t-tan du̱ no̱m-tu̱ u̱r-to̱m u̱ dak-u̱ Masar du̱ Faru̱k de̱. Se̱di tak-tu̱ a-to̱o̱g-ne̱ to̱ zare̱ tu̱ Faru̱k-u̱ Masar da.
26 E José estabeleceu por lei até o dia de hoje que, na terra do Egito, um quinto pertence a Faraó. Só a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Se̱ Isra-ne̱ e̱ shu̱'u̱t u̱ Masar u̱ gas-u̱ Go̱sen, e̱ nom u̱t-kwu̱m u-tát. E̱ mu̱t yaag u-tát, tu̱msu̱ e̱ nom u̱r-ban sok.
27 Assim, Israel habitou na terra do Egito, na terra de Gósen. Nela adquiriram propriedades, e foram fecundos, e muito se multiplicaram.
28 Yakubu shu̱'u̱te̱ u̱ Masar u̱s-hak o̱p u̱s-ta'er [17], hak-u̱s Yakubu su̱ wa no̱me̱, hak-se̱ u-ko̱k u-gan u̱ hak-su̱ u̱t-shik u̱t-yu̱r u̱ hak-su̱ u̱s-ta'e̱r [147].
28 Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos. Assim, os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete.
29 Da-u̱ Isra nape̱ u̱zu̱ da-u̱ mar-m wa no̱ng u̱t-mo̱r, se̱ wa fog wa'-u̱ wa Yusuhu. Wa zu̱ wa, <<A u̱m kume̱ hyu̱-m pusmo̱ u̱du̱ ró, wa kom-u ró u̱-ta kut-u ri, bo̱ ko̱se̱ me̱ u̱t-nip u̱ yadu̱ jab ne̱ u̱zu̱ a u̱m mare̱ bo̱ za jwak-u̱ me̱ u̱ ana u̱ dak-u̱ Masar.
29 Aproximando-se, pois, o tempo da morte de Israel, chamou o seu filho José e lhe disse: — Se agora alcancei favor diante de você, peço que ponha a sua mão debaixo da minha coxa e use de bondade e fidelidade para comigo; peço que você não me sepulte no Egito,
30 Tu̱msu̱ da-u̱ u̱m mare̱, kabu̱n war-u ri du̱gu̱ Masar m-ha u̱ be-du̱ na dokte̱ u̱so-tu̱ tu̱ u̱so-u̱t ri.>>
30 mas que eu possa descansar com os meus pais. Por isso, você me levará do Egito e me colocará na sepultura deles. José respondeu: — Farei o que o senhor me pede.
31 Yakubu zu̱, <<To̱nde̱ u̱zu̱ bo̱ u̱t-no̱m iya.>> Yusuhu to̱n-de̱ wu̱n. Da-u o̱ Isra kakse̱ hi-u̱r wa u̱-do̱mu̱ yu̱n-u̱ wa, wa nome̱ u-Ru̱ u̱t-huuk.
31 Então Jacó lhe disse: — Jure para mim. José jurou e Israel se inclinou sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.