João 6
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs ARA
1 Zisas zumgum vov Gariri mbɨ khiŋgiap muen hɨgi. Mba ŋaneŋ zɨ mbe khare, Taiberias mbɨ.
1 Depois destas coisas, atravessou Jesus o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Ana mirikori vhɨrve ga mbuav rɨɨi gumgi vhɨrve, ana mben kurkurigim, mben rɨmrɨɨ vhɨzgim, gumgi vhɨrve ana gangi. Maaŋ muuŋgiap, ana vov hɨgim, gumgi gu mbigi vhɨrve ana zɨn zergi.
2 Seguia-o numerosa multidão, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Zisas nda vov mbɨkshɨman ndav, wo phorga rui gumgi phorga perav ki.
3 Então, subiu Jesus ao monte e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Mba tugen Zudain Pasova tuga bakɨme hɨr za mbui.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Zisas ragia garav, ana gumgi gu mbigi vhɨrve garim, mbe ana han zi. Mbe zim, ana kha nzambararen Firip ga muuŋgi. “Nza maam vikntuu ga vhezgip mbu gumgi gu mbigir kurmbegɨrie?”
5 Então, Jesus, erguendo os olhos e vendo que grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pães para lhes dar a comer?
6 Ana Firipan mparav mba kameŋ suaŋgi. Ana nduara wo muunga bigeŋ, ana ne kaŋgi.
6 Mas dizia isto para o experimentar; porque ele bem sabia o que estava para fazer.
7 Firip ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Nza maaŋ muuŋgip K900.00 tuktɨgi vikntuu ga vhezgirga, kha gumgi gu mbigi, mbe bevbevira, mbe za fɨgi bisaŋri guarira mbegɨrga.”
7 Respondeu-lhe Filipe: Não lhes bastariam duzentos denários de pão, para receber cada um o seu pedaço.
8 Zisas phorga rui guma mbe Andru, Saimonan fek, ana khaŋ Zisas ga nzuai,
8 Um de seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, informou a Jesus:
9 “Tara mbe khaŋ ki, ana meeŋthɨgi vikntuuveŋ ki. Mbe barin ntaveŋ ga muuŋgi. Ana vhɨra mbɨgama mpuani ki. Mba ki gumgi gu mbigi, mbe guigira vhɨrkɨvgi. Mba meeŋthɨgi vikntuuveŋ gum mba mbɨgama mpuani ram muuŋgip nzan tuktɨgɨrie?”
9 Está aí um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas isto que é para tanta gente?
10 Mba ŋanen vhazɨgi vhɨrkɨvgi. Zisas khaŋ nzuai, “Mba gumgi gu mbigi ga suaŋrim, mbe pigiri.” Mba mben vhɨrve khaŋ muuŋgi, 5,000.
10 Disse Jesus: Fazei o povo assentar-se; pois havia naquele lugar muita relva. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Mbe piigim, Zisas mbaram mba meeŋthɨgi vikntuuveŋ ndigap, Fhe Bakɨme ndikndigap ana phorga suaŋgiap, ntaveŋ phɨrav, nta shama mbuav, mba gumgi gu mbigi ga ndɨɨi. Ana vhɨra mba tɨvara mba mbɨgama mpuani ga muuŋgi. Ana maaŋ ni ga muuŋgiap, niin mbe nɨɨŋgim, mbe za wari wo vuzvuga vhɨzgi.
11 Então, Jesus tomou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, quanto queriam.
12 Mbe za mbega thugim, Zisas khaŋ wo phorga rui gumgi ga nzuai, “Nde mbe mbegap ndavi givav thagi, mban tɨvi ndi. Nza fhura mban farfarga fhuvara.”
12 E, quando já estavam fartos, disse Jesus aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Mbe mbara mba bari muuŋgi meeŋthɨgi vikntuur fɨgiveŋ ndiav 12 thɨgi kɨra ga vhuigim, nta za givigi. Mba gumgi gu mbigi za mbegap ndavi givav thagi ntɨɨri ma.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram aos que haviam comido.
14 Mba gumgi gu mbigi ana muuŋgi mirikor gangiap khaŋ nzuai, “Guigi guarara, khe Fhe Bakɨme kha nuianan zirɨr zav suaŋgiap sarigi kamthooŋ gumara khare.”
14 Vendo, pois, os homens o sinal que Jesus fizera, disseram: Este é, verdadeiramente, o profeta que devia vir ao mundo.
15 Zisas mbe ndɨkndɨgi kaŋgi, mbe zɨv ana suirav, ana ndiv farim, ana mben ŋgui vhɨrve gari guman pan kegɨrga. Ana maaŋ muuŋgiap mba ŋaneŋ thav taagia nduara mbɨkshɨman ndagi.
15 Sabendo, pois, Jesus que estavam para vir com o intuito de arrebatá-lo para o proclamarem rei, retirou-se novamente, sozinho, para o monte.
16 Mba raar ra verav vhɨzgim, ŋkotuguraagen Zisas phorga rui gumgi, mbe taagia Gariri mbɨn vergi.
16 Ao descambar o dia, os seus discípulos desceram para o mar.
17 Mbe vergap fov keman mben maaŋgiap, Gariri mbɨ thugap muen hi. Mbe muen Kaperneaman hi. Mbe vuim, maaŋ gɨngi, Zisas mben han zɨgi fhuvara.
17 E, tomando um barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já se fazia escuro, e Jesus ainda não viera ter com eles.
18 Mbe vuim, bɨɨŋbɨɨŋ kɨvgim, mbɨ phuri raa shogap kɨvgi.
18 E o mar começava a empolar-se, agitado por vento rijo que soprava.
19 Mbe mba kema toga vov meeŋ o mporathɨgi kiromitar vugap, mbe Zisas garim, ana mbɨn tɨn thivav, mben han keman zi. Mbe ana gangiap guigira rɨrɨva mbatɨga muuŋgi.
19 Tendo navegado uns vinte e cinco a trinta estádios, eis que viram Jesus andando por sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram possuídos de temor.
20 Zisas thav khaŋ mbe nzuai, “Gura, nde rɨvɨ thari.”
20 Mas Jesus lhes disse: Sou eu. Não temais!
21 Mbe ana mbararagiap, ndikndigap, ana nzuaim, ana mben han keman vergi. Ana mben han keman veravra thagim, mbe mba vui ŋaneŋ phorgi.
21 Então, eles, de bom grado, o receberam, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Mba mɨtimanera, mba gumgi gu mbigi, mbe mba Gariri mbɨ gaara kav, mbe kaŋgi, gurum harigi kema the kegi fhuvara. Mba kema bavira kegim, Zisas phorga rui gumgi, mbe mbe kema regap wari vuim, Zisas mbe phorga vugi fhuvara. Ana phorga rui gumgi, mbe nduarira ana regap wari vegi.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara do outro lado do mar notou que ali não havia senão um pequeno barco e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, tendo estes partido sós.
23 Mba tugen Taiberiasan ŋkee mbari zav, mba Zisas Fhe Bakɨmen ndikndigap, ana phorga suaŋgiap mba gumgi gu mbigi mba meeŋthɨgi vikntuuveŋ mbegi ŋaneŋ han phogi.
23 Entretanto, outros barquinhos chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, tendo o Senhor dado graças.
24 Mba gumgi gu mbigi garim, Zisas wo phorga rui gumgir kov mbe ki fhu. Maaŋ muuŋgiap, mbe fov mba ŋkee mbarir maaŋgiap, Zisas ndi garav Kaperneaman vegi.
24 Quando, pois, viu a multidão que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, tomaram os barcos e partiram para Cafarnaum à sua procura.
25 Mba gumgi gu mbigi vov Gariri mbɨ gaar muen Zisasan hɨgap khaŋ ana nzuai, “Guman Rum, ndu rasɨn khaŋ zɨgi?”
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Zisas mbe ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Gu guigira nde nzuai, nde mba gu muuŋgi mirikori, nde nta gangi, nde nta ndɨkndɨgap, gu mba nde khɨvigi bigi, nde nta ndɨɨriveŋ kaŋgiap na ndi gari fhuvara. Zakɨra fhuvara! Nde gu mba meeŋthɨgi vikntuuven nde nɨɨŋgim, nde nta mbegav, ndavi givav, nde nera nzuav na ndi gari.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: vós me procurais, não porque vistes sinais, mas porque comestes dos pães e vos fartastes.
27 Nde mba mbarɨgi mba suaŋv ganɨ thari. Fhuvara. Nde mba zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndi ndɨɨi mba, nde ana suaŋv ganɨri. Mba mba, Fhe Bakɨme Guma Guara mba mban nde ndɨɨi. Fhe Bakɨme maaŋ muun zav zɨ bakɨmen ana nɨɨŋgi.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que subsiste para a vida eterna, a qual o Filho do Homem vos dará; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Mbe mbara khaŋ ana nzuai, “Nza ram mbui tɨvar muuŋgip nza Fhe Bakɨme muungen nza vuzvugi ŋaarir muuŋgirie?”
28 Dirigiram-se, pois, a ele, perguntando: Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Zisas mbe ŋgarkarav khaŋ mbe nzuai, “Fhe Bakɨme muungen nde vuzvugi ŋaar khaŋ muuŋgi, nde mba Fhe Bakɨme sarigi zɨgi guma, nde ana khothɨgɨri.”
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que por ele foi enviado.
30 — ausente —
30 Então, lhe disseram eles: Que sinal fazes para que o vejamos e creiamos em ti? Quais são os teus feitos?
31 — ausente —
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer pão do céu.
32 Zisas mbara khaŋ mbe nzuai, “Gu guigira khar nde nzuai, khe Moses mba Hevenan kega zeri viktuman nde nɨɨŋgi fhuvara. Zakɨra fhuvara! Nan Ndia, ana guigira Hevenan kega zeri viktuman nde ndɨɨi.
32 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: não foi Moisés quem vos deu o pão do céu; o verdadeiro pão do céu é meu Pai quem vos dá.
33 Mba Hevenan kegap zeri viktum Fhe Bakɨme anan kha nuianan ki gumgi gu mbigi ga ndɨɨim, ana zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndi ndɨɨi guma ma.”
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Mbe mbara khaŋ ana nzuai, “Guman Rum, ndu zazera mba viktuman nzan nɨɨŋri.”
34 Então, lhe disseram: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Zisas khaŋ mbe nzuai, “Gu nduara mba zazera mbara muuŋgia ki bɨɨŋbɨɨŋ ndi ndɨɨi viktum ma. Guma nan han zɨrga, ana wom thɨhegi fara muuŋgirga fhu. Guma na khothɨgi, ana wom mbɨ suaŋv fhɨr khigi fara muuŋgirga fhuvara.
35 Declarou-lhes, pois, Jesus: Eu sou o pão da vida; o que vem a mim jamais terá fome; e o que crê em mim jamais terá sede.
36 “Gu nde suaŋgi, nde na gangi, nde na khothɨgi fhu.
36 Porém eu já vos disse que, embora me tenhais visto, não credes.
37 Na Ndia na nɨɨŋgi gumgi gu mbigi, mbe za nan han zɨrga. Nan han zi gumgi, gu guigira mbe tharga tuktɨgi fhuvara.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Gu wo vuzvuga zɨn ŋgɨr zav Heven thav zergi fhuvara. Zakɨra fhuvara! Gu na sarigim gu zergi Dara, gu ana vuzvuga zɨn vui.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, e sim a vontade daquele que me enviou.
39 Na sarigim, gu zergi Dara, ana vuzvuk khaŋ muuŋgi. Gu ana na nɨɨŋgi guma o mbiga the, gu ana tharga tuktɨgi fhuvara. Zakɨra fhuvara! Gu kha nuian gu bigi vhɨzi tugar, gu taagi mbe khavgirga.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum eu perca de todos os que me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Nan Ndia vuzvuk khaŋ muuŋgi. Mba ana Kama gangiap ana khothɨgi gumgi gu mbigi, mbe zam zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndigirga. Gu kha nuian gu bigi vhɨzi tugar, gu taagi mbe khavgirga.”
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo homem que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Mbe Zudaiŋ, mbe Zisas mbararagim, ana khaŋ nzuai, “Gu nduara mba Hevenan kegap zergi viktum ma.” Mbe ne mbararagiap, ana vhegap, buni vhɨrver ana nzuai.
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Mbe khaŋ nzuai, “Kha guma Zisas, ana Zozevan kam ma. Nza ana ndia gu niamuuŋ, nza mani kaŋgi. Ana ram muuŋgiap ntigem khaŋ nzuai, ‘Gu Hevenan kegap zergi’ ? ”
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José? Acaso, não lhe conhecemos o pai e a mãe? Como, pois, agora diz: Desci do céu?
43 Zisas mbe ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Nde warira phorgɨp buni vhɨrve suaŋ thari.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Gu Dara na sarigim, gu zergi. Guma the, ana won vuzvugara nan han zɨgɨrga tuktɨgi fhuvara. Zakɨra fhuvara! Dara, ana mba guma ndɨkndɨga khavgip, ana kuv nan han zɨrga. Gu kha nuian gu bigi vhɨzi tugar, gu mba rimgi guma gu taagip ana khavgirga.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Fhe Bakɨmen kamthooŋ gumgi suaŋgi buni ki gavar ki buni khaŋ nzuai, ‘Fhe Bakɨme za kha gumgi gu mbigi khɨvɨv mbe suanga.’ Mba Dara buni mbararav, ana bigi kaŋgi gumgi gu mbigi, mbe nan han zi.
45 Está escrito nos profetas:
46 “Guma the Dara gangi fhu. Zakɨra fhuvara! Mba Fhe Bakɨme han kegap zergi guma, ana nduara ana gangi.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, salvo aquele que vem de Deus; este o tem visto.
47 Gu guigira nde nzuai, guma, ana guigira na khothɨgi, ana zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ki.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Gu nduara zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndi ndɨɨi viktum ma.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Nden nzɨgi mbe gumgi ki fhuv ŋanen mana mbegap, mbe za vhɨzgi.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Khe Hevenan kegap zergi viktum ma. Mba ana mbegɨrga gumgi gu mbigi, mbe vhɨzɨrga fhu.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Gu mba zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndi ndɨɨi viktum ma, gu Hevenan kegap zergi. Guma the mba viktuman mbegɨrga, ana zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndigip kɨrga. Gu anan nɨɨnga viktum, ana nan fhavar sɨk ma. Gu ana ndi nɨɨŋgirga, kha nuianan ki gumgi gu mbigi, mbe zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndirgip kɨrga.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém dele comer, viverá eternamente; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Mbe Zudaiŋ ne mbararagiap, mbe vhegap, mbe nduarira warir rɨgar ne nzuav wari daai. Mbe khaŋ wari ga nzuai, “Mbu guma, ana ram muuŋgip won fhavar nzan nɨɨŋgirim, nza ana mbegɨrie?”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a comer a sua própria carne?
53 Zisas mbara khaŋ mbe nzuai, “Gu guigira nde nzuai, nde maaŋ muuŋgip, Fhe Bakɨme Guma Guarar fhavar mbegɨrga fhu, nde vhɨra ana vɨzɨnan mbegɨrga fhu, nde zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ nden kegɨrga fhu.
53 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem e não beberdes o seu sangue, não tendes vida em vós mesmos.
54 Guma, ana na fhava sɨk gu vɨzɨna pi, ana zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ki. Gu zumgum, kha nuian gu bigi vhɨzi tugar, gu taagi ana khavgirga.
54 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Ne khaŋ muuŋgi, nan fhava sɨk, ana guigira mba guar ma. Nan vɨzɨn, ana vhɨra, guigira pi bigɨna guar ma.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Guma nan fhava sɨga pav, nan vɨzɨna pi, mba guma na phorgap kim, gu ana phorgap ki.
56 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue permanece em mim, e eu, nele.
57 “Na Dara, ana zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ nɨɨŋge ma. Ana na sarigim, gu zergi. Na Dara zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨn na nɨɨŋgim, gu zergap, gu wo Darar ŋkasŋkar panan khar ki. Mba tɨvara guma nan mbegɨrga, ana nan ŋkasŋkar panan, ana zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndigip kɨrga.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo pelo Pai, também quem de mim se alimenta por mim viverá.
58 Khera, ana Hevenan kegap zergi viktum ma. Ana mba nden nzɨgi fhum mbegap vhɨzgi viktuma fara muuŋgi fhuvara. Zakɨra fhuvara! Guma, ana kha viktuman mbegɨrga, ana zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndigip kɨrga.”
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os vossos pais comeram e, contudo, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Mba tugen Zisas Kaperneaman Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ mbararagi phenan kav, Fhe Bakɨme buni vhuuin mbe khɨvav mbe nzuav, kha bunin mbe suaŋgi.
59 Estas coisas disse Jesus, quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Mba Zisas phorga rui gumgi mba kameŋ mbararagiap, mbe vhɨrvera khaŋ nzuai, “Kha kameŋ guigira nzan simgi, the ne mbarararie?”
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Zisas won ndava vhera, ana khueŋ kaŋgi, ana phorga rui gumgi ana suaŋgi buneŋ ga nzuav buni vhɨrve nzuai. Ana maaŋ muuŋgiap mben nzarigi, “Kha buneŋ nde na khothɨgi ndɨkndɨgar farfagi thi?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que eles murmuravam a respeito de suas palavras, interpelou-os: Isto vos escandaliza?
62 Nde maaŋ muuŋgip Fhe Bakɨme Guma Guar ganɨrim, ana taagip fhum kegi ŋgun naanga, nde ram muuŋgirie?
62 Que será, pois, se virdes o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaar nduara zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨn gumgi gu mbigi ga ndɨɨi. Guman ŋkasŋka nduara thaneŋ anan kurarga tuktɨgi fhuvara. Gu khar nde nzuai kameŋ, ne Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaarar kameŋ ma. Ne zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndi ndɨɨi.
63 O espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Nden rɨgar ki gumgi mbari ne khothɨgi fhu.” Zisas fhumra mba ana khothɨgi fhuv gumgi, ana mbe kaŋgi. Ana vhɨra ana ndim, anan pana gumgi farve ga surga guma, ana ana kaŋgi.
64 Contudo, há descrentes entre vós. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Ana maaŋ muuŋgiap khaŋ nzuai, “Mbe na khothɨgi fhu, gu mba bigɨna nɨɨeŋra nzuav, nde nzuai, ‘Dara ŋkasŋkan guma then nɨɨŋgirga fhu, mba guma nan han zɨgɨrga fhu.’ ”
65 E prosseguiu: Por causa disto, é que vos tenho dito: ninguém poderá vir a mim, se, pelo Pai, não lhe for concedido.
66 Zisas mba kameŋ suaŋgim, ana phorga rui gumgir vhɨrve ana thav vegi. Mbe ana thav vegap wom ana phorga rui fhu.
66 À vista disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Maaŋ muuŋgiap, Zisas mba 12 thɨgi gumgir nzav, khaŋ mbe nzuai, “Nde, nde vhɨra na tha ŋgɨrgeŋ vuzvugi thi?”
67 Então, perguntou Jesus aos doze: Porventura, quereis também vós outros retirar-vos?
68 Saimon Pita ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Guma Bakɨme, nza ndu thav, nza then han ŋgɨrie? Ndun bunira, nta zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndi ndɨɨi.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos? Tu tens as palavras da vida eterna;
69 Nza vhɨra khueŋ khothɨgav, nza tuituigiap khueŋ kaŋgi, ndu Fhe Bakɨme Wora Mbuigi Guman Ŋaar ma.”
69 e nós temos crido e conhecido que tu és o Santo de Deus.
70 Zisas mbara mben ŋgarkarav khaŋ mbe nzuai, “Ram muuŋgi? Gu nduara nde 12 thɨgi gumgi, gu nden farasegi. Nden rɨgar ki guma mbe, ana ŋiniŋgi mbatɨgir guman pan ma.”
70 Replicou-lhes Jesus: Não vos escolhi eu em número de doze? Contudo, um de vós é diabo.
71 Ana Saimon Iskariot kama Zudas ga nzuai. Ana mba 12 thɨgi ŋaara gumgi rɨgar, ana zumgum Zisas ndim, ana shogirim, ana rimgirga gumgir farve khɨngirga.
71 Referia-se ele a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era quem estava para traí-lo, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.