Gênesis 12
gel (GEL) vs NVT
1 Yawe zu̱ Ibram, <<Yu̱ne̱, bo̱ yage̱ dak-u ró, u̱ ne̱t-u̱t ró ne̱, u̱ bu-u̱ u̱so-u ró ne̱, bo̱ do̱'e̱ u̱ dak-u̱ u̱m de̱ ko̱su̱ bo̱.
1 O S enhor tinha dito a Abrão: “Deixe sua terra natal, seus parentes e a família de seu pai e vá à terra que eu lhe mostrarei.
2 <<Me̱ ya'u̱ bo̱ ya'ag,
2 Farei de você uma grande nação, o abençoarei e o tornarei famoso, e você será uma bênção para outros.
3 Me̱ wa'-u̱ nu-u so̱-o̱,
3 Abençoarei os que o abençoarem e amaldiçoarei os que o amaldiçoarem. Por meio de você, todas as famílias da terra serão abençoadas”.
4 Se̱ Ibram aru̱k, u̱ka Yawe war-tu̱ wa, se̱ Ro̱t dor wa. Da-u̱ wa arke̱ du̱gu̱ bo̱-u̱ Haran, Ibram o̱ u̱s-hak u̱t-shik u̱t-tu̱t u̱ o̱p u̱s-tan [75].
4 Então Abrão partiu, como o S enhor havia instruído, e Ló foi com ele. Abrão tinha 75 anos quando saiu de Harã.
5 Ibram ku̱b ne̱ta wa Sera, u̱ Ro̱t wa'-u̱ yu̱-wu̱ya wa, u̱ no̱m-tu̱ wa otte̱ ne̱ u̱t-be̱e̱t, u̱ ca wa u̱ na u̱ wa u̱ gwar-u̱ wa u̱ to̱k-ne̱ i u-bu wa ne̱ be̱e̱t tu̱ wa kargu̱sse̱ u̱ dak-u̱ Haran, wa aru̱k m-ha u̱ dak-u̱ Kan'ana. U̱n te ku̱n.
5 Tomou sua mulher, Sarai, seu sobrinho Ló e todos os seus bens, os rebanhos e os servos que havia agregado à sua casa em Harã, e seguiu para a terra de Canaã. Quando chegaram a Canaã,
6 Ibram u̱ ne̱t-tu̱ bu-u wa yu̱ne̱ e̱ aru̱k m-ha me̱n-tu̱ bo̱-u̱ She̱ke̱m. Wa de̱ wa cu̱st-u̱ kug-du̱ yaku̱n te-yu̱ O̱k yu̱ na foge̱ More. U̱ da-u o̱, ne̱t-tu̱ Kan'ana to̱ o̱o̱ge̱ u̱ shu̱'u̱t u̱ku̱n.
6 Abrão atravessou a terra até Siquém, onde acampou junto ao carvalho de Moré. Naquele tempo, os cananeus habitavam a região.
7 Yawe ko̱se̱ hi-u̱r wa u̱du̱ Ibram wa zu̱, <<Me̱ ya'u̱ bo̱ uno̱ dak-o̱ u̱du̱ ko̱-u̱r ró.>> Se̱ Ibram ma'e̱ Yawe u̱r-sak, wu̱ ko̱se̱ hi-u̱r wa u̱du̱ rò.
7 Então o S enhor apareceu a Abrão e disse: “Darei esta terra a seus descendentes”. Abrão construiu um altar ali e o dedicou ao S enhor , que lhe havia aparecido.
8 Du̱gu̱ ku̱na wa arke̱ m-ha u̱ gas-u̱ ro̱r-tu̱ u-do̱m u̱ Be̱te̱r ne̱. Wa nom rimpa-u̱r wa u̱ku̱n, u̱ te̱k-u̱ Be̱te̱r u̱ gas-u̱ u-ta tu̱msu̱ Ai u̱ gas-u̱ u-do̱m. Wa mu̱ u̱r-sak du̱ no̱m-du̱ to̱o̱g u̱ku̱n wa no̱mu̱ Yawe u̱t-huuk.
8 Dali, Abrão viajou para o sul e acampou na região montanhosa, entre Betel, a oeste, e Ai, a leste. Construiu ali mais um altar dedicado ao S enhor e invocou o nome do S enhor .
9 Ibram yu̱ne̱ wa re u-shu̱ m-haane̱ m-sa gas-u̱ Ne̱giv.
9 Abrão prosseguiu em sua jornada para o sul, acampando ao longo do caminho em direção ao Neguebe.
10 U̱ da-u o̱ na no̱ng u̱s-me̱r u̱ dak-u̱ Kan'ana sok, wa'ag Ibram u̱ cwadu̱ dak-u̱ Masar. Wa shu̱'u̱t u̱ku̱n u̱ka ham-u̱t u-da cashi.
10 Naquele tempo, uma fome terrível atingiu a terra de Canaã, e Abrão foi obrigado a descer ao Egito, onde viveu como estrangeiro.
11 Da-u̱ e̱ nome̱ u̱t-mo̱r u̱ cwadu̱ Masar ne̱, Ibram zu̱ ne̱ta wa Sera, <<U̱m nak u̱zu̱ bo̱ ne̱ta so̱-wa wa bo̱ o̱o̱ge̱.
11 Aproximando-se da fronteira do Egito, Abrão disse a Sarai, sua mulher: “Você é muito bonita.
12 Da-u̱ ne̱t-tu̱ dak-u̱ Masar u̱ hyane̱ bo̱, e̱ do̱'e̱ u̱t-zu̱, <Ne̱ta wu̱nu̱ ya.> E̱ do̱'e̱ ho̱-du̱ me̱ se̱di e̱ yagu̱ bo̱ u̱r-fat.
12 Quando os egípcios a virem, dirão: ‘É mulher dele. Vamos matá-lo para ficarmos com ela’.
13 Zu̱ u̱n bo̱ hu̱no-u ri o̱, remu̱ zu̱ a-bo̱ waru̱ u̱n iya, u̱nu̱ yagu̱ me̱ u̱r-fat. U̱n za ho̱-du̱ me̱ da u̱ remu̱ ró.>>
13 Diga, portanto, que é minha irmã. Eles pouparão minha vida e, por sua causa, me tratarão bem”.
14 Da-u̱ Ibram tene̱ Masar, ne̱t-tu̱ Masar hyen u̱zu̱ Sera o̱ so̱-ya so̱k.
14 De fato, chegando Abrão ao Egito, todos notaram a grande beleza de sua mulher.
15 Da-u̱ tu̱-yat-to̱ pyu̱-u̱ faru̱k hyane̱ wu̱n, se̱ e̱ no̱m-u̱ wu̱n u̱t-vam u̱-shu̱ Faru̱k-u̱ Masar, na ku̱b wa m-cwa u̱ pyu̱-u̱ faru̱k.
15 Quando os oficiais do palácio a viram, falaram maravilhas dela ao faraó e a levaram para o palácio.
16 Remu̱ iya Faru̱k-u̱ Masar no̱m-u̱ Ibram u-nya u-tát u̱ remu̱ Sera: ban-du̱ ca, u̱ gwar-ne̱, u̱ na-ne̱, u̱ so-u̱ janka ne̱, u̱ gob-u̱ janka ne̱, u̱ to̱k-ne̱ ne̱ta-ne̱, u̱ to̱k-ne̱ campa-ne̱, u̱ rakum-ne̱.
16 Por causa de Sarai, o faraó deu muitos presentes a Abrão: ovelhas, bois, jumentos e jumentas, servos e servas, e camelos.
17 Tu̱msu̱ Yawe haatu̱n go̱m-u̱s yasse̱, u̱ bu-u̱ Faru̱k-u̱ Masar u-be̱e̱t u̱ remu̱ Sera, wu̱ o̱o̱ge̱ ne̱ta Ibram.
17 Mas, por causa de Sarai, mulher de Abrão, o S enhor enviou pragas terríveis sobre o faraó e sobre os membros de sua casa.
18 Se̱ Faru̱k-u̱ Masar fog Ibram, wa zu̱, <<¿Yan o̱ bo̱ no̱mu̱ me̱ iya? ¿Remu̱ yan-o̱ wa-e̱ bo̱ wargu̱ me̱ u̱zu̱ ne̱ta ró wa da?
18 Por isso, o faraó mandou chamar Abrão e disse: “O que você fez comigo? Por que não me disse que ela era sua mulher?
19 ¿Remu̱ yan-o̱ bo̱ no̱mtu̱ me̱, u̱s-bi u̱zu̱ hu̱no-u ró wa? Bo̱ za nom-u̱t iya da! U̱ da-o̱ kab ne̱ta ró, bo̱ yage̱ be-u̱r rinde̱ bo̱ aru̱k.>>
19 Por que disse que era sua irmã e permitiu que eu a tomasse como esposa? Aqui está sua mulher. Tome-a e vá embora daqui!”.
20 Se̱ Faru̱k-u̱ Masar wu̱ e̱ke̱n to̱k-ne̱ wa u̱ e̱ shu̱'e̱ Ibram u̱ ne̱t-u̱t wa ne̱. Se̱ u̱n ku̱b Ibram tu̱msu̱ u̱n tok wa, wa aru̱k, u̱ ne̱ta wa ne̱ u̱ no̱mu̱ wa otte̱ ne̱ u-be̱e̱t.
20 O faraó ordenou que alguns de seus homens escoltassem Abrão, com sua mulher e todos os seus bens, para fora de sua terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.