Mateus 22
Wipi Yɨt God ma Yɨna Sisɨl Yɨna Peba (GDR) vs NAA
1 Ɨ Yesu b'usaya tendam yɨt rɨga wa usekainonj da,
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 “Sɨ pumb tungg re yɨpa wɨp e odede yɨpa king kɨma yet re ti b'ɨgamna molkongga omnam ukoi diyamdiyam yongonjenonj.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Ɨ ɨtemb king tina wɨko rɨga etmɨkeninonj ara emokam yama na re ton naska yɨt etmɨkenainonj obai omnam onggɨt diyamdiyampu wa, ajɨ ton maka singi aukɨto demb de menonɨm.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 Sɨ ton kwa b'usaya ket nɨnda b'enga wɨko rɨga etmɨkeninonj odede yɨt kɨma da, ‘Wɨn onggɨt ɨngauki rɨga wa odede yɨt tusekaindam yama na re kon naska yɨt etmɨkenainond da, “Yɨr de, koina diyamdiyam re ongonjeni e yɨbɨm, sɨ kon kea leoyam dɨde mogyatyam gayagaya kau agninyɨn dɨde komkesa gasa kea angonjeninyɨn. Sɨ tuyɨt onggɨt molkongga omna diyamdiyampu wa.” ’
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 Ajɨ opimemb tina ɨngauki rɨgap yɨg nony na aento. Sɨ yɨpa yikonj tina sopapu wa, ɨ daka yɨpa yikonj re tina wɨkopu wa wulkɨp omnɨkam.
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 Ɨ opimemb nɨnda komb ɨngauki rɨgap onggɨt kingɨmna wɨko rɨga yɨmɨnd usunatto dɨde ket nenegɨr kana ipowa eyento, ngɨrpu uj andrɨkto.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Sɨ ɨtemb king ma sobijog na soro awonj, ɨ ket tina geja rɨga etmɨkisinonj. Seg onggɨt geja rɨgap kea ket opimemb ɨngauki rɨga nenegɨr kana uj ondrɨka eyento yepiya re kingɨmna wɨko rɨga uj andrɨkto, dɨde ket towaina taun kupkakupka so omnɨka eyenawo.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 Seg ɨtemb king tina wɨko rɨga amninonj da, ‘Molkongga omna diyamdiyam re ongonjeni e yɨbɨm, ajɨ yama na re kon naska yɨt etmɨkenainond obai omnam, ton re ket makwa rɨrɨrkɨpjog im onggɨt diyamdiyampu wa menonɨm.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Sɨ onggɨt paemb wɨn wuwene sobea dedag nata rokasim re jogjog rɨga wekeny, dɨde ket wɨn ɨngaukam rɨga odarka teyenindam. Ɨ ra ket wɨn rɨga tadarkindam ɨngaukam, sɨ wɨn ket ten ara emoka teyenindam onggɨt molkongga omna diyamdiyampu wa.’
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Seg ket opimemb wɨko rɨga wuwenonj sobea nata, ɨ ket komkesa negɨrjog rɨga dɨde b'ogɨl rɨga adarkɨto, ɨ dɨde ket opimemb rɨga bobo omnɨka eyento yena re ton adarkɨto. Seg re ton opimemb ɨngauki rɨga teito de molkongga omna diyamdiyampu wa. Sɨ opimemb diyamdiyampu kasa re kea yɨndangɨrjog aukɨto.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 Ajɨ re ɨtemb king b'ɨgaronj diyamdiyampu wa ɨngauki rɨga ɨtapnenam, sɨ ton ademb ket yɨpa rɨga yɨr yongonj yet re maka molkongga omna diyamdiyampu wa menonɨm rɨrɨrkɨpjog kobɨrgɨm b'ikokonj.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Sɨ onggɨt kingɨt tin yɨgekitonj da, ‘Kor rɨga! Man maka molkongga omna diyamdiyampu wa menonɨm rɨrɨrkɨpjog kobɨrgɨm b'ikisɨt. Sɨ rɨdede nya kena man b'ɨgaret dɨkɨnd?’ Ajɨ ɨtemb rɨga re yɨt kesa na tu b'ɨpmɨnti yɨbnonj.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 Seg ket ɨtemb king diyamdiyam ongonjena rɨga amninonj da, ‘Ɨtemb rɨga yɨm ake pɨs yɨjobɨka. Ɨ ket tin bau wa yɨska de sɨbɨb pɨpmet wa rokasim re rɨga yii kamil b'iyowa wuweny dɨde kopa b'angnena kɨma or b'ɨinɨka wuweny.’
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 Sɨ pumb tungg gatab toda ɨja emb jɨ da God jogjog rɨga im ɨngauka eyeniny, ajɨ ma jog rɨga im obagɨka eyeniny pumb tungg wa b'ɨgarkam.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Seg ket Parisai rɨgap ɨtemb pɨpmet yɨraro ɨ ket yɨt ɨsamka yiyeno, nokɨm da ɨdenat ton b'anygɨnena nya ke Yesumna negɨr yɨt okasi dɨde onggɨt Tina yɨt ke Tin negɨr omnyi.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Ɨ re ton ɨsamka seg yomno, ton ket towaina b'auyaena rɨga yɨpand nɨnda Erodɨmna yɨmta undoka rɨga kɨma etmɨkurto Yesum pɨlwa odede yɨt kɨma da, “Ouyaena rɨga! Sɨn wumɨr im da Man ɨmɨnjog rɨga et, dɨde Man God ma nya nena im ɨmɨnjog auyaeninyɨt. Ɨ Man makwa ɨta yena moga yuwadenenyɨt. Mop nokɨp Man makwa gɨm kaim rɨga wa pɨlɨnd bu b'iyena mɨle amnɨkeneninyɨt ajɨ komkesa rɨga yɨpa rɨrɨrkɨp im dɨmdɨm amnɨkeneninyɨt.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Sɨ onggɨt paemb be Man sɨn wumɨr nomnine. Sɨ rɨngma, Roma kantri mopyam king Kaisam teks ogonam, ton b'ogɨl e o ma b'ogɨl e?”
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Ajɨ Yesu kea towaina nenegɨr ɨsamki mɨle wumɨr awonj, sɨ ten amninonj da, “Wɨn gɨm ke b'ogɨl ajɨ ngor wa negɨr rɨga! Nangga pae wɨn negɨr nya ke Ken otonkena niyenya?
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Wɨn Kor yɨpa koin nouyawa rɨnte re wɨn teks oramitam yiyenenya!” Sɨ ton ket yɨpa Roma kantri wulkɨp, Denari koin Yesum itiyawo.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Seg ket Yesu ten arkisinonj da, “Yaina wɨp e dɨde nyɨ e ɨrɨki i jɨ onggɨt wulkɨpɨnd?”
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Ɨ ton ket mɨra yomno da, “Roma kantri mopyam king Kaisamna i.” Seg ket Yesu ten amninonj da, “Sɨ onggɨt paemb wɨn Kaisam ogonindam nangga im re Kaisa ma ogenaya gasa, ajɨ Godɨm ogonindam nangga im re God ma ogenaya gasa.”
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Ɨ re opimemb rɨga onggɨtyam yɨt utkundento, ton ma sobijog na kɨd kesa aukɨto. Ɨ ton ket Yesund yɨraro dɨde ket dea ta wuwonj.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Ɨ ɨtaemb onggɨt bibɨrɨnd, Sadukai rɨga tuwonj Yesum pɨlwa yepiya re apurenento da, “Rɨga ma opima uj ke tutnɨkanj dem.” Ɨ ton ket Yesund yerkito da,
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 “Ouyaena rɨga! Mose yindeny da, ‘Ra yɨpa rɨga uj tainy dɨde ti konggand tɨrar b'ɨga oraki kesa, ti nanyɨt o ti yɨngganɨt tokas ɨtomb mik ɨ ti nanyɨmna o ti yɨngganɨmna nyɨ kɨma im b'ɨga tarakiny.’
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Sɨ kea dɨkɨnd sowa wɨngɨrɨnd nɨnda seben (7) nanyɨngganwar wekenonj. Ɨ nanyam rɨgat yɨpa kongga wokatonj ɨ ket uj awonj. Ajɨ ton maka b'ɨga arakinonj dɨde ket tina mik wɨraronj ti yɨngganɨm okatam.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Sɨ todaka ɨja na yɨpa wɨp nya ke nɨmogɨm b'ɨga awonj, ɨ dɨde kwa dɨdea nowam b'ɨga awonj ngɨrpu ama re sebenɨm (7) b'ɨga wa.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Seg ket kikitumjog ɨtomb kongga todaka uj awonj.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Sɨ onggɨt paemb ra uj rɨga wa utnyita wɨn ik dem, ɨtomb kongga onggɨt seben (7) nanyɨngganwar wɨngɨrɨnd yama ɨmɨnjog kongga tainy dem? Mop nokɨp komkesa seben (7) nanyɨngganwarɨp kea ɨtomb kongga towa konggam b'ɨsatena tiyo.”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Sɨ Yesu ket ten mɨra amninonj da, “Wɨn yɨna peba dɨde kwa daka Godɨmna danda ma wumɨr im wekenyɨt, sɨ onggɨt paemb wɨn uj ke utnyita gatab negɨr nya kae wumɨr yokatenya.
29 Jesus respondeu:
30 Mop nokɨp ra utnyita wɨn ik dem, rɨga ma opima kongga okata mɨle dɨde leo okata mɨle tamnɨkanj dem, ajɨ ɨja imemb jɨ tekeny dem rɨngmim re aneru wekeny pumb tungg wa.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 Sɨ rɨngma, ma wɨn maka yɨna peband agenkɨtondam onggɨt uj rɨga utnyita gatab yɨt rɨna re God wumɨr amninonj odede da,
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 ‘Kon re Abraamɨmna God en, ɨ Isakɨmna God en, ɨ dɨde Yakobɨmna God en'? Ɨ opimemb rɨga re yilo im wekeny de pumb tunggɨnd. Sɨ God re ma uj rɨgaina God e ajɨ yilo rɨgaina God e.”
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Sɨ re rɨga bobop ɨtemb yɨt utkundeno, ton ma sobijog na kɨd kesa aento Tina ouyaena gatab.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Ɨ re Sadukai rɨgap uj ke utnyita gatab yɨt utkundento Yesum pɨlke, ton kea yɨt kesa aukɨto. Ɨ re Parisai rɨgap utkundo odede yɨdɨr yɨt da Yesu kea Sadukai rɨga yɨt kesa amniny, sɨ opimemb Parisai rɨgap kea ton nena b'eomto.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Ɨ ket Parisai rɨga wɨngɨrɨnd yɨpa gog yɨt wumɨrjog rɨgat Yesund yotonkenonj odede b'arkita kɨma da,
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 “Ouyaena rɨga! Komkesa gog yɨt wɨngɨrɨnd rɨnggɨtyam e ukoijog b'ingawa yɨt yɨbɨm?”
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Ɨ ket Yesu mɨra yomnonj da, “‘Man moina Yonggyam Godɨnd singi yiyene moina kupkakupka kɨd ke, ɨ moina kupkakupka wɨngawɨnga ke, ɨ dɨde moina kupkakupka nony ke!’
37 Jesus respondeu:
38 Sɨ ɨntemb jɨ ukoijog dɨde naskajog b'ingawa yɨt yɨbɨm.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Ɨ ket nɨmogɨm b'ingawa yɨt ɨntemb jɨ da man singi yiyene mor rɨgand mada re dɨde!
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Sɨ komkesa gog yɨt dɨde bageyam waina yɨt b'atomkanj re osiemb nɨmog b'ingawa yɨt kai.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Ɨ re Parisai rɨga b'eomto yɨpand, Yesu ket ten arkisinonj da,
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 “Wɨn rɨdede im nony aindam Kerisom gatab? Sɨ Ton yaina b'ɨga e?” Ɨ ket Parisai rɨgap Tin yɨsmonggawo da, “Sɨ Ton re Yonggyam Dawidɨmna B'ɨga e.”
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 — ausente —
43 E Jesus perguntou:
44 — ausente —
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 Sɨ onggɨt paemb rada Dawid kea Kerisond ukoijog nyɨ ke yogenayonj da ‘Kor Yonggyam’, sɨ rɨdede nya kae Keriso Dawidɨmna b'ɨga tainy? Sɨ Ton re Dawidɨmna B'ɨga e ajɨ kwa ti Yonggyam e.”
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Seg makwa yɨpa rɨgat ket rɨrɨr na awonj Tin yɨt ɨsmonggaenam. Sɨ onggɨt bibɨr kenaemb ket makwa ngai yɨpa rɨgat moga kesa aenonj Tin erkenam.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.