Atos 22
gel (GEL) vs ACF
1 Burus zu̱, <<O̱r-u̱t ri, u̱t-ne̱nge̱n ne̱, e̱re̱n no̱mu̱ u̱m de̱ waru̱ no̱ u̱ da-o̱, u̱m u̱t-sa u̱m shasu̱ i o̱ ke̱tu̱ me̱ u̱s-rem.>>
1 Homens, irmàos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós
2 Da-u̱ u̱n ho̱ge̱ u no̱ng u̱s-rem u̱ rem-du̱ u̱t-Ibraniya, se̱ u̱n ho u̱s-ram.
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram). E disse:
3 Me̱ ne̱tu̱ Yahudiya wa, na mak-u̱t me̱ u̱ Tarsus, u̱ dak-u̱ Kirikiya, se̱di ane̱ a u̱m nente̱. U̱m no̱ng u-makaranta u̱ makaranta-u Gamariye̱r, wu̱na is-u̱ me̱ ko-uyan u̱ mo̱ttu̱ bo̱r-tu̱ i mate̱ u̱so-u̱t in. U̱m o̱tte̱ cwan-tu̱ do̱rru̱ u-Ru̱ u̱ka kowan u̱ te̱k-u̱ me̱ no̱ o̱tte̱ u̱t-no̱m.
3 Quanto a mim, sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, e nesta cidade criado aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zelador de Deus, como todos vós hoje sois.
4 De̱ wu̱te̱ u̱m yaag ne̱t-ne̱ i ya jab u̱r-ko̱b u̱ da-u̱ dim-u̱ fu̱n-u ya yu̱ ne̱t-tu̱ foge̱ fu̱n-yu̱ ko̱se̱-u̱t Ye̱so̱. U̱m ho̱o̱g u̱n, u̱m wu̱ na gu̱g u̱t-ne̱t campa-ne̱ u̱ ne̱ta-ne̱ be̱e̱t, u̱m wu̱ u̱n u̱ kur-u̱ m-to̱k.
4 E persegui este caminho até à morte, prendendo, e pondo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Wa-To̱o̱g yu̱-Yat-ya u̱ i shu̱ u̱t-ne̱t ne̱ be̱e̱t e̱ nak tu̱msu̱ e̱ kere̱ u̱t-war u̱ka nomte̱. Du̱gu̱-du̱ u̱n de̱ u̱m ku̱bte̱ u̱t-ran m-ha u̱du̱ o̱r-u̱t it ne̱ Yahuda-ne̱ u̱-me̱ Dimaku. U̱m de̱ge̱ u̱ku̱n u̱m maaste̱ a-doru̱ fu̱n-u ya, u̱m hatu̱n u̱n u̱ Urusharima remu̱ na yu̱'u̱t u̱n u̱r-ko̱b.
5 Como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos. E, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer maniatados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 <<U̱m o̱ te̱k-u̱ u̱r-no̱k, u̱m haag m-te Dimaku, u̱r-ho̱ u̱ te̱k se̱ m-zu̱n du̱gu̱ do̱m u-ru̱ mo̱ gu̱ru̱s me̱.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho, e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Se̱ u̱m he̱'e̱ u-dak, u̱m hog yaku̱n cwar-ya yu̱ o̱ zu̱ me̱, <Shawuru, Shawuru, ¿remu̱ yan-o̱ bo̱ o̱tte̱ yadu̱ me̱ u̱r-ko̱b?>
7 E caí por terra, e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 <<U̱m shu̱s u̱zu̱, <¿Wana bo̱ o̱ye̱, yu̱-Yat-ya?>
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus Nazareno, a quem tu persegues.
9 Ne̱t-tu̱ o̱ u̱r-kot u̱ me̱ ne̱, e̱ hyang m-zu̱n, se̱di e̱ ho̱k cwar-yu̱ o̱ u̱s-rem u̱ me̱ ne̱ da.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito, mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 <<Se̱ u̱m shit, u̱m zu̱, <¿Wa-ko-uyan, yan-o̱ u̱m de̱ u̱t-no̱m?>
10 Então disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te, e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Remu̱ myak-du̱ zu̱nu̱m-mo̱ is-u̱ ri poos, se̱ i it u̱ e̱ ne̱ o̱ye̱ e̱ nu̱k me̱ m-cwa u̱ Dimaku.
11 E, como eu não via, por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo, e cheguei a Damasco.
12 <<Ku̱na yaku̱n campa-ya wu̱ na zu̱ye̱ Hananiya haan u̱du̱ ri. Wa do̱ru̱ u-Ru̱ wa sok, tu̱msu̱ wa dor bo̱r-u̱t in Yahuda-ne̱. Yahuda-ne̱ be̱e̱t i o̱ u̱r-yu̱ u̱ Dimaku e̱ wu̱r no̱m-u̱t tu̱ wa no̱me̱.
12 E um certo Ananias, homem piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Wa haan wa zu̱ me̱, <O̱ru̱ ri Shawuru, bo̱ keru̱ kwu̱m-du̱ m-hyan.> Za rem is-u̱ ri upus, u̱m hyen wu̱n.
13 Vindo ter comigo, e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 <<Se̱ wa zu̱, <Ru̱-u̱ mate̱ u̱so-u̱t u̱so-u̱t in, wa u̱t-sa bo̱ nap no̱m-u̱ wa u̱t-sa, bo̱ hyan Wa Jab-u̱ So̱-o̱ uno̱, tu̱msu̱ bo̱ ho̱g rem-u̱s ro.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo e ouças a voz da sua boca.
15 Bo̱ de̱ shu̱'u̱tu̱ wa-warru̱ rem-u̱s ro u̱du̱ u̱t-ne̱t u̱t-be̱e̱t remu̱ no̱m-u̱ bo̱ hyane̱ tu̱msu̱ bo̱ hog.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 ¿U̱ da-o̱ yan-o̱ bo̱ o̱ u̱t-e̱ste̱? Yu̱ne̱, yage̱ u̱m no̱mu̱ bo̱ u̱t-yu̱bu̱sse̱ m-bu̱, u̱m no̱m u̱s-to̱o̱g u̱du̱ Wa-ko-uyan Ye̱so̱, ko̱n u-Ru̱ wa no̱mu̱ bo̱ ho̱-du̱ ba'as-u̱t ró.>
16 E agora por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 <<Da-u̱ u̱m mu̱ne̱ u̱ Urusharima, u̱m o̱gu̱ u̱s-to̱o̱g u̱-me̱ Bu-u̱ u̱s-to̱o̱g, u̱m nom m-hyan.
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 U̱ te̱k-u̱ hyanu̱-m mo̱ hen, u̱m hyang Ye̱so̱. Wa zu̱ me̱, <Ne̱nge̱ bo̱ yu̱ne̱ bo̱ yage̱ Urusharima m-ho̱r m-ho̱r, remu̱ zu̱ u̱n za u̱t-ees u̱ no̱m-u̱ bo̱ ware̱ e̱ u̱ me̱.>
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 <<Se̱ u̱m zu̱, <Wa-ko-uyan ko u̱n, u̱n nak u̱zu̱ u̱m haag u̱ ko̱-uyan Kur-u̱ u̱t-Ko̱se̱ o̱ u̱m gak i ya jab-u̱ bo̱ ne̱, tu̱msu̱ u̱m gapu̱rte̱ u̱n.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Tu̱msu̱ da-u̱ na ho̱ye̱ Istifanus wa-warru̱ rem-u̱s ro, me̱ hi-du̱ war ri u̱m yaag u̱r-be̱b u̱ no̱mu̱ na no̱me̱ u-be̱e̱t, har u̱m o̱ e'-du̱ cwu̱-tu̱ i ho̱ wu̱n ne̱.>
20 E quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as capas dos que o matavam.
21 <<Se̱ Wa-ko-uyan zu̱ me̱, <Yu̱ne̱ bo̱ no̱k, me̱ to̱mu̱ bo̱ m-ra u̱du̱ i za-yahuda-ne̱ da.> >>
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Ban-du̱ u̱t-ne̱t e̱ o̱ e̱rru̱ Burus se̱ da-u̱ wa zu̱ Ru̱-u̱ to̱mo̱g wa u̱du̱ i za-yahuda-ne̱ da. Se̱ e̱ nom u̱t-jar e̱ zu̱, <<Na ho̱ wu̱n! Wa kamu̱g na yagu̱ wa u̱r-fat da!>> E̱ zu̱u̱g iya remu̱ zu̱ e̱ kabu̱g u̱zu̱ Ru̱-u̱ za gwu̱-du̱ waku̱n da se̱ Yahuda-ne̱.
22 E ouviram-no até esta palavra, e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva.
23 Se̱ u̱n hu̱ pama u̱t-jar, u̱n hu̱ gwu̱n-du̱ kus-tu̱ u̱t-ho̱bgu̱ u̱n, tu̱msu̱ u̱n hu̱ as-du̱ m-hyu̱ru̱g m-mya u̱ ko̱se̱ u̱zu̱ u̱n ho̱k u̱s-ryab sok.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 Remu̱ iya se̱ yu̱-shu̱ a-m-gag ne̱ zu̱ na hu̱u̱t wu̱n u̱ bu-u̱ a-m-gag ne̱. Na zwu̱tu̱r wu̱n u̱s-ryap remu̱ u̱n kum-u̱t nap-mu̱ no̱m-u̱ wu̱te̱ ne̱t-tu̱ no̱m-tu̱ wu̱n u̱t-jar.
24 O tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Da-u̱ u̱n gu̱gse̱ wu̱n remu̱ e̱ no̱m-tu̱ wu̱n u̱s-ryap, se̱ Burus zu̱ yu̱-shu̱ a-m-gag yu̱ Roma wu̱ o̱ ees u̱ dapu̱s wu̱n, <<Gwatu̱n no̱m-u uno̱ u̱r-zwar ne̱, no̱ do̱'e̱ pas-du̱ no̱m-u̱ bo̱r-tu̱ zu̱ye̱ a no̱ zwu̱tru̱ me̱ ne̱t-u̱ bo̱-u̱ Roma, wu̱na na bite̱ u̱ to̱ko̱n ba'as-to̱ u̱du̱ wa da.>>
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Da-u̱ yu̱-shu̱ karma-ne̱ ho̱ge̱ iya, se̱ wa do̱'e̱ u̱du̱ yu̱-Yat-ya wa zu̱, <<¿Yan-o̱ bo̱ u̱t-sa u̱t-no̱m? Ne̱t unwa wa Roma wa, u̱m kabu̱g u̱zu̱ bo̱ u̱t-wa it no̱mu̱ wu̱n u̱s-ryap da.>>
26 E, ouvindo isto, o centurião foi, e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Da-u o̱ yu̱-Yat-ya haane̱ wa zu̱ Burus, <<Waru̱ me̱ u̱t-nip, ¿bo̱ ne̱tu̱ Roma wa?>>
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Se̱ yu̱-Yat-ya a-m-gag ne̱ zu̱, <<Me̱, se̱ da u̱m to̱pe̱ shik u-tát kanda u̱m shu̱'u̱te̱ wa Roma.>>
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Da-u̱ karma o̱ mo̱ttu̱ he̱e̱se̱ zwu̱tru̱ Burus tu̱msu̱ e̱ shit wu̱n no̱m-u̱ wa no̱me̱. Da-u̱ e̱ ho̱ge̱ no̱mu̱ Burus ware̱, e̱ yagu̱ wu̱n za rem. Ko yu̱-Yat-ya u̱ hi-u̱r wa, wa nak u̱zu̱ Burus ne̱tu̱ Roma wa, se̱ wa hog u-gye̱r remu̱ wa wa'ag karma-ne̱ gu̱g kom-u̱t Burus.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Da-u̱ is gase̱ yu̱-Yat-ya a-m-gag u̱t-sa wa nap ko yan-o̱ wu̱te̱ Yahuda-ne̱ maaste̱ Burus. Se̱ wa zu̱ karma-ne̱ e̱ ustu̱n Burus. Wa zu̱ a-to̱o̱g i-yate̱ u̱ mo̱ro̱g-du̱ u̱t-ne̱t e̱ kargu̱n. Se̱ wa haatu̱n Burus u̱ shu̱ u̱t-ne̱t.
30 E no dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou vir o principais dos sacerdotes, e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.