Atos 21

gel (GEL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Da-u̱ it zu̱ ne̱nge̱n-tu̱ Afisa se̱ u̱r-ho̱, se̱ it to u̱-me̱ u-hat m-ha u̱ bo̱-u̱ Kos, u̱ be-du̱ hat-su̱ eeste̱ m-gyu̱p. Da-u̱ is gase̱ it aru̱k m-ha u̱ gi-yu̱ Rods tu̱msu̱ u̱ be-du̱ hat-su̱ eeste̱. Tu̱msu̱ du̱gu̱ ku̱n it aru̱k m-ha u̱ bo̱-u̱ Fatara.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Da-u̱ it kume̱ hat-yu̱ ha-mu̱ dak-u̱ Finikiya, it to m-ha u̱ku̱n.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Da-u̱ it hyanne̱ dak-u̱ Sayifurus, it hu̱t it tok o̱ u̱ kom u̱r-beer it, it aru̱k m-ha u̱ dak-u̱ Suriya. Se̱ it ciz u̱ bo̱-u̱ Taya remu̱ zu̱ ku̱na hat-yu̱ do̱te̱ cu̱st-u̱ u̱t-cwu̱.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Da-u̱ it te be-du̱ a-dor-ne̱ o̱tte̱, it shu̱'u̱t u̱ku̱n har m-roog u̱t-ta'er. Yar-u u-Ru̱ wargu̱ a-doru̱ Ye̱so̱ u̱zu̱ ne̱t-to̱ ya Burus u̱r-ko̱b a wa do̱'e̱ u̱ Urusharima. Remu̱ iya hen u̱n zu̱ a wa do̱'e̱ da.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 A da-u̱ u̱r-yu̱ne̱ it no̱me̱, it yu̱ne̱ it hu̱ m-ha. A-dor-ne̱ be̱e̱t i o̱ u̱ku̱n ne̱ta-ne̱ u̱ yaag-u̱ u̱n ne̱, e̱ shu̱'u̱ it m-ha dim-u̱ u-bo̱, se̱ it he u̱t-jwu̱n u̱ku̱n u̱ kit m-bu̱ it nom u̱s-to̱o̱g.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 It kowan zu̱ o̱ru̱ wa se̱ wa'aste̱. Se̱ it to u̱-me̱ u-hat, se̱ a-dor-ne̱ i o̱ u̱ku̱n kowan aru̱k m-mu̱ bu-u wa.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Da-u̱ it teye̱ bo̱-u̱ Taya it eeste̱ u̱ aku̱n da se̱ da it tene̱ bo̱-u̱ Toremayis It vu̱ku̱s o̱r-u̱t it ne̱, it ees u̱ku̱n u̱ gyu̱p-m mo̱ u̱du̱ e̱.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Da-u̱ is gase̱ it aru̱k m-pas u̱ bo̱-u̱ Kasariya, it to u̱ bu-u Firibus wa-warru̱ Rem-su̱ m-Re̱me̱r. Wa o̱ te̱k-u̱ ne̱t-ne̱ ta'er i na dage̱ remu̱ e̱ nom-tu̱ u-pama u̱ a-dor-ne̱ u̱ Urusharima, it ciz u̱du̱ ro.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Wa o̱tte̱ ya-u̱t-gwu̱p nas i no̱me̱ u̱t-gu̱ da, e̱ be̱e̱t kowan wu̱r no̱mu̱ Yar-u u-Ru̱ zu̱ wa war.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Da-u̱ it no̱mu̱ u̱t-ho̱ u̱ku̱n cashi, se̱ waku̱n wa-warru̱ rem-su̱ u-Ru̱ haan du̱gu̱ gas-u̱ Yahudiya na zu̱ wa Agabus.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Da-u̱ Agabus haane̱ u̱du̱ it, se̱ wa ku̱b hap-u Burus. Agabus gu̱g hi-u̱r wa, kom-u̱t wa u̱s-na ne̱ se̱ wa zu̱, <<No̱m-u̱ Yar-u u-Ru̱ zu̱ye̱ ya, <Iya o̱ Yahuda-ne̱ i Urusharima do̱te̱ gu̱ksu̱ wu̱ o̱tte̱ hap-u inya, tu̱msu̱ e̱ yasu̱ wa u̱du̱ i za-yahuda-ne̱ da.> >>
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Da-u̱ it ho̱ge̱ iya it u̱ ne̱t-tu̱ o̱ ku̱n ne̱ u̱t-be̱e̱t, it kon Burus a wa do̱'e̱ u̱ Urusharima da.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Se̱ Burus zu̱, <<¿Remu̱ yan-o̱ no̱ o̱tte̱ u̱t-no̱m inya? ¿Re̱ no̱ o̱tte̱ u̱s-kan u̱ na-su̱ me̱ jab? U̱m zo̱ngte̱ u̱ ne̱t-tu̱ gu̱g-u̱t me̱ tu̱msu̱ e̱ ho̱ me̱ u̱ Urusharima remu̱ zu̱ u̱m o̱ no̱mu̱ Wa-ko-uyan Ye̱so̱ u̱t-huuk.>>
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Ba it kere̱ parru̱ wu̱n da, se̱ it ho u̱s-ram it zu̱, <<Yage̱ Ru̱-u̱ no̱m no̱m-u̱ cite̱ wa.>>
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Da tase̱, it zo̱ng it do̱'e̱ u̱ Urusharima.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 E̱ke̱n a-dor-ne̱ du̱gu̱ Kasariya e̱ shu̱'u̱ it, e̱ hu̱u̱t it u̱du̱ Manason wu̱ it de̱ u̱r-cu̱z u̱du̱ wa, ne̱tu̱ bo̱-u̱ Sayifurus wa, wa o̱ te̱k-u̱ a-dor-ne̱ i u̱r-taku̱n.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Da-u̱ it teene̱ Urusharima, or-u̱t it ne̱ gu it u̱t-kom u̱t-yu̱r.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Da-u̱ is gase̱ Burus do̱'e̱ u̱ it ne̱ u̱du̱ Yakubu, ne̱nge̱n-tu̱ a-doru̱ Ye̱so̱ u̱t-be̱e̱t hen e̱ o̱ u̱ku̱n.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Da-u̱ Burus vu̱k-se̱ u̱n, se̱ wa waru̱ u̱n u̱t-no̱m u-tát tu̱ Ru̱-u̱ no̱me̱ u̱-me̱ ne̱t-tu̱ i za-yahuda-ne̱ da du̱gu̱ ank-m wa.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Da-u̱ e̱ ho̱ge̱ iya, se̱ e̱ no̱mu̱ u-Ru̱ u̱t-vam, e̱ zu̱ Burus, <<Bo̱ hyang u̱t-ne̱t u̱t-zo̱ngu u-tát e̱ yaag jab-u̱ te̱k-u̱ me̱ Yahuda-ne̱, tu̱msu̱ u̱n be̱e̱t hen a shu̱b-du̱ do̱rru̱ u̱t-bo̱r tu̱ Mosa ya it.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Na wargu̱ Yahuda-ne̱ a-dor, u̱zu̱ bo̱ o̱ iis-u̱ Yahuda-ne̱ be̱e̱t i o̱ te̱k-u̱ i za-yahuda-ne̱ da, e̱ yage̱ do̱rru̱ ko̱se̱-u̱t wa-warru̱ rem-su̱ u-Ru̱ Mosa, tu̱msu̱ bo̱ zu̱ a u̱n no̱mu̱ yaag-u̱ u̱n u̱r-pe̱s da, ko e̱ no̱m u̱ka in nomte̱ u̱r-ma'in da.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 ¿Yan-o̱ in do̱'e̱ u̱t-no̱m? Za u-sakna u̱n do̱'e̱ u̱t-ho̱g u̱zu̱ haagu̱n.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Remu̱ iya se̱ bo̱ no̱m no̱m-u̱ it waru̱ bo̱. It o̱tte̱ ne̱t-ne̱ nas u̱ te̱k-u̱ me̱ it i no̱me̱ este̱du̱ u̱s-rem u̱r-be̱b ne̱ u̱du̱ u-Ru̱ remu̱ o̱ko̱n no̱m-o̱.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Kabu̱n ne̱t-u̱t tunto̱, tu̱msu̱ jaasu̱n hi-u̱t no̱ u̱r-kot u̱ u̱n ne̱ u̱ka bo̱r-u̱t zu̱tte̱, tu̱msu̱ no̱ to̱p no̱m-u e̱ haatu̱n u̱du̱ to̱o̱g, ko̱ e̱ u̱t-no̱m u-o̱r. Ko̱ ko̱wan u̱t-nap u̱zu̱ no̱m-u̱ na o̱ u̱t-war u̱ u̱n ne̱ a nip-to̱ da, tu̱msu̱ e̱ u̱t-nap u̱zu̱ no̱ hi-u̱r no̱, no̱ o̱ yu̱-du̱ do̱rru̱ u̱t-bo̱r.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 U̱ mo̱ttu̱ i za-yahuda-ne̱ da i ya jab, It u̱t-ne̱nge̱n u̱ Urusharima, it no̱ng u̱s-rem u̱ mo̱ttu̱ bo̱r-tu̱ e̱ do̱'e̱ u̱t-do̱r, tu̱msu̱ it pangu̱ u̱n u-ran, it waru̱ u̱n u̱ka it cinte̱ u̱s-rem. It panu̱g u̱zu̱ a u̱n tu̱ ap-mu̱ na pane̱ m-gir da, ko̱ e̱ tu̱ hyu̱-mu̱ u-bisa da, tu̱msu̱ a u̱n tu̱ ap-mu̱ bisa-u̱ na myu̱gre̱ u̱r-ge̱ke̱s da. Tu̱msu̱ it wargu̱ u̱n u̱zu̱ a u̱n no̱m m-o̱ da.>>
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Da-u̱ is gase̱, Burus ku̱b ne̱t-u̱t to̱ wa aru̱k u̱nu̱ e̱ ne̱ remu̱ e̱ no̱m-u̱t no̱mu̱ Mosa waru̱ u̱n u̱ mo̱ttu̱ jaasu̱ u-war u̱ remu̱ u̱t-huuk. Sin-se̱ o̱ este̱du̱ u̱s-rem su̱ u̱n no̱me̱ u-Ru̱ u̱r-taku̱n. Se̱ wa to̱ u̱ me̱ be-du̱ u̱r-shu̱'u̱t du̱ Wa-ko̱-uyan remu̱ wa nom-u̱t do̱nse̱-du̱ ho̱-du̱ u-zo̱ru̱ u̱n, wato ho̱-du̱ u̱n de̱ ho̱-du̱ u̱t-bisa tu̱ to̱o̱g u̱ remu̱ kowan u̱ teku̱ me̱ u̱n.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Da-u̱ ho̱-tu̱ u̱t-ta'er ha m-ta, e̱ke̱n Yahuda-ne̱ du̱gu̱ Asiya e̱ hyen Burus u̱-me̱ be-du̱ u̱r-shu̱'u̱t du̱ Wa-ko̱-uyan. Se̱ e̱ yu̱nse̱ gwu̱z u-me̱ mo̱ro̱g-du̱ u̱t-ne̱t. E̱ maas wu̱n.
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 E̱ o̱gu̱ u̱t-jar u̱zu̱, <<No̱ ne̱t-tu̱ Isra-ne̱ no̱mu̱n u̱r-se̱ge̱! Ne̱tu̱ wa ya', wu̱ o̱ u̱t-riig ko̱he̱ne̱ wa o̱ pepru̱ ne̱t-u̱t in, wa hosu̱ ne̱t-ne̱ do̱rru̱ bo̱r-u̱t in. Tu̱msu̱ wa o̱ warru̱ rem-su̱ m-zan mo̱ttu̱ be-du̱ u̱r-shu̱'u̱t du̱ Wa-ko̱-uyan uno̱ ne̱. Wa naaste̱ be-du̱ u-he̱n cwatu̱n ne̱t-tu̱ za-Yahuda-ne̱ u̱-me̱ Bu-u u̱s-To̱o̱g.>>
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 (E̱ zu̱u̱g iya remu̱ zu̱ e̱ hyang Burus e̱ Tarofimus, ne̱tu̱ Afisa u̱-me̱ u-bo̱, kabu̱g u̱zu̱ wa o̱o̱g u̱r-kot u̱ wu̱n ne̱ u̱-me̱ be-du̱ u̱r-shu̱'u̱t du̱ Wa-ko̱-uyan.)
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Bo̱-u̱ rukus, ne̱t-tu̱ yu̱nne̱ m-so̱m e̱ maas Burus. E̱ ruut wu̱n u̱ me̱ be-du̱ u̱r-shu̱'u̱t du̱ Wa-ko̱-uyan, za rem na tage̱ u̱t-is.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 E̱ o̱ u̱t-sa e̱ ho̱ wu̱n, se̱ rem-su̱ se̱ haan u̱du̱ yu̱-Yat-ya a-m-gag u̱zu̱ Urusharima u-be̱e̱t o̱ te̱k-u̱ gwu̱z sok.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Za rem se̱ a-m-gag ne̱, u̱ a-m-gag ne̱ i-yate̱ i Roma, e̱ do̱'e̱ u̱ku̱n za naas u-da. Da ne̱t-tu̱ hyane̱ a-m-gag i-yate̱ se̱ e̱ yage̱ gap-du̱ Burus.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Se̱ yu̱-Yat-ya haan wa maas Burus, wa wu̱ na gu̱g wu̱n u̱ ho-su̱ kwam-u̱s yu̱r. Da-u o̱ yu̱-shu̱ a-m-gag shitu̱ wu̱n u̱zu̱, <<¿Wana bo̱ o̱ye̱? Tu̱msu̱ ¿yan-o̱ bo̱ no̱me̱?>>
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Mo̱ro̱g-du̱ u̱t-ne̱t o̱ hen u̱ pama-u̱ gwu̱z unwa war su̱ unwa war su̱ wa. Remu̱ tat-u̱ gwu̱z, yu̱ yat-ya gwa'ag hi-du̱ rem-u̱s se̱ da. Se̱ wa zu̱ na hu̱u̱t Burus u̱ bu-u̱ a-m-gag.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Da-u̱ Burus tene̱ be-du̱ u̱t-jang se̱ gwu̱z mang u̱r-yu̱ne̱, se̱ da a-m-gag haane̱ e̱ ku̱b wu̱n u̱ hi-du̱ war u̱n.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Mo̱ro̱g-du̱ u̱t-ne̱t dor dim-u̱ pama u̱t-jar u̱zu̱, <<Na ho̱ wu̱n! Na ho̱ wu̱n!>>
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Na o̱ mo̱ttu̱ u̱r-cwa u̱ Burus ne̱ u̱-me̱ bu-u̱ karma-ne̱ se̱ wa zu̱ yu̱ yat-ya karma-ne̱, <<¿Ko bo̱ u̱t-ees u̱m no̱m u̱s-rem u̱ bo̱ ne̱?>>
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 ¿Bo̱ wa ne̱t-u̱ Masar wu̱ hatu̱n wa yu̱nu̱s-du̱ jab-su̱ u̱t-ne̱t u̱ da-u̱ dim har wa ku̱b ne̱t-ne̱ u̱t-zo̱ngu u̱t-nas a ho̱-du̱ ne̱t-ne̱ u̱-me̱ u̱r-do̱g da?>>
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Se̱ Burus zu̱ wu̱n, <<A'o, me̱ ne̱t-u̱ Yahudiya wa'. Tu̱msu̱ ne̱t-u̱ bo̱-u yat-o̱ o̱, wa Tarsus u̱ dak-u̱ Kirikiya. Remu̱ iya u̱m u̱s-ko̱n yagu̱ me̱ u̱m no̱mu̱ ne̱t-u̱t tun-to̱ u̱s-rem.>>
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Se̱ wa yagu̱ wu̱n. Burus ees u̱ be-du̱ na jange̱, wa jaku̱s u-kom u̱ mo̱ro̱g-du̱ u̱t-ne̱t e̱ ho̱ u̱s-ram. Se̱ e̱ ho u̱s-ram te̱k, se̱ wa no̱mu̱ u̱n u̱s-rem u̱ rem-du̱ u̱t-Ibraniya.
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.