Gênesis 32

gel (GEL) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Yakubu tu̱msu̱ wa re u-shu̱ u̱ ha-m wa ne̱, a-to̱m u-Ru̱ haan e̱ bit wu̱n do̱m-u̱ u-fu̱n.
1 Jacó também seguiu o seu caminho, e encontraram-no os anjos de Deus.
2 Da-u̱ Yakubu hyane̱ u̱n, wa zu̱, <<Din-de̱ be-de̱, be-du̱ u-Ru̱ de̱.>> Wa wa'-u̱ be-u̱r re̱ u̱r-dim Mahanayim. No̱mu̱ na zu̱ye̱ Mahanayim <<u̱t-rimpa u̱t-yu̱r.>>
2 E Jacó disse, quando os viu: Este é o exército de Deus. E chamou aquele lugar Maanaim.
3 Yakubu tom a-to̱mu̱ wa ne̱ u̱-shu̱ wa m-ha u̱du̱ yu̱-wu̱ya wa Isuwa u̱ gas-u̱ Seyir, dak-u̱ Edo̱m.
3 E enviou Jacó mensageiros adiante de si a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom.
4 Wa zu̱ u̱n, <<No̱m-u̱ no̱ de̱ zu̱ Isuwa u̱so u-bu ri o̱r-u̱ ri ya, <No̱m-u̱ to̱k-u̱ ró Yakubu zu̱ye̱ ya, u̱m shu̱'u̱te̱ u̱du̱ Raban tu̱msu̱ ku̱na u̱m o̱tte̱ m-te uno̱ da-o̱.
4 E ordenou-lhes, dizendo: Assim direis a meu senhor Esaú: Assim diz Jacó, teu servo: Como peregrino morei com Labão, e me detive lá até agora;
5 U̱m o̱tte̱ ban-du̱ na, u̱ ca ne̱, u̱ janka ne̱, u̱ gwaar ne̱, u̱ to̱k-ne̱ ne̱ta-ne̱ u̱ campa-ne̱. U̱ da-o̱ u̱m o̱ to̱mtu̱n sin-se̱ rem-se̱ u̱du̱ u̱so u-bu ri, u̱zu̱ ko̱me̱ kwu̱mu̱ hyu̱-m pusmo̱ u̱du̱ ró.> >>
5 E tenho bois e jumentos, ovelhas, e servos e servas; e enviei para o anunciar a meu senhor, para que ache graça em teus olhos.
6 Da-u̱ a-to̱m ne̱ mu̱u̱ne̱ u̱du̱ Yakubu, e̱ zu̱, <<It haag u̱du̱ o̱r-u̱ ró Isuwa, wa o̱o̱n u̱ campa-ne̱ u̱t-ko̱k u̱t-nas [400], u̱ no̱ wa ne̱ gotu̱n.>>
6 E os mensageiros voltaram a Jacó, dizendo: Fomos a teu irmão Esaú; e também ele vem para encontrar-te, e quatrocentos homens com ele.
7 Yakubu hog u-gye̱r sok u̱ no̱m-u̱ na waru̱ wa ne̱, se̱ wa mot ne̱t-tu̱ o̱o̱ge̱ u̱r-kot u̱ wa, u̱ ban-tu̱ ca ne̱ u̱ gwaar ne̱ u̱ rakum ne̱, u̱t-ban u̱t-yu̱r.
7 Então Jacó temeu muito e angustiou-se; e repartiu o povo que com ele estava, e as ovelhas, e as vacas, e os camelos, em dois bandos.
8 Wa no̱ng u̱s-dorog u̱zu̱, <<Ko̱ da Isuwa kwu̱ku̱p ban-du̱ u̱r-gan, jiya ban-du̱ u̱r-gan u̱t-ku̱su̱m.>>
8 Porque dizia: Se Esaú vier a um bando e o ferir, o outro bando escapará.
9 Se̱ Yakubu no̱m u̱s-to̱o̱g, <<Ru̱-u̱ u̱so-u ri Ibrahi, Ru̱-u̱ u̱so-u ri Ishaku, Yawe, bo̱ zu̱ me̱, <Arke̱ m-mu̱ u̱ dak-u ró u̱ ko̱-u̱r ró ne̱, tu̱msu̱ me̱ u̱t-wa bo̱ re̱ u-shu̱.>
9 Disse mais Jacó: Deus de meu pai Abraão, e Deus de meu pai Isaque, o Senhor, que me disseste: Torna-te à tua terra, e a tua parentela, e far-te-ei bem;
10 Me̱ u̱m ko̱rge̱ na zu̱ bo̱ ko̱sku̱ me̱ cwan-u̱t ró tu̱msu̱ nip-u̱t ró ne̱ tu̱ bo̱ ko̱su̱ me̱ da, me̱ yu̱ o̱o̱ge̱ to̱k-u̱ ró. Da-u̱ u̱m yage̱ u-bu tu̱msu̱ u̱m pu̱s gi-yu̱ Jodan, u̱m zatte̱ o̱ko̱n da se̱ ko̱m-yu̱ m-ha, me̱ ya u̱ da-o̱ bu-u ri shu̱'u̱te̱ u̱ yat-o̱ u̱t-ban u̱t-yu̱r.
10 Menor sou eu que todas as beneficências, e que toda a fidelidade que fizeste ao teu servo; porque com meu cajado passei este Jordão, e agora me tornei em dois bandos.
11 Yawe, me̱ ya u̱m o̱ u̱s-to̱o̱g u̱du̱ ró, bo̱ gu me̱ du̱gu̱ kom-tu̱ o̱r-u̱ ri Isuwa. U̱m o̱ ho̱g-du̱ u-gye̱r u̱zu̱ wa o̱o̱n u̱ zwarnu̱ it m-dum, u̱ ya'ag-u̱ ri ne̱ u̱ ne̱ta-u̱t ri ne̱.
11 Livra-me, peço-te, da mão de meu irmão, da mão de Esaú; porque eu o temo; porventura não venha, e me fira, e a mãe com os filhos.
12 Bakse̱ u̱zu̱ bo̱ no̱ngu̱ me̱ este̱du̱ u̱s-rem, bo̱ u̱t-wa u̱m re̱ u-shu̱ tu̱msu̱ bo̱ u̱t-wa u̱ ya'ag-u̱ ri shu̱'u̱t u-tát ba m-hereg mu̱ m-sa, mu̱ zaare̱ u̱t-ogre̱ da.>>
12 E tu o disseste: Certamente te farei bem, e farei a tua descendência como a areia do mar, que pela multidão não se pode contar.
13 Yakubu roog u̱ku̱n be-du̱ wa o̱tte̱ m-gyu̱p m-gan, se̱ wa du̱gu̱r cwu̱-tu̱ u-nya du̱gu̱ no̱m-tu̱ u̱t-kom-u̱ wa, wa tom-u̱t to̱ u̱du̱ yu̱-wu̱ya wa Isuwa:
13 E passou ali aquela noite; e tomou do que lhe veio à sua mão, um presente para seu irmão Esaú:
14 Mangu̱ gwaar ne̱ u̱t-ko̱k u̱t-yu̱r [200], gob-u̱ gwaar u̱r-shik [20], mangu̱ ca ne̱ u̱t-ko̱k u̱t-yu̱r [200], tu̱msu̱ kag-u̱ ca u̱r-shik [20],
14 Duzentas cabras e vinte bodes; duzentas ovelhas e vinte carneiros;
15 u̱ rakum ne̱ u̱r-shik u̱ o̱p [30], u̱ mangu̱ na ne̱ u̱t-shik u̱t-yu̱r [40], gob-u̱ na o̱p, mangu̱ janka u̱r-shik [20], tu̱msu̱ gob-u̱ janka o̱p.
15 Trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez novilhos; vinte jumentas e dez jumentinhos;
16 Wa wu̱ to̱k-ne̱ wa e̱ gwat bisa-u̱t to̱, u̱t-ban u̱t-ban, wa zu̱ to̱k-ne̱ wa, <<Arku̱n u̱ shu̱ ri, u̱ no̱ ya' u̱r-ke̱r u̱ ko̱du̱he̱ ban-du̱ u̱t-bisa de̱.>>
16 E deu-os na mão dos seus servos, cada rebanho à parte, e disse a seus servos: Passai adiante de mim e ponde espaço entre rebanho e rebanho.
17 Wa zu̱ ban-du̱ o̱o̱ge̱ u̱ shu̱, <<Da-u̱ o̱r-u̱ ri Isuwa haane̱ u̱du̱ no̱ wa shit no̱, <¿No̱ ne̱t wan to̱ no̱ o̱o̱ge̱? ¿Tu̱msu̱ he̱ne̱ o̱ no̱ o̱tte̱ m-ha? ¿Wana tu̱msu̱ o̱tte̱ tun-to̱ bisa to̱ tu̱ no̱ o̱tte̱ u̱t-be̱e̱t?>
17 E ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar, e te perguntar, dizendo: De quem és, e para onde vais, e de quem são estes diante de ti?
18 Se̱ no̱ zu̱ wa, <Bisa-tu̱ to̱k-u̱ ró Yakubu to̱. Se̱di tu̱ u-nya to̱ tu̱ wa zu̱ na yase̱ u̱so u-bu ri Isuwa. Wa o̱o̱n u̱ dim-u̱ it.> >>
18 Então dirás: São de teu servo Jacó, presente que envia a meu senhor, a Esaú; e eis que ele mesmo vem também atrás de nós.
19 Wa sur m-no̱mu̱ ban-du̱ u-yu̱ru̱mse̱ u̱t-him, u̱du̱ u-tu̱tu̱rse̱ ne̱ u̱ i o̱o̱ge̱ u̱ gwat-du̱ ban-tu̱ u̱t-bisa ne̱ u̱t-be̱e̱t: <<No̱ be̱e̱t no̱ do̱'e̱ zu̱ Isuwa no̱m-u̱ u-gan u̱ka u̱m zu̱tte̱ o̱r-u̱t no̱ ne̱.
19 E ordenou também ao segundo, e ao terceiro, e a todos os que vinham atrás dos rebanhos, dizendo: Conforme a esta mesma palavra falareis a Esaú, quando o achardes.
20 Se̱di no̱ do̱'e̱ zu̱du̱ wu̱n, <Gwat to̱k-u̱ ró Yakubu o̱o̱n u̱ dim-u̱ it.> >> Yakubu no̱ng u̱s-dorog u̱zu̱ <<U̱m o̱ u̱ssa u̱m swaan hi-u̱r rò u̱ remu̱ nya-u̱ u̱m tomte̱ u̱-shu̱ ri, da-u̱ u̱m hyane̱ wu̱n, jiya wu̱nu̱ kabu̱ me̱ u̱t-kom u̱t-yu̱r.>>
20 E direis também: Eis que o teu servo Jacó vem atrás de nós. Porque dizia: Eu o aplacarei com o presente, que vai adiante de mim, e depois verei a sua face; porventura ele me aceitará.
21 Se̱ cwu̱-tu̱ u-nya tu̱ Yakubu aru̱k u̱-shu̱ wa, se̱di Yakubu roog u̱-dim m-gyu̱p u̱r-rimpa.
21 Assim, passou o presente adiante dele; ele, porém, passou aquela noite no arraial.
22 Da-u̱ gyu̱p-mu̱ no̱me̱ Yakubu yu̱ne̱ wa ku̱b ne̱ta-u̱t wa u̱t-yu̱r, u̱ to̱k-u̱ ne̱ta-u̱t wa ne̱, u̱ ya'ag-u̱ campa-ne̱ wa ne̱ o̱p u-gan wa pu̱s gi-yu̱ Jabok u̱ e̱ ne̱.
22 E levantou-se aquela mesma noite, e tomou as suas duas mulheres, e as suas duas servas, e os seus onze filhos, e passou o vau de Jaboque.
23 Da-u̱ wa pase̱ u̱ u̱n ne̱ u̱ din-de̱ jit gwu̱g-du̱ u-koor de̱, wa pu̱st no̱m-tu̱ wa o̱tte̱ u̱t-be̱e̱t.
23 E tomou-os e fê-los passar o ribeiro; e fez passar tudo o que tinha.
24 Yakubu wa kuse̱ u̱ war-wa u̱ku̱n, yaku̱n campa-ya haan wa nom u̱t-noos u̱ wu̱n ne̱ se̱ u̱r-gas is.
24 Jacó, porém, ficou só; e lutou com ele um homem, até que a alva subiu.
25 Da-u̱ ne̱tu̱ wa hyane̱ wa kerge̱ wu̱n da, se̱ wa tu̱m sharru̱ u-kut u̱ Yakubu de̱ shate̱ da-u̱ wa o̱o̱ge̱ u̱t-noos u̱ campa-u ya ne̱.
25 E vendo este que não prevalecia contra ele, tocou a juntura de sua coxa, e se deslocou a juntura da coxa de Jacó, lutando com ele.
26 Se̱ ne̱tu̱ wa zu̱, <<Yage̱ me̱ u̱m aru̱k, is haag m-gas.>>
26 E disse: Deixa-me ir, porque já a alva subiu. Porém ele disse: Não te deixarei ir, se não me abençoares.
27 Ne̱tu̱ wa shit wa zu̱, <<¿Dim-u̱r ró de̱ na zu̱ wane̱?>>
27 E disse-lhe: Qual é o teu nome? E ele disse: Jacó.
28 Se̱ ne̱tu̱ wa zu̱ wu̱n, <<Na zamu̱n u̱t-swu̱r m-fag bo̱ Yakubu da, se̱di Isra, rem u̱zu̱ bo̱ no̱ng u̱t-noos u-Ru̱ ne̱ u̱t-ne̱t ne̱ tu̱msu̱ bo̱ re u̱r-ko̱rro̱.>>
28 Então disse: Não te chamarás mais Jacó, mas Israel; pois como príncipe lutaste com Deus e com os homens, e prevaleceste.
29 Yakubu shit wu̱n, wa zu̱, <<Gag jab waru̱ me̱ dim-u̱r ró.>>
29 E Jacó lhe perguntou, e disse: Dá-me, peço-te, a saber o teu nome. E disse: Por que perguntas pelo meu nome? E abençoou-o ali.
30 Se̱ Yakubu fog dim-du̱ be-u̱r re̱ Peniye̱r du̱ na zu̱ye̱, <<Shu̱-u̱ u-Ru̱ remu̱ zu̱ u̱m hyanu̱g u-Ru̱ u-shu̱ u-shu̱ ne̱, m-ha iya ne̱ u̱m maru̱g da.>>
30 E chamou Jacó o nome daquele lugar Peniel, porque dizia: Tenho visto a Deus face a face, e a minha alma foi salva.
31 Da-u̱ ho̱-du̱ o̱ rwu̱u̱n se̱ Yakubu yage̱ Pe̱niye̱r, wa o̱ m-da u̱s-teger remu̱ sharru̱ u-kut-u̱ wa shakte̱.
31 E saiu-lhe o sol, quando passou a Peniel; e manquejava da sua coxa.
32 De̱ wu̱te̱ Isra-ne̱ tu̱-u̱t ap-mu̱ u-kut da, u̱ haan u̱ da-o̱, remu̱ zu̱ kut-o̱ na tu̱mte̱ Yakubu.
32 Por isso os filhos de Israel não comem o nervo encolhido, que está sobre a juntura da coxa, até o dia de hoje; porquanto tocara a juntura da coxa de Jacó no nervo encolhido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.