Gênesis 27

gel (GEL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 De̱ku̱n ho̱-de̱ da-u̱ Ishaku wu̱u̱me̱ tu̱msu̱ wa he̱e̱ste̱ m-po̱, se̱ wa fog Isuwa, mat-du̱ u-shu̱ wa, wa zu̱, <<Wa'-u̱ ri.>>
1 Certo dia, quando Isaque era velho e estava ficando cego, chamou Esaú, seu filho mais velho: “Meu filho!”. Esaú respondeu: “Aqui estou!”.
2 Ishaku zu̱, <<U̱ da-o̱ u̱m wu̱u̱mte̱ u̱m nak ho̱-du̱ m-mar u̱ ri da.
2 Isaque disse: “Estou velho e não sei quando vou morrer.
3 U̱ da-o̱ kab ta-u ró u-por ne̱ u̱s-e̱r ne̱, bo̱ cwa u̱r-do̱g bo̱ ho̱o̱nu̱ me̱ ap-mu̱ u̱r-do̱g.
3 Pegue suas armas, o arco e as flechas, e vá ao campo caçar um animal para mim.
4 Bo̱ no̱mu̱ me̱ no̱m u̱t-re̱ m-re̱re̱m u̱ u̱m ze̱ge̱ u̱t-cwan, bo̱ hatu̱n me̱ u̱m re̱, da-u o̱ me̱ wa'-u̱ bo̱ nu-u so̱-o̱ u̱ o̱o̱ge̱ u̱ mat-du̱ u-shu̱ kanda u̱m mar.>>
4 Depois, prepare meu prato favorito e traga-o aqui para eu comer. Então pronunciarei a bênção que pertence a você, meu filho mais velho, antes de eu morrer”.
5 Se̱di Rebeka o̱ u̱ ho̱g-du̱ no̱m-u̱ Ishaku o̱o̱ge̱ waru̱ wa'-u̱ wa Isuwa. Da-u Isuwa arke̱ m-cwa u̱r-do̱g u̱ sa-u̱ ap-mu̱ u̱r-do̱g,
5 Rebeca, porém, ouviu o que Isaque tinha dito a seu filho Esaú. Quando Esaú saiu para caçar,
6 Rebeka zu̱ Yakubu, <<U̱m ho̱k no̱mu̱ u̱so-u ró o̱o̱ge̱ waru̱ o̱r-u̱ ró Isuwa.
6 ela disse a seu filho Jacó: “Ouvi seu pai dizer a Esaú:
7 Wa zu̱ wa, <Ho̱o̱nu̱ me̱ ap-mu̱ u̱r-do̱g, bo̱ ryu̱su̱ me̱ no̱m u̱t-re̱ u̱ m-re̱re̱m da-u o̱ u̱m wa'-u̱ bo̱ nu-u so̱-o̱ Yawe m-ho̱g kanda u̱m mar.>
7 ‘Traga-me uma carne de caça e prepare-me uma refeição saborosa. Então abençoarei você na presença do S enhor antes de eu morrer’.
8 U̱ da-o̱ wa'-u̱ ri ho̱g no̱m u̱m do̱'e̱ waru̱ bo̱ u-be̱e̱t:
8 Agora, meu filho, preste atenção e faça exatamente o que lhe direi.
9 De̱'e̱ bo̱ cwa me̱n-tu̱ ban-du̱ gwaar bo̱ haatu̱n ya'ag-u̱ gwaar yu̱r. U̱m do̱'e̱ ryu̱su̱ u̱so-u ró no̱m u̱t-re̱ m-re̱re̱m u̱ wa o̱o̱ge̱ u̱t-cwan.
9 Vá ao rebanho e traga-me dois dos melhores cabritos. Eu os usarei para preparar o prato favorito de seu pai.
10 Da-u o̱ bo̱ do̱'e̱ u̱ kabdu̱ no̱m u̱t-re̱ o̱ bo̱ hu̱u̱tu̱ uso-u ró wa re̱, wa wa'-u̱ bo̱ nu-u so̱-o̱ kanda wa mar.>>
10 Depois, leve a comida para seu pai, para que ele a coma e o abençoe antes de morrer”.
11 Se̱ Yakubu zu̱ Rebeka, <<Yu̱-wu̱ya ri Isuwa o̱tte̱ war u̱t-can, me̱ u̱m zatte̱ da.
11 Jacó respondeu a Rebeca: “Mas meu irmão Esaú é peludo, enquanto eu tenho pele lisa.
12 ¿A mu̱ne̱ u̱zu̱ u̱so-u̱ ri tamu̱g war-u ri? Wa do̱'e̱ u̱t-gwat u̱zu̱ u̱m o̱ u̱ssa u̱m no̱mu̱ wa u̱s-ve̱r, wa do̱'e̱ wa'-u̱ me̱ nu-u yo̱-o̱ m-ze̱g nu-u so̱-o̱.>>
12 E se meu pai me tocar? Perceberá que estou tentando enganá-lo e, em vez de me abençoar, me amaldiçoará!”.
13 Se̱di ino-u rò zu̱ wu̱n, <<Yage̱ nu-u yo̱-o̱ mu̱u̱nu̱ me̱ wa'-u̱ ri. Bo̱ di no̱m no̱m-u̱ u̱m zu̱ bo̱, do̱'e̱ bo̱ masu̱n gwaar bo̱ hatu̱n me̱.>>
13 Sua mãe, porém, respondeu: “Que caia sobre mim essa maldição, meu filho! Apenas faça o que lhe digo. Vá e traga-me os cabritos”.
14 Se̱ Yakubu do̱'e̱ wa masu̱n gwaar yu̱r, wa hatu̱n ino-u wa. Rebeka ku̱b e̱ wa do̱'e̱ wa ryu̱su̱n no̱m u̱t-re̱ m-re̱rem, u̱ka Ishaku o̱tte̱ u̱t-cwan ne̱.
14 Jacó foi e trouxe os cabritos para sua mãe. Rebeca os usou para preparar uma refeição saborosa, do jeito que Isaque gostava.
15 Rebeka kabu̱n cwu̱-u̱t so̱-to̱ tu̱ Isuwa wa'-u̱ u̱r-taku̱n wa, tu̱ o̱o̱ge̱ u̱ku̱n u-bu, wa kabu̱n to̱ wa wa'-u̱ Yakubu du̱-fade̱ Isuwa.
15 Em seguida, pegou as roupas prediletas de Esaú que estavam na casa dela e as entregou a Jacó, seu filho mais novo.
16 Se̱ wa ku̱b can-tu̱ u-gwaar wa wa'-u̱ Yakubu, u̱t-kom u̱ ge̱ksu̱ wa ne̱ be-tu̱ o̱o̱ge̱ za u̱t-can.
16 Com a pele dos cabritos, cobriu-lhe os braços e a parte lisa do pescoço.
17 Se̱ wa ku̱b no̱m u̱t-re̱ u̱ wu̱s u-haku̱n wa yasu̱ Yakubu u̱r-be̱re̱di ne̱ du̱ wa no̱me̱.
17 Depois, entregou-lhe a refeição saborosa, acompanhada do pão que havia acabado de assar.
18 Yakubu ku̱b no̱m u̱t-re̱ o̱ wa yasu̱ u̱so-u wa, wa zu̱ <<Uso-u ri.>>
18 Jacó levou a comida para o pai e disse: “Meu pai?”. “Sim, meu filho”, respondeu Isaque. “Quem é você, Esaú ou Jacó?”
19 Yakubu shu̱s wa zu̱, <<Me̱ wa Isuwa wa'-u̱ u̱r-taku̱n u̱ ró. U̱m no̱mu̱g u̱ka bo̱ zu̱tte̱ u̱m no̱m, ap-mu̱ u̱r-do̱g-u̱ mo̱ ya. Yu̱ne̱ u̱r-shu̱'u̱t bo̱ re̱ ko̱ bo̱ wa'-u̱ me̱ nu-u so̱-o̱.>>
19 Jacó disse: “Sou Esaú, seu filho mais velho. Fiz o que o senhor mandou. Aqui está a carne de caça. Sente-se e coma, para que me dê sua bênção”.
20 Ishaku zu̱, <<Wa'-u̱ ri ¿Re̱ o̱ bo̱ kwu̱mtu̱n iya m-ho̱r m-ho̱r?>>
20 Isaque perguntou: “Como encontrou a caça tão depressa, meu filho?”. Jacó respondeu: “O S
21 Ishaku zu̱ Yakubu, <<Hane̱ u̱ kit-u̱ ri u̱m tam bo̱, u̱m nu̱pu̱t u̱zu̱ ko̱ bo̱ wa Isuwa.>>
21 Então Isaque disse a Jacó: “Chegue mais perto, para que eu possa tocá-lo e ter certeza de que você é mesmo Esaú”.
22 Se̱ Yakubu do̱'e̱ u̱ kit-u̱ u̱so-u wa. Ishaku tu̱m wu̱n, wa zu̱, <<Cwar-u Yakubu ya, se̱di u̱t-kom tu̱ Isuwa to̱.>>
22 Jacó se aproximou do pai, e Isaque o tocou e disse: “A voz é de Jacó, mas as mãos são de Esaú”.
23 Se̱di wa kerge̱ u̱t-nap u̱zu̱ Yakubu wa da, remu̱ kom-u̱t Yakubu o̱ u̱t-can ne̱ sha-m Isuwa. Se̱ Ishaku zo̱ng wa wa'-u̱ wu̱n nu-u so̱-o̱.
23 Não o reconheceu, porém, pois as mãos de Jacó estavam peludas, como as de Esaú. Assim, Isaque se preparou para abençoar Jacó.
24 Wa shit wu̱n, <<¿Bo̱ wa u̱t-nip wa'-u̱ ri Isuwa?>> Yakubu zu̱, <<Me̱ wa.>>
24 “Mas você é mesmo meu filho Esaú?”, perguntou ele. “Sim, eu sou”, respondeu Jacó.
25 Ishaku zu̱, <<Hatu̱n me̱ ap-mu̱ u̱r-do̱g u̱m tu̱ da-u o̱ se̱ u̱m wa'-u̱ bo̱ nu-u so̱-o̱.>>
25 Então Isaque disse: “Agora, meu filho, traga-me a carne de caça. Depois que comer, eu lhe darei a minha bênção”. Jacó trouxe a comida para o pai, e Isaque comeu. Também bebeu o vinho que Jacó lhe serviu.
26 Se̱ Ishaku zu̱ Yakubu <<Wa'-u̱ ri, gag jab haane̱ kit-u̱ ri bo̱ ham-u̱t me̱.>>
26 Por fim, Isaque disse a Jacó: “Aproxime-se, por favor, e dê-me um beijo, meu filho”.
27 Yakubu do̱'e̱ wa ham-u̱t wu̱n. Da-u̱ Ishaku ho̱ge̱ wu̱s-u̱ kus-tu̱ war-u wu̱n, da-u o̱ wa he̱e̱se̱ wa'-u̱ wu̱n nu-u so̱-o̱, wa zu̱,
27 Jacó se aproximou e o beijou. Quando Isaque sentiu o cheiro das roupas, finalmente abençoou o filho. Disse: “Ah! O cheiro de meu filho é como o cheiro do campo que o S enhor abençoou!
28 Yage̱ Ru̱-u̱ ya bo̱ u̱t-rapu̱t
28 “Do orvalho do céu e da riqueza da terra, Deus lhe conceda fartas colheitas de cereais e vinho novo de sobra.
29 Yage̱ ne̱t-tu̱ u-dak
29 Que muitas nações o sirvam e se curvem à sua frente. Que você seja senhor de seus irmãos e os filhos de sua mãe se curvem à sua frente. Todos que o amaldiçoarem serão amaldiçoados, e todos que o abençoarem serão abençoados”.
30 Da-u̱ Ishaku tase̱ wa'-u̱ Yakubu nu-u so̱-o̱, ba Yakubu o̱ yage̱ u-kur du̱gu̱-du̱ u̱so-u wa, se̱ Isuwa mu̱u̱n du̱gu̱ u-sa.
30 Assim que Isaque terminou de abençoar Jacó, e logo depois de Jacó ter saído da presença de seu pai, Esaú voltou da caçada.
31 Isuwa ryu̱su̱n no̱m u̱t-re̱ m-re̱re̱m wa haatu̱n u̱so-u wa. Se̱ wa zu̱, <<U̱so-u ri, yu̱ne̱, bo̱-tu̱ ap-mu̱ u̱r-do̱g remu̱ bo̱ watu̱ me̱ nu-u so̱-o̱ ró.>>
31 Preparou uma refeição saborosa, levou-a para seu pai e disse: “Sente-se, meu pai, e coma da minha caça, para me abençoar”.
32 Ishaku shit wu̱n, <<¿Bo̱ wa na zu̱ wa ne̱?>>
32 Isaque lhe perguntou: “Quem é você?”. Ele respondeu: “Sou Esaú, seu filho mais velho”.
33 Ishaku he̱e̱se̱ zap-mu̱ namu̱ jab sok, wa zu̱, <<¿Wana haatu̱n me̱ ap-mu̱ u̱r-do̱g? U̱m taaste̱ u̱t-re̱, tu̱msu̱ u̱m wa'agu̱ wa nu-u so̱-o̱ kanda bo̱ mu̱u̱n, tu̱msu̱ za o̱ko̱n sakna o̱ wa shu̱'u̱te̱ wa nu-u so̱-o̱!>>
33 Isaque começou a tremer incontrolavelmente e disse: “Então quem me serviu a carne de caça? Acabei de comê-la, pouco antes de você chegar, e abençoei quem a trouxe. Essa bênção deve permanecer!”.
34 Da-u̱ Isuwa ho̱ge̱ no̱mu̱ u̱so wa zu̱ye̱, se̱ wa kau̱s u-jar yu̱ u̱s-kan m-yat. Wa no̱m u̱s-ko̱n wa zu̱ u̱so-u wa, <<U̱so ri, ¿re̱-o̱ me̱ ho̱mo̱? Wa-u̱ me̱ nu-u so̱-o̱ ko̱me̱!>>
34 Quando Esaú ouviu as palavras do pai, soltou um forte grito amargurado e suplicou: “Ah, meu pai, e eu? Abençoe-me também!”.
35 Ishaku shu̱s wa zu̱, <<Hu̱no-u ró haagu̱n u̱ ane̱, wa no̱mu̱ me̱ u̱s-ve̱r, wa o̱nkte̱ nu-u so̱-o̱ ró u-be̱e̱t.>>
35 Mas Isaque disse: “Seu irmão esteve aqui e me enganou. Levou embora a bênção que pertencia a você!”.
36 Isuwa zu̱, <<Rekku̱n ho̱n-ho̱n u̱ka dim-u̱r rò Yakubu, <Wa re̱-u̱ u-ra.> Remu̱ zu̱ wa e̱ngu̱sse̱ ve̱r-u̱s ri u-so u-yu̱r. U̱r-taku̱n, wa kabu̱g o̱g-du̱ mat-du̱ u-shu̱ ri, tu̱msu̱ wa ku̱b nu-u so̱-o̱ ri.>> Se̱ wa shit, <<¿Bo̱ zatte̱ nu-u so̱-o̱ u̱ bo̱ kwu̱su̱ me̱ da?>>
36 Esaú exclamou: “Não é de admirar que ele se chame Jacó, pois é a segunda vez que me engana. Primeiro, tomou meus direitos de filho mais velho e, agora, roubou minha bênção. O senhor não guardou uma bênção sequer para mim?”.
37 Ishaku shu̱s wa zu̱ Isuwa, <<Wa'-u̱ ri, u̱m wa'ag Yakubu wa shu̱'u̱t yu̱-Yat-ya ró. Tu̱msu̱ u̱m zu̱u̱g o̱r-u̱t wa ne̱ be̱e̱t e̱ do̱'e̱ u̱t-shu̱'u̱t to̱k-u̱ wa ne̱, u̱ no̱m-tu̱ u̱r-to̱m tu̱ u-tak u̱ wa ne̱, u̱ ke̱ ne̱. U̱ da-o ¿yan-o̱ u̱m do̱'e̱ no̱m-u̱ bo̱?>>
37 Isaque disse a Esaú: “Fiz de Jacó o seu senhor e declarei que todos os irmãos dele o servirão. Garanti a ele fartura de cereais e vinho. O que me resta para dar a você, meu filho?”.
38 Isuwa zu̱ u̱so wa, <<¿Bo̱ zamu̱n u̱ nu-u so̱-o̱ ko̱ u-gan da? U̱so ri, wa'-u̱ me̱ ko̱me̱ nu-u so̱-o̱!>>
38 Esaú suplicou: “Por acaso o senhor tem apenas uma bênção? Ah, meu pai, abençoe-me também!”. Então Esaú chorou em alta voz.
39 M-vaste̱ u̱so-u rò Ishaku zu̱ wu̱n,
39 Por fim, seu pai, Isaque, lhe disse: “Você viverá longe das riquezas da terra e longe do orvalho do alto céu.
40 Van-yu̱ m-wu̱r ró
40 Viverá por sua espada e servirá a seu irmão. Quando, porém, conseguir se libertar, sacudirá do pescoço esse jugo”.
41 Du̱gu̱ da-u o̱ Isuwa gu̱gu̱m hu̱no-u wa Yakubu, remu̱ zu̱ u̱so wa ya'aste̱ Yakubu nu-u so̱-o̱. Isuwa he̱e̱se̱ u̱s-dorog u̱zu̱, <<Da-u̱ u̱so-u ri mare̱, it taas namu̱ jab, da-u o̱ u̱m de̱ ho̱-du̱ Yakubu!>>
41 Daquele momento em diante, Esaú passou a odiar Jacó porque seu pai o havia abençoado. Começou a tramar: “Em breve meu pai morrerá. Então, matarei meu irmão Jacó”.
42 Se̱di Rebeka ho̱k no̱m-u̱ Isuwa u̱t-sa u̱t-no̱m, se̱ wa-to̱m na fagnu̱ wa Yakubu wa waru̱ wa, wa zu̱, <<E̱r me̱, Isuwa wa'agu̱ jab-u̱ wa, wa no̱ng u̱s-dorog wa de̱ ho̱-du̱ bo̱.
42 Quando Rebeca soube das intenções de Esaú, mandou chamar Jacó e lhe disse: “Ouça, Esaú se consola com planos para matar você.
43 Wa'-u̱ ri, u̱m o̱ u̱ssa bo̱ e̱r me̱ sok. So̱m za naas u-da m-ha u̱du̱ yu̱-wu̱ya ri campa wu̱ na zu̱ye̱ Raban u̱ bo̱-u̱ Haran.
43 Portanto, preste atenção, meu filho. Apronte-se e fuja para a casa de meu irmão Labão, em Harã.
44 De̱'e̱ bo̱ shu̱'u̱t u̱ku̱n u̱ wu̱n ne̱, se̱ da-u̱ jab-u̱ hu̱no̱ ró ru̱te.
44 Fique lá até que diminua a fúria de seu irmão.
45 Da-u̱ jab-u̱ wa ru̱te u̱zu̱ kaag wa u̱t-to̱ u̱ no̱m-u̱ bo̱ no̱mu̱ wa ne̱, me̱ u̱t-to̱mo̱n bo̱ mu̱u̱n. ¿Remu̱ yan-o̱ u̱m do̱te̱ u̱t-taag u̱ no̱ ne̱ be̱e̱t u̱r-ho̱ u̱r-gan?>>
45 Quando ele se acalmar e se esquecer do que você lhe fez, mandarei buscá-lo. Por que eu perderia meus dois filhos no mesmo dia?”.
46 Rebeka zu̱ Ishaku, <<Me̱ ha u̱m zatte̱ m-yar da remu̱ ne̱ta-tu̱ He̱t tun-to̱ ne̱. U̱t-ze̱g m-ku̱k u̱zu̱ mar-to̱ u̱m mare̱ u̱ Yakubu gu̱u̱t u̱ te̱k-u̱ ne̱ta-u̱t tun-to̱.>>
46 Depois, Rebeca disse a Isaque: “Estou cansada dessas mulheres hititas que vivem aqui! Prefiro morrer a ver Jacó se casar com uma delas!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.