Atos 15

gel (GEL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 To̱ko̱n ne̱t-to̱ haan u̱ Antakiya du̱gu̱ gu̱r-u̱ Yahudiya, e̱ o̱ no̱mu̱ a-dor u̱t-ko̱se̱ u̱zu̱, <<Ana no̱mu̱ no̱ u̱r-pe̱s u̱ka bo̱r-u̱t Mosa zu̱tte̱ da, no̱ za kwu̱m-du̱ u-u̱ku̱r da.>>
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 No̱m-u̱t to̱ haatu̱n mo̱t-du̱ u̱t-hi u̱du̱ Burus ne̱ e̱ Baraba e̱ nom inan u̱ u̱n ne̱. Du̱gu̱ ku̱n u̱n tok Burus e̱ Baraba u̱ e̱ke̱n a a-doru̱ Ye̱so̱ ne̱, e̱ do̱'e̱ u̱ Urusharima u̱du̱ a-To̱mu̱ Ye̱so̱ ne̱ u̱ to̱ko̱n ne̱nge̱n-to̱ ne̱, remu̱ e̱ nom-u̱t rem-u̱s se̱.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Da-u̱ a-doru̱ Ye̱so̱ i Antakiya yase̱ Burus u̱ Barabas u̱ to̱ko̱n ne̱t-to̱ ne̱ to̱ko̱n no̱m-to̱ tu̱ ha-m e̱, e̱ aru̱k, e̱ dor dak-u̱ Finikiya u̱ Samariya-ne̱. Da-u̱ e̱ ese̱ u̱ to̱ko̱n be-to̱ u̱ dak-u o̱, e̱ wu̱r u̱zu̱ i za-yahuda-ne̱ da u-tát e̱ yaag jab. Remu̱ iya hen, a-dor be̱e̱t i o̱ u̱ be-u̱t to̱ no̱mo̱g u̱r-so̱ sok.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Da-u̱ e̱ teye̱ Urusharima, a-doru̱ Ye̱so̱ u̱ a-To̱mu̱ Ye̱so̱ ne̱, u̱ u̱t-ne̱nge̱n ne̱, mo̱ro̱g-du̱ a-dor gu u̱n. Burus e̱ Baraba waru̱ u̱n no̱m-tu̱ Ru̱-u̱ no̱me̱ u̱ u̱n.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Se̱di e̱ke̱n a-dor-ne̱ i o̱ te̱k-u̱ ban-du̱ Farisa-ne̱, e̱ yu̱ne̱ u̱r-ees e̱ zu̱, <<Ka u̱t-no̱m zarra se̱ na no̱mgu̱ a-dor i za-yahuda-ne̱ da u̱r-pe̱s tu̱msu̱ na wa' e̱ do̱r no̱mu̱ wa-warru̱ rem-su̱ u-Ru̱ Mosa ware̱ u̱-me̱ bo̱r-u̱t wa.>>
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 A-To̱mu̱ Ye̱so̱ ne̱ u̱ u̱t-ne̱nge̱n ne̱, e̱ mo̱ro̱g remu̱ e̱ no̱m-u̱t rem-u̱s se̱.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Da-u̱ na tase̱ inan sok, se̱ Biturus yu̱ne̱ u̱r-ees wa zu̱ u̱n, <<O̱r-u̱t ri, no̱ nak m-tumb ne̱ u̱zu̱ Ru̱-u̱ dak me̱ u̱ te̱k-u̱ me̱ no̱, u̱zu̱ du̱gu̱-du̱ ri de̱ i za-yahuda-ne̱ hogte̱ Rem-su̱ m-Re̱me̱r, tu̱msu̱ e̱ yu̱'u̱t jab.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 U-Ru̱ wu̱ nape̱ jab-u̱ kowan, wa ko̱ske̱ u̱zu̱ wa kabu̱g u̱n u̱ wa ye'et u̱n Yar-u u-Ru̱, u̱ka wa yete̱ in.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Tu̱msu̱ wa ko̱ske̱ m-ku̱u̱k u̱-me̱ in u̱ u̱n ne̱ da, remu̱ zu̱ wa jatu̱sse̱ jab-u̱s u̱n remu̱ yadu̱ jab-u̱s u̱n.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 ¿U̱ da-o̱ remu̱ yan-o̱ no̱ o̱tte̱ re̱g-du̱ u-Ru̱ u̱ no̱ o̱tte̱ saku̱ a-doru̱ Ye̱so̱ u̱t-cwu̱, bo̱r-tu̱ in u̱ i mate̱ u̱so-tu̱ u̱so-u̱t in kere̱ u̱t-kab da?
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Se̱di in yaag jab u̱zu̱ remu̱ nya-u Wa-ko-uyan Ye̱so̱ de̱ in kumte̱ u-u̱ku̱r, u̱ka in kumte̱.>>
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Se̱ mo̱ro̱g-du̱ u̱t-ne̱t ho u̱s-ram, e̱ hu̱ e̱rru̱ Burus e̱ Baraba da-u̱ e̱ o̱o̱ge̱ warru̱ no̱m-tu̱ m-shin tu̱ Ru̱-u̱ no̱me̱ u̱ te̱k-u̱ me̱ i za-yahuda-ne̱ de̱.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Da-u̱ u̱n tase̱ u̱s-rem, Yakubu shu̱s wa zu̱, <<O̱r-u̱t ri, ho̱go̱n me̱.
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Simiyo̱n he̱e̱se̱ warru̱ ka Ru̱-u̱ he̱ste̱ ko̱su̱ cwan-u̱t wa u̱du̱ i za-yahuda-ne̱ da, u̱ wa ku̱bte̱ to̱ko̱n ne̱t-to̱ e̱ shu̱'u̱t ne̱t-u̱t wa.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Byu̱rnu̱r i za-yahuda-ne̱ da, no̱ng ho̱n-ho̱n u̱ no̱mu̱ a-warru̱ rem-su̱ u-Ru̱ ne̱ ware̱. U̱ka na pu̱nte̱ u̱zu̱,
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 << <Da tase̱ u̱m de̱ u̱t-mu̱u̱n
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 Iya o̱ hen ne̱t-tu̱ kuse̱
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 U̱m yaag ne̱t-u̱t ri nap-mu̱
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 <<U̱ hyan-m ri zatte̱ u̱r-zwar na e̱kse̱ a-za Yahuda-ne̱ i o̱ byu̱ru̱n u̱du̱ u-Ru̱ da.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Se̱di yage̱ in panu̱ u-ran m-ha u̱du̱ u̱n taas u̱n re̱ no̱m u̱t-re̱ u̱ sake̱ ru̱-tu̱ za u̱r-fat da. Tu̱msu̱ a u̱n no̱m m-o̱ da, a u̱n tu̱ o̱ko̱n bisa-o̱ u̱ na myu̱gre̱ u̱r-ge̱ku̱s da. Tu̱msu̱ taas u̱n tu̱ ko̱ u̱n swa hyu̱-mu̱ u̱t-bisa da.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 In u̱t-kere̱ u̱t-zu̱ iya remu̱ da-u̱ ar-ke̱, ne̱t-tu̱ o̱o̱g u̱ no̱m-du̱ do̱nse̱-du̱ bo̱r-u Mosa u̱-me̱ ko̱he̱ne̱ bo̱-o̱, tu̱msu̱ ko̱du̱he̱ ho̱-du̱ u̱r-hure̱ de̱ u̱n karu̱nte̱ o̱ u̱-me̱ Kur-u̱ u̱t-Ko̱se̱ u̱ Yahuda-ne̱.>>
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Se̱ a-To̱m Ye̱so̱, u̱t-ne̱nge̱n ne̱, u̱ a-doru̱ Ye̱so̱ ne̱ be̱e̱t u̱ Urusharima, e̱ hyen no̱ng u̱r-zwar. U̱n dag e̱ke̱n u̱ te̱k-u̱ me̱ u̱n, e̱ to̱m u̱n m-ha u̱ Antakiya u̱ Burus ne̱ e̱ Baraba, se̱ u̱n du̱g Yahudas, (wu̱ na zu̱ye̱ Barsaba) u̱ Sira, e̱ o̱ tu̱-shu̱ tu̱ a-doru̱ Ye̱so̱ ne̱ u̱ Urusharima.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Na yasu̱ u̱n u-ran u̱ zu̱ye̱:
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 It ho̱k u̱zu̱, e̱ke̱n u̱ te̱k-u̱ me̱ it naaste̱ jab-u̱s no̱, u̱ rem-u̱s u̱n ne̱. U̱n yu̱ns jab-u̱s no̱ u̱zu̱, se̱di na no̱ngu̱ no̱ u̱r-pe̱s no̱ do̱r bo̱r-u Mosa, it to̱mo̱g u̱n da hen.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Da-u̱ it mo̱rge̱, it hyen no̱ng u̱r-zwar it to̱mo̱n e̱ke̱n u̱du̱ no̱, u̱r-kot u̱ Baraba e̱ Burus ne̱,
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 I zo̱nge̱ m-mar, remu̱ e̱ no̱m-tu̱ Wa-ko-uyan Ye̱so̱ Kiristi u̱s-pama.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Remu̱ iya o̱ it to̱mto̱n Yahudas u̱ Sira. E̱ de̱ waru̱ no̱ no̱m-u̱t tun-to̱ m-sha m-gan u̱ no̱m-tu̱ it pane̱ ne̱.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Yar-u u-Ru̱ u̱ it ne̱, it hyanu̱g no̱ng u̱r-zwar it e̱kse̱ no̱ do̱rru̱ bo̱r-to̱ tu̱ Yahuda-ne̱ be̱e̱t da. Se̱di it u̱t-sa no̱ do̱r tun-to̱ bo̱r-to̱ u̱ war-to̱:
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Se̱di a no̱ re̱ no̱m u̱t-re̱ u̱ sake̱ m-gir da, u̱ tu̱du̱ m-ap m-hyu̱ ne̱, u̱ tu̱du̱ bisa-tu̱ na myu̱gre̱ u̱r-ge̱ku̱s ne̱, tu̱msu̱ m-o̱ ne̱. A no̱ so̱me̱ du̱gu̱ no̱m-u̱t to̱, no̱ de̱ no̱m-du̱ no̱m-u̱ kame̱ iya.
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Na tom u̱n m-ha Antakiya, da-u̱ u̱n kargu̱sse̱ mo̱ro̱g-du̱ a-dor u yasu̱ u̱n u-ran.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Da-u̱ ne̱t-tu̱ karu̱nte̱ ran-u o̱, e̱ nom u̱r-so̱ sok, remu̱ shiriktin-mu̱ jab mu̱ e̱ kume̱.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Yahudas e̱ Sira hen, u̱n a-warru̱ rem-su̱ u-Ru̱ ne̱ e̱, u̱n nak u-da u̱ no̱mu̱ u̱t-ne̱t u̱t-ko̱se̱ tu̱msu̱ u̱ swu̱ru̱ u̱n be̱b-du̱ jab ne̱.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 — ausente —
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 — ausente —
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Burus e̱ Baraba shu̱'u̱t u̱ Antakiya, u̱ to̱ko̱n ne̱t-to̱ ne̱. E̱ o̱o̱ge̱ u̱t-ko̱se̱ u̱ waru̱ ne̱t-ne̱ rem-su̱ Wa-ko-uyan u̱ku̱n.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 De̱ku̱n ho̱-de̱ Burus zu̱ Baraba, <<Haane̱ yu̱-u do̱'e̱ u̱t-bo̱ u̱t-be̱e̱t tu̱ yo o̱tte̱ m-no̱m u̱t-bu̱t tu̱ rem-su̱ Wa-ko-uyan da-u̱ dim, yu̱-u hyan u̱ka a-dor-ne̱ rete̱ shu̱ yadu̱ jab u̱du̱ Ye̱so̱.>>
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Baraba cwang wa no̱k u̱ Yohanna ne̱ wu̱na foge̱ Markus wa dor u̱n.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Se̱di Burus hyen kamu̱g u̱n no̱k u̱ Markus ne̱ da, remu̱ zu̱ da-u̱ dim wa yakku̱ u̱n u̱ dak-u̱ Famfiriya, wa gu̱gu̱mte̱ re̱-du̱ shu̱ u-pama u̱ u̱n ne̱.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Rem-u̱s se̱ shu̱'u̱t u̱n inan, se̱ u̱n mot. U̱n mot, Baraba ku̱b Markus u̱n to̱ u-hat m-ha u̱ Sayifurus.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Burus hen wa du̱g Sira. A-doru̱ Ye̱so̱ ko̱n Wa-ko-uyan wa no̱mu̱ Burus e̱ Sira u̱r-se̱ge̱ tu̱msu̱ wa ko̱su̱ u̱n nya-u wa. Se̱ u̱n aru̱k.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 U̱n dor dak-tu̱ Suriya u̱ Kirikiya ne̱, u̱n o̱ cwaag u̱ be-u̱t to̱ remu̱ e̱ se̱g-tu̱ a-doru̱ Ye̱so̱ ne̱ u̱ka e̱ do̱te̱ yadu̱ jab-u̱s u̱r-be̱b ne̱ u̱du̱ Wa-ko-uyan Ye̱so̱.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.