Atos 13

gel (GEL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 U̱-me̱ a-doru̱ Ye̱so̱ u̱ i o̱o̱ge̱ u̱ Antakiya u̱ dak-u̱ Siriya-ne̱ a-warru̱ rem-su̱ u-Ru̱ u̱ a-u̱t-ko̱se̱ ne̱, wato:
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Da-u̱ e̱ o̱o̱ge̱ no̱mu̱ u-Ru̱ u̱t-huuk, u-swaat ne̱, se̱ Yar-u̱ u-Ru̱ zu̱, <<Ku̱ngu̱ssu̱n me̱ Baraba e̱ Shawuru remu̱ pama-u̱ u̱m dagu̱ u̱n u̱n no̱m.>>
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Da-u̱ u̱n tase̱ u-swaat u̱s-to̱o̱g ne̱, se̱ u̱n doru̱ Baraba e̱ Shawuru u̱t-kom u̱n wa-u̱ u̱n nu-u so̱-o̱, remu̱ pama-u̱ Ru̱-u̱ ya e̱, u̱n zu̱ e̱, e̱ aru̱k.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Da Yar-u u-Ru̱ to̱me̱ Baraba e̱ Shawuru, e̱ do̱'e̱ u̱ bo̱-u̱ Sarukiya, du̱gu̱ ku̱n u̱n to u̱-me̱ u-hat m-ha Sayifurus.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Da u̱n teye̱ bo̱-u̱ Saramis, u̱n wu̱r rem-su̱ u-Ru̱ u̱ Kur-u̱ u̱t-Ko̱se̱ u̱ Yahuda-ne̱ tu̱ Yahuda-ne̱. Yohanna e̱ Markus o̱ u̱r-kot u̱ u̱n ne̱, wa o̱ se̱gu̱ u̱n.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Da-u̱ u̱n tase̱ narru̱ Sibirin u-be̱e̱t m-ha da-u̱ u̱n tene̱ bo̱-u̱ Bafos. Ku̱na u̱n goton u̱ waku̱n wa-u-gwat wa ne̱, wu̱na foge̱ Wa'-u̱ Joshuwa. Wa-Yahuda wa, wu̱ ko̱se̱ u̱zu̱ wa-warru̱ rem-su̱ u-Ru̱ wa, se̱di wu̱ u̱s-bi wa.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 Wa o̱ hu̱u̱b-u̱ Wa-u-dak Sarjiyus Burus, Burus ne̱t wa-m-nap ne̱ sok. Se̱ wa fog Baraba e̱ Shawuru remu̱ zu̱ wa u̱t-sa wa ho̱g rem-su̱ u-Ru̱.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Se̱ Arimas wa-u̱ Joshuwa wa-u-gwatu̱ wa, wa gu̱gu̱m do̱rru̱ rem-u̱s u̱n, wa u̱t-sa wa par Wa-u-dak a wa ya' jab u̱du̱ Ye̱so̱ da.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Se̱ Shawuru wu̱ na zu̱ye̱ Burus, Yar-u u-Ru̱ dor-u̱t wa, se̱ wa saku̱ Arimas u̱r-is.
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 Wa zu̱, <<Bo̱ wa'-u̱ faru̱k-u̱ no̱m u̱s-te! Bo̱ tonte̱ no̱m-u so̱-o̱ da, bo̱ o̱tte̱ jab-u̱ rak-su̱ u̱t-ne̱t, u̱ jab-u̱ yo̱-o̱ ne̱. Yage̱ bargu̱ssu̱ nip-u̱t Wa-ko-uyan u̱s-bi
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 U̱ da-o̱ hen Ru̱-u̱ de̱ ya bo̱ u̱r-ko̱b, bo̱ de̱ u̱t-shu̱'u̱t po̱. Bo̱ de̱ no̱m-du̱ u-da, bo̱ za hyan-du̱ zu̱n-mu̱ u̱r-ho̱ da.>> Za rem se̱ wa po̱, u̱ka wu̱ o̱ u̱-me̱ u-cwu̱m, se̱ wa hu̱ pama u̱t-vu̱bu̱g remu̱ wa kum-u̱t wu̱ de̱ shu̱p-du̱ wa u-kom wa nak-du̱ wa.
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Da-u̱ Wa-u-dak hyane̱ no̱m-u̱ no̱me̱, se̱ wa yu̱' jab wa o̱ mu̱rimmo̱ u̱ ko̱se̱-tu̱ Wa-ko-uyan Ye̱so̱.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Se̱ Burus u̱ hu̱u̱b-u̱t wa ne̱ yu̱ne̱ du̱gu̱ Bafos u̱ me̱ u-hat, e̱ do̱'e̱ u̱ Ferga u̱ dak-u̱ Famfiriya. Yohanna wu̱ na zu̱ye̱ Markus wa som u̱n, wa mu̱ u̱ Urusharima.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 U̱n hen u̱n re shu̱ du̱gu̱ Ferga, u̱n do̱'e̱ u̱ bo̱-u̱ Antakiya u̱ dak-u̱ Bisidiya. U̱ Ho̱-du̱ u̱r-Hure̱ Yahuda-ne̱ u̱n cwaag u̱ Kur-u̱ u̱t-Ko̱se̱ u̱n shu̱'u̱t.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Da-u̱ na tase̱ m-karu̱nte̱ du̱gu̱ ko̱se̱-u̱t Mosa, u̱ ran-tu̱ a-warru̱ rem-su̱ u-Ru̱ ne̱, se̱ yu̱-shu̱ bu-u̱ u̱t-ko̱se̱ tom u̱du̱ u̱n u̱zu̱, <<O̱r-u̱t it, a no̱ o̱tte̱ no̱mu̱ no̱ de̱ waru̱ ne̱t-u̱t tun-to̱ no̱ swu̱r-tu̱ e̱ shiriktin-mu̱ jab, waru̱n it.>>
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Se̱ Burus yu̱ne̱ u̱r-es, wa jaku̱s kom-u̱ u̱s-cwa rò u̱ka ne̱t-tu̱ do̱te̱ e̱r-ru̱ wu̱n. Se̱ wa zu̱, <<No̱ o̱r-u̱t ri Isra-ne̱, u̱ i za-Yahuda-ne̱ da, i no̱me̱ u-Ru̱ u̱t-huuk, ho̱o̱n u̱s-ram.
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Ru̱-u̱ it Isra-ne̱ no̱me̱ u̱t-huuk, wa dak u̱so-tu̱ u̱so-u̱t in e̱ shu̱'u̱t ne̱t-u̱t wa, tu̱msu̱ wa wa'ag e̱ sur u-tát, da-u̱ e̱ o̱o̱ge̱ u̱r-yu̱ u̱ dak-u̱ Masar. Da-u̱ hak-su̱ arke̱, Ru̱-u̱ se̱kku̱ u̱n u̱ be̱b-u̱r wa. Wa rwu̱tu̱n du̱gu̱ dak-u o̱.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Wa kere̱ gag-du̱ jab-u̱ u̱n ne̱ m-te u̱s-hak u̱t-shik u̱t-yu̱r u̱ me̱ u̱r-do̱g.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Da-u̱ wa wa'e̱ Isra-ne̱ re u̱t-rem u̱t-ta'er m-gag i o̱o̱ge̱ u̱r-yu̱ u̱ dak-u̱ Kan'ana, wa ye Isra-ne̱ kwu̱m-tu̱ dak-u o̱.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Tunto̱ no̱m-to̱ u̱t-be̱e̱t, na no̱ng to̱ u̱ te̱k-u̱ u̱s-hak u̱t-ko̱k u̱t-nas u̱t-shik u̱t-yu̱r u̱ o̱p.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 U̱ da-u o̱ u ko̱n u̱ na ya' u̱n faru̱k wu̱ de̱ shu̱'u̱tu̱ faru̱ku̱ u̱n. Se̱ Ru̱-u̱ ye u̱n Shawuru wa'-u̱ Kish, ne̱t u̱ ko̱-u̱r Banyami, wu̱ no̱me̱ u̱r-faru̱k u̱s-hak u̱t-shik u̱t-yu̱r.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Da-u̱ Ru̱-u̱ haste̱ Shawuru, wa ye' u̱n Dawuda wa shu̱'u̱t faru̱k-u̱ u̱n. Ru̱-u̱ no̱ng u̱s-rem u̱ Dawuda u̱zu̱, <U̱m byu̱k-u̱t Dawuda wa'-u̱ Jesse, ne̱t wa wu̱ u̱t-sa wa no̱m no̱m-u̱ u̱m u̱t-sa. Tu̱msu̱ wa de̱ no̱m-du̱ no̱m-u̱ u̱m u̱t-sa u-be̱e̱t.>
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 <<Du̱gu̱ ko̱-u̱r ne̱t uno̱ Ru̱-u̱ hattu̱n Isra-ne̱ Wa-u-U̱ku̱r, Ye̱so̱, u̱ka wa este̱ u̱s-rem.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Kanda haan-u̱r Ye̱so̱, Yohanna Wa-u̱t-yu̱bu̱sse̱ m-bu̱ wargu̱ ne̱t-tu̱ Isra-ne̱ u̱t-be̱e̱t e̱ yage̱ u̱t-ba'as tu̱msu̱ e̱ ko̱n u-Ru̱ wu̱ nome̱ u̱r-ho̱, na no̱mu̱ e̱ u̱t-yu̱bu̱sse̱ m-bu̱.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Da Yohanna ha taas no̱m-u̱ wa u̱t-no̱m, se̱ wa zu̱, <¿No̱ o̱ m-hyan me̱ wa o̱ Kiristi, wu̱ Ru̱-u̱ nomte̱ este̱du̱ u̱s-rem wa u̱t-to̱mo̱n? Me̱ wa da. Se̱di Kiristi de̱ haan za m-tumb. U̱m ko̱rge̱ u̱m ust go̱r-su̱ ka'at-u̱t wa da.>
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 <<No̱ o̱r-u̱t ri, ko̱-u̱r Ibrahi, tu̱msu̱ u̱ i za-yahuda-ne̱ da I no̱me̱ u-Ru̱ u̱t-huuk, u̱du̱ in do̱'e̱ Ru̱-u̱ to̱mtu̱n rem-su̱ u-u̱ku̱r u̱ sin-se̱.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Remu̱ zu̱ i o̱ shu̱'u̱t u̱ Urusharima u̱ i-yate̱ ne̱ be̱e̱t e̱ nak u̱zu̱ wu̱na o̱ Wa-u-U̱ku̱r da. Ko-uyan ho̱-du̱ u̱r-hure̱ de̱ du̱ Yahuda-ne̱, u̱n karu̱nte̱ no̱m-tu̱ Wa-warru̱ rem-su̱ u-Ru̱ pane̱, u̱n gwa'ag nu-du̱ no̱m-u̱ wa-warru̱ rem-su̱ u-Ru̱ pane̱ u̱ mo̱ttu̱ Ye̱so̱ Kiristi da. U̱n no̱mu̱g no̱mu̱ shu̱u̱ste̱ rem-su̱ a-warru̱ rem-su̱ u-Ru̱ ne̱ ware̱, remu̱ ho̱-du̱ Ye̱so̱ du̱ u̱n no̱me̱.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Ko ba shu̱'u̱te̱ u̱zu̱ na byu̱k-u̱t wa u̱t-ba'as ne̱ tu̱ ko̱re̱ na ho wa da, se̱di ne̱t-tu̱ kon Biratus u̱zu̱ na ho̱ Ye̱so̱.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 U̱n no̱ngu̱ Ye̱so̱ no̱m-u̱t to̱ u̱t-be̱e̱t tu̱ A-warru̱ rem-su̱ u-Ru̱ ne̱ pane̱ m-tumb ne̱ u̱zu̱ ne̱t-to̱ no̱mu̱ wu̱n. U̱n cu̱stu̱n war-u ro du̱gu̱ do̱m u-kan u̱n cin u̱-me̱ u-sag.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Se̱di Ru̱-u̱ yu̱ns wu̱n du̱gu̱ marimari-ne̱.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 U̱t-ho̱ u-tát u ko̱se̱ hi-u̱r ro u̱du̱ i no̱ke̱ u̱ wu̱n ne̱ m-ha du̱gu̱ Gariri m-ha Urusharima. U̱n shu̱'u̱te̱ u̱ka i hyane̱ tu̱msu̱ e̱ o̱ war-ru̱ rem-u̱s ro u̱du̱ u̱t-ne̱t u̱ da-o̱.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 <<It o̱ waru̱ no̱ Rem-su̱ m-Re̱me̱r, no̱m-u̱ Ru̱-u̱ este̱ u̱s-rem u̱du̱ u̱so-tu̱ u̱so-u̱t in,
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 tu̱msu̱ Ru̱-u̱ shu̱u̱ste̱ to̱ u̱ remu̱ in yaag-u̱ u̱n, remu̱ yu̱nsu̱ Ye̱so̱, u̱ka o̱tte̱ m-pam u̱ o̱ko̱n se̱p-o̱ u-me̱ Ran-u̱ Se̱p-u̱ u̱t-Vam:
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Ru̱-u̱ yu̱nste̱ Ye̱so̱ du̱gu̱ marimari-ne̱, se̱ ko̱ske̱ u̱zu̱ hen Ye̱so̱ za m-mar ko u̱t-zu̱m da. Ru̱-u̱ no̱ng no̱mu̱ wa zu̱ wa u̱t-no̱m da-u̱ wa yu̱nse̱ Ye̱so̱ du̱gu̱ marimari-ne̱. Da-u̱ Ru̱-u̱ zu̱ye̱,
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 U̱-me̱ Ran-u̱ Se̱p-tu̱ u̱t-vam, o̱ko̱n Se̱p-u̱ u̱t-vam o̱ zu̱u̱g,
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 <<Da-u̱ Dawuda o̱o̱ge̱ u̱r-fat, wa no̱mo̱g no̱m-u̱ Ru̱-u̱ wa'e̱ wa u̱t-no̱m. Se̱ wa mu̱r, ne̱t-tu̱ jwak wa, u̱ka e̱ nomte̱ u̱so-tu̱ u̱so-u̱t wa, tu̱msu̱ war-u ro zu̱mu̱s. Sin-se̱ ko̱ske̱ u̱zu̱ Dawuda rem-su̱ hi-u̱r wa se̱ wa o̱tte̱ u̱-me̱ Se̱p-u̱ u̱t-vam uno̱ da.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Se̱di Ye̱so̱ wu̱ Ru̱-u̱ yu̱nse̱ du̱gu̱ m-mar wa zu̱mu̱g u̱-me̱ u-sag da.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 <<Remu̱ iya o̱r-u̱t ri, u̱m u̱t-sa no̱ nap u̱zu̱ u̱-me̱ Ye̱so̱ inya o̱ it no̱m-tu̱ no̱ do̱nse̱-du̱ yage̱-du̱ u̱t-ba'as.
38 — ausente —
39 U̱m o̱ hen u̱ waru̱ no̱, u̱-me̱ Ye̱so̱, ne̱t be̱e̱t wu̱ ya' jab u̱du̱ wu̱n, wa u̱t-kwu̱m u-u̱ku̱r du̱gu̱ u̱t-ba'as, u̱ku̱r u̱ wa kume̱ u̱ te̱k-u̱ me̱ bo̱r-tu̱ Mosa pane̱ da.
39 — ausente —
40 Gwatu̱n hi-u̱t no̱ so̱k tas no̱mu̱ Ru̱-u̱ ware̱ u̱-me̱ ran-tu̱ a-warru̱ rem-su̱ u-Ru̱ u̱ kum no̱ da, u̱zu̱,
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 << <Ho̱go̱n no̱ a u-shiga ne̱!
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Burus e̱ Baraba o̱ m-rwu̱ u̱-me̱ Kur-u̱ u̱t-Ko̱se̱ se̱ ne̱t-tu̱ kon u̱n, u̱n sur m-no̱m u̱s-rem. U̱n zu̱ Burus ne̱ u̱ no̱m rem-u̱s se̱ u̱ Ho̱-du̱ u̱r-Hure̱ du̱ o̱o̱ne̱.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Da-u̱ ne̱t-tu̱ bu̱rge̱ du̱gu̱ Kur-u̱ u̱t-Ko̱se̱, Yahuda-ne̱ u̱ u̱t-ne̱t ne̱ u-tát u̱ i barme̱ e̱ dor fu̱n-u Yahuda-ne̱, e̱ dor Burus e̱ Baraba. E̱ hen e̱ ye' u̱n shiriktin-mu̱ jab. Burus baku̱stu̱n u̱n, u̱n no̱m u̱r-yu̱ u̱ nap-mu̱ nya-u u-Ru̱.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Da-u̱ Ho̱-du̱ u̱r-Hure̱ byu̱r-ne̱, u̱ka ne̱t-tu̱ bo̱-u o̱ u̱t-be̱e̱t e̱ karu̱gte̱ u̱ remu̱ e̱ hog-u̱t rem-su̱ Wa-ko-uyan.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Da-u̱ e̱ke̱n Yahuda-ne̱ hyane̱ mo̱ro̱g-du̱ u̱t-ne̱t no̱ng u-tát, e̱ hu̱ u̱r-shu̱b, e̱ hu̱ se̱-mu̱ no̱mu̱ Burus ware̱, tu̱msu̱ e̱ hu̱ pepru̱ wu̱n.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Burus e̱ Baraba nom u̱s-rem za u-gye̱r. E̱ zu̱, <<No̱ Yahuda-ne̱, kamu̱g it he̱e̱se̱ no̱mu̱ no̱ Yahuda-ne̱ bu̱t-tu̱ rem-su̱ u-Ru̱ u̱r-taku̱n. Ba shu̱'u̱te̱ no̱ gu̱gu̱mte̱ se̱, tu̱msu̱ no̱ ko̱ske̱ u̱zu̱ no̱ kamu̱g kwu̱m-du̱ fat-du̱ za u̱r-ma da, remu̱ iya hen it de̱ u̱t-ha u̱du̱ i za-yahuda-ne̱ da.
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Remu̱ zu̱, Wa-ko-uyan baag u̱ wargu̱ it u̱zu̱,
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Da-u̱ i za-yahuda-ne̱ da ho̱ge̱ rem-u̱s se̱, e̱ hu̱ u̱r-so̱ sok. E̱ vom Wa-ko-uyan Ye̱so̱ remu̱ rem-u̱s wa. I za-yahuda-ne̱ da i Ru̱-u̱ dage̱ remu̱ kwu̱m-du̱ fat-du̱ za u̱r-ma'e̱ yu̱' jab.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Rem-u̱s Wa-ko-uyan re shu̱ u̱r-cwa ko̱he̱ne̱ u̱ dak-u o̱ u-be̱e̱t.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Se̱di to̱ko̱n tu̱-shu̱ tu̱ Yahuda-ne̱ zu̱ngu̱sse̱ to̱ko̱n ne̱ta to̱ tu̱ na o̱ m-ho̱g u̱ e̱ ne̱ u̱-me̱ u-bo̱ u̱ to̱ko̱n ne̱ta-to̱ ne̱ i za-yahuda-ne̱ da, i no̱me̱ u-Ru̱ u̱t-huuk. I za-yahuda-ne̱ da e̱ he̱e̱se̱ yadu̱ Burus u̱ Baraba ne̱ u̱r-ko̱b. Remu̱ iya, e̱ buz u̱n du̱gu̱ bo̱-u e̱.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Da-u̱ a-To̱mu̱ Ye̱so̱ o̱ mo̱ttu̱ u̱r-aru̱k, e̱ pamtu̱sse̱ huug-mu̱ naas e̱ remu̱ u̱ shu̱'u̱te̱ u̱s-nap u̱du̱ tu̱-shu̱ Yahuda-ne̱ u̱zu̱ Ru̱-u̱ gu̱gu̱mte̱ u̱n tu̱msu̱ wa de̱ yadu̱ u̱n u̱r-ko̱b. E̱ aru̱k u̱ bo̱-u̱ Ikoniya.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 A-doru̱ Ye̱so̱ i o̱ u̱ bo̱-u̱ Antakiya e̱ hu̱ u̱r-so̱, tu̱msu̱ Yar-u u-Ru̱ dor-u̱t e̱.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.