Gênesis 31
gel (GEL) vs ARC
1 Yakubu ho̱k ya'ag-u̱ campa-ne̱ Raban u̱s-rem u̱zu̱, <<Yakubu kooste̱ no̱mu̱ u̱so-u in o̱tte̱ u-be̱e̱t tu̱msu̱ wa kwu̱mu̱g no̱m u̱t-kom uno̱ u-be̱e̱t du̱gu̱ no̱m-tu̱ o̱o̱ge̱ tu̱ uso-u in.>>
1 Então, ouvia as palavras dos filhos de Labão, que diziam: Jacó tem tomado tudo o que era de nosso pai e do que era de nosso pai fez ele toda esta glória.
2 Yakubu hyen u̱zu̱ jab-u̱ Raban zamu̱n u̱ wa ne̱ u̱ka o̱tte̱ da.
2 Viu também Jacó o rosto de Labão, e eis que não era para com ele como dantes.
3 Se̱ Yawe zu̱ Yakubu, <<Barme̱ m-mu̱ u̱ dak-u̱ u̱so-u ró u̱ bu-u wa ne̱, me̱ u̱t-no̱m u̱r-kot u̱ bo̱ ne̱.>>
3 E disse o Senhor a Jacó: Torna à terra dos teus pais e à tua parentela, e eu serei contigo.
4 Se̱ Yakubu fog Riya e̱ Rahira e̱ haan u̱r-do̱g u̱ be-du̱ wa o̱tte̱ u̱ gwat-du̱ ban-du̱ bisa-u̱t wa.
4 Então, enviou Jacó e chamou a Raquel e a Leia ao campo, ao seu rebanho.
5 Wa zu̱ e̱, <<U̱m hyanu̱g jab-u̱ u̱so-u no̱ o̱ zamu̱n u̱ka it u̱ wa ne̱ o̱tte̱ da, se̱di Ru̱-u̱ u̱so-u ri o̱ u̱r-kot u̱-me̱ ne̱.
5 E disse-lhes: Vejo que o rosto de vosso pai para comigo não é como anteriormente; porém o Deus de meu pai esteve comigo.
6 No̱ nak u̱ka u̱m nomte̱ u̱so-u no̱ m-to̱k u̱ be̱b-du̱ war-u̱ ri ne̱ u̱r-be̱e̱t.
6 E vós mesmas sabeis que, com todo o meu poder, tenho servido a vosso pai;
7 Se̱di wa no̱ngu̱ me̱ no̱m-u yo̱-o̱, wa swaske̱ o̱g-u̱r ri u̱so u-o̱p. Se̱di Ru̱-u̱ yaag wu̱n fu̱n-yu̱ wa do̱te̱ u̱ ho̱n-su̱ me̱ da.
7 mas vosso pai me enganou e mudou o salário dez vezes; porém Deus não lhe permitiu que me fizesse mal.
8 A wa zu̱ye̱, <Gwaar i u̱t-kaap e̱ o̱o̱ge̱ i ri,> se̱ gwaar be̱e̱t e̱ ha mat-du̱ yaag u̱t-kaap ne̱. Tu̱msu̱ a wa swase̱ jab-u̱ wa u̱zu̱, <Gwaar i u̱s-ker u̱s-ker e̱ o̱o̱ge̱ o̱g-u̱r rò,> se̱ ban-du̱ gwaar be̱e̱t e̱ ha mat-du̱ yaag u̱s-ker u̱s-ker.
8 Quando ele dizia assim: Os salpicados serão o teu salário, então, todos os rebanhos davam salpicados. E, quando ele dizia assim: Os listrados serão o teu salário, então, todos os rebanhos davam listrados.
9 Iya o Ru̱-u̱ nomte̱, wa ku̱b bisa-tu̱ u̱so-u no̱, wa yasu̱ me̱.
9 Assim, Deus tirou o gado de vosso pai e mo deu a mim.
10 <<Da-u̱ kab-du̱ u̱t-me̱n u̱ ban-du̱ u̱t-bisa no̱me̱, u̱m no̱mu̱g bo'. U̱m hyen gob-u̱ gwaar e̱ o̱ u̱s-naar u̱ so̱-yu̱ u-gwaar ne̱ e̱ o̱ u̱s-ker u̱s-ker, ko̱ u̱t-daku̱r, ko̱ u̱t-kaap ne̱.
10 E sucedeu que, ao tempo em que o rebanho concebia, eu levantei os meus olhos e vi em sonhos que os bodes que cobriam as ovelhas eram listrados, salpicados e malhados.
11 Se̱ bo' u̱m no̱me̱, Wa-to̱m u-Ru̱ zu̱ me̱, <Yakubu!> se̱ u̱m zu̱ wa <Me̱ ya.>
11 E disse-me o Anjo de Deus, em sonhos: Jacó! E eu disse: Eis-me aqui.
12 Wa-to̱m-u-Ru̱ zu̱ me̱, <Gwat, bo̱ hyan gob-u̱ gwaar i o̱o̱ge̱ u̱s-naar ban-du̱ u̱t-bisa i o̱ u̱s-ker u̱s-ker, ko̱ u̱t-daku̱r, ko̱ u̱t-kaap ne̱, remu̱ zu̱ u̱m hyanu̱g no̱m-u̱ Raban o̱o̱ge̱ no̱m-u̱ bo̱ u-be̱e̱t.
12 E disse ele: Levanta, agora, os teus olhos e vê que todos os bodes que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados; porque tenho visto tudo o que Labão te fez.
13 Me̱ o̱o̱ge̱ u-Ru̱ u̱ Be̱te̱r, be-du̱ na watu̱ bo̱ yu̱nu̱ste̱ u̱t-ta'ar m-kim u̱ka ta'ar-du̱ u̱t-hu̱ktin tu̱msu̱ be-du̱ bo̱ nomte̱ u̱s-to̱nd u̱-me̱ ne̱. U̱ da-o̱ yage̱ dak-u uno̱ za naas u-da bo̱ mu u̱ dak-u̱ u̱r-mat-u̱ ró.> >>
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tens ungido uma coluna, onde me tens feito o voto; levanta-te agora, sai-te desta terra e torna-te à terra da tua parentela.
14 Rahira e̱ Riya e̱ shu̱s, e̱ zu̱, <<No̱ng it u̱r-zwar sok, it zamu̱n u̱ re̱-du̱ no̱m-tu̱ u̱t-kom tu̱ u̱so-u it.
14 Então, responderam Raquel e Leia e disseram-lhe: Há ainda para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Wa muute̱ it u̱ka ham-u̱t ne̱. Wa babu̱g it, tu̱msu̱ wa ho̱ru̱sse̱ shik-u̱ bo̱ to̱pe̱ remu̱ it be̱e̱t.
15 Não nos considera ele como estranhas? Pois vendeu-nos e comeu todo o nosso dinheiro.
16 No̱m-u̱ u̱t-kom u̱ Ru̱-u̱ ya bo̱ du̱gu̱-du̱ u̱so-u it, o̱g-u̱r it de̱ u̱ ya'ag-u̱ it ne̱, u̱ remu̱ iya no̱mo̱n no̱m-u̱ Ru̱-u̱ zu̱ bo̱ no̱m.>>
16 Porque toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faze tudo o que Deus te tem dito.
17 Se̱ Yakubu su̱k ne̱ta-u̱t wa u̱ ya'ag-u̱ wa ne̱ u̱-do̱m rakum.
17 Então, se levantou Jacó, pondo os seus filhos e as suas mulheres sobre os camelos,
18 Se̱ wa yu̱n bisa-u̱t wa u̱t-be̱e̱t u̱ shu̱ wa, wa kargu̱sse̱ u̱ no̱m-tu̱ wa kume̱ ne̱ u̱t-be̱e̱t u̱ Padan-aram se̱ wa aru̱k m-mu̱ u̱ dak-u̱ Kan'ana, u̱ Gas-u̱ u̱so-u wa Ishaku o̱tte̱ u̱ shu̱'u̱t.
18 e levou todo o seu gado e toda a sua fazenda que havia adquirido, o gado que possuía, que alcançara em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Kanda Yakubu u̱ ne̱ta-u̱t wa, u̱ ya'ag-u̱ wa ne̱ aru̱k, Raban o̱ m-ra remu̱ wa or-u̱t can-tu̱ ca. Rahira hiwis ru̱-tu̱ u-bu tu̱ na maye̱ tu̱ e'-du̱ bu-u tu̱ o̱o̱ge̱ tu̱ Raban. Tu̱msu̱ wa aru̱k u̱ to̱ ne̱.
19 E, havendo Labão ido a tosquiar as suas ovelhas, furtou Raquel os ídolos que seu pai tinha.
20 Yakubu e̱ngu̱sse̱ ve̱r-u̱s Raban ne̱t-u̱ Aram, u̱ wa gu̱gu̱mte̱ waru̱ wa u̱zu̱ wa do̱'e̱ u̱ aru̱k.
20 E esquivou-se Jacó de Labão, o arameu, porque não lhe fez saber que fugia.
21 Yakubu aru̱k u̱ no̱m-tu̱ wa o̱tte̱ ne̱ u̱t-be̱e̱t. Wa pu̱s gi-yu̱ Yufiretis, wa aru̱k m-da u̱-do̱mu̱ ro̱r-tu̱ dak-u̱ Giriyad.
21 E fugiu ele com tudo o que tinha; e levantou-se, e passou o rio, e pôs o seu rosto para a montanha de Gileade.
22 Da-u̱ rooge̱ u̱t-tu̱t, na waru̱ Raban u̱zu̱ Yakubu so̱mo̱g.
22 E, no terceiro dia, foi anunciado a Labão que Jacó tinha fugido.
23 Se̱ wa kargu̱sse̱ ne̱t-tu̱ bu-u wa u̱t-be̱e̱t u̱r-ko̱t u̱ wa ne̱ e̱ aru̱k m-so̱m m-do̱r Yakubu m-roog u̱t-ta'er. Wa o̱ do̱rru̱ dim-u̱ wa u̱t-mo̱r u̱ wa ne̱ m-te̱ ro̱r-tu̱ dak-u̱ Giriyad.
23 Então, tomou consigo os seus irmãos e atrás dele seguiu o seu caminho por sete dias; e alcançou-o na montanha de Gileade.
24 Se̱ Ru̱-u̱ haan u̱du̱ Raban ne̱t-u̱ Aram u̱ bo' m-gyu̱p da-u̱ wa o̱o̱ge̱ m-roog, wa zu̱ wa, <<A-bo̱ o̱ jaru̱n bo̱ zu̱ Yakubu o̱ko̱n no̱m-o̱ da, ko̱ u̱ so̱-o̱ ko̱ u̱ yo̱-o̱ da.>>
24 Veio, porém, Deus a Labão, o arameu, em sonhos, de noite, e disse-lhe: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 Raban bit wu̱n da-u̱ is gase̱ u̱ be-du̱ wa nomte̱ u̱r-rimpa u̱ do̱m-u̱ ro̱r-du̱ dak-u̱ Giriyad, Raban u̱ ne̱t-u̱t wa ne̱ e̱ nom du̱ e̱ rimpa-de̱ u̱t-mo̱r u̱ Yakubu ne̱.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó. E armara Jacó a sua tenda naquela montanha; armou também Labão com os seus irmãos a sua na montanha de Gileade.
26 Raban zu̱ Yakubu, <<¿Yan-o̱ bo̱ no̱mu̱ me̱ iya? Bo̱ e̱ngu̱sse̱ me̱ u̱s-ve̱r, tu̱msu̱ bo̱ ku̱b ya-u̱t-gwu̱p-u̱ ri m-no̱k sha-mu̱ to̱k-ne̱ i m-gag.
26 Então, disse Labão a Jacó: Que fizeste, que te esquivaste de mim e levaste as minhas filhas como cativas pela espada?
27 ¿Rem-u yan-o̱ bo̱ somte̱ m-yasa bo̱ e̱ngu̱sse̱ me̱ u̱s-ve̱r? ¿Remu̱ yan-o̱ bo̱ gu̱gu̱mte̱ waru̱ me̱, se̱ u̱m yage̱ bo̱ aru̱k m-yar u̱-te̱k u̱r-so̱, u̱t-se̱p ne̱, u̱ go̱ngu tu̱ u̱r-so̱ ne̱, u̱s-mo̱ro̱ ne̱?
27 Por que fugiste ocultamente, e te esquivaste de mim, e não me fizeste saber, para que eu te enviasse com alegria, e com cânticos, e com tamboril, e com harpa?
28 ¿Yan-o̱ hose̱ bo̱ yage̱ u̱m ham-u̱t ya-u̱t-gwu̱p-u̱ ri u̱ ya'ag-u̱ ya'ag-u̱ ri ne̱ u̱m waru̱ e̱ u̱zu̱ se̱ u̱r-ho̱? Bo̱ no̱mu̱g no̱m-tu̱ m-rag.
28 Também não me permitiste beijar os meus filhos e as minhas filhas. Loucamente, pois, agora andaste, fazendo assim.
29 U̱m o̱ u̱r-be̱b ne̱, du̱ u̱m do̱te̱ u̱ ho̱n-su̱ bo̱, se̱di gyu̱p-ne̱ m-gyu̱p Ru̱-u̱ u̱so-u ró hyu̱mu̱g me̱ u̱zu̱, a u̱m o̱ jaru̱n u̱m zu̱ bo̱ o̱ko̱n, ko̱ u̱ so̱-o̱ ko̱ u̱ yo̱-o̱ da.
29 Poder havia em minha mão para vos fazer mal, mas o Deus de vosso pai me falou ontem à noite, dizendo: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 U̱ da-o̱ bo̱ aru̱kte̱ remu̱ zu̱ bo̱ e̱ku̱ste̱ m-tumb ne̱ u̱zu̱ bo̱ mu u̱ bu-u̱ u̱so ró. ¿Se̱di remu̱ yan-o̱ wa-e̱ bo̱ hiwiste̱ me̱ u̱t-ru̱?>>
30 E agora, se te querias ir embora, porquanto tinhas saudades de voltar à casa de teu pai, por que furtaste os meus deuses?
31 Yakubu shu̱s, wa zu̱ Raban, <<U̱m o̱ ho̱g-du̱ u-gye̱r, u̱m kabu̱g u̱ jab-u̱ ri u̱zu̱ bo̱ kab ya-u̱t-gwu̱p-u̱ ró du̱gu̱-du̱ ri u̱r-be̱b.
31 Então, respondeu Jacó e disse a Labão: Porque temia; pois que dizia comigo se porventura me não arrebatarias as tuas filhas.
32 Se̱di a-bo̱ hyane̱ waku̱n u̱ ru̱-u ró ne̱, wa za u̱t-shu̱'u̱t u̱r-fat da. U̱ shu̱ ne̱t-tu̱ ko̱-u̱r ró be̱e̱t, gwat u̱ hi-du̱ warró ko̱ abite̱ zu̱ o̱ko̱n o̱ro u̱ it kabne̱ du̱gu̱-du̱ ró u̱ ane̱ u̱du̱ ri. A-bo̱ hyane̱, se̱ bo̱ kab.>> Yakubu nak hyen u̱zu̱ Rahira hiwistu̱n cu̱n-du̱ e'-du̱ u-bu Raban da.
32 Com quem achares os teus deuses, esse não viva; reconhece diante de nossos irmãos o que é teu do que está comigo e toma-o para ti. Pois Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Raban to rimpa-u̱r Yakubu u̱ku̱n, wa to me̱ rimpa-u̱r Riya wa got, wa to tu̱msu̱ be-du̱ rimpa-du̱ to̱k-ne̱ ne̱ta-u̱t rò u̱t-yu̱r se̱di wa hyanu̱g o̱ko̱n da. M-vaste̱ wa to rimpa-u̱r Rahira.
33 Então, entrou Labão na tenda de Jacó, e na tenda de Leia, e na tenda de ambas as servas e não os achou; e, saindo da tenda de Leia, entrou na tenda de Raquel.
34 Se̱di, Rahira kabgu̱n ru̱-tu̱ u-bu tu̱ na maye̱ tu̱ e'-du̱ bu-u tu̱ o̱o̱ge̱ tu̱ Raban wa guns u̱ no̱m-du̱ u̱r-shu̱'u̱t u̱ do̱m-u̱ u-rakum wa shu̱'u̱t u̱ do̱m-u̱ de̱. Raban gotu̱sse̱ ko̱he̱ne̱ wa hyanu̱g o̱ku̱n da.
34 Mas tinha tomado Raquel os ídolos, e os tinha posto na albarda de um camelo, e assentara-se sobre eles; e apalpou Labão toda a tenda e não os achou.
35 Rahira zu̱ u̱so-u wa, <<U̱so u-bu ri, a jab-u̱ ró na u̱-me̱ ne̱ da. U̱m da ke̱rre̱ u̱r-yu̱ne̱ u̱-shu̱ ró da, remu̱ zu̱ u̱m o̱ hyu̱-mu̱ u-pyaat yu̱ ne̱ta-ne̱.>> Se̱ wa go̱tu̱sse̱ wa hyanu̱g ru̱-u̱ e'-du̱ u-bu wa da.
35 E ela disse a seu pai: Não se acenda a ira nos olhos de meu senhor, que não posso levantar-me diante da tua face; porquanto tenho o costume das mulheres. E ele procurou, mas não achou os ídolos.
36 Jab-u̱ Yakubu nu̱ so̱k wa shit Raban u̱zu̱, <<¿Yan-o̱ u̱m no̱me̱ u̱ yo̱-o̱? ¿Yan ba'as-to̱ u̱m no̱mu̱ bo̱, tu̱ bo̱ o̱tte̱ u̱ gotu̱ me̱?
36 Então, irou-se Jacó e contendeu com Labão. E respondeu Jacó e disse a Labão: Qual é a minha transgressão? Qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Bo̱ cwagu̱sse̱ cwu̱-u̱t ri u̱t-be̱e̱t tu̱ u̱m o̱tte̱. U̱ da-o̱ ko̱su̱ me̱ o̱kon o̱ro u̱ bo̱ hyane̱ u̱ o̱o̱ge̱ u̱ ró! Cin o̱ u̱ ane̱ u̱-shu̱ it, u̱-shu̱ ne̱t-u̱t in, u̱ ko̱wan u̱ hyan. Yage̱ e̱ no̱mu̱ in kwu̱p-du̱ u̱s-rem!
37 Havendo apalpado todos os meus móveis, que achaste de todos os móveis da tua casa? Põe-no aqui diante dos meus irmãos e teus irmãos; e que julguem entre nós ambos.
38 <<U̱m shu̱'u̱te̱ u̱ bo̱ ne̱ u̱s-hak u̱r-shik (20). Mangu̱ ca ró u̱ so-u̱ gwar-u̱ ró ne̱ e̱ tamu̱g naas-du̱ u̱t-me̱n da. U̱m tamu̱g tu̱-du̱ ko̱ u-ca u-gan ban-du̱ ca ró da.
38 Estes vinte anos eu estive contigo, as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca abortaram, e não comi os carneiros do teu rebanho.
39 U̱m tamu̱g mu̱tu̱n bo̱ u-du̱ u-bisa u̱ no̱m-yu̱ u̱r-do̱g ho̱ye̱ da, bo̱ wu̱ me̱ u̱m to̱p no̱m-u̱ e̱nke̱ u-be̱e̱t. Tu̱msu̱ bo̱ zu̱ u̱m to̱p bo̱ i na hiwe̱ ko̱ u-ho̱ ko̱ m-gyu̱p.
39 Não te trouxe eu o despedaçado; eu o pagava; o furtado de dia e o furtado de noite da minha mão o requerias.
40 U̱m swaag u̱r-ko̱b u̱ no̱m-u̱ bo̱ m-ank u-ho̱, m-tor ne̱, u̱m kum-u̱t m-roog m-gyu̱p da.
40 Estava eu de sorte que de dia me consumia o calor, e, de noite, a geada; e o meu sono foi-se dos meus olhos.
41 Iya-o̱ hak-u̱s ri u̱r-shik u̱m o̱ no̱m-u̱ bo̱ m-to̱k u̱ bu-u ró! U̱m no̱ng u̱s-hak o̱p u̱s-nas [14] u̱ remu̱ bo̱ ye'et me̱ ya-u̱t-gwu̱p-u̱ ró, tu̱msu̱ u̱s-hak u̱s-shishin u̱ remu̱ ban-du̱ bisa-u̱t ró. Bo̱ swase̱ me̱ no̱m-u̱ o̱o̱ge̱ o̱g-u̱r ri u-so u-o̱p.
41 Tenho estado agora vinte anos na tua casa; catorze te servi por tuas duas filhas e seis anos por teu rebanho; mas o meu salário tens mudado dez vezes.
42 U̱zu̱ u-Ru̱ u̱ u̱so-u̱t ri, Ru̱-u Ibrahi tu̱msu̱ u̱ Ru̱-u̱ u̱so-u ri Ishaku wu̱ wa no̱me̱ m-zap u̱ gye̱r-u wa ne̱, u̱zu̱ wa o̱ u̱r-ko̱t u̱-me̱ ne̱ da, bo̱ za yanu̱g me̱ u̱t-kom zan. Se̱di Ru̱-u̱ hyanu̱g pama-u ri tu̱msu̱ u̱ka u̱m nomte̱ m-ank sok, o̱ wa'e̱ wa nomte̱ bo̱ u̱t-him gyu̱p-ne̱ m-gye̱p u̱zu̱ a-bo̱ jaru̱n bo̱ zu̱ me̱ o̱kon da.>>
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque, não fora comigo, por certo me enviarias agora vazio. Deus atendeu à minha aflição e ao trabalho das minhas mãos e repreendeu- te ontem à noite.
43 Raban zu̱ Yakubu, <<Ne̱ta-u̱t ró ya'ag-u̱ ri e̱, ya'ag-u̱ e̱ ya'ag-u̱ ri e̱, ban-du̱ bisa-u̱t ró tun-to̱ tu̱ ri to̱, no̱m-u̱ bo̱ hyane̱ u-be̱e̱t u̱ ri o̱, bo̱ o̱ m-ha ne̱ ¿yan-o̱ u̱m do̱'e̱ u̱t-no̱m u̱ da-o̱ u̱ mo̱ttu̱ ya'ag-u̱ ri ne̱, ko̱ u̱ ya'ag-u̱ e̱, mate̱ ne̱?
43 Então, respondeu Labão e disse a Jacó: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e este rebanho é o meu rebanho, e tudo o que vês meu é; e que farei, hoje, a estas minhas filhas ou aos filhos que tiveram?
44 Haane̱ u̱ da-o̱, u̱ yo-u no̱m este̱du̱ u̱s-rem, yage̱ u̱ shu̱'u̱t u̱s-nap u̱du̱ yo-u.>>
44 Agora, pois, vem, e façamos concerto, eu e tu, que seja por testemunho entre mim e ti.
45 Yakubu kabu̱n u̱r-ta'ar wa ser de̱ u-dak m-kim u̱ka ta'ar-du̱ u̱t-hu̱ktin, u̱ shu̱'u̱t u̱s-nap.
45 Então, tomou Jacó uma pedra e erigiu-a por coluna.
46 Se̱ Yakubu zu̱ ne̱t-u̱t wa, <<Kargu̱ssu̱n u̱t-ta'ar.>> Se̱ e̱ kabu̱n u̱t-ta'ar e̱ kargu̱sse̱ to̱ u̱r-kir, e̱ re no̱m u̱t-re̱ u̱ kit-u̱ kir-ru̱ u̱t-ta'aru̱ de̱.
46 E disse Jacó a seus irmãos: Ajuntai pedras. E tomaram pedras, e fizeram um montão, e comeram ali sobre aquele montão.
47 Raban te'e be-u̱r re̱ u̱r-dim Jegar-sahaduta, no̱m-u̱ na zu̱ iya (u̱r-kir du̱ u̱t-baku̱s) tu̱msu̱ Yakubu fog be-u̱r re̱ Gareed, no̱m-u̱ na zu̱ye̱ iya tu̱msu̱ u̱ rem-du̱ Ibraniyawa <<u̱r-kir du̱ u̱t-baku̱s.>>
47 E chamou-lhe Labão Jegar-Saaduta; porém Jacó chamou-lhe Galeede.
48 Raban zu̱ Yakubu, <<Dinde̱ kir-du̱ u̱t-ta'ar de̱ du̱ u̱s-nap de̱ u̱du̱ ró ne̱ u̱ ya-o̱.>> O̱ wu̱te̱ na fog-u̱t de̱ Gareed.
48 Então, disse Labão: Este montão seja, hoje, por testemunha entre mim e ti; por isso, se chamou o seu nome Galeede
49 Na fog be-u̱r re̱ tu̱msu̱ Mizupa, (no̱m-u̱ na zu̱ye̱ iya be-du̱ wadu̱ u̱r-is), remu̱ zu̱ Raban zu̱u̱g, <<Yage̱ Yawe wa u̱r-is u̱ do̱m-u̱ yo, yo-u ship este̱du̱ u̱s-remu̱ din-de̱, da-u̱ waku̱n zare̱ u hyan-du̱ o̱ru̱ wa da.
49 e Mispa, porquanto disse: Atente o Senhor entre mim e ti, quando nós estivermos apartados um do outro.
50 A mu̱ne̱ u̱zu̱ bo̱ no̱ngu̱ ya'ag-u̱ ri no̱m-u̱ yo̱-o̱ ko̱ bo̱ sur m-ga to̱ko̱n ne̱ta to̱, ko̱ ba shu̱'u̱te̱ u̱zu̱ waku̱n zaaru̱ kit-u̱ yo-u da, bakse̱ u̱zu̱ Ru̱-u̱ gwat-du̱ yo.>>
50 Se afligires as minhas filhas e se tomares mulheres além das minhas filhas, mesmo que ninguém esteja conosco, atenta que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Raban zu̱ Yakubu, <<Kir-du̱ u̱t-ta'ar u̱ dinde̱, tu̱msu̱ u̱ ta'ar u̱r-dinde̱ du̱ u̱m se̱re̱ u̱ te̱k-u̱ me̱ yo.
51 Disse mais Labão a Jacó: Eis aqui este mesmo montão, e eis aqui esta coluna que levantei entre mim e ti.
52 Dinde̱ kir-de̱ de̱ o̱ u̱s-nap, tu̱msu̱ damra du̱ u̱r-ta'ar dinde̱ de̱ de'e̱ bak-su̱ yo-u, u̱zu̱ u̱m zaaru̱ pas-du̱ ta'ar-du̱ rinde̱ rem u̱m no̱m-tu̱ bo̱ no̱m-u yo̱-o̱ da, tu̱msu̱ bo̱ zaaru̱ pas-du̱ de̱ rem bo̱ no̱m-tu̱ me̱ no̱mu yo̱-o̱ da.
52 Este montão seja testemunha, e esta coluna seja testemunha de que eu não passarei este montão para lá e que tu não passarás este montão e esta coluna para cá, para mal.
53 Yage̱ Ru̱-u Ibrahi u̱ Ru̱-u Naho̱r ne̱, u̱ Ru̱-u̱ u̱so-u e̱ ne̱, u̱ wa no̱m-u̱ yo-u kwu̱p-du̱ u̱s-rem.>>
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus de seu pai, julguem entre nós. E jurou Jacó pelo Temor de Isaque, seu pai.
54 Yakubu yaag u̱r-to̱o̱g u̱du̱ u-Ru̱ u̱ku̱n u̱-do̱m u̱r-ro̱r wa bu̱n ko̱-u̱r wu̱n e̱ haan u̱ be-du̱ re̱-du̱ no̱m u̱t-re̱. Da-u̱ e̱ tase̱ re̱-du̱ no̱m u̱t-re̱, ku̱na e̱ roogte̱ u̱ gyu̱p-m mo̱.
54 E sacrificou Jacó um sacrifício na montanha e convidou seus irmãos para comerem pão; e comeram pão e passaram a noite na montanha.
55 Da-u̱ is gase̱ u̱r-wu̱n te̱p te̱p, Raban ham-u̱t ya-u̱t u̱t-gwu̱p u̱ wa u̱ ya'ag-u̱ ya'ag-u̱ wa ne̱ wa wa'-u̱ e̱ nu-u so̱-o̱. Wa yu̱ne̱ wa aru̱k m-mu̱.
55 E levantou-se Labão pela manhã, de madrugada, e beijou seus filhos e suas filhas, e abençoou-os; e partiu e voltou Labão ao seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.