Marcos 10
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs ACF
1 Zisas mbaram mba ŋgu thav, khavgia vov, Zudia fhaiŋ shɨgim, gumgi gu mbigi vhɨrve zav, maam ana phok thɨgi. Ana maam Fhe Bakɨme buni vhuuin mbe suaŋgiap, maaŋ thav vov, Zordan mbɨ thugap mueŋ nderen hɨgi. Ana muen hɨgim, gumgi gu mbigi vhɨrve taagia zav, maaŋ ana phok thɨgi. Mbe maaŋ ana phok thɨgim, ana taagia won tɨva mbuav, maam Fhe Bakɨme buni vhuuin vhɨra mbe nzuai.
1 E, levantando-se dali, foi para os termos da Judéia, além do Jordão, e a multidão se reuniu em torno dele; e tornou a ensiná-los, como tinha por costume.
2 Ana mba tugen Fhe Bakɨme buni vhuuin mbe nzuav kim, Fherasiŋ mbari zav anan mparav anan nzarigi, “Ndu khar nza suaŋ, nzan tɨv ram nzuai. Guma won muuŋ thamthargane nzerarame?”
2 E, aproximando-se dele os fariseus, perguntaram-lhe, tentando-o: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Ana mbe ŋgarkarav khaŋ mbe nzuai, “Moses ramgi tɨvar muun zav nde suaŋgi?”
3 Mas ele, respondendo, disse-lhes: Que vos mandou Moisés?
4 Mbe khaŋ nzuai, “Moses khuen nza khɨrigi. Guma the wo muuŋ thamtha saŋv, gava thueŋ khergip, ana thamtharga kamen ana suaŋgip, mba gaven anan nɨɨŋgip, zam ana thamtharga.”
4 E eles disseram: Moisés permitiu escrever carta de divórcio e repudiar.
5 Zisas mbe ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Nde pani havhargim, Moses maaŋ muuŋgiap nde nzuav mba kameŋ khergi.”
5 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Pela dureza dos vossos corações vos deixou ele escrito esse mandamento;
6 Ana thav khaŋ mbe nzuai, “Fhum guarara Fhe Bakɨme za kha nuian gu bigi ga mbuav, ana guma gu mbiga muuŋgi.
6 Porém, desde o princípio da criação, Deus os fez macho e fêmea.
7 Maaŋ muuŋgiap, guma won muuaŋ tɨgav, ana wo ndia gu niamuuŋ thav, ana wo muuŋ phorgap, mani wani tɨga ki. Mani wani ga tɨgap, wani phorga havhargi.
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, e unir-se-á a sua mulher,
8 Mani wani shɨrav, wani hiarga fhu. Mani wani phorga havhargia, guma bavira gari gangana mbui.
8 E serão os dois uma só carne; e assim já não serão dois, mas uma só carne.
9 Maaŋ muuŋgip, Fhe Bakɨme bigɨn thanin wani phorgɨrim, guma ni shɨgɨ thari.”
9 Portanto, o que Deus ajuntou não o separe o homem.
10 Mbe taagia phena vhen vergap, Zisas phorga rui gumgi mba bigeŋ ga nzuav anan nzarigi.
10 E em casa tornaram os discípulos a interrogá-lo acerca disto mesmo.
11 Ana mbe ŋgarkarav khaŋ mbe nzuai, “Guma the wo muuŋ thav harigi mbigar tɨgɨrga, mba guma won muun farfagiap, ruan harigi mbiga ndigi tɨva muuŋgi.
11 E ele lhes disse: Qualquer que deixar a sua mulher e casar com outra, adultera contra ela.
12 Mbiga the won mana thav harigi guman tɨgɨrga, ana wo mana farfagiap ruan harigi guma ndigi tɨva muuŋgi.”
12 E, se a mulher deixar a seu marido, e casar com outro, adultera.
13 Gumgi gu mbigi tari bisarire ndigap, Zisas han zi. Mbe ana wo farven mbe sur zav, mbe mbe ndiav ana han zim, ana phorga rui gumgi mbe vhegi.
13 E traziam-lhe meninos para que lhes tocasse, mas os discípulos repreendiam aos que lhos traziam.
14 Mbe mbe vhegim, Zisas ne gangiap, ndav ana mbatɨgim, ana khaŋ mbe nzuai, “Nde fhura mba tarire ganɨrim, mbe na han zɨri. Nde mbe thɨvɨ thari. Khaŋ muuŋgi tarire fara muuŋgi ntɨɨri, mbe Fhe Bakɨme wo gumgi gu mbigi garim, mbe ana piin ki ntɨɨri ma.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se, e disse-lhes: Deixai vir os meninos a mim, e não os impeçais; porque dos tais é o reino de Deus.
15 Gu guigira nde nzuai, maaŋ muuŋgip guma the tara bisaneŋ Fhe Bakɨme vuzvugiap, ana piin ki tɨva fara mbui fhu. Mba guma Fhe Bakɨme wo gumgi gu mbigi garim, mbe ana piin ki ntɨɨri phorgɨ kegɨrga fhu.”
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como menino, de maneira nenhuma entrará nele.
16 Ana nen mbe suaŋgia thugap, mba tari bisarire ndiav, mbe fhuav, wo farven mbe suav, ŋgɨrkama vhuun mbe ndɨɨi.
16 E, tomando-os nos seus braços, e impondo-lhes as mãos, os abençoou.
17 Zisas ŋgɨrkama vhuun mba tari ga nɨɨŋgiap khavgia vuim, guma mbe khuafɨ zav, wo thɨpani phɨrgia Zisas nɨma faav, khaŋ ana nzuai, “Ndɨkndɨgi vhuuin nza khɨvi guma rum, ndu guman vhuuŋ ma. Gu ram muuŋgip zazera mbara muuŋgia ki bɨɨŋbɨɨŋ ndigirie?”
17 E, pondo-se a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele, e lhe perguntou: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Zisas ana ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Ndu thaŋ nzuav guman vhuun na rɨgi. Guman vhuuŋ the ki fhuvara, Fhe Bakɨme nduara guman vhuuŋ ma.
18 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom senão um, que é Deus.
19 Ndu Fhe Bakɨme Moses ga nɨɨŋgi tɨvi kaŋgi. Ndu guma shogiri ana rɨmɨ thari, ndu hara guma muuŋ ruarir ana ndi thari, ndu kɨmɨ thari. Ndu bigi shɨshɨgɨ thari, ndu fhura gumgi nɨfhɨ sɨv mbe bigi ndi thari. Ndu wo ndia gu niamuuŋ piin kɨv mani buni mbararari.”
19 Tu sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; não defraudarás alguém; honra a teu pai e a tua mãe.
20 Ana ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Ndɨkndɨgi vhuuin nza khɨvi guman rum, gu fhum taranera mba tɨvi zɨn vuav kav, ntige guma ruma muuŋgi.”
20 Ele, porém, respondendo, lhe disse: Mestre, tudo isso guardei desde a minha mocidade.
21 Zisas mbaram mba guma garav, ana vuzvugiap, khaŋ ana nzuai, “Ndu bigɨn mueŋ khegi. Ndu ŋgɨv, za wo bigi ndi maaŋrim, mbe nta vhezgirim, ndu mba ŋkɨɨr mba bigi sosuagi gumgir nɨɨŋgiri. Ndu maaŋ muuŋgirga, ndu Hevenan guigira bigi vhuuiŋ guarira kɨrga. Ndu maaŋ muuŋgip, na phorgɨ ruri.”
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Falta-te uma coisa: vai, vende tudo quanto tens, e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, toma a cruz, e segue-me.
22 Mba guma mba kameŋ mbararagiap, khom anan fevgi. Ana kaŋgi, ana guigira bigi vhɨrkɨvgi guma ma. Ana maaŋ muuŋgiap ndav simgiap, vugi.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste; porque possuía muitas propriedades.
23 Zisas mbaram phokphoga garav, khaŋ wo phorga rui gumgi ga nzuai, “Ŋkɨɨ kɨvgi gumgi, mbe Fhe Bakɨme wo gumgi gu mbigi garim, mbe ana piin ki ntɨɨri phorgɨv kɨrgane suaŋv, mbe ŋaara mbatɨgar muuŋgirga.”
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Mba Zisas phorga rui gumgi ana kameŋ mbararagiap ŋgava mbatɨga muuŋgim, Zisas taagia khaŋ mbe nzuai, “Tari, guma Fhe Bakɨme wo gumgi gum mbigi garim, mbe ana piin ki ntɨɨri phorgɨ kɨrgane suaŋv, ana ŋaara mbatɨgar muuŋgirga.
24 E os discípulos se admiraram destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é, para os que confiam nas riquezas, entrar no reino de Deus!
25 Kemor shagi sai suuŋ thoon ŋgɨr zav, ana ŋaara mbatɨgar muuŋgirga fhu. Ŋkɨɨ kɨvgi guma, ana Fhe Bakɨme wo gumgi gu mbigi garim, mbe ana piin ki ntɨɨri, ana mbe phorgɨ kɨrgane saŋv, ana ŋaara mbatɨgar muuŋgirga.”
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Ana ne mbe nzuaim, mbe guigira ŋgava mbatɨga muuŋgiap, ndɨkndɨgi vhɨrve ga mbuav, nduarira wari ga nzuai, “Maaŋgi the zazera mbara muuŋgia ki bɨɨŋbɨɨŋ ndigirie?”
26 E eles se admiravam ainda mais, dizendo entre si: Quem poderá, pois, salvar-se?
27 Zisas mbe garav khaŋ mbe nzuai, “Mba bigi guman tuktɨgi fhu. Fhe Bakɨme za kha bigin muunga ne tuktɨgi.”
27 Jesus, porém, olhando para eles, disse: Para os homens é impossível, mas não para Deus, porque para Deus todas as coisas são possíveis.
28 Pita mbaram khaŋ ana nzuai, “Nza ndu zɨn vuav, nza za wo bigi thav ndu zɨ rui!”
28 E Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós tudo deixamos, e te seguimos.
29 Zisas mbaram khaŋ ana nzuai, “Gu guigira ndu nzuai, guma the na buni vhuuiŋ gum na ndɨkndɨgap wo phena thav wo fegi gu ŋgugi, wo meeiŋ gu bivi, wo ndia gu niamuuŋ won tari gu mɨni thav na zɨ rui,
29 E Jesus, respondendo, disse: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe, ou mulher, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 mba guma ntige kha nuianan Fhe Bakɨme guigira bigi vhɨrver ana nɨɨŋgirga. Ana mba fhum ki bigi, ana guigira nta kambararga. Ana pheni vhɨrve guarira anan nɨɨŋv, fegi gum ŋgugi, meeiŋ gum bivi, ndegmbori, gum tari vhɨrve, mɨni, ana ntan ana nɨɨŋgirga. Ana vhɨra kha nuianan gumgi ana farfarga tɨvi, ana vhɨra nta ndirga. Ana zumgum zazera mbara muuŋgia ki bɨɨŋbɨɨŋ ndigirga.
30 Que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no século futuro a vida eterna.
31 Ntige kha tugen fharav ki gumgi vhɨrve, mbe zumgum zɨn kɨrga. Ntige zɨn ki gumgi vhɨrve mbe zumgum fhararga.”
31 Porém muitos primeiros serão derradeiros, e muitos derradeiros serão primeiros.
32 Zisas wo phorga rui gumgir kov mbe Zerusareman ndai. Mbe ndav Zisas fharigim, ana phorga rui gumgi, ana zɨn mbe ndav, mbe ŋgava mbatɨga muuŋgi. Mbe phorga ndai gumgi gu mbigi vhɨra rivgi. Zisas taagia wo farasegi 12 thɨgi ŋaara gumgir kov, mbe gaar vugap, ana won hɨgɨrga bigi bun mbe nzuai.
32 E iam no caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles. E eles maravilhavam-se, e seguiam-no atemorizados. E, tornando a tomar consigo os doze, começou a dizer-lhes as coisas que lhe deviam sobrevir,
33 Ana khaŋ mbe nzuai. “Nza Zerusareman ndai. Nza Zerusareman ndarim, guma the Fhe Bakɨme Guma Guara thuuŋ dorgɨp, ana suaŋv kama shɨrav, ana ndim, Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani gum Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi farve khɨngirga. Mbe khaŋ ana suanga, ‘Ndu rɨmɨnga.’ Mbe maaŋ ana suaŋgip, ana shogirim, ana rimgirgane suaŋv, ana ndim harigi ŋgu ntɨɨri fararar mbararga.
33 Dizendo: Eis que nós subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes, e aos escribas, e o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios.
34 Mba harigi ŋgu ntɨɨri, mbe ŋgɨza bunin ana suaŋv, ana sɨɨŋv, ana parɨv, ana kharɨv, ana shogirim, ana rimgirga. Ana rimgirim, ra phuni khegene vhɨzgirga, ana taagip khavgirga.”
34 E o escarnecerão, e açoitarão, e cuspirão nele, e o matarão; e, ao terceiro dia, ressuscitará.
35 Zebedi kamani, Zems gu Zon, mbaram Zisas han zav khaŋ ana nzuai, “Ndɨkndɨgi vhuuin nza khɨvi guma rum, ŋka bigɨn mueŋ ga nzuav ndun nzai. Ŋka ndun nzararim, ndu ŋkan kurav ŋka ndim mba bigen muuŋgiri.”
35 E aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 Zisas manin nzarigi, “Gu ŋkon kurav ram ŋkon muuŋrie?”
36 E ele lhes disse: Que quereis que vos faça?
37 Mani ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Ndu zɨ bakɨme gum ŋkasŋka ndigip, ndu ŋka the ndim wo guva haren farim, ana ndu guva haren perarim, ŋka the ndu ŋkɨn haren perarga.”
37 E eles lhe disseram: Concede-nos que na tua glória nos assentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Zisas mani ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Ŋko mba bigeŋ nɨɨeŋ kaŋgiap, ne ga nzuav nzai fhuvara. Ŋko gu mbɨrga mbɨ khɨnigeŋ, ŋko niŋgen mbegɨrie? Ee, ŋko gu ruarga mbɨ shirɨ, ŋko vhɨra ana ruagirie?”
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis vós beber o cálice que eu bebo, e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado?
39 Mani ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Ahaŋ, ŋka tuktɨgi.”
39 E eles lhe disseram: Podemos. Jesus, porém, disse-lhes: Em verdade, vós bebereis o cálice que eu beber, e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado;
40 Ŋko mba na guva hareŋ gum na ŋkɨn haren pigɨ za nzai ne, ne na bigɨn fhuvara. Mba ŋani Fhe Bakɨme bigɨn ma. Ana mba ŋani pigɨrga gumgi, ana mbe kaŋgiap, mbe ndi muuŋgi ŋani ma.”
40 Mas, o assentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence a mim concedê-lo, mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Zems gu Zon nen Zisas ga suaŋgim, ana mba farasegi phɨkthɨgi ŋaara gumgi mba kameŋ mbararagiap, mbe ne nzuav zam Zems gu Zon ga vhegi.
41 E os dez, tendo ouvido isto, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Mbe Zems gum Zon ga vhegim, Zisas mbaram mben kamgim, mbe ana han zim, ana mbe fugap, khaŋ mbe nzuai, “Nde kaŋgi, harigi ŋgui gumgi, mbe won gumgi gu mbigi gari gumgir pani kav, mbe guigira wo gumgi gu mbigi gari. Mbe guigira mben piin kɨv, mbe zɨri ndiv vun kuamkuargane, mbe ne vuzvugi. Mben gumgi bakɨvi, khaŋ tɨgav havhargia mbe buni mbarara nta zɨn ŋgɨr zav mbe gumgi gu mbigi ga nzuai.
42 Mas Jesus, chamando-os a si, disse-lhes: Sabeis que os que julgam ser príncipes dos gentios, deles se assenhoreiam, e os seus grandes usam de autoridade sobre eles;
43 “Gu nde nzuai, mba tɨv nden kɨ thari. Guma the nde rɨgar zɨ bakɨme kɨ saŋv, ana za wo mbevav nde ŋaara guma kɨri.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser ser grande, será vosso serviçal;
44 Guma the vhɨra nde rɨgar fharav kɨr saŋv, ana za wo mbevav, za fhura kha gumgir ŋaara guma kɨri.
44 E qualquer que dentre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Fhe Bakɨme Guma Guar, ana vhɨra ana gumgi anan ŋgarɨ zav ana zɨgi fhuvara. Ana fhura gumgir ŋaara guma kɨr zav zɨgi. Ana fhura mben ŋaara guma kɨv, vhɨra mbe suaŋv rimgiv, taagi gumgi gu mbigi vhɨrve ga vhezgip, mbe ndir zav zɨgi.”
45 Porque o Filho do homem também não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Zisas wo phorga rui gumgir kov, mbe ndav vo, Zerikon hegi. Mbe Zerikon hegap, Zisas wo phorga rui gumgi gum mba Zisas phorga ndai gumgi gu mbigi vhɨrve, mbe Zeriko thav vuim, rɨmani mbatɨgi guma Bartimeus, ana maaŋ ki. Bartimeus ana Timeusan kam ma. Ana mba tuap gaar perav kav, ŋkɨɨ ga nzuav, nzambara mbatɨgar gumgi ga mbui.
46 E depois, foram para Jericó. E, saindo ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, Bartimeu, o cego, filho de Timeu, estava assentado junto do caminho, mendigando.
47 Ana maaŋ perav kav mbararagim, mbe khaŋ nzuai, “Nasaret guma Zisas mbar zi.” Ana ne mbararagiap, kama bakɨmen kaav khaŋ nzuai, “Zisas, Devitan Kam, ndu nan korar muuŋ!”
47 E, ouvindo que era Jesus de Nazaré, começou a clamar, e a dizer: Jesus, filho de Davi, tem misericórdia de mim.
48 Ana maaŋ nzuaim, gumgi gu mbigi vhɨrve ana vhegap, khaŋ ana nzuai, “Ndu wo thɨni mpɨra.” Mbe maam ana nzuaim, ana khɨrɨvra kaav khaŋ nzuai, “Devitan Kam, ndu nan korar muuŋ!”
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava cada vez mais: Filho de Davi! tem misericórdia de mim.
49 Zisas ana mbararagiap, thav thɨgap, khaŋ nzuai, “Anan kamgirim, ana zɨ.” Zisas ne nzuaim, mbe mba rɨmani mbatɨgi guman kaai. Mbe ana kaav khaŋ ana nzuai, “Ndu gor muuŋ thari. Ana ndun kaai. Ndu khavik!”
49 E Jesus, parando, disse que o chamassem; e chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, que ele te chama.
50 Mba rɨmani mbatɨgi guma ne mbararara thav, mbaram mba rugaha shari sharige zorgiap, niŋge dagim, niŋge kɨga vov mbur rɨgi. Ana mbaram fega mbur mbarav thivav, Zisas han vui.
50 E ele, lançando de si a sua capa, levantou-se, e foi ter com Jesus.
51 Ana Zisas han vuim, Zisas anan nzarigi, “Gu ram ndun muuŋrie?”
51 E Jesus, falando, disse-lhe: Que queres que te faça? E o cego lhe disse: Mestre, que eu tenha vista.
52 Zisas mbaram khaŋ ana nzuai, “Ndu ŋgɨ. Ndu Fhe Bakɨme ŋkasŋka khothɨgav, ndu taagia nzerigi.” Zisas ne nzuavra thagim, ana rɨmani fhura ŋgarav nzerigim, ana tuituigia bigi gari. Ana garav Zisas phorgav mba tuavar vui.
52 E Jesus lhe disse: Vai, a tua fé te salvou. E logo viu, e seguiu a Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.