Marcos 9
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs BKJ
1 Zisas mba bunin mbe nzua vov, khaŋ mbe nzuai, “Gu guigira nde nzuai, nde ntige khar ki ntɨɨri, nde thari vhɨzgirga fhu. Nde khara muuŋgip kɨv ganɨrim, Fhe Bakɨme wo gumgi gu mbigi ganɨrim, mbe ana piin kɨrga ŋkasŋka phorgɨv zirgɨrga.”
1 E ele disse-lhes: Na verdade eu vos digo, que alguns dos que aqui estão não provarão a morte até que vejam o reino de Deus vindo com poder.
2 Mporathɨgi raari vhɨzgim, Zisas Pita gum Zems, Zon, ana mben kov, mbe nduarira ana zɨn mbɨkshɨma bakɨma mben ndagi. Mbe ndav nduarira ana phorga ki. Mbe maaŋ kav, Zisas fhav harigi kheshara hɨgi.
2 E seis dias depois Jesus tomou consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os conduziu à parte a um alto monte; e transfigurou-se diante deles.
3 Mbe ana garim, ana mba shargi shagi guigira hurgiap ŋaara gari. Ana shagi fhum guma the kha nuianan ruagi shagi ŋgara gari gangana muuŋgi fhuvara. Nta guigira ŋaara gari.
3 E as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas como a neve, tais como nenhum lavadeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Mbe ana garim, Iraiza gum Moses hav, ana phorga buni nzuai. Zisas fhav harigi khesharav hɨgi. (9.2)|src="LB00317C.tif" size="col" copy="Horace Knowles/Louise Bass" ref="9.2"
4 E ali apareceu-lhes Elias, com Moisés; e eles falavam com Jesus.
5 — ausente —
5 E Pedro, respondendo, disse a Jesus: Mestre, é bom estarmos aqui; deixa-nos fazer aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias.
6 — ausente —
6 Porque ele não sabia o que dizer, pois eles estavam grandemente atemorizados.
7 Pita nen Zisas ga suaŋgim, buiva hur hav, mbe vharigi. Mba buiva hur mbe vharigim, Fhe Bakɨme mba buiva hurigen kav khaŋ mbe nzuai, “Khe nan Kam ma. Gu guigira ana vuzvugi. Nde ana buni mbararari!”
7 E formou-se uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Mbe mba kamthooŋ mbararara thav, phokphoga gari. Mbe garav harigi guma the gangi fhu. Mbe Zisasra garim, ana mbe phorga ki.
8 E de repente, eles olhando ao redor, não viram mais nenhum homem, senão só a Jesus.
9 Mbe mba mbɨkshɨman kegap, taagia zerav, Zisas kama havharar khaŋ mbe nzuai, “Nde kha bigen warira khɨgɨ kɨrim, Fhe Bakɨme Guma Guar rimgip, taagi khavgiri.”
9 E, enquanto eles desciam do monte, ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem as coisas que tinham visto, até que o Filho do homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Mbe ne mbararagiap, ne warira khɨga kav, nen warira nzuai. Mbe khaŋ wari ga nzuai, “Ram muuŋgi ne khare, rimgip, taagi khavgirga?”
10 E eles guardaram o que foi dito entre si, perguntando uns aos outros o que significava ressuscitar dentre os mortos.
11 Mbe ne nzua vov ana nzarigi, “Mba Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi thaŋ nzuav khaŋ nzuai, ‘Iraiza fhara zɨgɨrga’ ? ”
11 E eles o perguntam, dizendo: Por que dizem os escribas que Elias deveria vir primeiro?
12 Zisas mbaram mbe ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Guigira Iraiza fharav zɨgɨp, za kha bigi ndi thɨgɨra maanga. Maaŋ muuŋgiap, mbe thaŋ nzuav khaŋ muuŋgi kameŋ khergi? Fhe Bakɨme Guma Guar, ana zaa bakɨme ndirga. Mbe ana shav, kɨr ana segɨrga.
12 E, respondendo ele, disse-lhes: Na verdade Elias virá primeiro, e restaurará todas as coisas; e, como está escrito do Filho do homem, que ele deve sofrer muitas coisas, e ser reduzido a nada.
13 Gu khar nen nde nzuai, Iraiza fhara zɨgim, mbe wari wo vuzvugi zɨn vov, mbar kɨrga tɨvir ana muuŋgi. Mbe ana muuŋgi tɨvi, mbe nta khergi, nta Fhe Bakɨme gavar ki. Mbe mba bunira zɨn vugi tɨvir ana muuŋgi.”
13 Mas eu vos digo que Elias já veio, e eles fizeram-lhe tudo o que quiseram, como está escrito sobre ele.
14 Mbe zera zav, mba Zisas phorga rui gumgi mbari han zegap, mbe garim, gumgi gu mbigi vhɨrve zav, mbe phok thɨgi. Mbe mbe phok thɨgap, mba Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi, mbe bigɨn mueŋ nzuav, mbe dav ki.
14 E, ele aproximando-se dos seus discípulos, viu ao redor deles uma grande multidão, e os escribas interrogando a eles.
15 Mbe zergav, mbe han maaŋ kim, mba gumgi gu mbigi Zisas garavra thav ŋgava mbatɨga muuŋgiap khuafuav ana han zav, anan ndikndigi.
15 E imediatamente toda a multidão, vendo-o, ficou grandemente surpreendida, e, correndo para ele, o saudaram.
16 Zisas mbaram mben nzarigi, “Nde thagɨna nzuav kheiŋ dav mbe nzuai?”
16 E ele perguntou aos escribas: O que interrogas com eles?
17 Ana mben nzaim, mba gumgi gu mbigi vhɨrve rɨgar guma mbe kama hegap, khaŋ ana nzuai, “Ndɨkndɨgi vhuuin nza khɨvi guma rum, gu won kama ndiga ndu han zɨgi. Ana ŋina mbatɨga mbe ana vhen kav, ana thɨni mpɨrigim, ana buni nzuai fhu.
17 E um da multidão, respondendo, disse: Mestre, trouxe-te o meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Ana ana hi tugir, ana zazera ana suigav, ana fov nuiana sui. Ana rav phuvun ana kamaŋɨni thivim, ana tari ndɨri phɨrav bigi thɨgɨra si. Gu ana ndiga zav, ndu phorga rui gumgi han zɨgap, mba ŋina ga vharvhara zav mbe nzuaim, mbe tuktɨgi fhu.”
18 e este, onde quer que o apanhe, derruba-o; e ele espuma, e range os dentes, e vai definhando; e eu disse aos teus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
19 Zisas ne mbararagiap, mbe ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Nde ntige kha tugen vhuuŋgi ntɨɨri, nde Fhe Bakɨme ŋkasŋka khothivi fhu. Gu rarara tugir nde phorgɨ kɨrie? Gu zazera nde phorgɨv kɨv, nde simtɨgi ndirie? Mba tara ndigɨp nan han zɨ.”
19 E ele, respondendo-lhes, disse: Ó geração sem fé! Até quando hei de estar convosco? Até quando vos suportarei? Trazei-o a mim!
20 Ana maaŋ mbe nzuaim, mbe mba tara ndigap Zisas han zi. Mba ŋina mbatɨk Zisas garavra thav, mba tara mbuim, ninɨk anan ndaim, ana ana dagim, ana kɨga vov rɨgap, sakozap, phophogerav, phuvun ana kamaŋɨni thɨgi.
20 E eles o trouxeram até ele; e vendo-o, o espírito imediatamente o convulsionou; e ele caiu no chão, e revolvia-se, espumando.
21 Zisas mbaram mba tara ndiar nzarigi, “Ana ramgi tugar kha bigeŋ anan hɨgi?”
21 E perguntou ao seu pai: Há quanto tempo isto veio a ele? E ele disse: Desde criança.
22 Ana tugi vhɨrvera anan shogirim, ana rimgir zav, ana fov vhava sui, ana fov mbɨ sui. Ndu bigɨn thuen muuŋgirgeŋ tuktɨgɨp, ndu nza korar muuŋgip, nzan kurari.”
22 E muitas vezes isto o tem lançado no fogo, e dentro da água, para o destruir; mas, se tu podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós, e ajuda-nos.
23 Zisas mbaram khaŋ ana nzuai, “Ndu thaŋ nzua khaŋ na nzuai, ‘Ndu tuktɨgire’? Ndu Fhe Bakɨme ŋkasŋka khothivɨrga, ndu za kha bigir muunga.”
23 E Jesus disse-lhe: Se tu podes crer, todas as coisas são possíveis ao que crê.
24 Mba tara ndia ne mbaravara kama hegap, nzɨɨv khaŋ nzuai, “Gu Fhe Bakɨme ŋkasŋka khothɨgi. Na ndɨkndɨk tivgi. Ndu nan kurarim, gu Fhe Bakɨme ŋkasŋka khothivi tɨv havhargirga.”
24 E imediatamente o pai do menino exclamou e disse em lágrimas: Senhor, eu creio! Ajude a minha incredulidade.
25 Mba guma nen Zisas ga nzuaim, Zisas mba gumgi gu mbigi vhɨrve garim, mbe khuafuav mben han zi. Ana mbaram kama havharar mba ŋina mbatɨga vhegap khaŋ ana nzuai, “Ndu thɨni mpɨrav khuarani ŋangi ŋina mbatɨk, ndu ana thav kɨrar hɨgɨp, taagip ana vhen ŋgirɨ thari.”
25 Quando Jesus viu que as pessoas vinham correndo juntas, ele repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Tu, espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai dele, e não entres mais nele.
26 Ana ne nzuaim, mba ŋina mbatɨk ndarav nzɨɨv, khɨrɨv mba tara mbuim, ana sakozav phophogerim, ana ana thav kɨrar hɨgi. Ana mba tara thav kɨrar hɨgim, mba tar ŋama rimgi. Mba gumgi gu mbigi ana gangiap khaŋ nzuai, “Ana rimgi”.
26 E o espírito gritou, e agitando-o com violência, saiu dele; e ele estava como um morto, de modo que muitos diziam: Ele está morto.
27 Zisas mbaram mba tara harar suirav, ana ragim, ana thɨgi.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele se levantou.
28 Zisas zumgum vov phenan vhen vergim, ana phorga rui gumgi, mbe nduarira kav anan nzarigi, “Nza ram muuŋgiap kha ŋina mbatɨga vharvharargeŋ tuktɨgi fhu?”
28 E, quando ele entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que nós não pudemos expulsá-lo?
29 Zisas mbaram mbe ŋgarkarav khaŋ mbe nzuai, “Nde khaŋ muuŋgi ŋina mbatɨga vharvhara saŋv, tuap bavira. Nde Fhe Bakɨmera phorgɨv suaŋri.”
29 E ele disse-lhes: Este tipo não sai de modo algum, senão pela oração e pelo jejum.
30 Zisas maaŋ mbe suaŋgiap, mbe mba ŋgu thav, khavgiav Gariri fhaiŋ sharav vui. Mbe vov, Zisas mba gumgi gu mbigi ana vui ŋaneŋ kaŋgirgane thagi.
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que nenhum homem soubesse isto.
31 Ana khaŋ muuŋgiap, ana wo phorga rui gumgi, ana Fhe Bakɨme bunin mbe khɨvɨv mbe nzuai, ana mbe nzuav, khaŋ mbe nzuai, “Guma the Fhe Bakɨme Guma Guara thuuŋ dorgɨp, ana ndim gumgi farve khɨngiri. Mbe ana shogirim, ana rimgirga. Ra phuni khegene vhɨzgirim, ana taagi khavgirga.”
31 Pois ele ensinava aos seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e, após ser morto, ele será ressuscitado ao terceiro dia.
32 Ana nen mbe nzuaim, mbe nen sagi fhuvara. Mbe ne nɨɨeŋ ga suaŋv anan nzan za mbuav, anan rivgiap wari thagi.
32 Mas eles não entenderam este discurso, e tinham medo de interrogá-lo.
33 Mbe mbaram vov Kaperneaman hegap, ana vov phena mbe vhen vergap, mben nzarigi, “Nde kha tuavar zav, thagɨne nzuav warir nzav, wari ga nzuai?”
33 E ele chegou a Cafarnaum; e, estando na casa, perguntou-lhes: O que discutíeis entre vós pelo caminho?
34 Ana mba nzambaren mbe muuŋgim, mbe the ana kameŋ ŋgarkarigi fhuvara. Mbe kaŋgi, mbe tuavar zav khueŋ nzuav wari kaadogi, “The nzan rɨgar zɨ ki?”
34 Mas eles calaram-se; porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles seria o maior.
35 Zisas perav, mba farasegi 12 thɨgi ŋaara gumgir kamgiap, khaŋ mbe nzuai, “Guma the zɨ kɨr saŋv, ana guigira wo mbevav, wo ndi zɨn mbarav, za kha gumgir ŋaara guma kɨri.”
35 E ele assentou-se, e chamando os doze, disse-lhes: Se algum homem deseja ser o primeiro, este será o último de todos, e o servo de todos.
36 Ana nen mbe nzuav, tara mbe nzuaim, ana mbe rɨgar thɨgi. Ana mbe rɨgar thɨgim, ana ana fhurav khaŋ mbe nzuai,
36 E ele tomou uma criança, e a colocou no meio deles; e, tomando-a nos seus braços, disse-lhes:
37 “Guma the na zɨn khaŋ muuŋgi tara then kurarga, ana vhɨra nan kurigi. Guma the vhɨra nan kurarga, ana nara kurigi fhuvara. Ana mba na sarigi nen kurigi.”
37 Qualquer que receber uma destas crianças em meu nome, recebe a mim; e qualquer que me receber, não recebe a mim, mas àquele que me enviou.
38 Zisas mba kamen mbe nzuai, Zon mbaram khaŋ ana nzuai, “Ndɨkndɨgi vhuuin nza khɨvi Guman Rum, nza guma mbe garim, ana ndu zɨn panan ŋiniŋgi mbatɨgi ga vharvharigi. Nza khueŋ nzuav ana thɨvi. Ana nza the fhuvara.”
38 E João lhe respondeu, dizendo: Mestre, nós vimos um que expulsava demônios em teu nome, mas ele não nos segue; e nós o proibimos, porque ele não nos segue.
39 Zisas mbaram khaŋ ana nzuai, “Ana thɨvɨ thari. Guma the na zɨn panan mirikor then muuŋgirga, ana ntigera buna mbatɨga thuen na suaŋgirga fhuvara.
39 Jesus, porém, disse: Não lho proibais; porque não há homem que faça milagre em meu nome, e possa logo falar mal de mim.
40 Guma the panan nza kegi fhu, ana nza ne ma.
40 Porque quem não é contra nós, é por nós.
41 Gu guigira nde nzuai, guma the na zɨn mbɨ thama then nden nɨɨŋgirga, ana vhɨra nde kaŋgi, nde Krais ntɨɨri ma, mba guma ana wo vheza tharga fhuvara. Ana wo vheza ndigɨrga.”
41 Porquanto, todo aquele que vos der de beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, na verdade eu vos digo que ele não perderá a sua recompensa.
42 Ana nen mbe nzua vov khaŋ mbe nzuai, “Guma the kha na khothɨgi tara then muuŋgirim, ana rɨgɨp, na khothivɨ tharga, mbe nzerara kɨma bakɨ then ana fhɨra ntorgɨp, ana fegɨp, mbasɨk rɨga khɨngirim, ana rimgirga, ne nzerara.
42 E qualquer que escandalizar um destes pequeninos que creem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que ele fosse lançado no mar.
43 — ausente —
43 E, se a tua mão te ofender, corta-a; melhor é entrares na vida mutilado do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga;
44 — ausente —
44 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
45 — ausente —
45 E, se o teu pé te ofender, corta-o; melhor te é entrar na vida coxo do que, tendo dois pés, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga;
46 — ausente —
46 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
47 Ndu rɨma thueŋ ndun muuŋgirim, ndu rɨgɨv, na khothivɨ tharga, ndu mba rɨmaiŋ sigip, fekhɨngiri. Ndu rɨma bueŋra khɨgɨp Fhe Bakɨme wo gumgi gu mbigi garim, mbe piin ki ŋgun ŋgirɨrga, ne nzerara. Ndu rɨmani vhɨra kɨrga, mbe ndu fegɨp, Her khɨngirga.
47 E, se o teu olho te ofender, arranca-o; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no fogo do inferno;
48 ‘Mba ŋanen gumgi fhavi ga bi pigi ki, nta vhɨzi pigi fhuvara. Nta mbara muuŋgia ki pigi ma. Mba ŋanen zazera mbara muuŋgiap shiav ki vhav vhɨra ki.’
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 “Mba vhav mbe mbasɨgar mba sui, tɨvara muuŋgip, gumgi shirga.
49 Porque cada um será salgado com fogo, e cada sacrifício será salgado com sal.
50 “Mbasɨk bigɨnan vhuuŋ ma, ana faŋgirga, ndu wom ram anan muuŋgirim, ana taagi vhergirie?
50 Sal é bom; mas, se o sal se tornar insípido, com que o temperareis? Tende sal em vós mesmos, e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.