Atos 16

Ga'dang (GDG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Waso kunnenoy, inanda Pablo anni Silas sey Derbe anna sey Listra, e antuweno nanaꞌnganda ki Timoteo a tata a mangurug ki Jesus. Judyuweno inana a manguruggappay ki Jesus, udde Griegoweno amana.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Dinayaw amminino manguruwira i Timoteo sey Listra anna Iconio.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Anggammi Pablo a ibumbuluni Timoteo sikwara. Udde gafu se ammu amminino tolayira sinay si ammena nakugiti Timoteo se bakkanna Judyuweno amana, nepakugiti Pablo, takesi ammena malowino nakammino kasiJudyura sino lulubbuna umangngandana.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Sino ammina inangnganda Pablo, nepakaammura sino manguruwireno neturakkino apostolira andino pangafuwanira sey Jerusalem, e sinapiꞌda si nalawad yawa tuntulan.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Antu gafuna, nattuyaggino angnguruwino manguruwira sino lulubbun, e kadda aw, madadaggananira.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Waso kunnenoy, inang kappera Pablo sey Frigia anna sey Galacia, se inallangnganireno Espirituwi Dios sino umangnganda nadda manuldu sey Asia.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Wasin ginamwangira sino pampangnga probinsiya a Misia, dinandanda a umang sino probinsiya a Bitinia, udde inallangnganira kappayino Espirituwi Jesus.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Antu gafuna, ilaꞌwutanda pelangino Misia e nangawwatira sey Troas.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Wasi gafi, agyanino nepaita i Dios ki Pablo si kunnangke tenap, e naitaneno tata a lalakiya taga-Macedonia a aggataꞌdagga mappekakallak sikwana a kunna si, “Umangkayu sito Macedonia ta duffunandakami.”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Gafu se nepaita i Afu Diosino kunnenoy, ginikkakkamiya inang sey Macedonia, se inammumi si antuweno anggammi Afu Dios a angammiya panulduwan sino nalawara damag.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Wasin ginikkakkami sey Troas, nattakekami si bafora nangawwat sey Samotracia. Wasin kadaramaꞌna, inangkamin sey Neapolis.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Naddassaggami sinay e nallakaggamiya inang sey Filipos a kadodokkallana lubbunna Macedonia. Ino kaodduwanna tolay sinaya lubbun, taga-Romera. Nagyangkami sinay si pipidya aw.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Wasin awna aggimwangan, nallawangkami sino lubbun e inangkami sino dappiꞌna wawwang, se dinandammi si wara pakkararanna Judyu sinay. Nattuttuggami e nakitatabbaggami sino bafabbayira a nakkakarampat sinay.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Ino tata a naddingngag sikwami e i Lydia a taga-Tiatira a gumalaku si nangina a sinnun. Massiki bakkanna Judyu, maddayaw ki Dios, e dinuffunani Dios takesi naawatanneno sinapiti Pablo e kinurungnga.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Nappabawtisarda Lydia annino kataabbalayanna, kaserakami inayana kunna si, “Nu innanamandaw si gakkuruwa manguruwak ki Afu Jesus, umangkayu magyan sey balemi.” E pinatuꞌdakamiya inayan e inangkami.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Wasin tata si awa inangngammi anda Pablo sino akkararan, dinambaldakamiyeno aripanna balatanga naunaggan si narakkatta espirituwa mappalabbun sikwana sino makwana so maddagguna aw. Gafu sinaya aꞌakwanna, odduweno piraka inappeno nangaripannira sikwana.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Dinandanandakami anda Pablo e nekulakulawuna si, “Iyawira a tolay, aripannira i Dios a Kasoꞌdan! Ipakaammura sikwayuweno kesalakandaw!”
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Odduwenna awa kunna pelang inoyino aꞌakwanna makkiyad si natappaggi Pablo. E inaꞌlangngeno balatang, kasena sinapit sino inunag sikwana si, “Gafu sino pannakadama i Jesu Kristo, anawannun.” E kakaꞌmeng kelanga inanawino inunag sino balatang.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Wasin naammuwanino nangaripannira sikwana a awaninna pangappanda si pirak, dinoꞌmandara Pablo anni Silas e binalabuꞌbuꞌdera a neiyang sino agyananino tatturayireno lubbunda.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Nepaaꞌlandera sino turayira e sinapiꞌda si, “Judyuwera yaw, e gulunda yo lubbuntam,
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 se ituldureno ammena mepangngat sino lintiddam. Rometam e ammetam dama a tuntulannino gagangena korwan.”
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 E amminino tolayira, nakkulawuwera se nabbungubungutira sikwara Pablo. Nepabboyangino turayirara Pablo anni Silas, e nepasiwaꞌwaꞌdera.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Wasin siniwasiwaꞌwattandera, nebaluddera. E sinapiꞌda sino afafuneno abbaluran si aggaindaggannerangke.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Gafu se antuweno sinapiꞌda sikwana, neangngera sino tangngana abbaluran e sinalpiꞌneno takkira si kayu.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Wasin tangngenna gafi, makkararadda Pablo anni Silas e makakkantera a maddayaw ki Dios, e aggadingngaggino korwanira a balud.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Kakaꞌmeng kelanga nalunig si natuyag e naguyaguyaddino abbaluran e nabukkatanino kayatanira. Naari amminino kawarino balurira.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Nafatino afafuneno abbaluran, initana a nabukkatanino kayatanira, e ngananna si nabbukal amminino balurira. Sinuꞌnuꞌneno saseꞌna e papatayanna naddino baggina.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Udde nekokwa i Pablo a nassapit si, “Ammem papatayan yan baggim. Ayokami ammin sitaw.”
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Nappaappeno afafuneno abbaluran si sirwat sino bulunna. Nakkangkama sinallung sino agyananda Pablo anni Silas, e namalitud sino aꞌlanda a mayyaꞌyak gafu sino talona.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Kasenera nepallawan, e sinapiꞌna sikwara si, “Afu, sanneno akwangku takesi mesalakanak?”
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 “Mangurugga ki Afu Jesus ta mesalakangka, massiki ino kataabbalayannu,” nekunda sikwana.
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Kasera netulduweno sapiti Dios sikwara ammina taabbalay.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Massiki tangnga kepena gafi, neyangngino afafuneno abbaluran da Pablo sino agyananino danum takesi unafanneno biyaddera. Wasin nasinduwenoy, nappabawtisarira a taabbalay.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Kasera inayanda Pablo anni Silas sino balera, e pinakkandera. Maanggammirangke a taabbalay gafu sino nanguruwanda ki Dios.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Waso kadaramaꞌna, nanundunino tatturayira si pulisa umang sino afafuneno abbaluran ta sapitanda si, “Palawanandora Pablo anni Silas.”
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Antu gafuna, sinapitino afafuneno abbaluran sikwara Pablo si, “Sinapitino tatturayira a damayuna mallawan. Manokayun, a ikkayu pelangino nakaammu.”
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Udde sinapiti Pablo sino pulisira, “Siniwaꞌwatandakami sino naraꞌlanganino tolayira, gampade awana liwaꞌmi, e nebaluddakami kappay. Ammena dama a mangwa si kunnayan sino tolaya Roma. Sitoya, pallawanandakamiya awana nangammu. Ammena dama, umangngaddino tatturayira a milawan sikwami ta ammunino tolayira si awana liwaꞌmi.”
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Inang netulduweno pulisireno sinapiꞌda Pablo sino tatturayira. Nakatalawira sin diningngadda si Roma kappera Pablo anni Silas.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Inangngira sey kwara Pablo a nappekakallak, kaserera nelawan e inaranda si manawira sinaya lubbun.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Wasin nallawanda Pablo anni Silas sino abbaluran, inangngira sey balera Lydia. Sinatabbaddeno manguruwira a nakkakarampat sinaya nappatuyag sino angngurudda, kasera inanaw sinaya lubbun.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.