Atos 28
gel (GEL) vs NAA
1 Da-u̱ it kume̱ u-u̱ku̱r it te̱ u-pingse̱, it hog u̱zu̱ dim-du̱ dak-u o̱ foge̱ Marta.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Ne̱t-tu̱ be-u̱r re̱ e̱ gu it be̱e̱t tu̱msu̱ e̱ no̱mu̱ it no̱m-u̱t so̱-to̱ sok. E̱ dap-su̱ it u-ra it fa'at remu̱ zu̱ na o̱ u-yu̱ u̱ da-u o̱ tu̱msu̱ tor-mu̱ o̱ro.
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Burus kargu̱ssu̱n u̱t-te wa wu̱ u-ra, se̱ yaku̱n fa-ya u-ko̱ko̱s ya rwu̱u̱n remu̱ du̱ng-mu̱ u-ra, ya ship kom-u Burus.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 Da-u̱ ne̱t-tu̱ u-bo̱ hyane̱ u-fa u̱ kom-u Burus, se̱ e̱ zu̱ o̱r-u̱t e̱ ne̱, <<Ne̱t unwa wa ho̱-du̱ u̱t-ne̱t wa, ko ba wa ruye̱ du̱gu̱ m-sa, ra-o̱ do̱rru̱ wu̱n se̱ wa maru̱g.>>
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Burus pam-u̱t u-fa u̱ do̱m-u̱ kom-u wa, wa gun ya u̱-me̱ u-ra, tu̱msu̱ wa ho̱k m-re̱ da.
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 U̱n o̱ m-hyan u̱zu̱ kom-u o̱ u̱t-huus ko wa he̱'e̱ wa mar. Da-u̱ u̱n hyane̱ wa tumbte̱ o̱ko̱n kwu̱ng wa da, se̱ u̱n he̱e̱se̱ u̱s-dorog u̱zu̱ wu̱n o̱ko̱n ru̱-o̱ o̱.
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 U̱ dapu̱s be-du̱ ne̱t-tu̱ dapu̱ste̱ u-ra, to̱ko̱n tak-to̱ o̱ro tu̱ yaku̱n campa-ya dim-u̱r wa Fubiriyus. Wu̱na o̱ yu̱-shu̱ u̱ o̱ko̱n dak-o̱ u̱ o̱ m-gan m-bu̱. Wa bu̱n it, it haan it shu̱'u̱t u̱ bu-u rò. Wa ye' it be-du̱ u̱r-cu̱st du̱ so̱-de̱ m-te m-roog u̱t-tu̱t.
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 U̱so-u Fubiriyus o̱gu̱ m-ru̱t u̱ ko̱b-du̱ m-yar, wa o̱tte̱ du̱ng-mu̱ u-war u̱ remu̱ u̱t-me̱n ne̱. Se̱ Burus to u̱du̱ ro, wa do̱ru̱ wu̱n u-kom u̱r-hi wa no̱mu̱ wu̱n u̱s-to̱o̱g. Ne̱tu̱ wa kum m-yar.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Da-u̱ wa no̱me̱ iya, se̱ a-ko̱b-du̱ m-yar ne̱ i o̱ u̱ dak-u o̱ haan u̱du̱ rò wa haste̱ e̱ u̱s-gom.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Ne̱t-tu̱ dak-u̱ o̱ m-gan m-sa e̱ ye' it u̱t-no̱m u-tát, e̱ no̱ng iya remu̱ e̱ ko̱ste̱ it u̱zu̱ e̱ o̱ yadu̱ it m-ze̱g sok. Da-u̱ it o̱ zo̱ng-su̱ u̱r-aru̱k, se̱ e̱ kargu̱ssu̱n it no̱m u̱t-re̱ u̱ to̱ko̱n no̱m-to̱ ne̱ tu̱ it u̱t-sa u̱t-be̱e̱t u̱-me̱ u-hat.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Da-u̱ pyaat-su̱ u̱s-tu̱t arke̱, it to u̱ u-hat yu̱ ha-mu̱ Itariya, it aru̱k. Hat-yu̱ go̱se̱ u̱ku̱n u̱ da-u̱ u-go̱s u̱ dak-u o̱ u̱ o̱ m-gan m-sa. Hat-ya yu̱ rwu̱ne̱ du̱gu̱ Are̱kzandariya yu̱ o̱tte̱ m-sha mu̱ u̱t-ru̱ u̱t-yu̱r, Kasto u̱ Parus ne̱.
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Da-u̱ it teye̱ bo̱-u̱ Sirakus, it no̱m m-roog u̱t-tu̱t u̱ku̱n.
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Se̱ it aru̱k u̱-me̱ u-hat, it te bo̱-u̱ Rigiyum. Da-u̱ roog-mu̱ u̱r-gan arke̱, mya-mu̱ yu̱nne̱ du̱gu̱ m-ereg it pu̱s m-ho̱r m-ho̱r. Da-u̱ is gase̱ it te bo̱-u̱ Futiyori ku̱na it yakte̱ u-hat.
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 U̱ ku̱na it gotu̱n u̱ e̱ke̱n a-doru̱ Ye̱so̱ ne̱. E̱ kon it u̱zu̱ it no̱m m-roog u̱t-ta'er u̱ u̱n ne̱. It ees u̱du̱ u̱n, se̱ it re shu̱ m-te dak-u̱ Roma.
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Da-u̱ a-doru̱ Ye̱so̱ i bo̱-u̱ Roma ho̱ge̱ u̱zu̱ it o̱ haan, se̱ e̱ haan e̱ gu it e̱ke̱n bit it u̱ <<Tu̱rru̱ u̱ Afisa,>> tu̱msu̱ e̱ke̱n bit it u̱ de̱ku̱n be-de̱ du̱ na zu̱ye̱ be-du̱ <<U̱t-kur u̱t-Tu̱t.>> Da-u̱ Burus hyane̱ u̱n wa no̱mu̱ u-Ru̱ u̱t-vam, tu̱msu̱ wa sur m-kwu̱m be̱b-du̱ jab.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 Da-u̱ it teye̱ u̱ Roma tu̱-shu̱ tu̱ Roma yagu̱ Burus wa shu̱'u̱t u̱ bu-u̱ m-se̱g u̱r-kot u̱ Karma-ne̱ i o̱ er-u̱r ro.
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Da-u̱ roog-mu̱ u̱t-tu̱t arke̱, Burus fog tu̱-shu̱ Yahuda-ne̱. Da-u̱ e̱ mo̱rge̱ se̱ wa zu̱ u̱n, <<No̱ o̱r-u̱t ri, ko ba shu̱'u̱te̱ u̱zu̱ u̱m no̱ngu̱ ne̱t-u̱t in to̱ko̱n ba'as-to̱ da, ko o̱ko̱n u̱ te̱k-u̱ u̱r-ma'in du̱ i mate̱ u̱so-u̱t in, ko iyane̱ na maaste̱ me̱ u̱ Urusharima. E̱ yasu̱ me̱ u̱du̱ Roma-ne̱ na tagu̱ me̱.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 U̱n hen da-u̱ u̱n gwate̱, u̱n u̱t-sa u̱n yagu̱ me̱, remu̱ zu̱ u̱n byu̱k-u̱t me̱ u̱ to̱ko̱n ba'as-to̱ ne̱ tu̱ ko̱re̱ na ho̱ me̱ da.
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 Da Yahuda-ne̱ gu̱gme̱ u̱t-ees, shu̱'u̱te̱ u̱zu̱ u̱m hu̱u̱t rem-u̱s se̱ m-ha u̱du̱ Kaisar, ko ba shu̱'u̱te̱ u̱zu̱ u̱m zatte̱ se̱ke̱n rem-se̱ su̱ u̱m haatu̱n remu̱ ne̱t-u̱t in da.
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 De̱ wu̱te̱ u̱m kon-u̱t u̱zu̱ no̱ haan u̱ ane̱ u̱ka u̱m do̱te̱ waru̱ no̱ ko̱ remu̱ u-yan o̱ u̱m o̱tte̱ wa bu-u̱ m-to̱k. U̱m o̱ u̱-me̱ u̱ bu-u̱ m-to̱k remu̱ zu̱ u̱m wa'ag jab u̱du̱ Kiristi. U̱m tumb-ne̱ Ru̱-u̱ este̱ u̱s-rem u̱zu̱ wa to̱mtu̱n Kiristi u̱du̱ in Yahuda-ne̱. Tu̱msu̱ wa haagu̱n.>>
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 Se̱ e̱ zu̱ wu̱n, <<It, it hyang o̱ko̱n ran-o̱ du̱gu̱ gas-u̱ Yahudiya u̱ mo̱ttu̱ rem-u̱s ró da. Waku̱n haagu̱n hen wa waru̱ it rem-u̱s ró da, ko wa war se̱ke̱n rem-se̱ su̱ yo̱-se̱ u̱ bo̱ da.
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 Se̱di it u̱t-sa it ho̱g ya-du̱ jab-u̱ ró, no̱mu̱ it nape̱ di mo̱t-tu̱ fu̱n-u Ye̱so̱ Kiristi yu̱ Burus o̱ bu̱t-tu̱ ya. Ko̱he̱ne̱ ne̱t-tu̱ o̱ warru̱ no̱m-u̱t yo̱-to̱ u̱ fu̱n-u inya.>>
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 E̱ wa'ag ho̱-du̱ e̱ de̱ u̱r-shu̱'u̱t u̱ Burus ne̱. Se̱ e̱ haan u̱ be-du̱ wa cu̱ste̱, u̱n haagu̱n hen u-tát. Du̱gu̱ u̱r-wu̱n m-ha m-rim, wa o̱ yadu̱ u̱n m-zu̱n u̱ mo̱ttu̱ Faru̱k-du̱ u-Ru̱. Wa u̱t-sa wa naku̱n u̱n u̱ haan u̱du̱ Ye̱so̱ remu̱ ko̱se̱-tu̱ u o̱ no̱mu̱ u̱n tu̱ rem-u̱s Mosa u̱ ran-tu̱ a-warru̱ rem-su̱ u-Ru̱ ne̱.
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 E̱ke̱n Yahuda-ne̱ yaag Jab-u̱ rem-u̱s ro, tu̱msu̱ e̱ke̱n yaag jab da.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Remu̱ iya e̱ke̱n eeste̱ u̱ o̱r-u̱t e̱ ne̱ da. Burus nu̱p u̱zu̱ e̱ke̱n o̱ro i za u̱ssa e̱r-ru̱ wa da, da-u̱ e̱ o̱ mo̱t-tu̱ u̱r-aru̱k, se̱ wa zu̱, <<Yar-u u-Ru̱ no̱ngu̱ i mate̱ u̱so-u̱t in u̱s-rem. Wa no̱ng rem-u̱s se̱ u̱du̱ wa-warru̱ rem-su̱ u-Ru̱ Ishaya tu̱msu̱ no̱m-u̱ wa ware̱ u̱ remu̱ no̱ nip-to̱.
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 << <De̱'e̱ u̱du̱ ne̱t-u̱t tun-to̱ bo̱ zu̱,
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 Ru̱-u̱ zu̱u̱g a-warru̱ rem-u̱s wa,
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 — ausente —
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 — ausente —
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 Burus shu̱'u̱t u̱ bu-u̱ m-se̱g m-te u̱s-hak u̱s-yu̱r, wa o̱ kab-du̱ kowan wu̱ haane̱ u̱du̱ ro.
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 Burus no̱ng u̱t-bu̱t tu̱msu̱ u̱t-ko̱se̱ ne̱ u̱ka Ru̱-u̱ dor-u̱t te̱ jab-u̱s e̱ tu̱msu̱ wa no̱mu̱ u̱n u̱t-ko̱se̱ u̱ mo̱t-tu̱ Ye̱so̱ Kiristi. Wa no̱ng iya za u-gye̱r, tu̱msu̱ waku̱n hooste̱ wu̱n da.
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.