Marcos 9
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NVI
1 Zisas mba bunin mbe nzua vov, khaŋ mbe nzuai, “Gu guigira nde nzuai, nde ntige khar ki ntɨɨri, nde thari vhɨzgirga fhu. Nde khara muuŋgip kɨv ganɨrim, Fhe Bakɨme wo gumgi gu mbigi ganɨrim, mbe ana piin kɨrga ŋkasŋka phorgɨv zirgɨrga.”
1 E lhes disse: "Garanto-lhes que alguns dos que aqui estão de modo nenhum experimentarão a morte, antes de verem o Reino de Deus vindo com poder".
2 Mporathɨgi raari vhɨzgim, Zisas Pita gum Zems, Zon, ana mben kov, mbe nduarira ana zɨn mbɨkshɨma bakɨma mben ndagi. Mbe ndav nduarira ana phorga ki. Mbe maaŋ kav, Zisas fhav harigi kheshara hɨgi.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João e os levou a um alto monte, onde ficaram a sós. Ali ele foi transfigurado diante deles.
3 Mbe ana garim, ana mba shargi shagi guigira hurgiap ŋaara gari. Ana shagi fhum guma the kha nuianan ruagi shagi ŋgara gari gangana muuŋgi fhuvara. Nta guigira ŋaara gari.
3 Suas roupas se tornaram brancas, de um branco resplandecente, como nenhum lavandeiro no mundo seria capaz de branqueá-las.
4 Mbe ana garim, Iraiza gum Moses hav, ana phorga buni nzuai. Zisas fhav harigi khesharav hɨgi. (9.2)|src="LB00317C.tif" size="col" copy="Horace Knowles/Louise Bass" ref="9.2"
4 E apareceram diante deles Elias e Moisés, os quais conversavam com Jesus.
5 — ausente —
5 Então Pedro disse a Jesus: "Mestre, é bom estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para ti, uma para Moisés e uma para Elias".
6 — ausente —
6 Ele não sabia o que dizer, pois estavam apavorados.
7 Pita nen Zisas ga suaŋgim, buiva hur hav, mbe vharigi. Mba buiva hur mbe vharigim, Fhe Bakɨme mba buiva hurigen kav khaŋ mbe nzuai, “Khe nan Kam ma. Gu guigira ana vuzvugi. Nde ana buni mbararari!”
7 A seguir apareceu uma nuvem e os envolveu, e dela saiu uma voz, que disse: "Este é o meu Filho amado. Ouçam-no! "
8 Mbe mba kamthooŋ mbararara thav, phokphoga gari. Mbe garav harigi guma the gangi fhu. Mbe Zisasra garim, ana mbe phorga ki.
8 Repentinamente, quando olharam ao redor, não viram mais ninguém, a não ser Jesus.
9 Mbe mba mbɨkshɨman kegap, taagia zerav, Zisas kama havharar khaŋ mbe nzuai, “Nde kha bigen warira khɨgɨ kɨrim, Fhe Bakɨme Guma Guar rimgip, taagi khavgiri.”
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Mbe ne mbararagiap, ne warira khɨga kav, nen warira nzuai. Mbe khaŋ wari ga nzuai, “Ram muuŋgi ne khare, rimgip, taagi khavgirga?”
10 Eles guardaram o assunto apenas entre si, discutindo o que significaria "ressuscitar dos mortos".
11 Mbe ne nzua vov ana nzarigi, “Mba Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi thaŋ nzuav khaŋ nzuai, ‘Iraiza fhara zɨgɨrga’ ? ”
11 E lhe perguntaram: "Por que os mestres da lei dizem que é necessário que Elias venha primeiro? "
12 Zisas mbaram mbe ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Guigira Iraiza fharav zɨgɨp, za kha bigi ndi thɨgɨra maanga. Maaŋ muuŋgiap, mbe thaŋ nzuav khaŋ muuŋgi kameŋ khergi? Fhe Bakɨme Guma Guar, ana zaa bakɨme ndirga. Mbe ana shav, kɨr ana segɨrga.
12 Jesus respondeu: "De fato, Elias vem primeiro e restaura todas as coisas. Então, por que está escrito que é necessário que o Filho do homem sofra muito e seja rejeitado com desprezo?
13 Gu khar nen nde nzuai, Iraiza fhara zɨgim, mbe wari wo vuzvugi zɨn vov, mbar kɨrga tɨvir ana muuŋgi. Mbe ana muuŋgi tɨvi, mbe nta khergi, nta Fhe Bakɨme gavar ki. Mbe mba bunira zɨn vugi tɨvir ana muuŋgi.”
13 Mas eu lhes digo: Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como está escrito a seu respeito".
14 Mbe zera zav, mba Zisas phorga rui gumgi mbari han zegap, mbe garim, gumgi gu mbigi vhɨrve zav, mbe phok thɨgi. Mbe mbe phok thɨgap, mba Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi, mbe bigɨn mueŋ nzuav, mbe dav ki.
14 Quando chegaram onde estavam os outros discípulos, viram uma grande multidão ao redor deles e os mestres da lei discutindo com eles.
15 Mbe zergav, mbe han maaŋ kim, mba gumgi gu mbigi Zisas garavra thav ŋgava mbatɨga muuŋgiap khuafuav ana han zav, anan ndikndigi.
15 Logo que todo o povo viu Jesus, ficou muito surpreso e correu para saudá-lo.
16 Zisas mbaram mben nzarigi, “Nde thagɨna nzuav kheiŋ dav mbe nzuai?”
16 Perguntou Jesus: "O que vocês estão discutindo? "
17 Ana mben nzaim, mba gumgi gu mbigi vhɨrve rɨgar guma mbe kama hegap, khaŋ ana nzuai, “Ndɨkndɨgi vhuuin nza khɨvi guma rum, gu won kama ndiga ndu han zɨgi. Ana ŋina mbatɨga mbe ana vhen kav, ana thɨni mpɨrigim, ana buni nzuai fhu.
17 Um homem, no meio da multidão, respondeu: "Mestre, eu te trouxe o meu filho, que está com um espírito que o impede de falar.
18 Ana ana hi tugir, ana zazera ana suigav, ana fov nuiana sui. Ana rav phuvun ana kamaŋɨni thivim, ana tari ndɨri phɨrav bigi thɨgɨra si. Gu ana ndiga zav, ndu phorga rui gumgi han zɨgap, mba ŋina ga vharvhara zav mbe nzuaim, mbe tuktɨgi fhu.”
18 Onde quer que o apanhe, joga-o no chão. Ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi aos teus discípulos que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram".
19 Zisas ne mbararagiap, mbe ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Nde ntige kha tugen vhuuŋgi ntɨɨri, nde Fhe Bakɨme ŋkasŋka khothivi fhu. Gu rarara tugir nde phorgɨ kɨrie? Gu zazera nde phorgɨv kɨv, nde simtɨgi ndirie? Mba tara ndigɨp nan han zɨ.”
19 Respondeu Jesus: "Ó geração incrédula, até quando estarei com vocês? Até quando terei que suportá-los? Tragam-me o menino".
20 Ana maaŋ mbe nzuaim, mbe mba tara ndigap Zisas han zi. Mba ŋina mbatɨk Zisas garavra thav, mba tara mbuim, ninɨk anan ndaim, ana ana dagim, ana kɨga vov rɨgap, sakozap, phophogerav, phuvun ana kamaŋɨni thɨgi.
20 Então, eles o trouxeram. Quando o espírito viu Jesus, imediatamente causou uma convulsão no menino. Este caiu no chão e começou a rolar, espumando pela boca.
21 Zisas mbaram mba tara ndiar nzarigi, “Ana ramgi tugar kha bigeŋ anan hɨgi?”
21 Jesus perguntou ao pai do menino: "Há quanto tempo ele está assim? " "Desde a infância", respondeu ele.
22 Ana tugi vhɨrvera anan shogirim, ana rimgir zav, ana fov vhava sui, ana fov mbɨ sui. Ndu bigɨn thuen muuŋgirgeŋ tuktɨgɨp, ndu nza korar muuŋgip, nzan kurari.”
22 "Muitas vezes o tem lançado no fogo e na água para matá-lo. Mas, se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos. "
23 Zisas mbaram khaŋ ana nzuai, “Ndu thaŋ nzua khaŋ na nzuai, ‘Ndu tuktɨgire’? Ndu Fhe Bakɨme ŋkasŋka khothivɨrga, ndu za kha bigir muunga.”
23 "Se podes? ", disse Jesus. "Tudo é possível àquele que crê. "
24 Mba tara ndia ne mbaravara kama hegap, nzɨɨv khaŋ nzuai, “Gu Fhe Bakɨme ŋkasŋka khothɨgi. Na ndɨkndɨk tivgi. Ndu nan kurarim, gu Fhe Bakɨme ŋkasŋka khothivi tɨv havhargirga.”
24 Imediatamente o pai do menino exclamou: "Creio, ajuda-me a vencer a minha incredulidade! "
25 Mba guma nen Zisas ga nzuaim, Zisas mba gumgi gu mbigi vhɨrve garim, mbe khuafuav mben han zi. Ana mbaram kama havharar mba ŋina mbatɨga vhegap khaŋ ana nzuai, “Ndu thɨni mpɨrav khuarani ŋangi ŋina mbatɨk, ndu ana thav kɨrar hɨgɨp, taagip ana vhen ŋgirɨ thari.”
25 Quando Jesus viu que uma multidão estava se ajuntando, repreendeu o espírito imundo, dizendo: "Espírito mudo e surdo, eu ordeno que o deixe e nunca mais entre nele".
26 Ana ne nzuaim, mba ŋina mbatɨk ndarav nzɨɨv, khɨrɨv mba tara mbuim, ana sakozav phophogerim, ana ana thav kɨrar hɨgi. Ana mba tara thav kɨrar hɨgim, mba tar ŋama rimgi. Mba gumgi gu mbigi ana gangiap khaŋ nzuai, “Ana rimgi”.
26 O espírito gritou, agitou-o violentamente e saiu. O menino ficou como morto, a ponto de muitos dizerem: "Ele morreu".
27 Zisas mbaram mba tara harar suirav, ana ragim, ana thɨgi.
27 Mas Jesus tomou-o pela mão e o levantou, e ele ficou em pé.
28 Zisas zumgum vov phenan vhen vergim, ana phorga rui gumgi, mbe nduarira kav anan nzarigi, “Nza ram muuŋgiap kha ŋina mbatɨga vharvharargeŋ tuktɨgi fhu?”
28 Depois de Jesus ter entrado em casa, seus discípulos lhe perguntaram em particular: "Por que não conseguimos expulsá-lo? "
29 Zisas mbaram mbe ŋgarkarav khaŋ mbe nzuai, “Nde khaŋ muuŋgi ŋina mbatɨga vharvhara saŋv, tuap bavira. Nde Fhe Bakɨmera phorgɨv suaŋri.”
29 Ele respondeu: "Essa espécie só sai pela oração e pelo jejum".
30 Zisas maaŋ mbe suaŋgiap, mbe mba ŋgu thav, khavgiav Gariri fhaiŋ sharav vui. Mbe vov, Zisas mba gumgi gu mbigi ana vui ŋaneŋ kaŋgirgane thagi.
30 Eles saíram daquele lugar e atravessaram a Galiléia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde eles estavam,
31 Ana khaŋ muuŋgiap, ana wo phorga rui gumgi, ana Fhe Bakɨme bunin mbe khɨvɨv mbe nzuai, ana mbe nzuav, khaŋ mbe nzuai, “Guma the Fhe Bakɨme Guma Guara thuuŋ dorgɨp, ana ndim gumgi farve khɨngiri. Mbe ana shogirim, ana rimgirga. Ra phuni khegene vhɨzgirim, ana taagi khavgirga.”
31 porque estava ensinando os seus discípulos. E lhes dizia: "O Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens. Eles o matarão, e três dias depois ele ressuscitará".
32 Ana nen mbe nzuaim, mbe nen sagi fhuvara. Mbe ne nɨɨeŋ ga suaŋv anan nzan za mbuav, anan rivgiap wari thagi.
32 Mas eles não entendiam o que ele queria dizer e tinham receio de perguntar-lhe.
33 Mbe mbaram vov Kaperneaman hegap, ana vov phena mbe vhen vergap, mben nzarigi, “Nde kha tuavar zav, thagɨne nzuav warir nzav, wari ga nzuai?”
33 E chegaram a Cafarnaum. Quando ele estava em casa, perguntou-lhes: "O que vocês estavam discutindo no caminho? "
34 Ana mba nzambaren mbe muuŋgim, mbe the ana kameŋ ŋgarkarigi fhuvara. Mbe kaŋgi, mbe tuavar zav khueŋ nzuav wari kaadogi, “The nzan rɨgar zɨ ki?”
34 Mas eles guardaram silêncio, porque no caminho haviam discutido sobre quem era o maior.
35 Zisas perav, mba farasegi 12 thɨgi ŋaara gumgir kamgiap, khaŋ mbe nzuai, “Guma the zɨ kɨr saŋv, ana guigira wo mbevav, wo ndi zɨn mbarav, za kha gumgir ŋaara guma kɨri.”
35 Assentando-se, Jesus chamou os Doze e disse: "Se alguém quiser ser o primeiro, será o último, e servo de todos".
36 Ana nen mbe nzuav, tara mbe nzuaim, ana mbe rɨgar thɨgi. Ana mbe rɨgar thɨgim, ana ana fhurav khaŋ mbe nzuai,
36 E, tomando uma criança, colocou-a no meio deles. Pegando-a nos braços, disse-lhes:
37 “Guma the na zɨn khaŋ muuŋgi tara then kurarga, ana vhɨra nan kurigi. Guma the vhɨra nan kurarga, ana nara kurigi fhuvara. Ana mba na sarigi nen kurigi.”
37 "Quem recebe uma destas crianças em meu nome, está me recebendo; e quem me recebe, não está apenas me recebendo, mas também àquele que me enviou".
38 Zisas mba kamen mbe nzuai, Zon mbaram khaŋ ana nzuai, “Ndɨkndɨgi vhuuin nza khɨvi Guman Rum, nza guma mbe garim, ana ndu zɨn panan ŋiniŋgi mbatɨgi ga vharvharigi. Nza khueŋ nzuav ana thɨvi. Ana nza the fhuvara.”
38 "Mestre", disse João, "vimos um homem expulsando demônios em teu nome e procuramos impedi-lo, porque ele não era um dos nossos. "
39 Zisas mbaram khaŋ ana nzuai, “Ana thɨvɨ thari. Guma the na zɨn panan mirikor then muuŋgirga, ana ntigera buna mbatɨga thuen na suaŋgirga fhuvara.
39 "Não o impeçam", disse Jesus. "Ninguém que faça um milagre em meu nome, pode falar mal de mim logo em seguida,
40 Guma the panan nza kegi fhu, ana nza ne ma.
40 pois quem não é contra nós está a nosso favor.
41 Gu guigira nde nzuai, guma the na zɨn mbɨ thama then nden nɨɨŋgirga, ana vhɨra nde kaŋgi, nde Krais ntɨɨri ma, mba guma ana wo vheza tharga fhuvara. Ana wo vheza ndigɨrga.”
41 Eu lhes digo a verdade: Quem lhes der um copo de água em meu nome, por vocês pertencerem a Cristo, de modo nenhum perderá a sua recompensa. "
42 Ana nen mbe nzua vov khaŋ mbe nzuai, “Guma the kha na khothɨgi tara then muuŋgirim, ana rɨgɨp, na khothivɨ tharga, mbe nzerara kɨma bakɨ then ana fhɨra ntorgɨp, ana fegɨp, mbasɨk rɨga khɨngirim, ana rimgirga, ne nzerara.
42 "Se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, seria melhor que fosse lançado no mar com uma grande pedra amarrada no pescoço.
43 — ausente —
43 Se a sua mão o fizer tropeçar, corte-a. É melhor entrar na vida mutilado do que, tendo as duas mãos, ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga,
44 — ausente —
44 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
45 — ausente —
45 E se o seu pé o fizer tropeçar, corte-o. É melhor entrar na vida aleijado do que, tendo os dois pés, ser lançado no inferno.
46 — ausente —
46 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
47 Ndu rɨma thueŋ ndun muuŋgirim, ndu rɨgɨv, na khothivɨ tharga, ndu mba rɨmaiŋ sigip, fekhɨngiri. Ndu rɨma bueŋra khɨgɨp Fhe Bakɨme wo gumgi gu mbigi garim, mbe piin ki ŋgun ŋgirɨrga, ne nzerara. Ndu rɨmani vhɨra kɨrga, mbe ndu fegɨp, Her khɨngirga.
47 E se o seu olho o fizer tropeçar, arranque-o. É melhor entrar no Reino de Deus com um só olho do que, tendo os dois olhos, ser lançado no inferno,
48 ‘Mba ŋanen gumgi fhavi ga bi pigi ki, nta vhɨzi pigi fhuvara. Nta mbara muuŋgia ki pigi ma. Mba ŋanen zazera mbara muuŋgiap shiav ki vhav vhɨra ki.’
48 onde ‘o seu verme não morre, e o fogo não se apaga’.
49 “Mba vhav mbe mbasɨgar mba sui, tɨvara muuŋgip, gumgi shirga.
49 Cada um será salgado com fogo.
50 “Mbasɨk bigɨnan vhuuŋ ma, ana faŋgirga, ndu wom ram anan muuŋgirim, ana taagi vhergirie?
50 "O sal é bom, mas se deixar de ser salgado, como restaurar o seu sabor? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.