Atos 17
gel (GEL) vs VC
1 Burus e̱ Sira do̱ro̱g u̱-me̱ bo̱-tu̱ Ampiporis u̱ Aporiniya ne̱, e̱ mu̱u̱n u̱ bo̱-u̱ Tasaronika, u̱ be-du̱ Kur-u̱ u̱t-Ko̱se̱ u̱ Yahuda-ne̱ o̱tte̱.
1 Passaram por Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 U̱ ho̱-du̱ u̱r-hure̱, Burus cwaag u̱ Kur-u̱ u̱t-Ko̱se̱ u̱ka wa vette̱, u̱t-ho̱ u̱t-tu̱t tu̱ Ho̱-du̱ u̱r-Hure̱ tu̱ wa no̱me̱ u̱ku̱n wa o̱o̱g u̱r-orop u̱ u̱n ne̱ u̱ no̱m-tu̱ na pane̱ u̱-me̱ Rem-su̱ u-Ru̱.
2 Paulo dirigiu-se a eles, segundo o seu costume, e por três sábados disputou com eles.
3 Wa o̱gu̱ warru̱ rem-su̱ u-Ru̱, tu̱msu̱ wa ko̱se̱ u̱n u̱zu̱ Kiristi de̱ swa-u̱ u̱r-ko̱b tu̱msu̱ wa yu̱ne̱ du̱gu̱ marimari. Burus zu̱, <<Ye̱so̱ wu̱ u̱m o̱ waru̱ no̱, wa o̱ Kiristi.>>
3 Explicava e demonstrava, à base das Escrituras, que era necessário que Cristo padecesse e ressurgisse dos mortos. E este Cristo é Jesus que eu vos anuncio.
4 Ban-du̱ Yahuda-ne u̱ i za-yahuda-ne̱ da i no̱me̱ u-Ru̱ u̱t-huuk tu̱msu̱ u̱ to̱ko̱n ne̱ta-to̱ ne̱ tu̱ na nape̱ ko̱he̱ne̱, e̱ ku̱b rem-u̱s se̱, e̱ same̱ u̱r-hi u̱ Burus u̱ Sira ne̱.
4 Alguns deles creram e associaram-se a Paulo e Silas, como também uma grande multidão de prosélitos gentios, e não poucas mulheres de destaque.
5 Se̱di e̱ke̱n Yahuda-ne̱ hu̱ u̱r-shu̱b, e̱ kargu̱sse̱ a-ko̱b-du̱ m-e̱' ne̱ u-tu̱rru̱, e̱ mo̱ro̱g e̱ yu̱ns gwu̱z u̱-me̱ u-bo̱. E̱ aru̱k m-so̱m m-cwa u̱ bu-u Jason, u̱ sa-u Burus e̱ Sira, u̱ remu̱ e̱ hatu̱n e̱ u̱du̱ mo̱ro̱g-du̱ u̱t-ne̱t.
5 Os judeus, tomados de inveja, ajuntaram alguns homens da plebe e com esta gente amotinaram a cidade. Assaltaram a casa de Jasão, procurando-os para os entregar ao povo.
6 Se̱di ba u̱n hyane̱ u̱n da, u̱n naku̱n Jason u̱ e̱ke̱n a-dor-ne̱ m-ha u̱du̱ tu̱-yat-to̱ tu̱ u-dak. E̱ hu̱ u̱t-jar u̱zu̱, <<Tunto̱ ne̱t-to̱ e̱ hatu̱n yu̱nu̱s-du̱ u̱s-jab ko̱he̱ne̱ u̱ me̱ u-dak, e̱ ya e̱ teegu̱n u̱ ane.
6 Mas como não os achassem, arrastaram Jasão e alguns irmãos à presença dos magistrados, clamando: Estes homens amotinam todo o mundo. Estão agora aqui! E Jasão os acolheu!
7 Jason cu̱ste̱ u̱n hen u̱-me̱ bu-u wa. E̱ be̱e̱t e̱ o̱ pas-du̱ bo̱r-u̱t Kaisar Faru̱k u̱zu̱ waku̱n faru̱k wa o̱ro na zu̱ wa Ye̱so̱.>>
7 Todos eles contrariam os decretos de César, proclamando outro rei: Jesus.
8 Da-u̱ ne̱t-tu̱ ho̱ge̱ iya u̱ tu̱-yat-to̱ tu̱ u-dak ne̱, jab-u̱s e̱ yu̱ne̱.
8 Assim excitavam o povo e os magistrados.
9 U̱n gu̱gu̱m res-tu̱ Jason u̱ e̱ke̱n a-dor-ne̱, se̱ da-u̱ a-doru̱ Ye̱so̱ to̱pe̱ u̱n shik.
9 E só depois de receberem uma caução de Jasão e dos outros é que os deixaram ir.
10 U̱ te̱k-u̱ gyu̱p-m mo̱ a-dor to̱mo̱g Burus e̱ Sira e̱ no̱k u̱ Biriya. Da-u̱ e̱ teye̱ ku̱n, e̱ do̱'e̱ u̱ Kur-u̱ u̱t-Ko̱se̱ u̱ Yahuda-ne̱.
10 Logo que se fez noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia. Quando ali chegaram, entraram na sinagoga dos judeus.
11 Yahuda-ne̱ i o̱ du̱gu̱ Biriya, e̱ ze̱k ne̱t-tu̱ Tasaronika-ne̱ u̱ jab-u̱ so̱-o̱, remu̱ zu̱ e̱ kabu̱g rem-u̱s se̱ u̱t-kom u̱t-yu̱r. Tu̱msu̱ ko mu̱ne̱ u̱n o̱ is no̱m-u̱ na pane̱ u̱ rem-su̱ u-Ru̱, u̱ remu̱ e̱ hyen-u̱t no̱m-u̱ Burus ware̱ ko̱ nip-to̱ re̱.
11 Estes eram mais nobres do que os de Tessalônica e receberam a palavra com ansioso desejo, indagando todos os dias, nas Escrituras, se essas coisas eram de fato assim.
12 Yahuda-ne̱ u-tát e̱ yaag jab u̱du̱ Ye̱so̱, u̱ to̱ko̱n ne̱ta to̱ ne̱ tu̱ napi napi tu̱ Girik tu̱msu̱ u̱ campa-ne̱ tu̱ Girik u-tát yaag jab ko̱ e̱.
12 Muitos deles creram, como também muitas mulheres gregas da aristocracia, e não poucos homens.
13 Da-u̱ Yahuda-ne̱ i Tasaronika nape̱ u̱zu̱ Burus o̱ warru̱ rem-su̱ u-Ru̱ u̱ Biriya, e̱ hu̱ u̱ku̱n u̱ to̱k-du̱ u̱t-ne̱t tu̱msu̱ u̱ yu̱n-su̱ jab-su̱ u̱t-ne̱t ne̱.
13 Mas os judeus de Tessalônica, sabendo que também em Beréia tinha sido pregada por Paulo a palavra de Deus, foram para lá agitar e sublevar o povo.
14 Za rem a-dor tok Burus m-ha u̱ dapu̱s m-sa, se̱di Sira u̱ Timoti e̱ ees u̱ Biriya.
14 Então os irmãos fizeram que Paulo se retirasse e fosse até o mar, ao passo que Silas e Timóteo ficaram ali.
15 I no̱me̱ Burus u̱r-shu̱'e̱, e̱ hu̱u̱t wu̱n u̱ bo̱-u̱ Atina. Da-u̱ e̱ o̱ mu̱u̱n Burus to̱mo̱n ne̱t-tu̱ o̱ u̱r-kot u̱ wane̱ wa zu̱ u̱n, <<Waru̱n Sira e̱ Timoti u̱zu̱ e̱ no̱mo̱n m-ho̱r e̱ bit me̱ u̱ ane̱ u̱ Atina.>> Se̱ ne̱t-u̱t to̱ yage̱ bo̱-u̱ Atina m-mu̱ Biriya.
15 Os que conduziam Paulo levaram-no até Atenas. De lá voltaram e transmitiram para Silas e Timóteo a ordem de que fossem ter com ele o mais cedo possível.
16 Da-u̱ Burus o̱o̱ge̱ e̱stu̱ Sira e̱ Timoti u̱ bo̱-u̱ Atina, jab-u̱ rò naag sok u̱ka wa hyente̱ bo̱-u o̱ shu̱u̱g u̱ no̱m-tu̱ m-gir sok tu̱ ne̱t-tu̱ no̱me̱ u̱t-huuk.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, à vista da cidade entregue à idolatria, o seu coração enchia-se de amargura.
17 Wa to u̱-me̱ Kur-u̱ u̱t-Ko̱se̱ wa nom u̱t-orop u̱ Yahuda-ne̱ u̱ i za Yahuda-ne da, i no̱me̱ u-Ru̱ u̱t-huuk. Tu̱msu̱ u̱n to̱ u̱-me̱ u-tu̱rru̱ ko mu̱ne̱, u̱ to̱ko̱n ne̱t-to̱ ne̱ u̱ku̱n i haane̱ wa no̱mu̱ u̱n u̱s-rem.
17 Disputava na sinagoga com os judeus e prosélitos, e todos os dias, na praça, com os que ali se encontravam.
18 Burus kwu̱mu̱g to̱ko̱n ne̱t-to̱ i tone̱ no̱m-du̱ rem-su̱ no̱m-tu̱ ne̱t-tu̱ do̱te̱ ya-du̱ jab. Ne̱t-tu̱ fog ne̱t-u̱t to̱ Ipikuriya-ne̱ u̱ Sitokiya-ne̱. E̱ke̱n zu̱, <<¿Yan-o̱ wa u-sorom unwa u̱t-sa u̱t-zu̱?>> E̱ke̱n zu̱, <<U o̱ u̱ka ne̱t-tu̱ warru̱ no̱m-tu̱ to̱ko̱n ru̱-to̱ tu̱ za tu̱ ane̱ da.>> E̱ zu̱u̱g iya remu̱ zu̱ Burus haagu̱n wa o̱ warru̱ Rem-su̱ m-Re̱me̱r su̱ Ye̱so̱ u̱ yu̱ne̱-u̱r wa ne̱.
18 Alguns filósofos epicureus e estóicos conversaram com ele. Diziam uns: Que quer dizer esse tagarela? Outros: Parece que é pregador de novos deuses. Pois lhes anunciava Jesus e a Ressurreição.
19 Se̱ e̱ ku̱b Burus e̱ hu̱u̱t wu̱n u̱du̱ tu̱-shu̱ tu̱ u-bo̱, u̱ be-du̱ na foge̱ Arasa. Ku̱na e̱ zu̱tte̱ wu̱n, <<Waru̱ it ka ko̱se̱-u̱t po-to̱ tun-to̱ o̱tte̱ tu̱ bo̱ no̱mu̱ it.
19 Tomaram-no consigo e levaram-no ao Areópago, e lhe perguntaram: Podemos saber que nova doutrina é essa que pregas?
20 It tamu̱g ho̱g-du̱ go̱-du̱ sin-se̱ rem-se̱ da, it u̱t-sa it nap ko̱ re se̱ o̱tte̱.>>
20 Pois o que nos trazes aos ouvidos nos parece muito estranho. Queremos saber o que vem a ser isso.
21 (Atina-ne̱ be̱e̱t u̱ to̱ko̱n ham-u̱t to̱ ne̱ i o̱o̱ge̱ u̱r-shu̱'u̱t u̱ Atina e̱ shu̱'u̱t u̱ku̱n e̱ naasu̱ u-da za no̱m-du̱ o̱ko̱n se̱di remu̱ e̱ hog-u̱t rem-su̱ no̱m-u̱t po-to̱ to̱, tu̱msu̱ e̱ nom-tu̱ u̱s-rem.)
21 Ora {como se sabe}, todos os atenienses e os forasteiros que ali se fixaram não se ocupavam de outra coisa senão a de dizer ou de ouvir as últimas novidades.
22 Burus yu̱ne̱ u̱r-ees u̱-shu̱ tu̱-shu̱ u-bo̱, wa zu̱, <<No̱ ne̱t-tu̱ Atina, u̱m hyang u̱zu̱ no̱ ze̱k u̱ cwan-tu̱ do̱rru̱ u̱t-ru̱ u-tát.
22 Paulo, em pé no meio do Areópago, disse: Homens de Atenas, em tudo vos vejo muitíssimo religiosos.
23 Da-u̱ u̱m o̱ narru̱ u-bo̱, u̱m got u̱r-zwar ne̱ u̱m hyen no̱m-tu̱ no̱ no̱me̱ u̱t-huuk. Tu̱msu̱ u̱m hyen de̱ku̱n sak-de̱ u̱m hyen na no̱ng se̱ke̱n pan-se̱ u̱zu̱, <U̱du̱ Ru̱-u̱ na nape̱ da.> Yagu̱n u̱m waru̱ no̱ ko̱wana Ru̱-u̱ no̱ o̱ no̱me̱ u̱t-huuk u̱ no̱ nape̱ da.
23 Percorrendo a cidade e considerando os monumentos do vosso culto, encontrei também um altar com esta inscrição: A um Deus desconhecido. O que adorais sem o conhecer, eu vo-lo anuncio!
24 <<Ru̱-u̱ no̱me̱ u-dak u̱ ko̱-uyan u̱ o̱ u̱-me̱ u-dak, wu̱na o̱ Ru̱-u̱ u-do̱m u-dak ne̱. Ba shu̱'u̱te̱ u̱zu̱ wu̱na o̱ u̱r-faru̱k du̱ no̱m-tu̱ u̱r-fat tu̱ do̱m u-Ru̱ u-dak ne̱, wa shu̱'u̱te̱ u̱ bu-u̱ ne̱t maye̱ u̱t-kom da.
24 O Deus, que fez o mundo e tudo o que nele há, é o Senhor do céu e da terra, e não habita em templos feitos por mãos humanas.
25 Tu̱msu̱ wa za u̱ sa-u̱ u̱r-se̱ge̱ u̱du̱ u̱t-ne̱t da, wa za sa-u̱ o̱ko̱n da, remu̱ zu̱ wu̱na ya'e̱ kowan u̱r-fat u̱ u̱s-vu̱'e̱ ne̱, u̱ ko̱-uyan ne̱ u̱ ne̱t do̱te̱ u̱r-yu̱.
25 Nem é servido por mãos de homens, como se necessitasse de alguma coisa, porque é ele quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas.
26 Du̱gu̱ u̱r-taku̱n, Ru̱-u̱ no̱ng ne̱t gan, du̱gu̱-du̱ ne̱t gan de̱ wa nomte̱ go̱-du̱ u̱t-ne̱t u̱t-go̱ u̱t-go̱ i o̱ u̱r-yu̱ u̱-me̱ u-dak. Tu̱msu̱ wa du̱g u̱ka rem-tu̱ u̱t-ne̱t do̱te̱ u̱r-yu̱ tu̱msu̱ u̱ da-u̱ e̱ u̱t-no̱m ne̱ u̱ be-u̱t to̱.
26 Ele fez nascer de um só homem todo o gênero humano, para que habitasse sobre toda a face da terra. Fixou aos povos os tempos e os limites da sua habitação.
27 Ru̱-u̱ no̱ng inya remu̱ ne̱t-tu̱ su̱-u̱t wa, u̱ka o̱tte̱, jiya u̱nu̱ kwu̱mu̱ wa, ko ba shu̱'u̱te̱ iya, wa za m-ra u̱ in ne̱ da.
27 Tudo isso para que procurem a Deus e se esforcem por encontrá-lo como que às apalpadelas, pois na verdade ele não está longe de cada um de nós.
28 Remu̱ zu̱, du̱ wu̱n de̱ in o̱tte̱ u̱r-yu̱, in o̱ u̱s-ru̱mu̱s tu̱msu̱ in shu̱'u̱te̱ u̱t-ne̱t, u̱ka e̱ke̱n a u̱t-se̱p ne̱ zu̱tte̱ u̱zu̱, <In yaag-u̱ rò e̱.>
28 Porque é nele que temos a vida, o movimento e o ser, como até alguns dos vossos poetas disseram: Nós somos também de sua raça...
29 <<Ko ba shu̱'u̱te̱ u̱zu̱ in yaag u-Ru̱ e̱, ku̱mge̱ in gwat u̱zu̱ Ru̱-u̱ o̱ u̱ka sha-mu̱ zinariya ko azurfa ko u̱t-ta'ar da. No̱m-tu̱ ne̱t-tu̱ kere̱ u̱ jab-u̱s e̱, tu̱msu̱ u̱ kom-u̱t e̱, se̱di to zatte̱ u̱r-fat da.
29 Se, pois, somos da raça de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra lavrada por arte e gênio dos homens.
30 U̱ da-u̱ ne̱t-tu̱ nape̱ no̱m-u̱ Ru̱-u̱ u̱t-sa e̱ no̱m da, wa haag u̱ yadu̱ u̱n u̱r-ko̱b za naas u-da remu̱ no̱mu̱ e̱ no̱me̱ da. Se̱di u̱ da-o̱ Ru̱-u̱ zu̱u̱g u̱ kowan u̱ byu̱ru̱n ko̱he̱ne̱ wa byu̱ru̱n du̱gu̱ kim-u̱s yo̱-se̱ e̱
30 Deus, porém, não levando em conta os tempos da ignorância, convida agora a todos os homens de todos os lugares a se arrependerem.
31 Remu̱ zu̱ wa wa'ag ho̱-du̱ wa de̱ mu̱n, wa no̱mu̱ ne̱t-ne̱ be̱e̱t kwu̱p-du̱ u̱s-rem. Wa dak waku̱n wu̱ de̱ no̱mu̱ in kwu̱p-du̱ u̱s-rem, tu̱msu̱ ne̱tu̱ wa no̱m-du̱ kwu̱p-du̱ u̱s-rem su̱ u̱t-nip wa. Ru̱-u̱ ko̱ske̱ ne̱t-ne̱ be̱e̱t u̱zu̱ wa dak ne̱tu̱ wa, wa no̱mu̱ kowan kwu̱p-du̱ u̱s-rem, Ru̱-u̱ este̱ u̱zu̱ wa u̱t-no̱m inya remu̱ yu̱nsu̱ wayan du̱gu̱ marimari-ne̱.>>
31 Porquanto fixou o dia em que há de julgar o mundo com justiça, pelo ministério de um homem que para isso destinou. Para todos deu como garantia disso o fato de tê-lo ressuscitado dentre os mortos.
32 Da-u̱ e̱ ho̱ge̱ Burus no̱ng mo̱ttu̱ yu̱ne̱-du̱ marimari-ne̱, e̱ke̱n no̱mu̱ wu̱n u-shiga. Se̱di e̱ke̱n zu̱, <<It u̱t-sa it sur m-ho̱g no̱mu̱ bo̱ de̱ u̱t-war u̱ mo̱ttu̱ rem-u̱s se̱.>>
32 Quando o ouviram falar de ressurreição dos mortos, uns zombavam e outros diziam: A respeito disso te ouviremos outra vez.
33 Da-u̱ e̱ zu̱ye̱ iya, ku̱na Burus aru̱kte̱ wa yagte̱ mo̱ro̱g-du̱ u̱t-ne̱t.
33 Assim saiu Paulo do meio deles.
34 E̱ke̱n dor Burus e̱ yu̱' jab. U̱ te̱k-u̱ u̱n waku̱n o̱ro wu̱ na zu̱ye̱ Diyoniyus waku̱n u̱ teku̱ i-yate̱ i Arasa, u̱ yaku̱n ne̱ta ya wu̱na zu̱ye̱ Damaris tu̱msu̱ u̱ e̱ke̱n ne̱.
34 Todavia, alguns homens aderiram a ele e creram: entre eles, Dionísio, o areopagita, e uma mulher chamada Dâmaris; e com eles ainda outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.