Marcos 6

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Zisas maaŋ thav wo ŋgu nɨɨŋgen ndaim, ana phorga rui gumgi ana phorga ndai.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Ana ndav Sabat raa hɨgim, ana Fhe Bakɨme buni mbararagi phena vhen vergap, Fhe Bakɨme buni vhuuin mbe nzuai. Gumgi gu mbigi vhɨrve ana buni mbararav ŋgava mbatɨga mbui. Mbe ŋgava mbatɨga mbuav nzai, “Kha guma maaŋ kha buni ndigi? Kha guma maaŋ kha khesharigi ndɨkndɨga vhuuŋ ndigi? Ana vhɨra maaŋ kha mirikori ga mbui ŋkasŋka ndigi?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Khe mba pheni ga mbui guma fhuve? Ee, khe Marian kam fhuve? Ee, ana Zems gum, Zosep, Zudas, Saimon, ana mben fek fhuve? Ee, khe anan bivi nza phorga ki fhuve?” Mbe ne ana nzuav, ana nzɨɨv, ana nzuav ndap shigi.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Zisas mbaram khaŋ mbe nzuai, “Fhe Bakɨme kamthooŋ guma, ana harigi ŋguir vuim, mbe zɨ bakɨmen ana ndɨɨi. Ana wo ŋgu nɨɨŋgera, ana ntɨɨri, ana fek gu tari, ana phorge regi ntɨɨri mbe nɨman ana zɨ ki fhu.”
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Ana maaŋ muuŋgiap maam mirikori vhɨrve ga muuŋgi fhu. Ana fhura wo farver rɨɨi gumgi mbari ga suim, mbe rɨmrɨɨ vhɨzgi.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ana mbe ana khothɨgi fhuv, ne nzuav ŋgava mbatɨga muuŋgi.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Zisas maaŋ mbua ruav, mbaram mba farasegi 12 thɨgi ŋaara gumgir kamgim, mbe ana han zi. Mbe ana han zim, ana mbe fugav, mbe nzuav, mbe ndi mbai. Guma phunini wani tɨga vui, guma phunini wani tɨga vui. Ana mbara mbuav mbe ndi mbai. Ana mbe ndi mbav vhɨra ŋiniŋgi mbatɨgi ga vharvhararga ŋkasŋka phorga mbe ndɨɨv mbe ndi mbai.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 — ausente —
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 — ausente —
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Ana vhɨra khaŋ mbe nzuai, “Nde maaŋ muuŋgip ŋgɨv, ŋgu then ŋgɨgɨrim, mbe phena then nden nɨɨŋgiri, nde mba phenara kɨvkɨv, mba ŋgu thav, harigi ŋgun ŋgɨri.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Nde maaŋ muuŋgip ŋgɨp ŋgu then ŋgɨgɨrim, mbe nde vuzvugi fhuv, mbe vhɨra nde nzuai buni mbararagi fhuv, nde khaŋ muuŋri. Nde mba ŋgu thav ŋgɨv, nde wari wo ŋkari shari nuiana pɨzgip, wari mba ŋgu thav, ŋgɨri. Nde maaŋ muuŋgirim, mbe gangip kaŋgirga, mbe tɨvar vhuun nde muuŋgi fhuvara.”
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Ana maaŋ mbe suaŋgiap, mbe ndi mbarigim, mbe mba ŋguir vov Fhe Bakɨme buni vhuuin mba gumgi gu mbigi ga nzuav khaŋ mbe nzuai, “Nde ndavi domdorɨri.”
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Mbe maaŋ mbe nzuav, mbe vhɨra gumgi vhɨrve tɨn ŋiniŋgi mbatɨgi ga vharvharav, rɨɨi gumgi vhɨrve, mbe mporiin mbe pani hɨvim, mbe rɨmrɨɨ vhɨzgi.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Zisas bigi vhɨrve ga mbuim, ana zɨ hɨgim, gumgi vhɨrve ana kaŋgi. Herot, Gariri gum Peria fhaiŋ gari guman pan ne mbararagi. Mbe mbari khaŋ nzuai, “Zon Gumgi Ruai Guma rimgia taagia khavgi. Ana maaŋ muuŋgiap, ŋkasŋka ndigap, kha mirikori ga mbui.”
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Mbe mbari khaŋ nzuai, “Ana Iraiza ma.” Mbe mbari khaŋ nzuavra ki, “Khe fhum guarara kegi Fhe Bakɨme kamthooŋ gumgi fara muuŋgi guma mbe ma.”
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Mbe mba buni nzuaim, Herot nta mbararagiap khaŋ nzuai, “Gu fhum nzuaim, guma mbe Zon Gumgi Ruai Guma fhɨra thugim, ana taagia khavgi.”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 — ausente —
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 — ausente —
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 — ausente —
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Herodis ntige Zon shogirim, ana rimgirga tuap gangi. Herot ana niamuuŋ ana tegi tuk hɨgi. Ana mba tuga ndɨkndɨgap, shama bakɨme mbui. Ana mba shama mbuav wo ŋaari bakɨvi gari gumgi bakɨvi, gum, won ntara gumgi gari gumgi bakɨvi gum, mba Garirin ki gumgi bakɨvi, ana mben kamgi. Mbe ana phorgɨv mba shaman mbɨr zav zegi.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Mbe zegap, mba shama pav kim, Herodis kambik zav mbe mba pi ŋanen vergap, mbe nɨma hii. Ana hiim, Herot gum mba zega ana phorga pi gumgi anan hɨɨ gangiap, guigira anan hɨɨ vuzvugiap, anan ndikndigi.
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ana ne ana nzuav, kama havharan khaŋ ana nzuai, “Vu guma ma, gu guigira ndu nzuai, ndu bigɨn the vuzvugip, na suaŋri. Ndu gu gari bigi vuzvugip na suaŋri. Gu rɨgɨra nta sharav, tharir ndun nɨɨŋgirga.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Mba biptar mba kameŋ mbararagiap, mbe thav kɨrar hɨgap, vov khaŋ won niamuuŋ ga nzuai, “Mama, gu thagɨna suaŋv nzarie?”
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Mba biptar mba kameŋ mbararagiap, vhemkora taagia vov, Herot han vhen verap, khaŋ ana nzuai, “Ndu ntigera Zon Gumgi Ruai Guman panan thuuŋ the khɨngip, nan nɨɨŋgiri.”
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Herot ne mbararagiap, guigira ndav simgi. Ana wom ram suaŋrie? Ana fharav kama havharan ana nzuav, vu guma zitagi. Mba zegap ana phorga pi gumgi, ne mbararagi. Ana maaŋ muuŋgiap, ana daaŋ thagi.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Herot ne mbararara thav, kama havharar wo gɨmatɨva mbe nɨɨŋgiap, ana sarigim, ana vov phena tɨvanen vhen vergap, Zon fhɨra thugi.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 Ana Zon fhɨra thugap, ana pana ndi thuuŋ mbe ndarap, ana ndiga zav mba biptara nɨɨŋgim, ana ana ndiga vov, won niamuuŋ ga nɨɨŋgi.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Zon phorga rui gumgi Zon rimgi ne mbararagiap, zav Zon khuma ndiga vov, ana ndi mboga tɨgi.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Zisas mba farasegi 12 thɨgi ŋaara gumgi ndi mbarigi. Mbe vega kegap, taagia zegap, Zisas han wari fhugi. Mbe wari fhugap, mba ruav muuŋgi bigi gum mba gumgi gu mbigi khɨvav mbe suaŋgi bigi, mbe nta bun Zisas ga nzuai.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Mba tugen, gumgi gu mbigi vhɨrve, mbe han zav vuim, mbe mban mbɨrga tuk ki fhu. Zisas mbaram khaŋ mbe nzuai, “Nde zɨv, na phorgɨv nza ŋgɨv gumgi ki fhuv ŋanen ŋgegɨp, nde vhuksurga.”
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Ana maaŋ mbe suaŋgiap, mbe nduarira kema ndigap gumgi ki fhuv ŋanen vui.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Mbe vuim, gumgi gu mbigi vhɨrve mbe gangiap, mbe kheharav, gumgi gu mbigi za mba ŋguir kegap, fhara mbe nɨma tɨgav khuafuav vov, fharav mbe mba vui ŋanen hegi.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Mbe vov phorgav, Zisas mba gumgi gu mbigi vhɨrve garim, mbe guigira vhɨrkɨvgi. Ana mbe gangiap, guigira mbe kora muuŋgi. Ana mbe garim, mbe sipsivi fara muuŋgi, mbe vuavi ki fhu, mbe fhura bogbogɨ rui. Ana mbe gangia thav, Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ vhɨrver mbe nzuai.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ana Fhe Bakɨme buni vhuuin mbe nzuav kim, ra verav vhɨzi. Ana phorga rui ŋaara gumgi ana han zav khaŋ ana nzuai, “Khe gumgi ki fhuv ŋaneŋ khare. Kha ra verav vhɨzi.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Ndu kha gumgi gu mbigi ga sararim, mbe kha fhain ki ŋgui gum ruari ŋguivigen ŋgɨp, wari ga suaŋv, mba vhezɨp mbɨrga.”
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Ana thav mbe ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Nde mbɨv mben kurmbɨ.”
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Zisas mbaram mben nzarigi, “Nde rarara vikntuu mbar ki? Nde ŋgɨp, mbar ganɨ.”
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Zisas mbaram mbe nzuaim, mbe mba gumgi gu mbigi ga nzuaim, mbe phogi ga vhuav mba vhazɨgɨna piigi.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Mbe mba piigi phogi, za mbara muuŋgi, mbari 50, mbari 100.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Mbe piigim, Zisas mbaram mba meeŋthɨgi vikntuuveŋ ndigap, mba mbɨgama shɨɨŋ mpuani ndiga khoga buiva garav, Fhe Bakɨme ndikndigap ana phorga suaŋgiap, mba vikntuu phɨra sui. Ana nta phɨra suav wo phorga rui ŋaara gumgi ga nzuaim, mbe nta shama mbuav, mba gumgi gu mbigi ga ndɨɨi. Ana vhɨra mba mbɨgamani phɨrim, mbe vhɨra ni shama mbua mbe ndɨɨi.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Mba gumgi gu mbigi za mbegap, za ndavi givigi.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Mba Zisas phorga rui ŋaara gumgi, mbe mba ndavi givav thagi mban tɨvi, mbe nta ndiav 12 thɨgi kɨra ga vhuigim, nta za givigi.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Mba mba mbegi gumgira, mben vhɨrve 5,000 thɨgi.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Mba gumgi gu mbigi mba mbegim, Zisas mbaram khaŋ wo phorga rui ŋaara gumgi ga nzuai, “Nde fhara kema ndigip muen Betsaida ŋgun ŋgɨri. Gu nduara kɨv, kha gumgi gu mbigi ga sararim, mbe taagip wari wo ŋguir ŋgɨrga.”
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Ana mbe sarigim, mbe vegim, ana mbaram Fhe Bakɨme phorgɨv suan zav mbɨkshɨɨ piin ndagi.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Mba raan ra verav vhɨzgim, maaŋ gɨngi. Mba kem mbɨn rɨgagera kim, Zisas nduara mbɨkshɨman piin ki.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Ana kav wo phorga rui ŋaara gumgi garim, bɨɨŋbɨɨŋ kɨvgia zav mben kema rɨgi. Mbe ana dav togav, ŋaara mbatɨga mbui. Mbe toga vuav kim, mɨn gorɨ za mbuim, Zisas mbɨn tɨn thivav mbe han vui. Ana vov mbe kaman zav mbui.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 — ausente —
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 — ausente —
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Ana maaŋ mbe nzuav, fega mbe han keman mbarigim, mba bɨɨŋbɨɨŋ fhura mbɨrigi. Mbe guigira ne ndɨkndɨga ŋgava mbatɨga muuŋgi.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 Mbe khaŋ muuŋgiap, ana mba 5,000 gumgi gu mbigi, ana mba meeŋthɨgi vikntuuveŋra mben kua mbegi, mbe ne gangiap, nen sagi fhuvara, mbe ndɨkndɨgi tivgi.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Mbe vov, mba mbɨ thugap muen Genesaret fhaiŋ phorgav kema ndi thɨrigi.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Mbe kema ndi thɨrav thɨvar ndaim, mba gumgi Zisas garavra ana kheharigi.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Mbe ana kheharav, mba fhain maaŋ ki gumgi gu mbigi za khuafua ana han zi. Mbe rɨɨi gumgi, mbe kaagir mbe ndiav Zisas han zav mbararagi, Zisas maaŋ ki ŋanen kim, mbe mbe ndiav ana han vui.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Zisas maaŋ mbuav za mba bigi ga ruigi. Ana ŋgui bakɨvir vov, mba ŋgui bisarire gum mba ruari ŋgui ana vhɨra ntan vui. Ana vuim, mba gumgi za kaagir rɨɨi gumgi ndia zav ŋgui rɨgivigen mbav khaŋ tɨga anan nzai, “Ndu nza khɨrarim, nza ndun shaa tɨvara suigɨrga.” Mbe maaŋ nzuav ana shaa tɨva suigi ntɨɨri, mbe rɨmrɨɨ za vhɨzi.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.