Marcos 12
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NTLH
1 Zisas mbaram vhunaa ga si bunin mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgi pani gum, Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi mbari gum, mba Zudaiŋ gumgi ruu mbari ga nzuai. Ana khaŋ mbe nzuai, “Guma mbe wo wain mɨnan pargi. Ana anan pargiav, mbaram ŋkɨɨ ndigap, ana bɨna vhuigap, mbaram wain numup nta phooŋ ndir zav kɨman mbok korgi. Ana mba mbok korgiap, mbaram mba wain mɨna ganɨv kɨrga gumgi ga nzuav, vun mbar ndagi phena muuŋgi. Ana mba phena muuŋgiap, mbaram mba wain mɨna ganɨv ana shɨgar muunga gumgi, ana mba wain mɨnan mbe farve khɨngi. Ana ana mbe farve khɨngiap, mbe thav, saman ki ŋgun vugi.
1 Depois Jesus começou a falar por meio de parábolas . Ele disse:
2 Ana vuga kim, mba gɨvigi tuk hɨgi. Mba gɨvigi tuk hɨgim, ana wo ŋaara guma mbe sarigim, ana mba mɨna garav, ana ŋgari gumgi han vui. Ana wo khɨnan wain ndir zav ana sarigim, ana vui.
2 Quando chegou o tempo da colheita, o dono enviou um empregado para receber a sua parte.
3 Ana vuim, mbe ana suirap, hor mbatɨgar ana muuŋgiap, ana sarigim, ana fhura taagia vugi.
3 Mas os lavradores agarraram o empregado, bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
4 Ana vugim, mba mɨna namkam thav, mbaram harigi ŋaara guma mbe sarigim, ana mbe han vugi. Ana vugim, mbe ana shogim, ana vhɨra sharagerɨgi. Mbe ana mbergi fhu. Mbe vhɨra muunga tɨvir ana muuŋgi fhuvara. Mbe tɨva mbatɨga guarara ana muuŋgi.
4 O dono mandou mais um empregado, mas eles bateram na cabeça dele e o trataram de um modo vergonhoso.
5 Mba mɨna namkam thav, harigi ne sarigi. Ana vuim, mbe vhɨra ana shogim, ana rimgi. Ana maaŋ mbuav wo ŋaara gumgi vhɨrvera sasarigim, mbe vegi. Mbe vegim, mbe mba tɨvara mbe mbuav, hor mbatɨgar mbari ga mbuav, mbari shogim, mbe vhɨzgi.
5 E ainda outro foi mandado para lá, mas os lavradores o mataram. E o mesmo aconteceu com muitos mais — uns foram surrados, e outros foram mortos.
6 “Ana ntige thav garim, guma bavira ana han ki. Mba guma, ana kama gɨrgɨr ma, ana guigira ana vuzvugi. Ana thav mpuur zɨ guarara ana sarav, khaŋ nzuai, ‘Khe nan kam ma, mbe ana piin kɨrga.’
6 E agora a única pessoa que o dono da plantação tinha para mandar lá era o seu querido filho. Finalmente ele o mandou, pensando assim: “O meu filho eles vão respeitar.”
7 “Ana ne suaŋgiap ana sarigi. Ana ana sarigim, ana vuim, mba mɨna garav anan ŋgari gumgi ana gangiap, khaŋ wari ga nzuai, ‘Kha mɨna namkaman kam wo ndia ŋana ndigiv wo ndia bigi ndir zav mbur zi. Aria, nde zɨ. Nde zɨp, nza ana shogiri, ana rimgirim, nza kha mɨna vuavi mbuiarga.’
7 Mas os lavradores disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
8 Mbe ne suaŋgiap, ana suirav, ana shogi ana rimgim, mbe ana khuma fegap, mba mɨna bɨna kɨra khɨngi.
8 — Então agarraram o filho, e o mataram, e jogaram o corpo para fora da plantação.
9 “Mba wain mɨna namkam ntige ram muuŋrie? Ana ntige zɨv, mba wain mɨna garav anan ŋgari gumgi shogirim, mbe vhɨzgirim, ana mba mɨnan harigi gumgir nɨɨŋgirim, mbe ana ganɨv anan ŋgarɨrga.
9 Aí Jesus perguntou:
10 “Nde kha Fhe Bakɨme buni ki gavar kha buneŋ gangi fhuve?
10 Vocês não leram o que as
11 Fhe Bakɨme ntige ana muuŋgim, nza ana garim, ana guigira bigɨna bakɨ ma.’ ”
11 Isso foi feito pelo Senhor
12 Zisas mba bunin mbe nzuaim, mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani gum, mba Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi mbari gum, mben gumgi ruu mbari, mbe Zisas suigɨr zav tuavi ndi gari. Mbe ana kaŋgi ana mben vhunamara si. Mbe ana suigɨr za mbuav, mbe vhɨra kha gumgi gu mbigir vhɨrver rivgiav, wari ana suigɨ thav wari ana thav vegi.
12 Os líderes judeus sabiam que a parábola era contra eles e quiseram prender Jesus, mas tinham medo do povo. Por isso deixaram Jesus em paz e foram embora.
13 Mbe vegap, zumgum Fherasiŋ mbari gum Herot gumgi mbari ga sarigim, mbe Zisas han zi. Mbe zegɨp, anan panɨv, ana buni mbarararga. Ana pham buna thueŋ suaŋgirim, mbe ne nzuav ana suira zav wari zegi.
13 Depois mandaram que alguns fariseus e alguns membros do partido de Herodes fossem falar com Jesus a fim de conseguirem alguma prova contra ele.
14 Mbe ana han zegap, khaŋ ana nzuai, “Ndɨkndɨgi vhuuin nza khɨvi guman rum, nza kaŋgi, ndu guigira buni guari nzuai guma ma. Ndu mba tɨva bavira za kha gumgi ga mbui. Ndu guma bakɨme gum bisaneŋ, zɨ ki guma gum, zɨ ki fhup guma, ndu za mba tɨvara mbe mbui. Ndu guigira Fhe Bakɨme mbe muungeŋ vuzvugi tɨvir vhuuiŋra mbe khɨvav, buni guarira mbe nzuai. Ndu khar nza suaŋ, nza ŋkɨɨr Sisar ndɨɨi ne nzerarame?
14 Eles chegaram e disseram: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto e não se importa com a opinião dos outros. O senhor não julga pela aparência, mas ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige. Diga: é ou não é contra a nossa
15 “Ee nza nɨɨŋrie, ee, fhuve?”
15 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
16 Ana ne mbe nzuaim, mbe kɨma raraŋ mueŋ ndiga zav ana nɨɨŋgim, ana mben nzarigi, “Then tum khare? Mbe the zɨ khergi ana khare?”
16 Eles trouxeram, e ele perguntou: Eles responderam: — São do Imperador.
17 Zisas thav khaŋ mbe nzuai, “Sisar bigɨn, nde anan Sisar nɨɨŋri. Fhe Bakɨme bigɨn, nde anan Fhe Bakɨmen nɨɨŋri.”
17 Então Jesus disse: E eles ficaram admirados com Jesus.
18 Zisas mba bunin mbe phorga nzuav kim, Sadusiŋ gumgi mbari buna mueŋ nzuav Zisasan nzan zav ana han zi. Mbe Sadusiŋ, mbe khaŋ nzuai ntɨɨri ma, guma rimgip taagi khavgirga fhu.
18 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus e disseram:
19 Mbe mbari Zisas han zegap, khaŋ ana nzuai, “Ndɨkndɨgi vhuuin nza khɨvi guman rum, Moses fhum nza nzuav khergi kameŋ khaŋ nzuai, ‘Guma the muun tɨgɨv, kɨv kɨrim, anan muuŋ ana gon tara the tegɨrga fhu, mba guma fhura rimgirga, mba guman ŋguk anan muun sɨɨn tɨgɨv, ana tegɨrga tari, mbe anan fega zɨrarga.’
19 — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte lei : “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
20 Nza ntige maaŋ muuŋgi harathɨgi fegi gu ŋgugi kegi. Mben fek fharav mba mbiga tɨgim, ana ana gon tara the tegi fhu, ana fhura rimgi.
20 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
21 Ana rimgim, mba fegra thɨgi ne, anan ŋguk ana anan nima tɨgi. Ana ana tɨgap, mbara muuŋgi, ana ana gon tara the tegi fhu, ana fhura rimgi. Ana rimgim, mba ŋguga khegene, anan nima tɨgav, ana mbara muuŋgi, ana ana gon tara the tegav rimgi fhuvara.
21 O segundo casou com a viúva e morreu sem deixar filhos. Aconteceu a mesma coisa com o terceiro.
22 Mba harathɨgi fegi gu ŋgugi za mba tɨvara muuŋgi. Mba mbik mbe gon tara the ndigim, mbe vhɨzgi fhuvara. Mbe za vhɨzgim, mba mbik mpuur mbe zɨn rimgi.
22 Afinal, os sete irmãos casaram com a mesma mulher e morreram sem deixar filhos. Depois de todos eles, a mulher também morreu.
23 Nza khueŋ kaŋgi za mbui. Mba vhɨzgi gumgi gum mbigi taagi khavɨrga tugen, mbe khavgirim, mba mbik ana then muuŋ kɨrie? Nza kaŋgi, mba mbik harathɨgi gumgi ga tɨga kegi.”
23 Portanto, no dia da ressurreição, quando todos os mortos tornarem a viver, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
24 Mbe ne nzuaim, Zisas mbe ŋgarkarav, khaŋ mbe nzuai, “Nde guigira pham nzuai. Nde khaŋ muuŋgiap, nde Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ, nta ana gavar ki, nde nta kaŋgi fhuvara. Nde vhɨra Fhe Bakɨmen ŋkasŋka kaŋgi fhuvara?
24 Jesus respondeu:
25 Nde mbarara, mba vhɨzgi gumgi gu mbigi, mbe taagi khavgip, mbe taagip mani gum mburi warir rɨgɨrga fhuvara. Mbe Fhe Bakɨme enseri farar muuŋgip, ana han Hevenan kɨrga.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
26 “Nde mbarara, gu ntige gumgi vhɨzav taagia khavi ne bun nde suanga. Nde mba Moses khergi buni, nta ana gavar kim, nde nta gangi fhuve? Ana mba buni kherav, mba kha bisaneŋ vhav ne thɨga shi ne neŋgegi. Mba kha bisaneŋ vhav ne thɨgav shim, Fhe Bakɨme khaŋ Moses ga nzuai, ‘Gu Abraham gum, Aisak, Zekop, gu mben Fhe Bakɨme ma.’
26 Vocês nunca leram no
27 Mba vhɨzgi ntɨɨri, mbe vhɨzgiap, za vhɨzgi fhuvara, mbe vhɨzgia vov Fhe Bakɨme phorga ki. Ana mbe Fhe Bakɨme gum mba vhɨzgi fhuv ntɨɨri, ana vhɨra mben Fhe Bakɨme ma. Nde ndɨkndɨgi pham guarara vegi.”
27 E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos. Vocês estão completamente errados!
28 Mba Sadusiŋ gumgi mba bunin Zisas phorga nzuav ana dav kim, Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi guma mbe zav, Zisas mbararagim, ana ŋgarkar vhuuŋra mbe buni ga mbuim, ana mbaram, Zisasan nzarigi, “Maaŋgi tɨv, ana za kha tɨvi kambarav fharigi?”
28 Um mestre da Lei que estava ali ouviu a discussão. Viu que Jesus tinha dado uma boa resposta e por isso perguntou: — Qual é o mais importante de todos os mandamentos da
29 Zisas mbaram, ana ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Mba za kha tɨvi kambarav fharigi tɨv khare. ‘Nde Isreriŋ, nde thukhingira khueŋ mbararagiri. Fhe Bakɨme, ana nduara nza Fhe Bakɨme ma.
29 Jesus respondeu:
30 Ndu guigira wo ndavar anan nɨɨŋgip, ana vuzvugip, wo tum gum, ndɨkndɨk gum, ŋkasŋkar anan nɨɨŋgiri.’
30 Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com toda a mente e com todas as forças.”
31 Kha fharigi tɨvara ndegi tɨv khare, ‘Ndu wo vuzvugi tɨvara, ndu harigi ne vuzvugiri.’ Kha tɨvani, ni guigira harigi tɨvi kambarigi, tɨva bakɨni ma.”
31 E o segundo mais importante é este: “Ame os outros como você ama a você mesmo.” Não existe outro mandamento mais importante do que esses dois.
32 Mba guma ne Zisasan nzarav, wom khaŋ nzuai, “Ne nzerara ndɨkndɨgi vhuuin nza khɨvi guman rum. Ndu nzerara suaŋgi. Fhe Bakɨ bavira ki, harigi Fhe Bakɨ the, ana phorga ki fhuvara.
32 Então o mestre da Lei disse a Jesus: — Muito bem, Mestre! O senhor disse a verdade. Ele é o único Deus, e não existe outro além dele.
33 Ndu guigira wo ndavar Fhe Bakɨmen nɨɨŋv ana vuzvugɨv, wo ndɨkndɨk gum, ŋkasŋka gum, ndu vhɨra wo vuzvugi tɨvara, ndu harigi ne vuzvugiri. Mba tɨvani, ni guigira kha Fhe Bakɨme nzuav shama mbuav mpooi sɨgi ga mpooi ne kambarav, vhɨra Fhe Bakɨme nzuav shama mbuav shogi shɨgi kambarigi.”
33 Devemos amar a Deus com todo o nosso coração, com toda a nossa mente e com todas as nossas forças e também devemos amar os outros como amamos a nós mesmos. Pois é melhor obedecer a estes dois mandamentos do que trazer animais para serem queimados no altar e oferecer outros sacrifícios a Deus.
34 Zisas ana mbararagim, ana ndɨkndɨga vhuuŋra kav, nzerara ana ŋgarkarigim, Zisas khaŋ ana nzuai, “Ndu Fhe Bakɨme wo gumgi gu mbigi garim, mba ana piin ki ntɨɨri, ndu mbe phorgɨ kɨrga tuavra thɨgi.”
34 Jesus viu que o mestre da Lei tinha respondido com sabedoria e disse: Depois disso ninguém tinha coragem de fazer mais perguntas a Jesus.
35 Zisas mba Fhe Bakɨme phena bɨna vhen kav, Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ gumgi gu mbigi vhɨrve ga nzuav kav mben nzarigi, “Mba Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi thaŋ nzuav, khaŋ nzuai, ‘Krais, ana Devitan Kam ma?’
35 Quando Jesus estava ensinando no pátio do Templo, perguntou:
36 Mba Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi ne nzuai. Devit nduara Fhe Bakɨme Ŋina Ŋaar ndɨkndɨgar ana ndɨɨim, ana khaŋ nzuai,
36 Pois Davi, inspirado pelo Espírito Santo, escreveu:
37 “Khe Devit nduara anan kaai zɨ khare, ‘Guma Bakɨme’. Ana Guma Bakɨmen anan kamɨvra kɨrim, ana ram muuŋgip anan kam kɨrie?”
37 O próprio Davi chama o Messias de Senhor. Portanto, como é que o Messias pode ser descendente de Davi? Uma grande multidão escutava com prazer o que Jesus ensinava.
38 Zisas mba bunin mbe nzua vov khaŋ mbe nzuai, “Eke, nde tuituigira mba Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi ganɨri. Mbe wari ndi vun kuamkuav, shagi mpeeŋmpeeŋra shari. Mbe khueŋ vuzvugi, mbe mba phogi ga vhui ŋanin ŋgɨrim, mba gumgi gu mbigi mbe phorgɨ suaŋv mben ndikndigɨrgane vuzvugi.
38 Ele dizia ao povo:
39 Mbe vhɨra mba Fhe Bakɨme buni mbararagi phenin, fharav ŋani vhuuiŋra pigɨrgeŋ vuzvugi. Mbe vhɨra shaar tugir, mbe zɨ ki gumgi pi ŋanira pigɨrgeŋ vuzvugi.
39 preferem os lugares de honra nas
40 Mbe vhɨra kha tɨvi ga mbui, mbe mani vhɨzgi ndir mbigi, mbe mbe guiguigiav, mbe pheni kɨɨv, fhura thɨn kaman Fhe Bakɨme phorga nzuav, buni mpeeiŋ nzuai. Mbe zumgum Fhe Bakɨme mbe muuŋgi tɨvi ga suaŋv mbe suanga tugar, mbe guigira zaa mbatɨga guarira ndigirga.”
40 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçarem, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
41 Zisas mba Fhe Bakɨme phena bɨna vhera kav, mbe mba Fhe Bakɨme ndiv ŋkɨɨ ndi sui kovsɨgi han muaiŋ kovan perav ki. Ana perav kav garim, gumgi gu mbigi vhɨrve za wari wo ŋkɨɨ ndi mba kovsɨgi ga sui. Ana garim, ŋkɨɨ kɨvgia ki gumgi zav, ŋkɨɨ vhɨrvera ndi sui.
41 Jesus estava no pátio do Templo, sentado perto da caixa das ofertas, olhando com atenção as pessoas que punham dinheiro ali. Muitos ricos davam muito dinheiro.
42 Ana kav garav kim, bigi sosuagi mana rimgi nima mbe zi. Ana zav, kɨma raraŋ hɨva mpuneni ndi khɨngi. Mba kɨma raraneni mba bisanera vhezgirga tuktɨgi.
42 Então chegou uma viúva pobre e pôs na caixa duas moedinhas de pouco valor.
43 Zisas ana gangiap, mbaram wo phorga rui gumgir kamgiap khaŋ mbe nzuai, “Gu guigira nde nzuai, kha bigi sosuagi mana rimgi nim, ana kha kovsɨk khɨngi ŋkɨɨa, nta guigira kheiŋ suegi ŋkɨɨ kambarigi.
43 Aí Jesus chamou os discípulos e disse:
44 Kha gumgi gu mbigi, mbe ŋkɨɨa vhɨrve kav, mbe ŋaar ki fhuv ŋkɨɨa, mbe nta ndi za sui. Kha mbik fhuvara. Ana mba ki nɨne, ana za ne ndiga za khar khɨngi. Ana ntige wo ndi mba vhezɨrga ŋkɨɨa ki fhu. Ana mba mba vhezɨrga ŋkɨɨa ana za nta ndiga za suegi.”
44 Porque os outros deram do que estava sobrando. Porém ela, que é tão pobre, deu tudo o que tinha para viver.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.