Atos 16
Ga'dang (GDG) vs NVT
1 Waso kunnenoy, inanda Pablo anni Silas sey Derbe anna sey Listra, e antuweno nanaꞌnganda ki Timoteo a tata a mangurug ki Jesus. Judyuweno inana a manguruggappay ki Jesus, udde Griegoweno amana.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Dinayaw amminino manguruwira i Timoteo sey Listra anna Iconio.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Anggammi Pablo a ibumbuluni Timoteo sikwara. Udde gafu se ammu amminino tolayira sinay si ammena nakugiti Timoteo se bakkanna Judyuweno amana, nepakugiti Pablo, takesi ammena malowino nakammino kasiJudyura sino lulubbuna umangngandana.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Sino ammina inangnganda Pablo, nepakaammura sino manguruwireno neturakkino apostolira andino pangafuwanira sey Jerusalem, e sinapiꞌda si nalawad yawa tuntulan.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Antu gafuna, nattuyaggino angnguruwino manguruwira sino lulubbun, e kadda aw, madadaggananira.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Waso kunnenoy, inang kappera Pablo sey Frigia anna sey Galacia, se inallangnganireno Espirituwi Dios sino umangnganda nadda manuldu sey Asia.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Wasin ginamwangira sino pampangnga probinsiya a Misia, dinandanda a umang sino probinsiya a Bitinia, udde inallangnganira kappayino Espirituwi Jesus.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Antu gafuna, ilaꞌwutanda pelangino Misia e nangawwatira sey Troas.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Wasi gafi, agyanino nepaita i Dios ki Pablo si kunnangke tenap, e naitaneno tata a lalakiya taga-Macedonia a aggataꞌdagga mappekakallak sikwana a kunna si, “Umangkayu sito Macedonia ta duffunandakami.”
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Gafu se nepaita i Afu Diosino kunnenoy, ginikkakkamiya inang sey Macedonia, se inammumi si antuweno anggammi Afu Dios a angammiya panulduwan sino nalawara damag.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Wasin ginikkakkami sey Troas, nattakekami si bafora nangawwat sey Samotracia. Wasin kadaramaꞌna, inangkamin sey Neapolis.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Naddassaggami sinay e nallakaggamiya inang sey Filipos a kadodokkallana lubbunna Macedonia. Ino kaodduwanna tolay sinaya lubbun, taga-Romera. Nagyangkami sinay si pipidya aw.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Wasin awna aggimwangan, nallawangkami sino lubbun e inangkami sino dappiꞌna wawwang, se dinandammi si wara pakkararanna Judyu sinay. Nattuttuggami e nakitatabbaggami sino bafabbayira a nakkakarampat sinay.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Ino tata a naddingngag sikwami e i Lydia a taga-Tiatira a gumalaku si nangina a sinnun. Massiki bakkanna Judyu, maddayaw ki Dios, e dinuffunani Dios takesi naawatanneno sinapiti Pablo e kinurungnga.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Nappabawtisarda Lydia annino kataabbalayanna, kaserakami inayana kunna si, “Nu innanamandaw si gakkuruwa manguruwak ki Afu Jesus, umangkayu magyan sey balemi.” E pinatuꞌdakamiya inayan e inangkami.
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Wasin tata si awa inangngammi anda Pablo sino akkararan, dinambaldakamiyeno aripanna balatanga naunaggan si narakkatta espirituwa mappalabbun sikwana sino makwana so maddagguna aw. Gafu sinaya aꞌakwanna, odduweno piraka inappeno nangaripannira sikwana.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Dinandanandakami anda Pablo e nekulakulawuna si, “Iyawira a tolay, aripannira i Dios a Kasoꞌdan! Ipakaammura sikwayuweno kesalakandaw!”
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Odduwenna awa kunna pelang inoyino aꞌakwanna makkiyad si natappaggi Pablo. E inaꞌlangngeno balatang, kasena sinapit sino inunag sikwana si, “Gafu sino pannakadama i Jesu Kristo, anawannun.” E kakaꞌmeng kelanga inanawino inunag sino balatang.
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Wasin naammuwanino nangaripannira sikwana a awaninna pangappanda si pirak, dinoꞌmandara Pablo anni Silas e binalabuꞌbuꞌdera a neiyang sino agyananino tatturayireno lubbunda.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Nepaaꞌlandera sino turayira e sinapiꞌda si, “Judyuwera yaw, e gulunda yo lubbuntam,
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 se ituldureno ammena mepangngat sino lintiddam. Rometam e ammetam dama a tuntulannino gagangena korwan.”
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 E amminino tolayira, nakkulawuwera se nabbungubungutira sikwara Pablo. Nepabboyangino turayirara Pablo anni Silas, e nepasiwaꞌwaꞌdera.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Wasin siniwasiwaꞌwattandera, nebaluddera. E sinapiꞌda sino afafuneno abbaluran si aggaindaggannerangke.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Gafu se antuweno sinapiꞌda sikwana, neangngera sino tangngana abbaluran e sinalpiꞌneno takkira si kayu.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Wasin tangngenna gafi, makkararadda Pablo anni Silas e makakkantera a maddayaw ki Dios, e aggadingngaggino korwanira a balud.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Kakaꞌmeng kelanga nalunig si natuyag e naguyaguyaddino abbaluran e nabukkatanino kayatanira. Naari amminino kawarino balurira.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Nafatino afafuneno abbaluran, initana a nabukkatanino kayatanira, e ngananna si nabbukal amminino balurira. Sinuꞌnuꞌneno saseꞌna e papatayanna naddino baggina.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Udde nekokwa i Pablo a nassapit si, “Ammem papatayan yan baggim. Ayokami ammin sitaw.”
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Nappaappeno afafuneno abbaluran si sirwat sino bulunna. Nakkangkama sinallung sino agyananda Pablo anni Silas, e namalitud sino aꞌlanda a mayyaꞌyak gafu sino talona.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Kasenera nepallawan, e sinapiꞌna sikwara si, “Afu, sanneno akwangku takesi mesalakanak?”
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 “Mangurugga ki Afu Jesus ta mesalakangka, massiki ino kataabbalayannu,” nekunda sikwana.
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Kasera netulduweno sapiti Dios sikwara ammina taabbalay.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Massiki tangnga kepena gafi, neyangngino afafuneno abbaluran da Pablo sino agyananino danum takesi unafanneno biyaddera. Wasin nasinduwenoy, nappabawtisarira a taabbalay.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Kasera inayanda Pablo anni Silas sino balera, e pinakkandera. Maanggammirangke a taabbalay gafu sino nanguruwanda ki Dios.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Waso kadaramaꞌna, nanundunino tatturayira si pulisa umang sino afafuneno abbaluran ta sapitanda si, “Palawanandora Pablo anni Silas.”
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Antu gafuna, sinapitino afafuneno abbaluran sikwara Pablo si, “Sinapitino tatturayira a damayuna mallawan. Manokayun, a ikkayu pelangino nakaammu.”
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Udde sinapiti Pablo sino pulisira, “Siniwaꞌwatandakami sino naraꞌlanganino tolayira, gampade awana liwaꞌmi, e nebaluddakami kappay. Ammena dama a mangwa si kunnayan sino tolaya Roma. Sitoya, pallawanandakamiya awana nangammu. Ammena dama, umangngaddino tatturayira a milawan sikwami ta ammunino tolayira si awana liwaꞌmi.”
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Inang netulduweno pulisireno sinapiꞌda Pablo sino tatturayira. Nakatalawira sin diningngadda si Roma kappera Pablo anni Silas.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Inangngira sey kwara Pablo a nappekakallak, kaserera nelawan e inaranda si manawira sinaya lubbun.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Wasin nallawanda Pablo anni Silas sino abbaluran, inangngira sey balera Lydia. Sinatabbaddeno manguruwira a nakkakarampat sinaya nappatuyag sino angngurudda, kasera inanaw sinaya lubbun.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.