Atos 10
gel (GEL) vs VC
1 Waku̱n ne̱t-wa o̱ro u̱ Kasariya na zu̱ wa Koniriyus. U o̱ yu̱ yat-ya a-m-gag ne̱ Roma-ne̱ wa, u̱ mo̱ro̱g-du̱ na foge̱, <<Mo̱ro̱g-du̱ Itariya.>>
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Wa cwanu̱g u-Ru̱ u̱ jab-u̱ ro ne̱ be̱e̱t, tu̱msu̱ o̱o̱g wu̱ <<No̱mu̱ u-Ru̱ u̱t-huuk>> ne̱t-tu̱ bu-u ro ne̱ u̱t-be̱e̱t. Wa o̱ no̱mu̱ Yahuda-ne̱ u̱r-se̱ge̱ u-tát, i o̱ u̱r-ko̱b tu̱msu̱ wa nom u̱s-to̱o̱g u̱du̱ u-Ru̱ ko mu̱ne̱.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 De̱ku̱n ho̱-de̱ u̱ dapu̱s u̱s-kwan u̱s-tu̱t su̱ m-rim, se̱ wa no̱m u-hyan. Wa hyen wa-To̱m u-Ru̱, wu̱ cwaane̱ u̱du̱ rò u̱zu̱, <<Koniriyus!>>
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Koniriyus hen se̱ wa hu̱ gwat-du̱ wu̱n u-gye̱r ne̱, wa zu̱, <<¿U̱so-u̱ u-bu ri, yan-o̱?>>
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 U̱ da-o̱ to̱m u̱t-ne̱t m-ha u̱ Jopa, na mu̱tu̱n yaku̱n campa-ya wu̱ na zu̱ye̱ Simo̱n wu̱ na foge̱ Biturus.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Wa cu̱st-u̱ bu-u Simo̱n wa-swam u̱t-ka, wu̱ bu-u wa o̱ dapu̱s m-sa>>
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Da-u̱ wa-To̱m u-Ru̱ wu̱ no̱mu̱ u̱s-rem u̱ wu̱n ne̱ arke̱, Koniriyus fog to̱k-u̱ wa yu̱r, u̱ wa m-gag wu̱ ya' u̱r-hi sok u̱du̱ ro, i no̱mu̱ wu̱n u̱s-pama ne̱ ko mu̱ne̱.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Wa waru̱ u̱n u̱t-no̱m u̱t-be̱e̱t u̱ka na nomte̱ se̱ wa-To̱m u̱n u̱ Jopa.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Da-u̱ is gase̱, u̱ te̱k-u̱ u-ho̱, a-to̱mu̱ Koniriyus tu̱t o̱ te̱k-u̱ m-ha. E̱ haag m-te̱ bo̱-u Jopa, Biturus yu̱ne̱ wa du̱u̱s u̱ ku̱r-u̱ do̱m wa nom-u̱t u̱s-to̱o̱g.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Se̱ wa ho̱o̱g u̱s-me̱r, wa u̱t-sa no̱m u̱t-re̱. Da-u̱ na o̱ te̱k-u̱ no̱m-du̱ no̱m-u̱t re, se̱ wa nom u-hyan.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 Se̱ wa hyen do̱m u-ru̱ upuste̱, o̱ko̱n no̱m-o̱ cu̱zu̱n u̱ka kus-u yat-o̱, o̱ cu̱zu̱n u-dak nu-u̱t wane̱ u̱t-nas.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 U̱-me̱ kus-u o̱ ko̱-uyan go̱-du̱ bisa u̱r-do̱g o̱ o̱ro u̱-me̱, i u̱s-na u̱s-nas o̱ro u̱ i za u̱s-na ne̱, u̱ no ne̱ i u̱r-do̱g.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Cwar-yu̱ zu̱ wu̱n, <<Biturus, yu̱ne̱, bo̱ pan, bo̱-tu̱.>>
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Biturus zu̱, <<Wa-ko-uyan, za u̱t-no̱me̱ da, u̱m tamu̱g tu̱du̱ m-ap mu̱ Bo̱r-u̱t Mosa hose̱ it u̱t-tu̱ da.>>
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Cwar-yu̱ sur no̱mu̱ wu̱n u̱s-rem u-yu̱ru̱mse̱ u̱zu̱, <<No̱m-u̱ Ru̱-u̱ mute̱ u-he̱n, a-bo̱ zu̱ o̱ zatte̱ u-he̱n da.>>
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Na nom iya u̱so u-tu̱t, za rem na ku̱b u-kus u̱ do̱m u-ru̱.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Da-u̱ Biturus o̱ te̱k-u̱ u̱s-dorog u̱zu̱ yan go̱ bo' o̱ iya, se̱ ne̱t-tu̱ Koniriyus to̱me̱ teen bu-u Simo̱n. E̱ o̱ ees u̱ is u-bu.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 E̱ fo̱g, e̱ shit u̱zu̱ ko Simo̱n wu̱na foge̱ Biturus cu̱ste̱ u̱ ane̱.
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Biturus o̱ te̱k-u̱ u̱s-dorog, Yar-u̱ zu̱ wu̱n, <<Simo̱n, ne̱t-ne̱ tu̱t o̱ sa-u ró.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Yu̱ne̱ bo̱ ciz, bo̱ do̱r u̱n, a-bo̱ no̱m sakna u̱ o̱ko̱n da remu̱ zu̱ me̱ wa to̱mnu̱ u̱n.>>
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Biturus ciz u̱du̱ ne̱t-u̱t to̱, se̱ wa zu̱ u̱n, <<¿Me̱ wa no̱ u̱t-sa? ¿Yan-o̱ hatu̱n no̱?>>
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Ne̱t-u̱t to̱ zu̱, <<Yu̱-shu̱ a-m-gagu̱ Roma-ne̱ wa to̱mnu̱ it. Wa o̱tte̱ dim-u̱r so̱-de̱, tu̱msu̱ wu̱ no̱me̱ u-Ru̱ u̱t-huuk. Ne̱t wa wu̱ ne̱t-tu̱ Yahuda-ne̱ no̱me̱ rem-u̱s so̱-se̱ u̱ wa ne̱. Wa-To̱m u-Ru̱ wu̱ u-he̱n wa zu̱ wu̱n wa-to̱m bo̱ haan u̱ bu-u ro, wa ho̱g no̱m-u̱ bo̱ de̱ u̱t-war.>>
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Se̱ Biturus toot u̱n u̱-me̱ u-bu, wa yu̱' u̱n be-de̱ m-roog.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 U̱ ho̱-du̱ u-tu̱tu̱rse̱ u̱n to̱ u̱ Kasariya. Koniriyus o̱gu̱ e̱stu̱ u̱n, se̱ wa fagu̱n o̱r-u̱t wa ne̱ u̱ hu̱u̱b-tu̱ u̱r-shu̱'u̱t u̱ wane̱ be̱e̱t.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Da-u̱ Biturus cwaye̱ u-bu, Koniriyus bit wu̱n wa he u̱t-jwu̱n wa no̱mu̱ wu̱n sekmu̱sse̱ wu̱n.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Biturus zu̱ wa yu̱ne̱, wa zu̱, <<Yu̱ne̱ u̱r-ees, Ko̱me̱ ne̱t wa u̱m o̱ye̱.>>
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Biturus o̱ te̱k-u̱ u̱s-rem, wa aru̱k m-cwa u̱-me̱ se̱ wa bit u̱t-ne̱t u-tát.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Wa zu̱ u̱n, <<No̱ nak u̱zu̱ pas-du̱ bo̱r-u Yahuda-ne̱ de̱ u̱ wa-yahuda no̱m-u̱t u̱r-karu̱g u̱ wa za-Yahuda-ne̱. Se̱di Ru̱-u̱ ko̱sku̱ me̱ u̱zu̱ a u̱m fag waku̱n za u-he̱n da ko̱ wa-u̱s-gu̱r da.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 De̱ wu̱te̱ da na to̱mne̱ u̱m haan u̱m gu̱gu̱mte̱ da, u̱ da-o̱ hen u̱m u̱t-sa u̱m nap no̱m-u̱ no̱ fog-tu̱ me̱.>>
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Koniriyus shu̱s wa zu̱, <<U̱t-ho̱ u̱t-nas tu̱ arke̱, ho̱n-ho̱n u̱s-kwam u̱s-tu̱t su̱ m-rim, u̱m o̱ te̱k-u̱ u̱s-to̱o̱g u̱ bu-u ri, se̱ u̱m hyen waku̱n u̱ ees u̱ shu̱ ri u̱ cwu̱-tu̱ m-baku̱t ne̱ sok.
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 Ne̱t-u̱ wa zu̱ me̱, <Koniriyus Ru̱-u̱ ho̱k to̱o̱g-u̱s ró, u̱ se̱ge̱-du̱ bo̱ no̱me̱ a-u̱r-ko̱b-ne̱ be̱e̱t, Ru̱-u̱ baku̱ste̱ u̱ bo̱ ne̱.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 To̱m u̱ Jopa na fagu̱n Simo̱n, wu̱na zu̱ye̱ Biturus, wa cu̱ste̱ u̱ bu-u Simo̱n wa-swam u̱t-ka, wu̱ bu-u wa o̱ dapu̱s m-sa.>
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 De̱ wu̱te̱ u̱m tom na fagu̱n bo̱, tu̱msu̱ no̱ng u̱r-zwar u̱ bo̱ hatu̱n. It mo̱ro̱gte̱ u̱ ke̱nu̱ u-Ru̱, remu̱ it ho̱g no̱m-u̱ wa u̱t-sa bo̱ waru̱ it.>>
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Biturus he̱e̱se̱ no̱mu̱ u̱n u̱s-rem u̱zu̱, <<U̱ da-o̱ u̱m nak u̱t-nip u̱zu̱ Ru̱-u̱ ko̱ste̱ m-ku̱u̱k da.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Wa ku̱b ne̱t-tu̱ ko̱-uyan dak-o̱ i o̱ gye̱r-u ro, tu̱msu̱ ne̱t-tu̱ o̱ no̱m-du̱ no̱m-u̱ Ru̱-u̱ u̱t-sa.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 No̱ nak to̱mu̱ Ru̱-u̱ no̱me̱ m-ha u̱du̱ ne̱t-tu̱ Isra-ne̱, warru̱ Rem-su̱ m-Re̱me̱r su̱ shu̱'u̱t-du̱ m-yar su̱ Ye̱so̱ Kiristi, wu̱na o̱ Wa-ko-uyan u̱ kowan.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 No̱ nak no̱m-u̱ no̱me̱ u̱-me̱ dak-u̱ Yahudiya, na takku̱n u Gariri, da Yohanna he̱e̱se̱ bu̱t-tu̱ u̱t-yu̱bu̱sse̱ m-bu̱.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 No̱ nak mo̱t-u̱t Ye̱so̱ wa-Nazara. No̱ nak Ru̱-u̱ shu̱u̱ste̱ wa u̱ Yar-u u-Ru̱, tu̱msu̱ u̱r-be̱b ne̱. Tu̱msu̱ no̱ nak u̱ka Ye̱so̱ hu̱u̱te̱ u̱r-cwa, u̱ no̱m-du̱ no̱m-u̱t so̱-to̱, u̱ hastu̱ ne̱t-ne̱ u̱s-go̱m. Wa yadu̱ m-yar u̱du̱ ne̱t-tu̱ faru̱k-u̱ no̱m u̱s-te shipse̱, remu̱ zu̱ Ru̱-u̱ o̱ u̱r-kot u̱ wu̱n ne̱.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 <<In be̱e̱t kowan hyanu̱g tu̱msu̱ wa wu̱r no̱m-u̱ Ye̱so̱ no̱me̱ u̱ dak-u̱ Yahuda-ne̱ u̱ Urusharima ne̱. Tu̱-shu̱ tu̱ Urusharima ho̱o̱g wu̱n e̱ tu̱r wu̱n u̱ do̱m u-kan.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Ru̱-u̱ wa'ag wa yu̱ne̱ u̱ ho̱-du̱ u-tu̱tu̱rse̱ du̱gu̱ m-mar, tu̱msu̱ ne̱t-tu̱ hyanu̱g wu̱n.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Ne̱t-to̱ u̱t-be̱e̱t tu̱ hyane̱ wu̱n da, se̱di in, i Ru̱-u̱ dage̱ remu̱ in hyen-u̱t tu̱msu̱ in waru̱n e̱ke̱n no̱m-tu̱ in hyane̱. Tu̱msu̱ it re̱g tu̱msu̱ it swaag u̱r-kot u̱ wu̱n ne̱ da-u̱ wa yu̱ne̱ du̱gu̱-du̱ m-mar.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Wa wargu̱ u̱zu̱ na no̱m u̱t-bu̱t u̱du̱ u̱t-ne̱t, tu̱msu̱ na waru̱ e̱ u̱zu̱ wu̱na Ru̱-u̱ dage̱ wa shu̱'u̱t wa kwu̱p-du̱ u̱s-rem su̱ i o̱ te̱k-u̱ u̱r-fat u̱ i mare̱ ne̱.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 A-warru̱ rem-su̱ u-Ru̱ ne̱ be̱e̱t e̱ waru̱g u̱zu̱ wu̱ ya' jab-u̱ wu̱n ne̱ wa u̱t-kwu̱m jaas-du̱ u̱t-ba'as u̱ te̱k-u̱ dim-u̱r ro.>>
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Biturus o̱ te̱k-u̱ warru̱ rem-u̱s sin-se̱, Yar-u u-Ru̱ he̱e̱n u̱ do̱m-u̱ kowan wu̱ ho̱ge̱ rem-se̱.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Yahuda-ne̱ a-dor i haane̱ u̱r-kot u̱ Biturus ne̱ e̱ hu̱ mu̱rimmo̱ remu̱ zu̱ i za-yahuda-ne̱ da kwu̱mu̱g Yar-u u-Ru̱.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 A-doru̱ Yahuda-ne̱ ho̱k no̱mu̱ Ru̱-u̱ no̱me̱ remu̱ zu̱ u̱n ho̱k ne̱t-u̱t to̱ u̱s-rem u̱ to̱ko̱n rem-to̱ e̱ vom u-Ru̱.
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 <<¿Waku̱n o̱ro wu̱ de̱ u̱t-hoos na no̱mu̱ ne̱t-u̱t tun-to̱ u̱t-yu̱bu̱sse̱ m-bu̱? E̱ kwu̱mu̱g Yar-u u-Ru̱ u̱ka in kumte̱.>>
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Se̱ Biturus zu̱ o̱r-u̱t wa no̱mo̱n u̱n u̱t-yu̱bu̱sse̱ m-bu̱, u̱ dim-u̱r Ye̱so̱ Kiristi. Se̱ ne̱t-tu̱ bu-u Ko̱niriyus kon u̱zu̱ Biturus u̱ shu̱'u̱t u̱ u̱n ne̱ u̱t-ho̱ cashi.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.