Marcos 5
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs ARA
1 Mbe mba mbɨ thugap muen Gereseniŋ ndereŋ phorgi.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Mbe phorgap, Zisas mba kema thav thɨvar ndavra thagi, ŋina mbatɨk vhen ndagi guma mbe mba gumgi ndi mbogi ga rɨgi ŋanen kegap Zisasan pura zi.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Mba guma mba gumgi ndi mbogi ga rɨgi ŋanen kav ne ga kui. Guma the mba guma suirav ana kegɨrga tuktɨgi fhu. Mbe vhɨra shenin ana kav ragi.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Mbe fhum tugi vhɨrvera shenin ana harani kav, ainin ana suani phokav ki. Mba shenin, ana nta suigav nta gora suav, mba ana suani phoki aini ana nta shoga, nta phɨrav, nta ndi sui. Guma the ŋkasŋkagip ana kegɨrga tuktɨgi fhu.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Ana mbari gu rarir, mba gumgi ndi mbogi ga rɨgi ŋanen kav, mba mbɨkshɨɨr kav nzɨɨv, nduara ŋkɨɨr wo shɨgav, wo gora sua rui.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Ana samra Zisas gangiap, khuafɨrav zav wo fegap Zisas nɨma khɨngi.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 — ausente —
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 — ausente —
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Ana maaŋ nzuaim, Zisas khaŋ ana nzuai, “Ndu wo zɨ zita.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ana maaŋ suaŋgiap, pim khaŋ tɨgap Zisas ga nzuai. “Ndu kha fhaiŋ thav ŋgɨrgen nza suaŋ thari.”
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Mba tugen, daa vhɨrve mba mbɨkshɨɨ piin hanera maaŋ kav pav ki.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Mba ŋiniŋgi mbatɨgi khaŋ tɨgap Zisas ga nzuai, “Ndu nza khɨrav nza sararim, nza ŋgɨv mbu daa vherir ndarga.”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Mbe maaŋ nzuaim, ana mbe khɨrigi. Mba ŋiniŋgi mbatɨgi mba guma thav kɨrar hegap, vov mba daa vherir vergi. Mba daar vhɨrve, 2,000 han mbarigi. Mba daa khuafua vov, mba vhara ntaaŋntaaŋ shaara vera vov, mba mbɨn vergap mbɨ pava vhɨzgi.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Mba daa gari gumgi, mba daar hɨgi bigeŋ gangiap, ra vov, mba ŋgu bakɨmen vov, mba fhain ki ŋgui bisarirer vov, mba hɨgi bigeŋ bun nzuai. Mba gumgi gu mbigi mba bigeŋ ganɨ zav khavav zi.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Mbe zav, Zisas han mba ŋiniŋgi mbatɨgi vhɨrve vhen ndav kegi guma gari. Ana ndɨkndɨga vhuuŋ taagia anan zɨgim, ana wo shagi shargiap, perav ki. Mbe ana garav guigira rivgi.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Mba hɨgi bigeŋ gangi ntɨɨri, mbe mba ŋiniŋgi mbatɨgi vhen ndav kegi guman hɨgi bigi bun mba harigi gumgi ga suaŋgi. Mbe nta bun nzuav vov, vhɨra mba daar hɨgi bigeŋ phorga bun suaŋgi.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Mba gumgi gu mbigi, mba bigi mbararagiap, wari wo fhaiŋ thav ŋgɨr zav khaŋ tɨgap Zisas ga nzuai.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Zisas mbaram mba fhaiŋ thav ŋgɨr zav keman verim, mba ŋiniŋgi mbatɨgi vhen ndav kegi guma Zisas phorgɨv ŋgɨr zav khaŋ tɨgap ana nzuai.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Zisas ana thɨvav, khaŋ ana nzuai, “Ndu taagi wo fek gu tari han wo phenan ŋgɨv, Guma Bakɨme guigira ndun kurkurav ndu muuŋgi bigi bun mbe suaŋv, ana vhɨra fhura ndu kora muuŋgi ne bun mbe suaŋri.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Mba guma ne mbararagiap, vov mba Zisas ana kurkurav ana muuŋgi bigeŋ bun za mba Dikapores fhaiŋ ki ŋguir vov, za mba bigeŋ bun za mbe suaŋgi. Mba gumgi gu mbigi ne mbararagiap, ŋgava mbatɨga muuŋgi.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Zisas kema ndigap, mba mbɨ thugap, taagia mueŋ nderen hɨgi. Ana hɨgap, mba mbɨ gaar kim, gumgi gu mbigi vhɨrve zav ana phok thɨgi.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 — ausente —
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 — ausente —
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Zisas ne mbararagiap ana phorga vui. Ana vuim, gumgi gu mbigi vhɨrve ana zɨ suegap, wari ga bɨrbɨrav, mbari fharigim, mbari zɨn kav ana phorga vui.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Mbe vuim, mben rɨgar wo sargori rɨmrɨm ki mbiga mbe vhɨra mbe phorga vui. Mba mbik, ana mba sargori rɨmrɨm anan kim, 12 thɨgi mpari vhɨzgi.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Ana fhum mba rɨmrɨm vhɨzgi zav, rɨɨi phenan ŋgari gumgi han vuim, mbe mba rɨmrɨm vhɨzgi zav, zaa bakɨmen ana ndɨɨi. Ana wo rɨmrɨm vhɨzɨ zav fhura won ŋkɨɨar mbe vhezgim, ana ŋkɨɨa za vhɨzgi. Mba bigi anan rɨmrɨman kurigi fhu, ana pim kɨvgia vui.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 — ausente —
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 — ausente —
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Ana ana shaa suigara thagim, ana mba wo sargori rɨmrɨm fhura thuga mbar vugi. Ana wo khɨkhɨm mbararagi, ana fhav taagia nzerigi.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Ana maaŋ muuŋgira thagim, Zisas vhemkora wo khɨkhɨm mbararagim, mba Fhe Bakɨme mba gumgir rɨmrɨɨ vhɨzɨ zav ana nɨɨŋgi ŋkasŋka, ana fhava khavgim, ana kaŋgi, nan ŋkasŋka ŋgari. Ana mbaram dorgav, mba gumgi gu mbigi vhɨrve garav, mbe nzarigi, “The na shaa suirigi?” Mbik Zisas shaa suirav rɨmrɨm vhɨzgi. (5.25)|src="LB00310C.tif" size="col" copy="Horace Knowles/Louise Bass" ref="5.25"
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Ana phorga rui gumgi ana ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Ndu garim, kha gumgi gu mbigi vhɨrve wari ga bɨrbɨrav, mbari ndu nɨman fharigim, mbari ndu zɨ suegap zavra kim, ndu nzarigi, ‘The nan suirigi?’ ”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Mbe nen Zisas ga nzuavra kim, Zisas mba wo shaar suirigi guma kaŋgi zav phokphoga mbe garavra ki.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Ana phokphoga mbe garavra kim, mba mbik won hɨgi bigeŋ kaŋgiap, guigira rivgiav, ninɨga mbatɨga mbuav, zav wo fega Zisas ŋkarveni nɨma khɨngiap, guigira won hɨgi bigi, ana za nta bun ana suaŋgi.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Ana khaŋ ana nzuai, “Nan kambik, ndu na khothɨgi, ndu rɨmrɨm vhɨzgi. Ndu ndav mbɨrav ŋgɨri, ndu wom mba rɨmrɨma zaa ndigirga fhu.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Zisas mba mbiga nzuavra kim, gumgi mbari mba Fhe Bakɨme buni mbararagi phenan ŋaari gari guma Zairus phenan kegap zegi. Mbe zegap, khaŋ Zairus ga nzuai, “Ndu kambik rimgi. Ndu thaŋ nzuav pim kavtuigar ndɨkndɨgi vhuuiaŋ nza khɨvi guma ruma sui?”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Mbe maaŋ nzuaim, Zisas mbe mbararagiap, khaŋ Zairus ga nzuai, “Ndu rɨvɨ thari, ndu fhura na khothɨgɨri.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Mba ana zɨ rui gumgi ana phorgɨv ŋgɨr za mbui. Ana mbe thɨvav, Pita gum, Zon, anan ŋguga Zems, ana mbera kov, mbe vui.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Mbe vov, Zairus phenan hav, Zisas mba gumgi gu mbigi mbararagim, mbe khɨkhɨm bakɨme mbuav nzɨɨva nzi.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Ana mbe han mba phena vhen verav khaŋ mbe nzuai, “Nde thaŋ nzuav kha khɨkhɨm bakɨme mbuav nzɨɨva nzi? Kha tar rimgi fhuvara, ana kui.”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Ana nen mbe nzuaim, mbe thɨri fierav khaŋ ana nzuai, “Ee, nza tarire, ee? Nza kaŋgi, ana guigira rimgi.”
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Mbe vov, mba tara khuma han vugap, ana mba biptara hara suirav, khaŋ ana nzuai, “Tarita kum!” Mba kama nɨɨeŋ khaŋ nzuai, “Biptarane, gu ndu nzuai, ndu khavik!”
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Ana ne nzuavra thagim, mba biptar khavgiap, thiva rui. Mba biptar mbiga ruma muuŋgiap, tira khuri ndai. Anan mpari khaŋ muuŋgi, 12 thɨgi. Ana khavgia thiva ruim, mbe maaŋ muuŋgiap gangiap, guigira ŋgava mbatɨga muuŋgi.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Ana mbaram kama havhara guarara mbe ndɨɨv khaŋ mbe nzuai, “Nde kha bigeŋ bun harigi guma the suaŋ thari.” Ana maaŋ mbe nzuav, mban ana nɨɨn zav mbe nzuai.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.