Apocalipse 11
gel (GEL) vs ARIB
1 Se̱ na yase̱ me̱ u-ryap yu̱ u-te yu̱ o̱ u̱ka u-ko̱m, tu̱msu̱ na zu̱ me̱, <<Do̱'e̱ bo̱ mu̱'u̱s be-du̱ u̱r-shu̱'u̱t du̱ u-Ru̱ u̱ sak-du̱ to̱o̱g ne̱, tu̱msu̱ bo̱ ogor tat-u̱ u̱t-ne̱t i no̱me̱ u̱t-huuk u̱ku̱n.
1 Foi-me dada uma cana semelhante a uma vara; e foi-me dito: Levanta-te, mede o santuário de Deus, e o altar, e os que nele adoram.
2 Se̱di a-bo̱ mu̱'u̱s kat-du̱ do̱-u̱ be-du̱ u̱r-shu̱'u̱t du̱ u-Ru̱ da. Remu̱ u̱zu̱ na ya'aste̱ o̱ u̱du̱ u̱t-dak, tu̱msu̱ u̱n do̱'e̱ jangu̱sse̱ bo̱-u u-he̱n m-te̱ u̱s-pyaat u̱t-shik u̱t-yu̱r u̱ u̱s-yu̱r (42).
2 Mas deixa o átrio que está fora do santuário, e não o meças; porque foi dado aos gentios; e eles pisarão a cidade santa por quarenta e dois meses.
3 Tu̱msu̱ u̱m do̱'e̱ yadu̱ a-warru̱ nip-u̱t ri ne̱ yu̱r u̱r-be̱b du̱ warru̱ rem-su̱ u-Ru̱ m-te u̱t-ho̱ 1,260 m-wa u̱ cwu̱-tu̱ namu̱ jab ne̱.>>
3 E concederei às minhas duas testemunhas que, vestidas de saco, profetizem por mil duzentos e sessenta dias.
4 A-warru̱ u̱t-nip ne̱ ine̱ yu̱r e̱ o̱o̱ge̱ te-su̱ ze̱tun u̱s-yu̱r tu̱msu̱ kwam-su̱ u̱r-ees su̱ na su̱kte̱ u̱s-hitirra u̱s-yu̱r su̱ eese̱ u̱-shu̱ Wa-ko̱-uyan wu̱ o̱tte̱ u-dak u-be̱e̱t.
4 Estas são as duas oliveiras e os dois candeeiros que estão diante do Senhor da terra.
5 A waku̱n o̱ cwan-tu̱ wa ho̱nse̱ u̱n, ra-u̱ rwu̱u̱n du̱gu̱ nu-u̱t u̱n o̱ tokos hu̱u̱b-u̱t yo̱-to̱ u̱n. Iya-o̱ ko̱wana wu̱ o̱ u̱t-sa wa ho̱nsu̱ u̱n wa do̱'e̱ u̱t-mar.
5 E, se alguém lhes quiser fazer mal, das suas bocas sairá fogo e devorará os seus inimigos; pois se alguém lhes quiser fazer mal, importa que assim seja morto.
6 Ne̱t-u̱t tun-to̱ u̱t-yu̱r u̱n o̱tte̱ be̱b-du̱ tage̱ du̱ do̱m u-ru̱ taas na no̱m u-yu̱ da da-u̱ e̱ o̱o̱ge̱ warru̱ rem-su̱ u-Ru̱. Tu̱msu̱ u̱n o̱tte̱ be̱b-du̱ muut-du̱ m-sa tu̱msu̱ u̱s-gi ne̱ m-hyu̱, tu̱msu̱ u̱n haatu̱n ko̱-uyan go̱-du̱ no̱m-tu̱ haatu̱n swadu̱ u̱r-ko̱b u̱-me̱ u-dak ko̱-uyan da-o̱ cite̱ u̱n.
6 Elas têm poder para fechar o céu, para que não chova durante os dias da sua profecia; e têm poder sobre as águas para convertê-las em sangue, e para ferir a terra com toda sorte de pragas, quantas vezes quiserem.
7 Da-u̱ u̱n taase̱ warru̱ rem-su̱ u-Ru̱, bisa-u yo̱-o̱ yu̱ rwu̱u̱ne̱ du̱gu̱ kub-u̱ za u̱r-ma wa do̱'e̱ no̱m-du̱ m-gag u̱ u̱n ne̱ tu̱msu̱ wa do̱'e̱ zeg be̱b-u̱r u̱n wa ho̱ru̱sse̱ u̱n.
7 E, quando acabarem o seu testemunho, a besta que sobe do abismo lhes fará guerra e as vencerá e matará.
8 Tu̱msu̱ na do̱'e̱ u yagu̱ war-u̱t u̱n m-ru̱t u-dak u̱-do̱mu̱ fu̱n-u yat-ya u̱-me̱ bo̱-u yat-o̱ u̱ na foge̱ u̱ sha-mu̱ u̱s-rem Saduma u̱ Masar ne̱. Gandi bo̱-u o̱ o̱o̱ge̱ be-du̱ na su̱rgu̱sse̱ Wa-ko̱-uyan u̱n u-kan.
8 E jazerão os seus corpos na praça da grande cidade, que espiritualmente se chama Sodoma e Egito, onde também o seu Senhor foi crucificado.
9 M-roog u̱t-tu̱t u̱ u-u̱k, u̱t-ne̱t u̱t-be̱e̱t, u̱t-ko̱ ne̱, u̱t-rem ne̱ tu̱msu̱ u̱t-dak ne̱ e̱ do̱'e̱ gwat-du̱ u-u̱t u̱n tu̱msu̱ e̱ za u̱t-yage̱ na jwak u̱n da.
9 Homens de vários povos, e tribos e línguas, e nações verão os seus corpos por três dias e meio, e não permitirão que sejam sepultados.
10 Tu̱msu̱ I o̱ u̱r-yu̱ u̱ do̱m-u̱ u-dak e̱ do̱'e̱ no̱m-du̱ u̱r-so̱ do̱m-u̱ u̱n tu̱msu̱ e̱ no̱m mo̱ro̱g-du̱ u̱r-so̱, m-ha tom-tu̱ u-nya ne̱ u̱du̱ o̱r-u̱t u̱n ne̱. Remu̱ ine̱ a-warru̱ rem-su̱ u-Ru̱ ne̱ yu̱r e̱ yaag i o̱ u̱r-yu̱ u̱ do̱m-u̱ u-dak u̱r-ko̱b.
10 E os que habitam sobre a terra se regozijarão sobre eles, e se alegrarão; e mandarão presentes uns aos outros, porquanto estes dois profetas atormentaram os que habitam sobre a terra.
11 Se̱di ba roog-mu̱ u̱t-tu̱t u-u̱k arke̱ vu̱'e̱ su̱ u̱r-fat du̱gu̱-du̱ u-Ru̱ to u̱-me̱ u̱n, tu̱msu̱ u̱n yu̱ne̱ u̱ ba-tu̱ u̱s-na u̱n. Ne̱t-tu̱ hyane̱ u̱n gye̱r-u̱ yat-ya maas e̱.
11 E depois daqueles três dias e meio o espírito de vida, vindo de Deus, entrou neles, e puseram-se sobre seus pés, e caiu grande temor sobre os que os viram.
12 Se̱ cwar-yu̱ m-yat du̱gu̱ me̱ do̱m u-ru̱ ya fog a-warru̱ rem-su̱ u-Ru̱ e̱ yu̱r, <<Daanu̱n u̱ ana!>> Tu̱msu̱ u̱n yu̱ne̱ m-da u̱-me̱ do̱m-u̱ u-ru̱ u̱-me̱ u̱r-ku̱'u̱t, da-u̱ hu̱u̱b-u̱t yo̱-to̱ u̱n o̱ madi-u̱r u̱n.
12 E ouviram uma grande voz do céu, que lhes dizia: Subi para cá. E subiram ao céu em uma nuvem; e os seus inimigos os viram.
13 U̱ da-u o̱ za rem na no̱m ru̱mu̱s-du̱ u-dak du̱ yat-de̱ se̱ u̱r-kwu̱s u̱r-gan u̱-me̱ u̱t-o̱p tu̱ u-bo̱ o̱ hemu̱sse̱. Ne̱t-ne̱ 7,000 e̱ maru̱s u̱ remu̱ ru̱mu̱s-du̱ u-dak. Ko̱wan hog u-gye̱r so̱k tu̱msu̱ u̱n yu̱' Ru̱-u̱ me̱ do̱m u-ru̱ m-ze̱g.
13 E naquela hora houve um grande terremoto, e caiu a décima parte da cidade, e no terremoto foram mortos sete mil homens; e os demais ficaram atemorizados, e deram glória ao Deus do céu.
14 Swa-u̱ u̱r-ko̱b du̱ u-yu̱ru̱mse̱ aru̱kte̱. Du̱ tu̱tu̱rse̱ o̱o̱n za rem.
14 É passado o segundo ai; eis que cedo vem o terceiro.
15 Wa-to̱m u-Ru̱ wu̱ u-ta'er wa fur yu̱wa kar-ya, tu̱msu̱ cwar-su̱ yu̱ne̱ u̱t-jar m-yat u̱-me̱ do̱m u-ru̱ se̱ o̱ u̱t-zu̱:
15 E tocou o sétimo anjo a sua trombeta, e houve no céu grandes vozes, que diziam: O reino do mundo passou a ser de nosso Senhor e do seu Cristo, e ele reinará pelos séculos dos séculos.
16 Se̱ ne̱nge̱n-u̱t to̱ u̱r-shik u̱t-nas (24) i o̱ shu̱'u̱t u̱-do̱mu̱ pora-tu̱ u̱r-faru̱k u̱n u̱-shu̱ u-Ru̱, u̱n he do̱m-u̱ u̱t-jwu̱n u̱ shu̱u̱t u̱n ne̱ u-dak. Tu̱msu̱ u̱n no̱me̱ u-Ru̱ u̱t-huuk,
16 E os vinte e quatro anciãos, que estão assentados em seus tronos diante de Deus, prostraram-se sobre seus rostos e adoraram a Deus,
17 Tu̱msu̱ u̱n zu̱,
17 dizendo: Graças te damos, Senhor Deus Todo-Poderoso, que és, e que eras, porque tens tomado o teu grande poder, e começaste a reinar.
18 Dak-tu̱ hog u̱s-ryab,
18 Iraram-se, na verdade, as nações; então veio a tua ira, e o tempo de serem julgados os mortos, e o tempo de dares recompensa aos teus servos, os profetas, e aos santos, e aos que temem o teu nome, a pequenos e a grandes, e o tempo de destruíres os que destroem a terra.
19 Se̱ na upus be-du̱ u̱r-shu̱'u̱t du̱ u-Ru̱ du̱ o̱ u̱-me̱ do̱m u-ru̱ tu̱msu̱ u̱-me̱ ku̱n na hyu̱n u̱r-tu̱ksu̱ra du̱ este̱du̱ u̱s-rem wa u̱-me̱ be-du̱ u̱r-shu̱'u̱t du̱ u-Ru̱. Tu̱msu̱ u̱ku̱n na nom u̱s-yaku̱t, u̱t-dum ne̱, u̱ gap-du̱ u̱s-kagagag ne̱, ru̱mu̱s-du̱ u-dak ne̱ tu̱msu̱ na nom u-yu̱ u̱ yat-o̱ u̱ u̱t-tu̱ru̱m ne̱ tu̱msu̱ m-mya ne̱.
19 Abriu-se o santuário de Deus que está no céu, e no seu santuário foi vista a arca do seu pacto; e houve relâmpagos, vozes e trovões, e terremoto e grande saraivada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.