João 6

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Zisas zumgum vov Gariri mbɨ khiŋgiap muen hɨgi. Mba ŋaneŋ zɨ mbe khare, Taiberias mbɨ.
1 Depois disso, Jesus atravessou o lago da Galileia, que também é chamado de Tiberíades.
2 Ana mirikori vhɨrve ga mbuav rɨɨi gumgi vhɨrve, ana mben kurkurigim, mben rɨmrɨɨ vhɨzgim, gumgi vhɨrve ana gangi. Maaŋ muuŋgiap, ana vov hɨgim, gumgi gu mbigi vhɨrve ana zɨn zergi.
2 Uma grande multidão o seguia porque eles tinham visto os milagres que Jesus tinha feito, curando os doentes.
3 Zisas nda vov mbɨkshɨman ndav, wo phorga rui gumgi phorga perav ki.
3 Ele subiu um monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 Mba tugen Zudain Pasova tuga bakɨme hɨr za mbui.
4 A Páscoa , a festa principal dos judeus, estava perto.
5 Zisas ragia garav, ana gumgi gu mbigi vhɨrve garim, mbe ana han zi. Mbe zim, ana kha nzambararen Firip ga muuŋgi. “Nza maam vikntuu ga vhezgip mbu gumgi gu mbigir kurmbegɨrie?”
5 Jesus olhou em volta de si e viu que uma grande multidão estava chegando perto dele. Então disse a Filipe:
6 Ana Firipan mparav mba kameŋ suaŋgi. Ana nduara wo muunga bigeŋ, ana ne kaŋgi.
6 Ele sabia muito bem o que ia fazer, mas disse isso para ver qual seria a resposta de Filipe.
7 Firip ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Nza maaŋ muuŋgip K900.00 tuktɨgi vikntuu ga vhezgirga, kha gumgi gu mbigi, mbe bevbevira, mbe za fɨgi bisaŋri guarira mbegɨrga.”
7 Filipe respondeu assim: — Para cada pessoa poder receber um pouco de pão, nós precisaríamos gastar mais de duzentas moedas de prata .
8 Zisas phorga rui guma mbe Andru, Saimonan fek, ana khaŋ Zisas ga nzuai,
8 Então um dos discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse:
9 “Tara mbe khaŋ ki, ana meeŋthɨgi vikntuuveŋ ki. Mbe barin ntaveŋ ga muuŋgi. Ana vhɨra mbɨgama mpuani ki. Mba ki gumgi gu mbigi, mbe guigira vhɨrkɨvgi. Mba meeŋthɨgi vikntuuveŋ gum mba mbɨgama mpuani ram muuŋgip nzan tuktɨgɨrie?”
9 — Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isso para tanta gente?
10 Mba ŋanen vhazɨgi vhɨrkɨvgi. Zisas khaŋ nzuai, “Mba gumgi gu mbigi ga suaŋrim, mbe pigiri.” Mba mben vhɨrve khaŋ muuŋgi, 5,000.
10 Jesus disse: Então todos se sentaram. (Havia muita grama naquele lugar.) Estavam ali quase cinco mil homens.
11 Mbe piigim, Zisas mbaram mba meeŋthɨgi vikntuuveŋ ndigap, Fhe Bakɨme ndikndigap ana phorga suaŋgiap, ntaveŋ phɨrav, nta shama mbuav, mba gumgi gu mbigi ga ndɨɨi. Ana vhɨra mba tɨvara mba mbɨgama mpuani ga muuŋgi. Ana maaŋ ni ga muuŋgiap, niin mbe nɨɨŋgim, mbe za wari wo vuzvuga vhɨzgi.
11 Em seguida Jesus pegou os pães, deu graças a Deus e os repartiu com todos; e fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Mbe za mbega thugim, Zisas khaŋ wo phorga rui gumgi ga nzuai, “Nde mbe mbegap ndavi givav thagi, mban tɨvi ndi. Nza fhura mban farfarga fhuvara.”
12 Quando já estavam satisfeitos, ele disse aos discípulos:
13 Mbe mbara mba bari muuŋgi meeŋthɨgi vikntuur fɨgiveŋ ndiav 12 thɨgi kɨra ga vhuigim, nta za givigi. Mba gumgi gu mbigi za mbegap ndavi givav thagi ntɨɨri ma.
13 Eles ajuntaram os pedaços e encheram doze cestos com o que sobrou dos cinco pães.
14 Mba gumgi gu mbigi ana muuŋgi mirikor gangiap khaŋ nzuai, “Guigi guarara, khe Fhe Bakɨme kha nuianan zirɨr zav suaŋgiap sarigi kamthooŋ gumara khare.”
14 Os que viram esse milagre de Jesus disseram: — De fato, este é o
15 Zisas mbe ndɨkndɨgi kaŋgi, mbe zɨv ana suirav, ana ndiv farim, ana mben ŋgui vhɨrve gari guman pan kegɨrga. Ana maaŋ muuŋgiap mba ŋaneŋ thav taagia nduara mbɨkshɨman ndagi.
15 Jesus ficou sabendo que queriam levá-lo à força para o fazerem rei; então voltou sozinho para o monte.
16 Mba raar ra verav vhɨzgim, ŋkotuguraagen Zisas phorga rui gumgi, mbe taagia Gariri mbɨn vergi.
16 De tardinha, os discípulos de Jesus desceram até o lago.
17 Mbe vergap fov keman mben maaŋgiap, Gariri mbɨ thugap muen hi. Mbe muen Kaperneaman hi. Mbe vuim, maaŋ gɨngi, Zisas mben han zɨgi fhuvara.
17 Subiram num barco e começaram a atravessar o lago na direção da cidade de Cafarnaum. Quando já estava escuro, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Mbe vuim, bɨɨŋbɨɨŋ kɨvgim, mbɨ phuri raa shogap kɨvgi.
18 De repente, um vento forte começou a soprar e a levantar as ondas.
19 Mbe mba kema toga vov meeŋ o mporathɨgi kiromitar vugap, mbe Zisas garim, ana mbɨn tɨn thivav, mben han keman zi. Mbe ana gangiap guigira rɨrɨva mbatɨga muuŋgi.
19 Os discípulos já tinham remado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando em cima da água e chegando perto do barco. E ficaram com muito medo.
20 Zisas thav khaŋ mbe nzuai, “Gura, nde rɨvɨ thari.”
20 Mas Jesus disse:
21 Mbe ana mbararagiap, ndikndigap, ana nzuaim, ana mben han keman vergi. Ana mben han keman veravra thagim, mbe mba vui ŋaneŋ phorgi.
21 Então eles o receberam com prazer no barco e logo chegaram ao lugar para onde estavam indo.
22 Mba mɨtimanera, mba gumgi gu mbigi, mbe mba Gariri mbɨ gaara kav, mbe kaŋgi, gurum harigi kema the kegi fhuvara. Mba kema bavira kegim, Zisas phorga rui gumgi, mbe mbe kema regap wari vuim, Zisas mbe phorga vugi fhuvara. Ana phorga rui gumgi, mbe nduarira ana regap wari vegi.
22 No dia seguinte a multidão que estava no lado leste do lago viu que ali só havia um barco pequeno. Sabiam que Jesus não tinha embarcado com os discípulos, pois estes haviam saído sozinhos.
23 Mba tugen Taiberiasan ŋkee mbari zav, mba Zisas Fhe Bakɨmen ndikndigap, ana phorga suaŋgiap mba gumgi gu mbigi mba meeŋthɨgi vikntuuveŋ mbegi ŋaneŋ han phogi.
23 Enquanto isso, outros barcos chegaram da cidade de Tiberíades e encostaram perto do lugar onde a multidão tinha comido pão depois de o Senhor Jesus ter dado graças.
24 Mba gumgi gu mbigi garim, Zisas wo phorga rui gumgir kov mbe ki fhu. Maaŋ muuŋgiap, mbe fov mba ŋkee mbarir maaŋgiap, Zisas ndi garav Kaperneaman vegi.
24 Quando viram que Jesus e os seus discípulos não estavam ali, subiram nos barcos e saíram para Cafarnaum a fim de procurá-lo.
25 Mba gumgi gu mbigi vov Gariri mbɨ gaar muen Zisasan hɨgap khaŋ ana nzuai, “Guman Rum, ndu rasɨn khaŋ zɨgi?”
25 A multidão encontrou Jesus no lado oeste do lago, e perguntaram a ele: — Mestre, quando foi que o senhor chegou aqui?
26 Zisas mbe ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Gu guigira nde nzuai, nde mba gu muuŋgi mirikori, nde nta gangi, nde nta ndɨkndɨgap, gu mba nde khɨvigi bigi, nde nta ndɨɨriveŋ kaŋgiap na ndi gari fhuvara. Zakɨra fhuvara! Nde gu mba meeŋthɨgi vikntuuven nde nɨɨŋgim, nde nta mbegav, ndavi givav, nde nera nzuav na ndi gari.
26 Jesus respondeu:
27 Nde mba mbarɨgi mba suaŋv ganɨ thari. Fhuvara. Nde mba zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndi ndɨɨi mba, nde ana suaŋv ganɨri. Mba mba, Fhe Bakɨme Guma Guara mba mban nde ndɨɨi. Fhe Bakɨme maaŋ muun zav zɨ bakɨmen ana nɨɨŋgi.”
27 Não trabalhem a fim de conseguir a comida que se estraga, mas a fim de conseguir a comida que dura para a vida eterna. O
28 Mbe mbara khaŋ ana nzuai, “Nza ram mbui tɨvar muuŋgip nza Fhe Bakɨme muungen nza vuzvugi ŋaarir muuŋgirie?”
28 — O que é que Deus quer que a gente faça? — perguntaram eles.
29 Zisas mbe ŋgarkarav khaŋ mbe nzuai, “Fhe Bakɨme muungen nde vuzvugi ŋaar khaŋ muuŋgi, nde mba Fhe Bakɨme sarigi zɨgi guma, nde ana khothɨgɨri.”
29 — Ele quer que vocês creiam naquele que ele enviou! — respondeu Jesus.
30 — ausente —
30 Eles disseram: — Que milagre o senhor vai fazer para a gente ver e crer no senhor? O que é que o senhor pode fazer?
31 — ausente —
31 Os nossos antepassados comeram o maná no deserto, como dizem as Escrituras Sagradas : “Do céu ele deu pão para eles comerem.”
32 Zisas mbara khaŋ mbe nzuai, “Gu guigira khar nde nzuai, khe Moses mba Hevenan kega zeri viktuman nde nɨɨŋgi fhuvara. Zakɨra fhuvara! Nan Ndia, ana guigira Hevenan kega zeri viktuman nde ndɨɨi.
32 Jesus disse:
33 Mba Hevenan kegap zeri viktum Fhe Bakɨme anan kha nuianan ki gumgi gu mbigi ga ndɨɨim, ana zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndi ndɨɨi guma ma.”
33 Porque o pão que Deus dá é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Mbe mbara khaŋ ana nzuai, “Guman Rum, ndu zazera mba viktuman nzan nɨɨŋri.”
34 — Queremos que o senhor nos dê sempre desse pão! — pediram eles.
35 Zisas khaŋ mbe nzuai, “Gu nduara mba zazera mbara muuŋgia ki bɨɨŋbɨɨŋ ndi ndɨɨi viktum ma. Guma nan han zɨrga, ana wom thɨhegi fara muuŋgirga fhu. Guma na khothɨgi, ana wom mbɨ suaŋv fhɨr khigi fara muuŋgirga fhuvara.
35 Jesus respondeu:
36 “Gu nde suaŋgi, nde na gangi, nde na khothɨgi fhu.
36 Mas eu já disse que vocês não creem em mim, embora estejam me vendo.
37 Na Ndia na nɨɨŋgi gumgi gu mbigi, mbe za nan han zɨrga. Nan han zi gumgi, gu guigira mbe tharga tuktɨgi fhuvara.
37 Todos aqueles que o Pai me dá virão a mim; e de modo nenhum jogarei fora aqueles que vierem a mim.
38 Gu wo vuzvuga zɨn ŋgɨr zav Heven thav zergi fhuvara. Zakɨra fhuvara! Gu na sarigim gu zergi Dara, gu ana vuzvuga zɨn vui.
38 Pois eu desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou e não para fazer a minha própria vontade.
39 Na sarigim, gu zergi Dara, ana vuzvuk khaŋ muuŋgi. Gu ana na nɨɨŋgi guma o mbiga the, gu ana tharga tuktɨgi fhuvara. Zakɨra fhuvara! Gu kha nuian gu bigi vhɨzi tugar, gu taagi mbe khavgirga.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum daqueles que o Pai me deu se perca, mas que eu ressuscite todos no último dia.
40 Nan Ndia vuzvuk khaŋ muuŋgi. Mba ana Kama gangiap ana khothɨgi gumgi gu mbigi, mbe zam zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndigirga. Gu kha nuian gu bigi vhɨzi tugar, gu taagi mbe khavgirga.”
40 Pois a vontade do meu Pai é que todos os que veem o Filho e creem nele tenham a vida eterna; e no último dia eu os ressuscitarei.
41 Mbe Zudaiŋ, mbe Zisas mbararagim, ana khaŋ nzuai, “Gu nduara mba Hevenan kegap zergi viktum ma.” Mbe ne mbararagiap, ana vhegap, buni vhɨrver ana nzuai.
41 Eles começaram a criticar Jesus porque ele tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Mbe khaŋ nzuai, “Kha guma Zisas, ana Zozevan kam ma. Nza ana ndia gu niamuuŋ, nza mani kaŋgi. Ana ram muuŋgiap ntigem khaŋ nzuai, ‘Gu Hevenan kegap zergi’ ? ”
42 E diziam: — Este não é Jesus, filho de José? Por acaso nós não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que agora ele diz que desceu do céu?
43 Zisas mbe ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Nde warira phorgɨp buni vhɨrve suaŋ thari.
43 Jesus respondeu:
44 Gu Dara na sarigim, gu zergi. Guma the, ana won vuzvugara nan han zɨgɨrga tuktɨgi fhuvara. Zakɨra fhuvara! Dara, ana mba guma ndɨkndɨga khavgip, ana kuv nan han zɨrga. Gu kha nuian gu bigi vhɨzi tugar, gu mba rimgi guma gu taagip ana khavgirga.
44 Só poderão vir a mim aqueles que forem trazidos pelo Pai, que me enviou, e eu os ressuscitarei no último dia.
45 Fhe Bakɨmen kamthooŋ gumgi suaŋgi buni ki gavar ki buni khaŋ nzuai, ‘Fhe Bakɨme za kha gumgi gu mbigi khɨvɨv mbe suanga.’ Mba Dara buni mbararav, ana bigi kaŋgi gumgi gu mbigi, mbe nan han zi.
45 Nos
46 “Guma the Dara gangi fhu. Zakɨra fhuvara! Mba Fhe Bakɨme han kegap zergi guma, ana nduara ana gangi.
46 Isso não quer dizer que alguém já tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; ele já viu o Pai.
47 Gu guigira nde nzuai, guma, ana guigira na khothɨgi, ana zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ki.
47 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Gu nduara zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndi ndɨɨi viktum ma.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Nden nzɨgi mbe gumgi ki fhuv ŋanen mana mbegap, mbe za vhɨzgi.
49 Os antepassados de vocês comeram o maná no deserto, mas morreram.
50 Khe Hevenan kegap zergi viktum ma. Mba ana mbegɨrga gumgi gu mbigi, mbe vhɨzɨrga fhu.
50 Aqui está o pão que desce do céu; e quem comer desse pão nunca morrerá.
51 Gu mba zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndi ndɨɨi viktum ma, gu Hevenan kegap zergi. Guma the mba viktuman mbegɨrga, ana zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndigip kɨrga. Gu anan nɨɨnga viktum, ana nan fhavar sɨk ma. Gu ana ndi nɨɨŋgirga, kha nuianan ki gumgi gu mbigi, mbe zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndirgip kɨrga.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Se alguém comer desse pão, viverá para sempre. E o pão que eu darei para que o mundo tenha vida é a minha carne.
52 Mbe Zudaiŋ ne mbararagiap, mbe vhegap, mbe nduarira warir rɨgar ne nzuav wari daai. Mbe khaŋ wari ga nzuai, “Mbu guma, ana ram muuŋgip won fhavar nzan nɨɨŋgirim, nza ana mbegɨrie?”
52 Aí eles começaram a discutir entre si. E perguntavam: — Como é que este homem pode dar a sua própria carne para a gente comer?
53 Zisas mbara khaŋ mbe nzuai, “Gu guigira nde nzuai, nde maaŋ muuŋgip, Fhe Bakɨme Guma Guarar fhavar mbegɨrga fhu, nde vhɨra ana vɨzɨnan mbegɨrga fhu, nde zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ nden kegɨrga fhu.
53 Então Jesus disse:
54 Guma, ana na fhava sɨk gu vɨzɨna pi, ana zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ki. Gu zumgum, kha nuian gu bigi vhɨzi tugar, gu taagi ana khavgirga.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Ne khaŋ muuŋgi, nan fhava sɨk, ana guigira mba guar ma. Nan vɨzɨn, ana vhɨra, guigira pi bigɨna guar ma.
55 Pois a minha carne é a comida verdadeira, e o meu sangue é a bebida verdadeira.
56 Guma nan fhava sɨga pav, nan vɨzɨna pi, mba guma na phorgap kim, gu ana phorgap ki.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue vive em mim, e eu vivo nele.
57 “Na Dara, ana zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ nɨɨŋge ma. Ana na sarigim, gu zergi. Na Dara zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨn na nɨɨŋgim, gu zergap, gu wo Darar ŋkasŋkar panan khar ki. Mba tɨvara guma nan mbegɨrga, ana nan ŋkasŋkar panan, ana zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndigip kɨrga.
57 O Pai, que tem a vida, foi quem me enviou, e por causa dele eu tenho a vida. Assim, também, quem se alimenta de mim terá vida por minha causa.
58 Khera, ana Hevenan kegap zergi viktum ma. Ana mba nden nzɨgi fhum mbegap vhɨzgi viktuma fara muuŋgi fhuvara. Zakɨra fhuvara! Guma, ana kha viktuman mbegɨrga, ana zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndigip kɨrga.”
58 Este é o pão que desceu do céu. Não é como o pão que os antepassados de vocês comeram e mesmo assim morreram. Quem come deste pão viverá para sempre.
59 Mba tugen Zisas Kaperneaman Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ mbararagi phenan kav, Fhe Bakɨme buni vhuuin mbe khɨvav mbe nzuav, kha bunin mbe suaŋgi.
59 Jesus disse isso quando estava ensinando na sinagoga de Cafarnaum.
60 Mba Zisas phorga rui gumgi mba kameŋ mbararagiap, mbe vhɨrvera khaŋ nzuai, “Kha kameŋ guigira nzan simgi, the ne mbarararie?”
60 Muitos seguidores de Jesus ouviram isso e reclamaram: — O que ele ensina é muito difícil! Quem pode aceitar esses ensinamentos?
61 Zisas won ndava vhera, ana khueŋ kaŋgi, ana phorga rui gumgi ana suaŋgi buneŋ ga nzuav buni vhɨrve nzuai. Ana maaŋ muuŋgiap mben nzarigi, “Kha buneŋ nde na khothɨgi ndɨkndɨgar farfagi thi?
61 Não disseram nada a Jesus, mas ele sabia que eles estavam resmungando contra ele. Por isso perguntou:
62 Nde maaŋ muuŋgip Fhe Bakɨme Guma Guar ganɨrim, ana taagip fhum kegi ŋgun naanga, nde ram muuŋgirie?
62 E o que aconteceria se vocês vissem o
63 Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaar nduara zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨn gumgi gu mbigi ga ndɨɨi. Guman ŋkasŋka nduara thaneŋ anan kurarga tuktɨgi fhuvara. Gu khar nde nzuai kameŋ, ne Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaarar kameŋ ma. Ne zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndi ndɨɨi.
63 O Espírito de Deus é quem dá a vida, mas o ser humano não pode fazer isso. As palavras que eu lhes disse são espírito e vida,
64 Nden rɨgar ki gumgi mbari ne khothɨgi fhu.” Zisas fhumra mba ana khothɨgi fhuv gumgi, ana mbe kaŋgi. Ana vhɨra ana ndim, anan pana gumgi farve ga surga guma, ana ana kaŋgi.
64 mas mesmo assim alguns de vocês não creem. Jesus disse isso porque já sabia desde o começo quem eram os que não iam crer nele e sabia também quem ia traí-lo.
65 Ana maaŋ muuŋgiap khaŋ nzuai, “Mbe na khothɨgi fhu, gu mba bigɨna nɨɨeŋra nzuav, nde nzuai, ‘Dara ŋkasŋkan guma then nɨɨŋgirga fhu, mba guma nan han zɨgɨrga fhu.’ ”
65 Jesus continuou:
66 Zisas mba kameŋ suaŋgim, ana phorga rui gumgir vhɨrve ana thav vegi. Mbe ana thav vegap wom ana phorga rui fhu.
66 Por causa disso muitos seguidores de Jesus o abandonaram e não o acompanhavam mais.
67 Maaŋ muuŋgiap, Zisas mba 12 thɨgi gumgir nzav, khaŋ mbe nzuai, “Nde, nde vhɨra na tha ŋgɨrgeŋ vuzvugi thi?”
67 Então ele perguntou aos doze discípulos:
68 Saimon Pita ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Guma Bakɨme, nza ndu thav, nza then han ŋgɨrie? Ndun bunira, nta zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndi ndɨɨi.
68 Simão Pedro respondeu: — Quem é que nós vamos seguir? O senhor tem as palavras que dão vida eterna!
69 Nza vhɨra khueŋ khothɨgav, nza tuituigiap khueŋ kaŋgi, ndu Fhe Bakɨme Wora Mbuigi Guman Ŋaar ma.”
69 E nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo que Deus enviou.
70 Zisas mbara mben ŋgarkarav khaŋ mbe nzuai, “Ram muuŋgi? Gu nduara nde 12 thɨgi gumgi, gu nden farasegi. Nden rɨgar ki guma mbe, ana ŋiniŋgi mbatɨgir guman pan ma.”
70 Jesus disse:
71 Ana Saimon Iskariot kama Zudas ga nzuai. Ana mba 12 thɨgi ŋaara gumgi rɨgar, ana zumgum Zisas ndim, ana shogirim, ana rimgirga gumgir farve khɨngirga.
71 Ele estava falando de Judas, filho de Simão Iscariotes. Pois Judas, embora fosse um dos doze discípulos, ia trair Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.