Atos 12

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Mba tugen, Herot ana ŋgui gari guman pan kav, ana hɨgap, Fhe Bakɨme zɨn vui gumgi gu mbigi mbarir farfa zav nzuaim, mbe mben suigiap, mbe ndim bɨna suegi.
1 Por essa época o rei Herodes começou a perseguir algumas pessoas da igreja.
2 Ana nzuaim, mbe Zon fega Zems, mbe ntari ga mbui kozan ana fhɨra thugim, ana rimgi.
2 Ele mandou matar à espada Tiago, o irmão de João.
3 Ana maaŋ Zems ga muuŋgim, mba Zudaiŋ ne gangiap, mba tɨva vuzvugi. Ana mbaram mba mbe vhuui fhuv viktuma pi tuga bakɨmen, ana vhɨra Pita suirigi.
3 Quando viu que isso agradou os judeus, mandou também prender Pedro. Isso aconteceu durante a Festa dos Pães sem Fermento .
4 Ana Pita suirav, ana ndim bɨna khɨngiap, mbara ana ndim fethɨgi phɨnan mbarigi gɨɨtɨvi farve khɨngi. Mba fethɨgi phɨnan ki gɨɨtɨvi mba warir kurkurav ana ganɨnga. Mba fethɨgi phɨnan ki gɨɨtɨvi, mbe za wari tɨkhɨngiap, mben vhɨrve khaŋ muuŋgi, phɨk bavira mporathɨgi. Herot khuen rargap, Pita ndim bɨna khɨngim, ana ki. Ana mba Pasova tuga bakɨme vhɨzgirim, ana za Pita ndigi ŋgɨp mba gumgi gu mbigi nɨman ana suaŋv suanga.
4 Depois que prendeu Pedro, Herodes o colocou na cadeia e pôs quatro grupos de soldados, com quatro em cada grupo, para guardá-lo. É que Herodes queria apresentá-lo ao povo depois do dia da Páscoa .
5 Maaŋ muuŋgiap, Pita bɨnan kim, mba Fhe Bakɨme buni zɨn vuav ana khothɨgi gumgi gu mbigi, mbe khaŋ tɨgap havhargiap ana nzuav Fhe Bakɨme phorga nzuai. Mbe Fhe Bakɨme phorgɨv suaŋrim, ana Pitar kurarga.
5 E assim Pedro estava preso e era vigiado pelos guardas; mas a igreja continuava a orar com fervor por ele.
6 Herot Pita suaŋv suanga tuga sarigi. Ana gurmaŋgip, ana suaŋv suanga, mba maan Pita gɨmatɨva phuni kɨtɨga rɨga kui. Mbe shen phuninin ana kegap, gɨɨtɨvi mbari ndim thɨmkamanin fegim, mbe mba bɨna thɨmkamani garav ki.
6 Na noite antes do dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro estava dormindo, preso com duas correntes, entre dois soldados; e havia guardas de vigia no portão da cadeia.
7 Mbe kav kim, Fhe Bakɨme enser mbe fhura mbar hɨgi. Ana hɨgim, vhava ŋaar mbe mba bɨna vhee shɨrigi. Ana mbaram Pita kuvsɨgeŋ shogap, ana vhurav, khaŋ ana nzuai, “Pita ndu vhemkora khavik.” Ana maaŋ ana nzuaim, mbe mba Pita harani kegi shenani, ni fhura fhɨrgia nɨɨeŋ rɨgi.
7 De repente, apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou dentro da cela. O anjo tocou no ombro de Pedro, acordou-o e disse: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Mba sheni fhɨrgiap nɨɨeŋ rɨgim, mba Fhe Bakɨme enser khaŋ Pita nzuai, “Ndu khavgip wo shagi shargip, won ŋkari shariveni shaara.” Ana ne nzuaim, Pita mbara muuŋgi. Ana mbara muuŋgim, mba Fhe Bakɨme enser khaŋ ana nzuai, “Ndu won shaa mpeeŋ sharav na zɨn zɨ.”
8 — Aperte o cinto e amarre as sandálias! — disse o anjo. E Pedro fez o que o anjo mandou. — Ponha a
9 Ana maaŋ nzuaim, Pita mbaram khavgiap, mba Fhe Bakɨme enser phorga vui. Mba Fhe Bakɨme enser guigira mbe bigen Pita ga mbui. Ana maaŋ Pita ga mbuim, Pita khueŋ ndɨkndɨgi, ana rɨma kui.
9 Pedro saiu da cadeia e foi seguindo o anjo. Porém não sabia se, de fato, o anjo o estava libertando. Ele pensava que aquilo era uma visão.
10 Ana Pitar kov, mani vov, mba bɨna thɨmkamani gari gɨɨtɨvir hɨga vov, mba ain thɨmkamani gari gɨɨtɨvir hɨgap, mbaram vov ŋgu bakɨmen vui. Mani vov nin him, ni nduara fhɨrgim, mani kɨrar hɨgap, tuav mbe thɨga veri. Mani mba tuav thɨga verav, mba Fhe Bakɨme enser fhura Pita thav vugi.
10 Eles passaram pelo primeiro e pelo segundo posto da guarda e chegaram ao portão de ferro que dava para a rua. O portão se abriu sozinho, e eles saíram. Andaram por uma rua, e, de repente, o anjo foi embora.
11 Ana Pita thav vugim, Pita ndɨkndɨk taagia ana zim, ana mbaram khaŋ nzuai, “O, gu ntige kaŋgi, Guma Bakɨme Fhe Bakɨme enser mbe sarigim, ana zav, Herot farve tɨn na ndiav, vhɨra mba Zudaiŋ nan muun zav mbui ndɨkndɨgi, ana vhɨra mben tɨn na ndigi.”
11 Então Pedro compreendeu o que estava acontecendo e disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor mandou o seu anjo e me livrou do poder de Herodes e de tudo o que os judeus tinham a intenção de me fazer.
12 Pita nen wo nzuav, mbaram Zon niamuuŋ Maria phenan vui, Zon zɨ mbe khare, Mak. Mba phenan gumgi gu mbigi vhɨrve, mbe wari fugap kav, Fhe Bakɨme phorga nzuai.
12 Quando Pedro entendeu o que havia acontecido, foi para a casa de Maria, a mãe de João Marcos. Muitas pessoas estavam reunidas ali, orando.
13 Pita mbaram vov, mba phena thɨma fukfugi. Ana thɨma fukfugim, mba phenan ŋgari ŋaara mbik, ana zɨ Roda, ana ana nzuav thɨma fhɨrɨ zav zi.
13 Ele bateu na porta da frente, e a empregada, que se chamava Rode, foi ver quem era.
14 Ana zav, Pita kama mbararagiap, ana ndava vhee guigira ndikndiga mbatɨga mbuim, ana thɨma fhɨrɨ thagi. Ana thav taagia khuafɨ vhen verav, khaŋ mba gumgi gu mbigi ga nzuai, “Pita zav, mbu thɨmkamanin ki!”
14 Quando reconheceu a voz de Pedro, ficou tão contente, que, em vez de abrir a porta, voltou correndo para contar que Pedro estava lá fora.
15 Ana maaŋ mbe nzuaim, mbe khaŋ ana nzuai, “Ndu ŋanŋani o?” Mbe maaŋ ana nzuaim, ana khaŋ tɨgap havhargiap khaŋ mbe nzuai, “Fhuvara. Ana guigi guarara mbu thɨmkamanin.” Mbe thav khaŋ ana nzuai, “Mbar, anan ŋina ndu mbui.”
15 Então eles disseram: — Você está maluca! Porém ela insistiu que era verdade. Aí eles disseram: — É o anjo dele!
16 Mbe maaŋ ana nzuaim, Pita mba thɨmkamanin kav thɨma fukfugara ki. Mbe thav zav, thɨma fhɨrgiap, ana gari. Mbe ana gangiap, mbe guigira ŋgava mbatɨga muuŋgi.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Finalmente eles abriram a porta e, quando viram que era Pedro mesmo, ficaram muito assustados.
17 Mbe ŋgava mbatɨga mbuim, Pita mbaram, mbe thɨri mpɨrav farvera mbe nzuai. Ana mbe nzuaim, mbe thɨɨri mpɨrigim, ana mbaram mba Guma Bakɨme ana kurav, ana ndigap, mba bɨna thav kɨrar hɨgi nen mbe neŋgi. Ana mba bigir mbe neŋga vov, khaŋ mbe nzuai, “Nde kha bigi bun Zems gum mba Zisas khothɨgap ana zɨn vui gumgi gu mbigi ga suaŋgiri.” Pita maaŋ mbe suaŋgiap, mbe thav harigi ŋanen vugi.
17 Ele fez um sinal com a mão para que ficassem quietos e contou como o Senhor o tinha tirado da prisão. — Contem isso a Tiago e aos outros irmãos! — disse ele. Em seguida saiu dali e foi para outro lugar.
18 Pita mba maan bɨna thav vugim, mɨn thugim, mba bɨna gari gɨɨtɨvi, mbe garim, Pita mba bɨna vhen ki fhu. Mbe mbaram ŋgava mbatɨga muuŋgiap, rivgiap, nduarira warir nzav, khaŋ wari ga nzuai, “Mbaia, Pita maaŋ ki?”
18 Quando amanheceu, houve uma grande confusão entre os soldados, pois eles não sabiam o que tinha acontecido com Pedro.
19 Mbe Pita nzuav warir nzaim, mba kameŋ vov Herotan hɨgim, Herot kaŋgi, Pita mbu bɨnan ki fhu. Ana mbaram gumgi mbari ga sarigim, mbe vov Pita ndi gari. Mbe vov Pita ndi garav, mbe ana gangi fhu. Herot mbaram mba bɨnan Pita gangi gɨɨtɨvi, ana kama havharar khaŋ mbe nzuai, “Gu mbe shogirim, mbe vhɨzgirga.” Herot maaŋ muuŋgiap ana zumgum Zudia thav khavgiap, verav, Sisarian vergap anan ki.
19 Herodes mandou que o procurassem, mas não o acharam. Então, depois de fazer perguntas aos guardas, mandou matá-los. Depois disso, Herodes saiu da região da Judeia e ficou algum tempo na cidade de Cesareia.
20 Herot ŋgui gari guman pan ana guigira vhega mbatɨgar Taia ŋgu bakɨme gum Saidonan ŋgu bakɨmen ki gumgi gu mbigi ga mbui. Ana mbe vhegim, mbe mbaram wari tɨkhɨngiap zav ana gari. Mbe khaŋ muuŋgiap, mbe ana gari fhain kega zi mba, mbe nta pi. Mbe ana ganɨ zav, mbe fharav vov, mba ŋgui gari guman pan ki ŋaneŋ gari guman pan Brastus, phorga nzuaim, ana mbe mɨnmbarigi.
20 O rei Herodes estava com muita raiva dos moradores das cidades de Tiro e de Sidom. Então eles formaram um grupo e foram falar com Herodes. Primeiro conseguiram o apoio de Blasto, que era um alto funcionário do palácio. Aí pediram ao rei Herodes que fizesse as pazes com eles, pois os alimentos que a região deles recebia vinham do país do rei.
21 Mbe vov maaŋ ana suaŋgim, Herot mbaram ra mben mbe sarigi. Ana mba raan, ana ŋgui gari guman pan wo nzɨɨi sɨɨaŋ muuŋgip, won mpirmpirɨga perav, mba buna bakɨmen mbe suanga.
21 Herodes marcou um dia com eles e nesse dia vestiu a sua roupa de rei, sentou-se no trono e começou a fazer um discurso.
22 Ana mba kamen mbe nzuaim, mba gumgi gu mbigi, mbe kaav, nzɨɨv, khaŋ nzuai, “Khe tor mbe kamthooŋ ma. Khe guma kamthooŋ fhuvara.”
22 E o povo gritava: — É um deus e não um homem que está falando!
23 Mbe maaŋ nzuaim, Herot mba kameŋ mbararagiap, khaŋ mbe suaŋ thagi, “Nde Fhe Bakɨme zɨ ndi vun kuamkuari”. Ana maaŋ muuŋ thagim, Fhe Bakɨme enser mbe zav ana shogi. Ana ana shogim, rɨmrɨm mbatɨk mbe ana hɨgim, faari ana ndava vhee pim, ana rimgi.
23 No mesmo instante um anjo do Senhor feriu Herodes, pois ele aceitou a honra que só Deus merece. E ele morreu, comido por vermes.
24 Ana rimgim Fhe Bakɨmen buni vhuuiŋ, nta khaŋ tɨga vov kɨvgiap ŋgui vhɨrvera vui.
24 Porém a palavra de Deus era anunciada em toda parte e ia se espalhando.
25 Barnabas gum Sor, mani Zerusareman wani won ŋaara vhɨzgiap, mbaram taagia Antiokan veri. Mani verav, Zon Mak ndigim, ana mani phorga veri.
25 Barnabé e Saulo terminaram o seu trabalho e voltaram de Jerusalém, trazendo João Marcos consigo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.