Atos 9
gel (GEL) vs NVT
1 Shawuru re shu̱ u̱t-war m-ku̱wu̱t ne̱ u̱zu̱, <<U̱m do̱'e̱ yadu̱ i ya jab u̱zu̱ Ye̱so̱ wa o̱ Wa-ko-uyan u̱r-ko̱b.>> Se̱ e̱ do̱'e̱ u̱du̱ yu̱-Yat-ya a-To̱o̱g u̱ Urusharima.
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 Wa ko̱no̱g wu̱n u̱zu̱, wa ya' wu̱n u-ran m-ha Kur-u̱ u̱t-Ko̱se̱ u̱ Yahuda-ne̱ tu̱ Dimaku remu̱ zu̱ a wa bite̱ a-dor u-Ru̱ u̱ku̱n campa-ne̱ ko ne̱ta-ne̱ se̱ wa maas e̱ wa mu̱tu̱n e̱ u̱ bo̱-u̱ Urusharima wa tage̱ e̱.
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 Wa o̱ te̱k-u̱ m-ha wa haag m-te Dimaku, za rem zu̱n-mu̱ rwu̱u̱n du̱gu̱ do̱m u-ru̱ mo̱ gu̱nu̱s wu̱n.
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Se̱ wa he̱'e̱ u-dak tu̱msu̱ wa hog yaku̱n cwar-ya yu̱ o̱ zu̱ wu̱n, <<Shawuru, Shawuru, ¿remu̱ u-yan o̱ bo̱ o̱tte̱ yadu̱ me̱ u̱r-ko̱b?>>
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 Se̱ wa zu̱, <<¿Wana bo̱ o̱ye̱ yu̱-Yat-ya?>>
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 Yu̱ne̱ bo̱ cwa u̱ me̱ u-bo̱, ku̱na na do̱te̱ waru̱ bo̱ no̱m-u̱ bo̱ de̱ u̱t-no̱m.>>
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 Hu̱u̱b-tu̱ m-ha ro kerge̱ no̱m-du̱ u̱s-rem da remu̱ u-gye̱r. E̱ o̱ ho̱g-du̱ u-cwar, se̱di e̱ hyanu̱g ne̱t da.
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 Se̱ Shawuru yu̱ne̱. Da-u̱ wa upse̱ is wa hyen-u̱t da. Se̱ hu̱u̱b-tu̱ m-ha ro nu̱k wu̱n u-kom, e̱ haatu̱n wu̱n u̱ Dimaku.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 Wa no̱mu̱g m-roog u̱t-tu̱t wa hyen-u̱t da, wa re̱e̱g o̱ko̱n da, tu̱msu̱ wa swaag o̱ko̱n da.
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 Yaku̱n campa-ya o̱ro wa-dor u̱ Dimaku, wu̱ na foge̱ Hananiya. Wa-ko-uyan no̱mu̱ wu̱n u̱s-rem u̱ bo̱ wa zu̱, <<Hananiya!>>
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 Wa-ko-uyan zu̱ wu̱n, <<Yu̱ne̱ bo̱ dor u-fu̱n yu̱ na zu̱ yu̱ <m-Kim,> bo̱ do̱'e̱ u̱ bu-u Yahuda, bo̱ shit ko ne̱t-u̱ bo̱-u̱ Tarsus o̱ro u̱ku̱n wu̱ na zu̱ye̱ Shawuru. Shawuru o̱ te̱k-u̱ u̱s-to̱o̱g u̱ku̱n.
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 Burus nom u-hyan, wa hyen waku̱n ne̱t-wa wu̱ na zu̱ye̱ Hananiya wa haagu̱n, wa do̱ru̱ wa u-kom remu̱ wa mu̱ttu̱n wa m-hyan.>>
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 Se̱ Hananiya shu̱s wa zu̱, <<Wa-ko-uyan, u̱m swaag ho̱g-du̱ rem-su̱ campa-u ya u̱du̱ u̱t-ne̱t u-tát, u̱ remu̱ no̱m-u̱t yo̱-to̱ tu̱ wa no̱me̱ a-doru̱ ro u̱ Urusharima.
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 Tu̱msu̱ a-to̱o̱g i-yate̱ swu̱rgu̱ wu̱n u̱r-be̱b, wa i no̱me̱ u̱s-to̱o̱g u̱ dim-u̱r ro.>>
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 Wa-ko-uyan zu̱, <<De̱'e̱ di remu̱ ne̱t wa wu̱ u̱m dage̱ wa nom-u̱t pama-u ri, tu̱msu̱ wa no̱m do̱nse̱-du̱ dim-u̱r ri u̱du̱ i za-yahuda-ne̱ da, u̱ farkina-ne̱ tu̱msu̱ u̱ Isra-ne̱.
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 Me̱ hi-du̱ warri, me̱ ko̱su̱ wu̱n ko̱b-du̱ u do̱'e̱ u̱t-swa remu̱ dim-u̱r ri.>>
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 Se̱ Hananiya do̱'e̱ wa to u̱ bu-u o̱ wa saku̱ Shawuru u-kom u̱r-hi. Wa zu̱, <<O̱ru̱ ri Shawuru, Wa-ko-uyan wa to̱mnu̱ me̱, wato, Ye̱so̱ wu̱ ko̱se̱ hi-u̱r wa u̱du̱ ro u̱ do̱m-u̱ u-fu̱n, remu̱ bo̱ kum-u̱t m-hyan tu̱msu̱ Yar-u u-Ru̱ dor-u̱t bo̱.>>
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 Za rem se̱ o̱ko̱n no̱m-o̱ u̱ka u-ku hye̱e̱n du̱gu̱ Is-u̱ Shawuru, se̱ wa kum m-hyan du̱gu̱ ku̱n wa yu̱ne̱ na no̱mu̱ wa u̱t-yu̱bu̱sse̱ m-bu̱.
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 Wa re̱e̱g no̱m u̱t-re̱ wa sur m-kwu̱m u̱r-be̱b.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 Za m-tumb, Shawuru he̱e̱se̱ warru̱ rem-u̱s Ye̱so̱ u̱ Kur-u̱ u̱t-Ko̱se̱ u̱ Yahuda-ne̱ tu̱ Yahuda-ne̱, u̱zu̱ Ye̱so̱ wa o̱ Wa'-u̱ u-Ru̱.
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 U̱t-ne̱t u̱t-be̱e̱t I ho̱ge̱, e̱ hu̱ mu̱rimmo̱. E̱ zu̱, <<Ne̱t unwa ho̱re̱ u̱t-ne̱t, ¿tu̱msu̱ wa bu̱rgu̱sse̱ u̱t-ne̱t i foge̱ dim-u̱r Ye̱so̱ u̱ Urusharima da? Jiya haan de̱ wa haane̱ u̱ wa maas e̱, wa hu̱u̱t u̱ ke̱nu̱ a-to̱o̱g i-yate̱!>>
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 Se̱di Ru̱-u̱ yaag Shawuru be̱b-du̱ u̱t-bu̱t u̱du̱ u̱t-ne̱t tu̱msu̱ wa hu̱ nak-du̱ jab-su̱ Yahuda-ne̱ i o̱ u̱r-yu̱ u̱ Dimaku. Wa o̱ waru̱ u̱n u̱zu̱ Ye̱so̱ o̱ Kiristi, wu̱ Ru̱-u̱ dage̱.
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 Da rooge̱ u-tát, Yahuda-ne̱ zo̱ng e̱ ho̱ Shawuru.
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 Se̱ Shawuru hog no̱m-u̱ u̱n zo̱nge̱ u̱t-no̱m. U-ho̱ m-gyu̱p ne̱ u̱n o̱ wadu̱ u̱r-is, u̱ is-tu̱ u-bo̱ u̱ka u̱n do̱te̱ ho̱-du̱ wu̱n.
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 M-gyu̱p a-doru̱ Ye̱so̱ haan e̱ gun wu̱n u̱-me̱ u-ko̱o̱r e̱ ruut wu̱n u̱ yaku̱n pyam-ya yu̱ na hune̱ sar.
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 Da-u̱ Shawuru haane̱ u̱ Urusharima, se̱ wa nom u̱ka wa cwa u-me̱ a-doru̱ Ye̱so̱. Se̱di u̱n be̱e̱t kowan hog gye̱r-u ro, remu̱ zu̱ u̱n eeste̱ u̱zu̱ wa o̱ te̱k-u̱ a-doru̱ Ye̱so̱ da.
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 Baraba ku̱b wu̱n u̱du̱ a-To̱mu̱ Ye̱so̱. Wa waru̱ u̱n u̱ka Shawuru hente̱ Wa-ko-uyan u-fu̱n, u̱ bo̱-u̱ Dimaku ne̱ u̱ka Ru̱-u̱ no̱m-tu̱ wu̱n u̱s-rem, tu̱msu̱ u̱ka Shawuru wu̱rte̱ rem-u̱s Ye̱so̱ u̱ Dimaku za u-gye̱r.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Du̱gu̱ ku̱n Shawuru he̱e̱se̱ u̱t-riig u̱ u̱nne̱ u̱ Urusharima. Wa o̱ waru̱ rem-su̱ Wa-ko-uyan za u-gye̱r.
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Tu̱msu̱ wa hu̱ u̱s-rem u̱ Yahuda-ne̱ i ho̱ge̱ rem-u̱r u̱t-Girik, wa o̱ inan u̱ u̱n ne̱, tu̱msu̱, e̱ u̱t-sa e̱ ho̱ wu̱n.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 Da-u̱ o̱r-u̱t ro nape̱ iya, se̱ e̱ hu̱u̱t wu̱n u̱ bo̱-u̱ Kasariya e̱ tok wu̱n u̱ bo̱-u̱ Tarsus.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 Du̱gu̱ ku̱n a-doru̱ Ye̱so̱ i dak-u̱ Yahudiya, u̱ Gariri ne̱, u̱ Samariya-ne̱, e̱ kum shu̱'u̱t-du̱ m-yar, remu̱ zu̱ waku̱n zaar wu̱ o̱ yadu̱ u̱n u̱r-ko̱b da. Yar-u u-Ru̱ yaag u̱n u̱r-be̱b tu̱msu̱ wa swu̱ru̱ u̱n shiriktin-mu̱ jab. Mo̱ro̱g-du̱ a-dor kum u̱r-be̱b. Tu̱msu̱ e̱ sur u-tát remu̱ se̱ge̱-du̱ Yar-u u-Ru̱, dak-u̱ e̱ o̱ u̱r-yu̱ e̱ ye' Wa-ko-uyan m-ze̱g.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 Da-u̱ Biturus cwaage̱ gas-u o̱ u-be̱e̱t, se̱ wa do̱'e̱ u̱du̱ a-doru̱ Ye̱so̱ ne̱ i o̱ u̱r-shu̱'u̱t u̱ bo̱-u̱ Ridda.
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 Ku̱na wa bite̱ waku̱n wu̱ na zu̱ye̱ Iniyas wa o̱tte̱ go̱m-su̱ swadu̱ ne̱t u̱t-be. Wa o̱ m-ru̱t u̱s-hak ko̱b-du̱ u̱s-yu̱r.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 Biturus zu̱ wu̱n Iniyas, <<Ye̱so̱ Kiristi yaag bo̱ m-yar. Yu̱ne̱ bo̱ hust wu̱ndi-u̱r ro.>> Za rem Iniyas yu̱ne̱.
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 Ne̱t-tu̱ Ridda u̱t-be̱e̱t u̱ tu̱ dak-u̱ Sharo̱n ne̱, e̱ hyen wu̱na ya' m-yar, se̱ e̱ byu̱ru̱n u̱du̱ Wa-ko-uyan.
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 U̱ Jopa yaku̱n ne̱ta ya o̱ro, wa-doru̱ Ye̱so̱, wu̱ na zu̱ye̱ Tabita. A-bo̱ bargu̱sse̱ u̱ rem-du̱ u̱t-Girik na zu̱ Dorkas. Ne̱ta-u ya ya'aste̱ hi-u̱r wa u̱ no̱m-du̱ no̱m-u̱t so̱-to̱ tu̱msu̱ u̱ no̱m-du̱ u̱r-se̱ge̱ ne̱ u̱du̱ a-u̱r-ko̱b-ne̱.
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 U̱ da-u o̱ wa nom ko̱b-du̱ m-yar, har wa mu̱ru̱s. Da-u̱ na tase̱ zo̱rru̱ u̱r-u, e̱ ru̱st u̱r-u u̱ me̱ kur-u̱ do̱m.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 Ridda o̱ u̱t-mo̱r u̱ Jopa ne̱, da-u̱ a-dor ho̱ge̱ u̱zu̱ Biturus o̱ u̱ Ridda, se̱ e̱ tom ne̱t-ne̱ yu̱r u̱du̱ wu̱n, remu̱ e̱ kon-u̱t wu̱n wa haan u̱du̱ u̱n m-ho̱r m-ho̱r.
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 Se̱ Biturus yu̱ne̱ wa dor u̱n. Da-u̱ wa teye̱, u̱n ku̱b wu̱n m-da u̱ kur-u̱ do̱m. Bomos-ne̱, e̱ o̱ ees u̱ dapu̱s wu̱n, e̱ o̱ u̱s-kan, e̱ o̱ ko̱su̱ wu̱n u̱s-to̱ggo̱ u̱ to̱ko̱n cwu̱-to̱ ne̱ tu̱ Tabita no̱mu̱ u̱n da-u̱ wa o̱o̱ge̱ u̱r-kot u̱ u̱n ne̱.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 Biturus zu̱ u̱n ru u̱-do̱, se̱ wa he u̱t-jwu̱n wa no̱m u̱s-to̱o̱g, wa bir u̱du̱ u̱r-u wa zu̱, <<Tabita yu̱ne̱!>> Se̱ Tabita upus is. Da-u̱ wa hyane̱ Biturus, se̱ wa yu̱ne̱ u̱ shu̱'u̱t m-shu̱'u̱t.
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 Biturus nu̱b u-kom, wa ship wu̱n u̱du̱ u̱r-yu̱ne̱ se̱ wa fog a-doru̱ bomos-ne̱ wa nabu̱ u̱n wa u̱r-fat ne̱.
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 Rem-u̱s se̱ te ko̱he̱ne̱ u̱ Joffa, tu̱msu̱ u̱t-ne̱t u-tát e̱ ye u̱t-nip u̱du̱ Wa-ko-uyan.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 Biturus shu̱'u̱t u̱t-ho̱ u-tát u̱ Jopa, u̱ bu-u waku̱n (Wa u-swam u̱t-ka) dim-u̱r wa Simo̱n.
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.