Atos 7
gel (GEL) vs NTLH
1 Yu̱-Yat-ya a-to̱o̱g-ne̱ shit Istifanus u̱zu̱, <<¿Rem-u̱s se̱ nip-to̱?>>
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Istifanus zu̱, <<O̱r-u̱t ri, ganu̱n u̱t-to̱ no̱ ho̱g me̱, u-Ru̱ wa ko-uyan ko̱ske̱ hi-u̱r wa u̱du̱ u̱so-u in Ibrahi da-u̱ wa o̱o̱ge̱ u̱ dak-u̱ Me̱sofotamiya kanda wa shu̱'u̱t u̱ Haran.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 Ru̱-u̱ zu̱ wu̱n, <Yu̱ne̱ du̱gu̱ dak-u no̱, bo̱ yage̱ o̱r-u̱t ro, bo̱ do̱'e̱ u̱ dak-u̱ u̱m de̱ ko̱su̱ bo̱.>
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 <<Ibrahi yu̱ne̱ du̱gu̱ dak-u̱ Kardiya-ne̱ wa do̱'e̱ wa shu̱'u̱t u̱ Haran.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Ko ba shu̱'u̱te̱ iya Ru̱-u̱ yaag Ibrahi kwu̱m-tu̱ dak-u o̱ da ko cashi, se̱di wa este̱ u̱s-rem u̱zu̱, wa de̱ u̱t-wa u̱ dak-u o̱ shu̱'u̱t u̱ ro, wu̱n u̱ ko̱-u̱r ro ne̱, u̱ da-u o̱ hen Ibrahi zatte̱ wa' da.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Tu̱msu̱ Ru̱-u̱ zu̱ ko̱-u̱r Ibrahi de̱ cwadu̱ bo̱-u̱ e̱ nape̱ da, tu̱msu̱ ne̱t-tu̱ bo̱-u o̱ de̱ muutu̱ u̱n to̱k-ne̱, e̱ de̱ yadu̱ u̱n u̱r-ko̱b m-te u̱s-hak u̱t-ko̱k u̱t-nas.
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Ru̱-u̱ zu̱, <U̱m de̱ yadu̱ ne̱t-tu̱ dak-u o̱ u̱r-ko̱b, tu̱msu̱ ko̱-u̱r Ibrahi e̱ u̱t-byu̱ru̱n e̱ no̱mu̱ me̱ u̱t-huuk u̱ be-u̱r rinde̱ du̱ u̱m nomte̱ este̱du̱ u̱s-rem u̱zu̱ me̱ u̱t-ya.>
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 Ru̱-u̱ ye' Ibrahi este̱du̱ u̱s-rem u̱zu̱, yadu̱ u̱r-campa u̱r-be̱e̱t u̱-me̱ bu-u wa, u̱ ko̱-u̱r ro ne̱ u̱r-be̱e̱t du̱ na mate̱ na no̱mu̱ de̱ u̱r-pe̱s. U̱t-ko̱se̱ u̱zu̱ u̱n be̱e̱t ne̱t-tu̱ u-Ru̱ to̱ tu̱msu̱ u̱nu̱ do̱rru̱ no̱m-u̱ wa ware̱ Ibrahi wa no̱m. De̱ wu̱te̱ da-u̱ Ibrahi mate̱ Ishaku wa no̱mu̱ wa u̱r-pe̱s da-u̱ Ishaku no̱me̱ m-roog u̱t-eer. Isyaku mu̱t Yakubu tu̱msu̱ wa no̱mu̱ wa u̱r-pe̱s. Tu̱msu̱ iya o̱ Yakubu mu̱t u̱so-tu̱ u̱so-u̱t in o̱p-u̱t yu̱r wa no̱mu̱ e̱ u̱r-pe̱s.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 <<U̱so-tu̱ u̱so-u̱t in ba shu̱'u̱te̱ u̱zu̱ e̱ o̱ shu̱b-u̱r Yusuhu remu̱ zu̱ u̱so-u e̱ o̱ cwan-u̱t Yusuhu sok. Remu̱ iya e̱ bu̱b wu̱n u̱du̱ a serpa-ne̱, e̱ ku̱b Yusuhu m-ha Masar remu̱ wa no̱m-u̱t m-to̱k. Se̱di Ru̱-u̱ o̱ u̱r-kot u̱ wu̱n ne̱,
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 Wa ruut wu̱n du̱gu̱ swadu̱ u̱r-ko̱b. Ru̱-u̱ muut wu̱n wa u̱s-ve̱r, tu̱msu̱ wa hyu̱-m pus-mo̱ u̱du̱ Faru̱k-u̱ Masar. Faru̱k wu̱ wu̱n u̱r-faru̱k u̱ dak-u̱ Masar u-be̱e̱t tu̱msu̱ wa yasu̱ Yusuhu gwat-du̱ no̱m-tu̱ bu-u̱t wa u̱t-be̱e̱t.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 <<De̱ku̱n ho̱-de̱ me̱r-su̱ he̱e̱n u̱-me̱ dak-tu̱ Masar u̱ Kan'ana-ne̱, ne̱t-tu̱ o̱ swadu̱ u̱r-ko̱b sok u̱ ko̱b-du̱ no̱m u̱t-re̱.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Da-u̱ Yakubu ho̱ge̱ u̱zu̱ no̱m u̱t-re̱ o̱ro u̱ Masar, se̱ wa tom hu̱no̱-u̱t Yusuhu, wato u̱so-tu̱ u̱so-u̱t in m-ha u̱ dak-u̱ Masar, u̱ da-u o̱ u̱n he̱e̱se̱ m-ha.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 U̱ ha-mu̱ u-yu̱ru̱mse̱ Yusuhu ko̱se̱ hir-u̱r wa u̱du̱ o̱r-u̱t wa ne̱, ne̱t-tu̱ waru̱ Faru̱k-u̱ Masar u̱zu̱ ne̱t-u̱t Yusuhu ne̱t-tu̱ Yahuda-ne̱ to̱. Tu̱msu̱ ne̱t-tu̱ haane̱ du̱gu̱ Kanan hu̱u̱b-tu̱ u̱r-matu̱ rò to̱.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Se̱ Yusuhu tom u̱zu̱ u̱ uso-u rò Yakubu wa haan u̱ a-u-bu u̱n ne̱ be̱e̱t, u̱n be̱e̱t u̱n teeg ne̱t-ne̱ u̱t-shik u̱t-tu̱t u̱ o̱p-u̱ tan [75].
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Yakubu do̱'e̱ u̱ Masar, ku̱na wa mu̱rte̱, u̱ u̱so-tu̱ u̱so-u̱t in ne̱.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Na kabu̱n u-u̱r Yakubu u̱ du̱ Yusuhu ne̱, na mu̱tu̱n u̱ She̱ke̱m, na dok Yakubu u̱ sag-u̱ Ibrahi o̱ye̱, tu̱msu̱ na dok Yusuhu u̱ be-du̱ Yakubu o̱ye̱ u̱ kom-tu̱ yaag-u̱ Hamo̱r u̱ku̱n u̱ She̱ke̱m.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 <<Da da-u̱ shu̱su̱ este̱du̱ u̱s-rem su̱ Ru̱-u̱ no̱me̱ Ibrahi teene̱, ne̱t-tu̱ sur, e̱ nom u-tát sok u̱ dak-u̱ Masar.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 U̱ da-u o̱ na nom faru̱k-u̱ powa u̱ Masar, wa nak Yusuhu da.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Faru̱k-u̱ wa no̱ngu̱ ne̱t-u̱t it no̱m-u̱t yo̱-to̱ sok, wa wu̱ na ju̱ru̱g yaag i mat-u̱r pode̱, tas e̱ fat da.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 <<U̱ da-u o na mate̱ Mosa, ya-u̱r so̱de̱ de̱ sok u̱du̱ u-Ru̱. Na wu̱ru̱g wa u̱ bu-u̱ uso-u wa u̱s-pyaat u̱s-tu̱t.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 Da-u̱ na rwu̱tu̱n wa du̱gu̱ u-bu na rest, wa'-u̱ Faru̱k-u̱ Masar yadu̱ u̱r-gwu̱p ku̱b wu̱n. Wa got wu̱n sok u̱ka wa'-u̱ ro.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Se̱ a-u̱t-ko̱se̱ tu̱ Masar is-u̱ Mosa nap-mu̱ ne̱t-tu̱ Masar, tu̱msu̱ wu̱n ne̱t wa wu̱ o̱tte̱ be̱b-du̱ u̱s-rem, u̱ no̱mu̱ wa o̱ u̱t-no̱m ne̱ u-be̱e̱t.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 <<Da-u̱ wa teye̱ u̱s-hak u̱t-shik u̱t-yu̱r, se̱ wa dorog u̱zu̱ wa do̱'e̱ wa hyan o̱r-u̱t wa Isra-ne̱.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Da-u̱ wa hyane̱ ne̱t-u̱ dak-u̱ Masar wa o̱ m-dum u̱ ne̱t-u̱ Isra-ne̱ se̱ wa do̱'e̱ wa se̱gu̱ ne̱t-u̱ Isra-ne̱, se̱ wa gu̱p ne̱t-u̱ Masar har wa mu̱r.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Wa kabu̱g u̱zu̱ o̱r-u̱t ro ne̱ e̱ u̱t-nap u̱zu̱ Ru̱-o̱ se̱gu̱ wu̱n remu̱ wa u̱ku̱r o̱r-u̱t wa Isra-ne̱ du̱gu̱ m-to̱k, se̱di e̱ nak da.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 Da-u̱ is gase̱, se̱ wa hyen e̱ke̱n Isra-ne̱ m-dum, wa haan u̱ wa mot u̱n. Wa zu̱ u̱n, <No̱ ne̱t-u̱t tun-to̱, no̱ hu̱no̱ to̱ no̱, ¿remu̱ u-yan o̱ no̱ o̱tte̱ yadu̱ o̱r-u̱t no̱ u̱r-ko̱b?>
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 <<Ne̱tu̱ o̱ ho̱n-su̱ o̱ru̱ wa, se̱ wa to̱k Mosa u̱-kit wa zu̱, <¿Wana wa'e̱ bo̱, u̱ bo̱ shu̱'u̱t yu̱-Yat-ya it, tu̱msu̱ wa kwu̱p-du̱ u̱s-rem?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 ¿Bo̱ u̱t-sa bo̱ ho̱ me̱ u̱ka bo̱ hote̱ ne̱t-u̱ Masar gyu̱p?>
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Da-u̱ Mosa ho̱ge̱ iya, se̱ wa som wa do̱'e̱ u̱ dak-u̱ Midiyan remu̱ wa pu̱k-u̱t. Ku̱na wa mu̱tte̱ ya'ag-u̱ campa-ne̱ yu̱r.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 <<Da-u̱ hak-su̱ u̱t-shik u̱t-yu̱r arke̱, wa-To̱m u-Ru̱ rwu̱u̱n u̱du̱ Mosa u̱-me̱ u̱r-do̱g u̱ te̱k-u̱ rem-du̱ u-ra u̱ de̱ku̱n cwu̱k-de̱, u̱ be-du̱ u̱r-gagu̱n du̱ m-hyu̱ru̱g u̱ dapu̱s Ro̱r-du̱ Sinai.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Da-u̱ Mosa hyane̱ iya, no̱m-u̱ ho wa u̱ mu̱rimmo̱. Da-u̱ wa hikne̱ u̱t-mo̱r u̱ wa hyen-u̱t, se̱ wa hog cwar-u Yawe ya o̱ u̱t-zu̱,
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 <Me̱ wa u-Ru̱ u̱ u̱so-tu̱ u̱so-u̱t ro, Ru̱-u Ibrahi, u̱ Ishaku, u̱ Yakubu ne̱.> Ku̱na war-u Mosa he̱e̱ste̱ m-zap, wa hog gye̱r u̱t-gwat.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 <<Yawe zu̱, <Far ka'at-u̱t ro, remu̱ be-du̱ bo̱ o̱tte̱ ees, be-du̱ u-he̱n de̱.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 U̱m hyanu̱g ko̱b-du̱ na o̱ yadu̱ ne̱t-u̱t ri tu̱ o̱ Masar, u̱m ho̱k kan-u̱s u̱n tu̱msu̱ u̱m cu̱zgu̱n remu̱ u̱m ruut u̱n du̱gu̱ Masar, u̱ da-o̱ haane̱, u̱m do̱'e̱ to̱m-du̱ bo̱ m-mu̱ Masar.>
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 <<U̱zu̱ Mosa yu̱ u̱n gu̱gme̱, e̱ zu̱, <¿Wana wa bo̱, bo̱ shu̱'u̱t yu̱-Yat-ya it, tu̱msu̱ wa-kwu̱p-du̱ u̱s-rem?> Wu̱na Ru̱-u̱ to̱mne̱ wa shu̱'u̱t yu̱-Yat-ya tu̱msu̱ Wa-u-u̱ku̱r remu̱ se̱ge̱-du̱ wa-To̱m u-Ru̱ wu̱ rwu̱ne̱ u̱du̱ ro u̱-me̱ u̱r-ke̱ngi.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Tu̱msu̱ wu̱na rwu̱tu̱n u̱n da-u̱ wa no̱me̱ no̱m-tu̱ m-shin tu̱msu̱ u̱s-nap ne̱ u̱ dak-u̱ Masar u̱ m-sa ne̱ yu̱ jaz-ya, tu̱msu̱ u̱-me̱ u̱r-do̱g u̱s-hak u̱t-shik u̱t-yu̱r.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 <<Mosa zu̱ye̱ ne̱t-tu̱ Isra-ne̱, <Ru̱-u̱ de̱ to̱mnu̱ no̱ waku̱n wa-warru̱ rem-su̱ u-Ru̱ u̱ te̱k-u̱ me̱ no̱, u̱ka wa to̱mtu̱n me̱.>
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Mosa wa kargu̱sse̱ yaag-u̱ Isra-ne̱ u̱ me̱ u̱r-do̱g. Tu̱msu̱ wa shu̱'u̱t u̱ u̱so-tu̱ u̱so-u̱t in, da-u̱ wa-To̱m u-Ru̱ wu̱ no̱me̱ u̱s-rem u̱ wu̱n ne̱ u̱ do̱m-u̱ Ro̱r-du̱ Sinai. Tu̱msu̱ wu̱na kabne̱ rem-su̱ yadu̱ u̱r-fat du̱gu̱-du̱ u-Ru̱.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 <<Se̱di u̱so-tu̱ u̱so-u̱t in gu̱gu̱m kabdu̱ rem-u̱s se̱, e̱ gu̱gu̱m rem-u̱s ro, e̱ ton e̱ mu u̱ dak-u̱ Masar.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 E̱ zu̱ Haruna, <No̱mu̱ it m-gir, u̱ de̱ dor-tu̱ it remu̱ zu̱ Mosa rwu̱tu̱n it du̱gu̱ dak-u̱ Masar it nak no̱mu̱ kume̱ wu̱n da.>
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 U̱ da-u o̱ u̱n nom ryu̱n-u̱ yadu̱ u-na, e̱ no̱mu̱ yadu̱ u-na de̱ to̱o̱g, e̱ hu̱ u̱r-so̱ remu̱ no̱m-u̱ e̱ no̱me̱ u̱ hi-u̱r e̱.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Remu̱ iya Ru̱-u̱ ju̱nu̱ u̱n wa yagu̱ u̱n, u̱n no̱mu̱ re̱ge̱r u̱t-huuk. Rem-u̱s sin-se̱ no̱ng ho̱n-ho̱n u̱ no̱mu̱ na pane̱ u̱ ran-u̱ a-warru̱ rem-su̱ u-Ru̱ u̱zu̱,
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 U̱-me̱ be-du̱ m-gir
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 <<Da-u̱ u̱so-tu̱ u̱so-u̱t in o̱o̱ge̱ u̱-me̱ u̱r-do̱g, e̱ no̱ngu̱ u-Ru̱ u̱t-huuk u-me̱ u̱r-rimpa du̱ u̱r-shu̱'u̱t du̱ Wa-ko̱-uyan, u̱ ko̱se̱ u̱zu̱ wa o̱o̱g u̱r-kot u̱ u̱n ne̱. Go̱-du̱ be-u̱r re̱ de̱ Ru̱-u̱ zu̱ye̱ Mosa no̱m, tu̱msu̱ u̱n no̱mu̱g rimpa-u̱r re̱ u̱ka Ru̱-u̱ ko̱ste̱ Mosa u̱ do̱m u̱r-ro̱r.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Rimpa-u̱r re̱ de̱ u̱so-tu̱ u̱so-u̱t in kabne̱ tu̱msu̱ e̱ hatu̱n u̱ dak-u uno̱. U̱ da-u Josuwa o̱o̱ge̱ dor-tu̱ u̱n e̱ haan u̱ dak-u uno̱. U̱ da-u̱ u̱n o̱nke̱ dak-u o̱ u̱ kom-tu̱ ne̱t-tu̱ yi'e̱ m-tumb ne̱ Ru̱-u̱ buz e̱. U̱r-rimpa du̱ shu̱u̱t du̱ Wa-ko̱-uyan re̱ o̱ u̱ku̱n m-te̱ da-u̱ Dawuda o̱ u̱r-faru̱k.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 Dawuda kwu̱ng hyu̱-m pus-mo̱ u̱du̱ u-Ru̱ wa nom u̱s-ko̱n u̱ remu̱ zu̱ wa no̱m-u̱t u-ma u̱ bu-u̱ Ru̱-u Yakubu du̱ m-mo̱mmo̱, ku̱na wu̱n u̱ ne̱t-tu̱ Isra-ne̱ be̱e̱t do̱te̱ no̱mu̱ u-Ru̱ u̱t-huuk.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Suremanu wa maye̱ be-du̱ ne̱t-tu̱ do̱te̱ no̱mu̱ u-Ru̱ u̱t-huuk.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 <<Ko ba shu̱'u̱te̱ iya, Wa Ko-uyan shu̱'u̱te̱ u̱ be-du̱ ne̱t maye̱ u̱ kom-u̱t wa da. U̱ka wa-warru̱ rem-su̱ u-Ru̱ zu̱tte̱,
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 << <Yawe zu̱, do̱m u-ru̱ o̱ be-du̱
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 ¿Me̱ wa no̱me̱ no̱m-u̱t
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 <<No̱ a hu̱k-mu̱ u̱r-hi, a jab-su̱ u̱t-ta'ar, a to̱-tu̱ u̱t-shar, ko mu̱ne̱ no̱ dor-u̱t rem-su̱ Yar-u u-Ru̱ da. U̱so-tu̱ u̱so-u̱t gu̱gu̱mte̱ do̱rru̱ no̱m-u̱ Yar-u̱ u-Ru̱ ware̱ tu̱msu̱ iya o̱ no̱ o̱tte̱ u̱t-no̱m.
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 U̱so-tu̱ u̱so-u̱t no̱ yaag a-warru̱ rem-su̱ u-Ru̱ ne̱ u-tát u̱r-ko̱b, tu̱msu̱ e̱ ho i no̱me̱ do̱nse̱-du̱ haan-u̱r Wa-u-He̱n u-Ru̱. No̱ tok wu̱n u̱ kom-tu̱ ne̱t-u̱t yo̱-to̱ tu̱msu̱ no̱ ho wa.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 No̱ o̱nke̱ u̱s-bo̱r u̱du̱ wa-To̱m u-Ru̱, se̱di no̱ dorogse̱ da.>>
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Da-u̱ u̱n ho̱ge̱ iya, e̱ hog u̱s-ryab sok, e̱ epru̱ u̱t-go̱p remu̱ u̱s-ryab.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Yar-u u-Ru̱ dor-u̱t Istifanus, wa wu̱ is u̱ do̱m u-ru̱ se̱ wa hyen sek-mu̱ u-Ru̱, tu̱msu̱ wa hyen Ye̱so̱ u̱ ees u̱ kom u̱t-cwa u-Ru̱.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Istifanus zu̱, <<Gwatu̱n! U̱m o̱ hyan-du̱ do̱m u-ru̱ u̱r-hu̱k tu̱msu̱ <Wa'-u̱ Ne̱t> o̱ ees u̱ kom u̱t-cwa u-Ru̱.>>
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Se̱ u̱n he̱e̱se̱ u̱t-jar u-tát, u̱n tage̱ to̱-u̱t u̱n, u̱n he wu̱n u-da u-gan.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 U̱n tok wu̱n m-rwu̱ u̱-dim u-bo̱, u̱n hu̱ bongu̱ wu̱n u̱t-ta'ar. Ne̱t-tu̱ o̱o̱ge̱ ke̱-tu̱ wu̱n u̱s-rem, e̱ horom to̱ggo̱-u̱s yat-se̱ su̱ do̱m u̱ka e̱ do̱te̱ keru̱ bongu̱ wu̱n u̱t-ta'ar, e̱ hu̱u̱t cwu̱-u̱t e̱ u̱r-cu̱n u̱du̱ o̱ko̱n zwar-o̱ wu̱ na zu̱ye̱ Shawuru.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 E̱ bongu̱ Istifanus, wa hen se̱ wa nom u̱s-to̱o̱g wa zu̱, <<Wa-ko-uyan Ye̱so̱, kab fat-u̱r ri.>>
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Se̱ wa he u̱t-jwu̱n, wa jaku̱s u-cwar wa zu̱, <<Wa-ko-uyan a-bo̱ ship ba'as-u̱t u̱n da.>> Da-u̱ u̱t-war iya, se̱ wa mu̱ru̱s.
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.