Gênesis 29
gel (GEL) vs NTLH
1 Yakubu re̱ u-shu̱ u̱ ha-m wa ne̱ wa te dak-u̱ ne̱t-tu̱ u-do̱m.
1 Jacó continuou a sua viagem e chegou à terra do Oriente.
2 Wa hyu̱n u̱r-du du̱ m-bu̱ du̱gu̱ m-ra, u̱ ban-tu̱ ca u̱ gwaar ne̱ u̱t-tu̱t e̱ o̱ ru̱ku̱sse̱ u̱ dapu̱s u̱r-du, e̱ o̱ u̱r-e' na ya' e̱ m-bu̱ e̱ swa, se̱di damra u-ta'ar o̱ na zwapte̱ nu-u̱ du-u̱r re̱.
2 De repente, ele olhou e viu no campo um poço; em volta dele estavam três pastores, cada um com as suas ovelhas e cabras. A água para os animais era tirada desse poço, que era tapado com uma grande pedra.
3 Da-u̱ ca karge̱ be̱e̱t u̱ku̱n, a-gwat-du̱ ca ne̱ karu̱g be̱e̱t da-u o̱ e̱ haste̱ u̱r-ta'ar du̱gu̱ nu-u̱ u̱r-du e̱ yu̱ ban-tu̱ ca e̱ m-bu̱ e̱ so, da-u o̱ tu̱msu̱ e̱ karge̱ e̱ muut ta'ar-u̱r re̱ u̱ nu-u̱ u̱r-du e̱ tage̱.
3 Quando todos os pastores se ajuntavam ali com os seus animais, então tiravam a pedra para dar água às ovelhas e cabras. Depois tornavam a pôr a pedra na boca do poço.
4 Yakubu do̱'e̱ u̱du̱ a-gwat-du̱ ca ne̱ wa shit, <<Hu̱u̱b-u̱t ri, ¿du̱gu̱ he̱ no̱ rwu̱ne̱?>>
4 Jacó perguntou aos pastores: — De onde são vocês, meus amigos? — Somos de Harã — responderam eles.
5 Wa zu̱ e̱, <<¿No̱ nak waku̱n wu̱na zu̱ye̱ Raban, wa'-u̱ Be̱tuwe̱r, wa'-u̱ Naho̱r?>>
5 Em seguida perguntou: — Vocês conhecem Labão, filho de Naor? — Conhecemos, sim — disseram.
6 Yakubu zu̱ u̱n, <<¿Wa o̱ m-yar?>>
6 — Ele vai bem? — perguntou Jacó. Eles responderam: — Sim, vai bem. Olhe! Raquel, a filha dele, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Yakubu zu̱, <<Ho̱-du̱ o̱mo̱n teeg da-u̱ kargu̱sse̱ ban-tu̱ ca da. Ya ca m-bu̱ bo̱ muut e̱ u̱du̱ u̱t-re̱e̱g.>>
7 Então Jacó disse: — Ainda é dia, e é muito cedo para recolher as ovelhas. Por que vocês não lhes dão água e as levam de volta para pastar?
8 Se̱ u̱n zu̱ wa, <<It zaar u̱t-kere̱ da se̱ ban-tu̱ ca karu̱gte̱ u̱t-be̱e̱t na hast u̱r-ta'ar du̱gu̱ nu-u̱ u̱r-du. Da-u o̱ it do̱'e̱ u̱ ya-du̱ ca m-bu̱.>>
8 Eles responderam: — Não podemos. Temos de esperar que todas as ovelhas e cabras estejam aqui e a pedra seja tirada da boca do poço. Aí daremos água para elas.
9 Yakubu o̱ te̱k-u̱ no̱mu̱ u̱n u̱s-rem se̱ Rahira teen u̱ ban-du̱ ca du̱ u̱so-u wa ne̱, wu̱na gote̱ ca e̱.
9 Jacó ainda estava falando com eles quando Raquel, que era pastora de ovelhas, chegou com os animais do seu pai.
10 Da-u̱ Yakubu hyane̱ Rahira gwu̱p-u̱ Raban, yu̱-wu̱ya ino̱-u wa, u̱ ban-du̱ ca Raban ne̱ wa do̱'e̱ wa hast u̱r-ta'ar du̱gu̱ nu-u u̱r-du wa yu̱' ca yu̱-wu̱ya ino̱-u wa m-bu̱.
10 Logo que Jacó a viu com as ovelhas e cabras do seu tio Labão, ele foi, e tirou a pedra da boca do poço, e deu água para os animais.
11 Se̱ Yakubu ham-u̱t Rahira, wa ku̱st gu̱t-du̱ u̱s-kan su̱ u̱r-so̱.
11 Depois ele beijou Raquel e, muito emocionado, começou a chorar.
12 Yakubu tamu̱g waru̱ Rahira u̱zu̱, <<Me̱ du̱gu̱ ko̱-du̱ u̱so-u ró de̱, Rebeka wa matu̱ me̱.>> Se̱ wa ku̱su̱m m-so̱m wa waru̱ u̱so-u wa.
12 E disse: — Eu sou parente do seu pai; sou filho de Rebeca. Raquel foi correndo contar tudo ao pai.
13 Da-u̱ Raban ho̱ge̱ u̱zu̱ Yakubu, wa'-u̱ du̱-dim-u̱ wa tegen, wa ku̱su̱m m-so̱m wa bit wa. Se̱ wa shipis wa, wa ham-u̱t wu̱n tu̱msu̱ wa mu̱u̱tu̱n wa u-bu. Se̱ Yakubu waru̱ wu̱n no̱mu̱ no̱me̱ u-be̱e̱t.
13 Ele ouviu as novidades a respeito do seu sobrinho e logo saiu correndo. Quando encontrou Jacó, Labão o abraçou, e beijou, e o levou para casa. Jacó lhe contou tudo o que havia acontecido,
14 Raban zu̱ wu̱n, <<Nip-to̱, war-u ri bo̱ o̱o̱ge̱ u̱ hyu̱-m ri ne̱.>>
14 e aí Labão disse: — Sim, de fato, você é da minha própria carne e sangue. Jacó ficou na casa do seu tio um mês inteiro.
15 Raban zu̱ Yakubu, <<Remu̱ zu̱ bo̱ wa ko̱-u̱r ri wa bo̱ o̱ye̱, bo̱ za no̱mu̱ me̱ m-to̱k za u-top da. Waru̱ me̱ no̱mu̱ u̱m do̱'e̱ to̱p-du̱ bo̱.>>
15 Aí Labão disse: — Não está certo você trabalhar de graça para mim só porque é meu parente. Quanto você quer ganhar?
16 Raban o̱tte̱ ya-u̱t-gwu̱p yu̱r, yu̱ wu̱ya na zu̱ wa Riya, yu̱ dim tu̱msu̱ na zu̱ wa Rahira.
16 Acontece que Labão tinha duas filhas. A mais velha se chamava Leia, e a mais moça, Raquel.
17 Riya zatte̱ is-u̱t so̱-to̱ so̱k da, se̱di Rahira o̱tte̱ shu̱-u so̱-o̱ u̱ war-u so̱-o̱ ne̱.
17 Leia tinha olhos meigos, mas Raquel era bonita de rosto e de corpo.
18 Yakubu o̱ u̱t-cwan e̱ Rahira, wa waru̱ u̱so wa, u̱zu̱, <<Abite̱ bo̱ ya'u̱ me̱ Rahira, gwu̱p-u̱ re̱k-wa ró wa shu̱'u̱t ne̱ta ri, me̱ no̱m-u̱ bo̱ m-to̱k u̱s-hak u̱s-ta'er.>>
18 Como Jacó estava apaixonado por Raquel, respondeu: — Trabalharei sete anos para o senhor a fim de poder casar com Raquel.
19 Raban zu̱, <<U̱m eeste̱, u̱m yasu̱ bo̱ Rahira du̱ u̱m ya'aste̱ waku̱n Rahira. Bo̱ shu̱'u̱t u̱ ane̱ u̱ me̱ ne̱.>>
19 Labão disse: — Eu prefiro dá-la a você em vez de a um estranho. Fique aqui comigo.
20 Yakubu nom go̱ro̱m u̱s-hak u̱s-ta'er remu̱ wa gu̱u̱t Rahira. Se̱di hak-u̱s se̱ wa hyen se̱ cashi remu̱ cwan-tu̱ wa o̱tte̱ Rahira.
20 Assim, Jacó trabalhou sete anos para poder ter Raquel. Mas, porque ele a amava, esses anos pareceram poucos dias.
21 Se̱ Yakubu zu̱ Raban, <<Ya me̱ ne̱ta ri, remu̱ zu̱ hak-su̱ go̱rmu̱ ri taag, u̱m o̱ u̱ssa u̱m ga Rahira u̱ da-o̱.>>
21 Quando passaram os sete anos, Jacó disse a Labão: — Dê-me a minha mulher. O tempo combinado já passou, e eu quero casar com ela.
22 Raban kargu̱sse̱ a-u̱s-bo̱r-u̱ wa ne̱, wa bu̱n mo̱ro̱g-du̱ gag-du̱ u̱r-gu̱ du̱ re̱-du̱ no̱m u̱t-re̱.
22 Labão deu uma festa de casamento e convidou toda a gente do lugar.
23 Se̱di da-u̱ gyu̱p-mu̱ no̱me̱ Raban ku̱b Riya wa hu̱u̱tu̱ Yakubu, wa roog u̱ wa ne̱.
23 Mas naquela noite Labão pegou Leia e a entregou a Jacó, e ele teve relações com ela
24 (Raban yase̱ gwu̱p-u̱ wa-m-to̱k-u̱ wa Zirpa u̱du̱ gwu̱p-u̱ wa Riya wa shu̱'u̱t wa-m-to̱k-u̱ wa.)
24 (Labão tinha dado a sua escrava Zilpa a Leia para ser escrava dela.).
25 Se̱di da-u̱ Yakubu yu̱ne̱ u̱r-wu̱n se̱ wa hyen Riya! Wa zu̱ Raban, <<¿Yan-o̱ bo̱ no̱mu̱ me̱ inya? ¿U̱m no̱ng m-to̱k u̱ remu̱ Rahira, ko̱ iya o̱ da? ¿Rem-u yan-o̱ bo̱ no̱m-tu̱ me̱ u̱s-bi?>>
25 Só na manhã seguinte Jacó descobriu que havia dormido com Leia. Por isso foi reclamar com Labão. Ele disse: — Por que o senhor me fez uma coisa dessas? Eu trabalhei para ficar com Raquel. Por que foi que o senhor me enganou?
26 Raban zu̱, <<U̱r-ma it ho̱n-ho̱n o̱ da, u̱ du̱-dim-u̱ gwu̱p wa ba yu̱-wu̱ya m-ha u̱r-gu̱ da.
26 Labão respondeu: — Aqui na nossa terra não é costume a filha mais moça casar antes da mais velha.
27 Yage̱ ho̱-tu̱ u̱t-ta'er tu̱ po-mu̱ u̱r-gu̱ u̱ aru̱k, it do̱'e̱ ya'u̱ bo̱ Rahira tu̱msu̱, se̱di se̱ bo̱ swu̱ru̱g m-no̱m u̱s-hak u̱s-ta'er su̱ go̱ro̱m.>>
27 Espere até que termine a semana de festas do casamento. Aí, se você prometer que vai trabalhar para mim outros sete anos, eu lhe darei Raquel.
28 Yakubu ees wa sur se̱ku̱n hak-se̱ u̱s-ta'er. Da-u̱ roog-mu̱ u̱t-ta'er mu̱ e̱ nomte̱ u̱r-gu̱ e̱ Riya arke̱, Raban yasu̱ wu̱n Rahira tu̱msu̱.
28 Jacó concordou, e, quando terminou a semana de festas do casamento de Leia, Labão lhe deu a sua filha Raquel como esposa
29 (Raban yase̱ gwu̱p-u̱ wa-m-to̱k-u̱ wa Biru̱ha u̱du̱ gwu̱p-u̱ wa Rahira wa shu̱'u̱t wa-m-to̱k-u̱ wa.)
29 (Labão tinha dado a sua escrava Bila a Raquel para ser escrava dela.).
30 Yakubu roog tu̱msu̱ u̱ Rahira ne̱. Wa cwanu̱g Rahira m-ze̱g Riya. Se̱di wa sur m-no̱mu̱ Raban m-to̱k u̱s-hak u̱s-ta'er.
30 Jacó também teve relações com Raquel; e ele amava Raquel muito mais do que amava Leia. E ficou trabalhando para Labão mais sete anos.
31 Da-u̱ Yawe hyane̱ Yakubu cwanu̱g Rahira m-ze̱g Riya, se̱ wa yu̱' wa mat-du̱ yaag, se̱di Rahira kwu̱ng u̱r-mat da.
31 Quando o Senhor Deus viu que Jacó desprezava Leia, fez com que ela pudesse ter filhos, mas Raquel não podia ter filhos.
32 Se̱ Riya no̱m u̱t-me̱n wa mu̱t ya-du̱ u̱r-campa. Se̱ wa te̱'e̱ wa u̱r-dim Rube̱n, no̱mu̱ na zu̱ye̱ dim-u̱r re̱ u̱ rem-du̱ u̱t-Ibra-ne̱, gwat, u̱r-ya. Riya zu̱u̱g, <<Remu̱ u̱zu̱ Yawe gwak-u̱t swadu̱ u̱r-ko̱b-u̱ ri. Za u-sakna campa ri u̱t-cwan me̱ u̱ da-o̱.>>
32 Leia ficou grávida e deu à luz um filho; e pôs nele o nome de Rúben . Ela explicou assim: — O
33 Wa sur m-no̱m u̱t-me̱n tu̱msu̱ wa kum de̱ku̱n ya-du̱ u̱r-campa de̱, wa te̱'e̱ wa u̱r-dim Simiyo̱n, u̱ka na fogte̱ dim-u̱r re̱ na zu̱, <<Yawe hokos.>> Se̱ wa zu̱, <<Yawe ho̱k u̱zu̱ na cwanu̱g me̱ sok da se̱ wa sur m-ya me̱ de̱ku̱n ya-du̱ u̱r-campa de̱.>>
33 Leia ficou grávida outra vez e teve outro filho, a quem deu o nome de Simeão . E disse: — O
34 Se̱ wa sur m-no̱m u̱t-me̱n, da-u̱ wa mate̱ ya-du̱ u̱r-campa, wa zu̱, <<U̱ da-o̱ u̱m nak u̱zu̱ campa ri u̱ dapu̱rse̱ me̱, remu̱ u̱m maktu̱ wa ya'ag-u̱ campa-ne̱ tu̱t.>> Se̱ wa te̱'e̱ wa u̱r-dim Re̱wi u̱ka na fogte̱ dim-u̱r re̱ u̱ rem-du̱ u̱t-Ibra-ne̱ na zu̱, <<u̱t-same̱ u̱r-be u̱r-gan.>>
34 Leia engravidou ainda outra vez e teve mais um filho, a quem chamou de Levi , pois disse assim: — Agora o meu marido ficará mais unido comigo, pois já lhe dei três filhos.
35 Tu̱msu̱ Riya sur m-no̱m me̱n-tu̱ ub wa mu̱t de̱ku̱n ya-du̱ u̱r-campa de̱. Wa wa'-u̱ wa u̱r-dim Yahuda, haka na fu̱kte̱ dim-u̱r re na zu̱ de̱ <<U̱t-vam.>> Wu̱n zu̱, <<U̱ da-o̱ me̱ no̱me̱ Yawe u̱t-vam.>> Se̱ Riya te̱'e̱ wu̱n u̱r-dim Yahuda. Se̱ Riya yage̱ mat-du̱ yaag.
35 Leia ficou grávida mais uma vez e teve outro filho. A esse deu o nome de Judá e disse: — Desta vez louvarei a Deus, o Depois disso não teve mais filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.