Atos 10
gel (GEL) vs ARC
1 Waku̱n ne̱t-wa o̱ro u̱ Kasariya na zu̱ wa Koniriyus. U o̱ yu̱ yat-ya a-m-gag ne̱ Roma-ne̱ wa, u̱ mo̱ro̱g-du̱ na foge̱, <<Mo̱ro̱g-du̱ Itariya.>>
1 E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Wa cwanu̱g u-Ru̱ u̱ jab-u̱ ro ne̱ be̱e̱t, tu̱msu̱ o̱o̱g wu̱ <<No̱mu̱ u-Ru̱ u̱t-huuk>> ne̱t-tu̱ bu-u ro ne̱ u̱t-be̱e̱t. Wa o̱ no̱mu̱ Yahuda-ne̱ u̱r-se̱ge̱ u-tát, i o̱ u̱r-ko̱b tu̱msu̱ wa nom u̱s-to̱o̱g u̱du̱ u-Ru̱ ko mu̱ne̱.
2 piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 De̱ku̱n ho̱-de̱ u̱ dapu̱s u̱s-kwan u̱s-tu̱t su̱ m-rim, se̱ wa no̱m u-hyan. Wa hyen wa-To̱m u-Ru̱, wu̱ cwaane̱ u̱du̱ rò u̱zu̱, <<Koniriyus!>>
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!
4 Koniriyus hen se̱ wa hu̱ gwat-du̱ wu̱n u-gye̱r ne̱, wa zu̱, <<¿U̱so-u̱ u-bu ri, yan-o̱?>>
4 Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.
5 U̱ da-o̱ to̱m u̱t-ne̱t m-ha u̱ Jopa, na mu̱tu̱n yaku̱n campa-ya wu̱ na zu̱ye̱ Simo̱n wu̱ na foge̱ Biturus.
5 Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Wa cu̱st-u̱ bu-u Simo̱n wa-swam u̱t-ka, wu̱ bu-u wa o̱ dapu̱s m-sa>>
6 Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Da-u̱ wa-To̱m u-Ru̱ wu̱ no̱mu̱ u̱s-rem u̱ wu̱n ne̱ arke̱, Koniriyus fog to̱k-u̱ wa yu̱r, u̱ wa m-gag wu̱ ya' u̱r-hi sok u̱du̱ ro, i no̱mu̱ wu̱n u̱s-pama ne̱ ko mu̱ne̱.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Wa waru̱ u̱n u̱t-no̱m u̱t-be̱e̱t u̱ka na nomte̱ se̱ wa-To̱m u̱n u̱ Jopa.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Da-u̱ is gase̱, u̱ te̱k-u̱ u-ho̱, a-to̱mu̱ Koniriyus tu̱t o̱ te̱k-u̱ m-ha. E̱ haag m-te̱ bo̱-u Jopa, Biturus yu̱ne̱ wa du̱u̱s u̱ ku̱r-u̱ do̱m wa nom-u̱t u̱s-to̱o̱g.
9 E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Se̱ wa ho̱o̱g u̱s-me̱r, wa u̱t-sa no̱m u̱t-re̱. Da-u̱ na o̱ te̱k-u̱ no̱m-du̱ no̱m-u̱t re, se̱ wa nom u-hyan.
10 E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 Se̱ wa hyen do̱m u-ru̱ upuste̱, o̱ko̱n no̱m-o̱ cu̱zu̱n u̱ka kus-u yat-o̱, o̱ cu̱zu̱n u-dak nu-u̱t wane̱ u̱t-nas.
11 e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,
12 U̱-me̱ kus-u o̱ ko̱-uyan go̱-du̱ bisa u̱r-do̱g o̱ o̱ro u̱-me̱, i u̱s-na u̱s-nas o̱ro u̱ i za u̱s-na ne̱, u̱ no ne̱ i u̱r-do̱g.
12 no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Cwar-yu̱ zu̱ wu̱n, <<Biturus, yu̱ne̱, bo̱ pan, bo̱-tu̱.>>
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Biturus zu̱, <<Wa-ko-uyan, za u̱t-no̱me̱ da, u̱m tamu̱g tu̱du̱ m-ap mu̱ Bo̱r-u̱t Mosa hose̱ it u̱t-tu̱ da.>>
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Cwar-yu̱ sur no̱mu̱ wu̱n u̱s-rem u-yu̱ru̱mse̱ u̱zu̱, <<No̱m-u̱ Ru̱-u̱ mute̱ u-he̱n, a-bo̱ zu̱ o̱ zatte̱ u-he̱n da.>>
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Na nom iya u̱so u-tu̱t, za rem na ku̱b u-kus u̱ do̱m u-ru̱.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.
17 Da-u̱ Biturus o̱ te̱k-u̱ u̱s-dorog u̱zu̱ yan go̱ bo' o̱ iya, se̱ ne̱t-tu̱ Koniriyus to̱me̱ teen bu-u Simo̱n. E̱ o̱ ees u̱ is u-bu.
17 E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 E̱ fo̱g, e̱ shit u̱zu̱ ko Simo̱n wu̱na foge̱ Biturus cu̱ste̱ u̱ ane̱.
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Biturus o̱ te̱k-u̱ u̱s-dorog, Yar-u̱ zu̱ wu̱n, <<Simo̱n, ne̱t-ne̱ tu̱t o̱ sa-u ró.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.
20 Yu̱ne̱ bo̱ ciz, bo̱ do̱r u̱n, a-bo̱ no̱m sakna u̱ o̱ko̱n da remu̱ zu̱ me̱ wa to̱mnu̱ u̱n.>>
20 Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Biturus ciz u̱du̱ ne̱t-u̱t to̱, se̱ wa zu̱ u̱n, <<¿Me̱ wa no̱ u̱t-sa? ¿Yan-o̱ hatu̱n no̱?>>
21 E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Ne̱t-u̱t to̱ zu̱, <<Yu̱-shu̱ a-m-gagu̱ Roma-ne̱ wa to̱mnu̱ it. Wa o̱tte̱ dim-u̱r so̱-de̱, tu̱msu̱ wu̱ no̱me̱ u-Ru̱ u̱t-huuk. Ne̱t wa wu̱ ne̱t-tu̱ Yahuda-ne̱ no̱me̱ rem-u̱s so̱-se̱ u̱ wa ne̱. Wa-To̱m u-Ru̱ wu̱ u-he̱n wa zu̱ wu̱n wa-to̱m bo̱ haan u̱ bu-u ro, wa ho̱g no̱m-u̱ bo̱ de̱ u̱t-war.>>
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.
23 Se̱ Biturus toot u̱n u̱-me̱ u-bu, wa yu̱' u̱n be-de̱ m-roog.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 U̱ ho̱-du̱ u-tu̱tu̱rse̱ u̱n to̱ u̱ Kasariya. Koniriyus o̱gu̱ e̱stu̱ u̱n, se̱ wa fagu̱n o̱r-u̱t wa ne̱ u̱ hu̱u̱b-tu̱ u̱r-shu̱'u̱t u̱ wane̱ be̱e̱t.
24 E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Da-u̱ Biturus cwaye̱ u-bu, Koniriyus bit wu̱n wa he u̱t-jwu̱n wa no̱mu̱ wu̱n sekmu̱sse̱ wu̱n.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Biturus zu̱ wa yu̱ne̱, wa zu̱, <<Yu̱ne̱ u̱r-ees, Ko̱me̱ ne̱t wa u̱m o̱ye̱.>>
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Biturus o̱ te̱k-u̱ u̱s-rem, wa aru̱k m-cwa u̱-me̱ se̱ wa bit u̱t-ne̱t u-tát.
27 E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Wa zu̱ u̱n, <<No̱ nak u̱zu̱ pas-du̱ bo̱r-u Yahuda-ne̱ de̱ u̱ wa-yahuda no̱m-u̱t u̱r-karu̱g u̱ wa za-Yahuda-ne̱. Se̱di Ru̱-u̱ ko̱sku̱ me̱ u̱zu̱ a u̱m fag waku̱n za u-he̱n da ko̱ wa-u̱s-gu̱r da.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 De̱ wu̱te̱ da na to̱mne̱ u̱m haan u̱m gu̱gu̱mte̱ da, u̱ da-o̱ hen u̱m u̱t-sa u̱m nap no̱m-u̱ no̱ fog-tu̱ me̱.>>
29 Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?
30 Koniriyus shu̱s wa zu̱, <<U̱t-ho̱ u̱t-nas tu̱ arke̱, ho̱n-ho̱n u̱s-kwam u̱s-tu̱t su̱ m-rim, u̱m o̱ te̱k-u̱ u̱s-to̱o̱g u̱ bu-u ri, se̱ u̱m hyen waku̱n u̱ ees u̱ shu̱ ri u̱ cwu̱-tu̱ m-baku̱t ne̱ sok.
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 Ne̱t-u̱ wa zu̱ me̱, <Koniriyus Ru̱-u̱ ho̱k to̱o̱g-u̱s ró, u̱ se̱ge̱-du̱ bo̱ no̱me̱ a-u̱r-ko̱b-ne̱ be̱e̱t, Ru̱-u̱ baku̱ste̱ u̱ bo̱ ne̱.
31 E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 To̱m u̱ Jopa na fagu̱n Simo̱n, wu̱na zu̱ye̱ Biturus, wa cu̱ste̱ u̱ bu-u Simo̱n wa-swam u̱t-ka, wu̱ bu-u wa o̱ dapu̱s m-sa.>
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 De̱ wu̱te̱ u̱m tom na fagu̱n bo̱, tu̱msu̱ no̱ng u̱r-zwar u̱ bo̱ hatu̱n. It mo̱ro̱gte̱ u̱ ke̱nu̱ u-Ru̱, remu̱ it ho̱g no̱m-u̱ wa u̱t-sa bo̱ waru̱ it.>>
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Biturus he̱e̱se̱ no̱mu̱ u̱n u̱s-rem u̱zu̱, <<U̱ da-o̱ u̱m nak u̱t-nip u̱zu̱ Ru̱-u̱ ko̱ste̱ m-ku̱u̱k da.
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Wa ku̱b ne̱t-tu̱ ko̱-uyan dak-o̱ i o̱ gye̱r-u ro, tu̱msu̱ ne̱t-tu̱ o̱ no̱m-du̱ no̱m-u̱ Ru̱-u̱ u̱t-sa.
35 mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 No̱ nak to̱mu̱ Ru̱-u̱ no̱me̱ m-ha u̱du̱ ne̱t-tu̱ Isra-ne̱, warru̱ Rem-su̱ m-Re̱me̱r su̱ shu̱'u̱t-du̱ m-yar su̱ Ye̱so̱ Kiristi, wu̱na o̱ Wa-ko-uyan u̱ kowan.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),
37 No̱ nak no̱m-u̱ no̱me̱ u̱-me̱ dak-u̱ Yahudiya, na takku̱n u Gariri, da Yohanna he̱e̱se̱ bu̱t-tu̱ u̱t-yu̱bu̱sse̱ m-bu̱.
37 esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;
38 No̱ nak mo̱t-u̱t Ye̱so̱ wa-Nazara. No̱ nak Ru̱-u̱ shu̱u̱ste̱ wa u̱ Yar-u u-Ru̱, tu̱msu̱ u̱r-be̱b ne̱. Tu̱msu̱ no̱ nak u̱ka Ye̱so̱ hu̱u̱te̱ u̱r-cwa, u̱ no̱m-du̱ no̱m-u̱t so̱-to̱, u̱ hastu̱ ne̱t-ne̱ u̱s-go̱m. Wa yadu̱ m-yar u̱du̱ ne̱t-tu̱ faru̱k-u̱ no̱m u̱s-te shipse̱, remu̱ zu̱ Ru̱-u̱ o̱ u̱r-kot u̱ wu̱n ne̱.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 <<In be̱e̱t kowan hyanu̱g tu̱msu̱ wa wu̱r no̱m-u̱ Ye̱so̱ no̱me̱ u̱ dak-u̱ Yahuda-ne̱ u̱ Urusharima ne̱. Tu̱-shu̱ tu̱ Urusharima ho̱o̱g wu̱n e̱ tu̱r wu̱n u̱ do̱m u-kan.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Ru̱-u̱ wa'ag wa yu̱ne̱ u̱ ho̱-du̱ u-tu̱tu̱rse̱ du̱gu̱ m-mar, tu̱msu̱ ne̱t-tu̱ hyanu̱g wu̱n.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,
41 Ne̱t-to̱ u̱t-be̱e̱t tu̱ hyane̱ wu̱n da, se̱di in, i Ru̱-u̱ dage̱ remu̱ in hyen-u̱t tu̱msu̱ in waru̱n e̱ke̱n no̱m-tu̱ in hyane̱. Tu̱msu̱ it re̱g tu̱msu̱ it swaag u̱r-kot u̱ wu̱n ne̱ da-u̱ wa yu̱ne̱ du̱gu̱-du̱ m-mar.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.
42 Wa wargu̱ u̱zu̱ na no̱m u̱t-bu̱t u̱du̱ u̱t-ne̱t, tu̱msu̱ na waru̱ e̱ u̱zu̱ wu̱na Ru̱-u̱ dage̱ wa shu̱'u̱t wa kwu̱p-du̱ u̱s-rem su̱ i o̱ te̱k-u̱ u̱r-fat u̱ i mare̱ ne̱.
42 E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 A-warru̱ rem-su̱ u-Ru̱ ne̱ be̱e̱t e̱ waru̱g u̱zu̱ wu̱ ya' jab-u̱ wu̱n ne̱ wa u̱t-kwu̱m jaas-du̱ u̱t-ba'as u̱ te̱k-u̱ dim-u̱r ro.>>
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Biturus o̱ te̱k-u̱ warru̱ rem-u̱s sin-se̱, Yar-u u-Ru̱ he̱e̱n u̱ do̱m-u̱ kowan wu̱ ho̱ge̱ rem-se̱.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Yahuda-ne̱ a-dor i haane̱ u̱r-kot u̱ Biturus ne̱ e̱ hu̱ mu̱rimmo̱ remu̱ zu̱ i za-yahuda-ne̱ da kwu̱mu̱g Yar-u u-Ru̱.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 A-doru̱ Yahuda-ne̱ ho̱k no̱mu̱ Ru̱-u̱ no̱me̱ remu̱ zu̱ u̱n ho̱k ne̱t-u̱t to̱ u̱s-rem u̱ to̱ko̱n rem-to̱ e̱ vom u-Ru̱.
46 Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.
47 <<¿Waku̱n o̱ro wu̱ de̱ u̱t-hoos na no̱mu̱ ne̱t-u̱t tun-to̱ u̱t-yu̱bu̱sse̱ m-bu̱? E̱ kwu̱mu̱g Yar-u u-Ru̱ u̱ka in kumte̱.>>
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?
48 Se̱ Biturus zu̱ o̱r-u̱t wa no̱mo̱n u̱n u̱t-yu̱bu̱sse̱ m-bu̱, u̱ dim-u̱r Ye̱so̱ Kiristi. Se̱ ne̱t-tu̱ bu-u Ko̱niriyus kon u̱zu̱ Biturus u̱ shu̱'u̱t u̱ u̱n ne̱ u̱t-ho̱ cashi.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.