Mateus 13

KAYAKNU NAI Tituanak Bau (GAW) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Jesus Nug dimp̱a deḏ amup̱aib laḵanu aha noa, Galelia le ameg ihip̱a dayom.
1 Naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e se assentou à beira-mar.
2 Dayeye danab ah kuḏumnab uḏin qag mep̱ig amunu Jesus Nug ub aṯan ta dayeye, danab ah oh ag le ihip̱a daap̱ig.
2 E grandes multidões se reuniram em volta dele, de modo que entrou num barco e se assentou. E toda a multidão estava em pé na praia.
3 Ag anam daaegeg, Jesus Nug keeke danab ag dooṯeb ii dooṯeb ele ou aqata, ip̱uanaṯa, nai amu kuḏump̱a ag amelagp̱a maṯiom. Nug maṯia aum. “Ag doyeg! E ep̱ak danab nug e haḏag ebaḵunu aha, daṯa uḵa oiyaya, e haḏag taoḏom.
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas, dizendo:
4 Nug taoḏa ugeḵe, haḏag laala amu danab ib oiṯebp̱a nena qena niiegeg, ai ag uḏin haḏag amu lap̱ig.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 E haḏag laala ag wan men duqe uḵak amup̱a nena qep̱ig am wan unuqag iiṯa amunu pahanab bep̱ig
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 amge aam na qe, ag diḏilag wan oop̱anab ii noum amunu bunaḏp̱ig.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Am haḏag laala ag wan muḏi qaun elep̱a nena qeeg, muḏi qaun ele ba, naḏi ma teguiṯom.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Amge haḏag laala ag wan enap̱a nena qena, ena bena, meu op̱ig. Haḏag laala ag meulḵad wan handat op̱ig. Laala ag meulḵad siksti op̱ig, laala ag tieti op̱ig.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Am danab nug daug ele dayeb amu nug doyaḏ!” awa aum.
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Jesus Nug anam a amu ip̱uniṯak awak danab ag dona oḏ medap̱ig. “Aṯemun na keeke danab ag dooṯeb ii dooṯeb ele ou aqatna, ip̱uanadna, amelagp̱a madiṯem?” aon ap̱ig.
10 Então os discípulos se aproximaram de Jesus e lhe perguntaram: — Por que o senhor fala com eles por meio de parábolas?
11 Aeg amu Nug inam aum. “Ag dahilad amu ag am Kayaknu ḏo maḏoḏnu keeke diig loḵumak amu dooglagnu maṯom amunu ag dooṯeb amge danab imu amu ag am iiṯa.
11 Ao que Jesus respondeu:
12 Danab nug dooḵunu heṯe ele amu Kayak Nug laa ele medaḵu. Meṯeb nug hap̱iak aoḵu amge danab nug doyom, bau dooḵunu ii heṯe amu Kayak Nug nuhig nakok doyom amu oh aḏidḵu.
12 Pois ao que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Amu da keeke danab ag dooṯeb ii dooṯeb ele ou aqatete, ip̱uanaṯe, amelagp̱a madiṯem, amunu diig am inam. Ag neegṯeb amge ii anidṯeb. Ag nai daulagp̱a dooṯeb amge oolagp̱a ele ii dooṯeb, nai diignu ele amu ag oolag ii maidṯe.
13 Por isso, falo com eles por meio de parábolas: porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Amunu propet Jesaia, nug Kayak oḏe awa, nai maṯiom, nai amu elele medaṯe. Nai amuam inam. ‘Ag nai daulagp̱a dooglag amge nai meu am tutuḵu ii doomna. Ag neegḵulag amge ag diig tutuḵu ii anidmana.
14 Assim, neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Aḏinu? Danab ah imu ag oolag itua malom. Ag nai meu dooglagnu bahilag yaaṯe, amu ele ag amelag heeg gaḏuom. Amu iiṯa daalo, ag amelagp̱a keeke anidna, daulagp̱a nai doonna, ag nai diig oolagp̱a tutuḵu doona, eḏun dahilp̱a dop̱eg, da hep̱i, ag ena daaglag,’” awa aum.
15 Porque o coração deste povo
16 Aria Jesus nai amu maṯia mala, Nug nai baula tuḏiṯa aum. “Anam amge ag oolag gamag ahaḏ! Ag amelagp̱a keeke anidṯeb, daulagp̱a nai dooṯeb amu ag oolag maidṯe.
16 — Bem-aventurados, porém, são os olhos de vocês, porque veem; e bem-aventurados são os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 Amu ele da genab ag amelagp̱a aṯem. Kayaknu propet kuḏum amu danab tutuḵu aḏi ele ag gemu keeke ag anidṯeb ele imu anidḵulagnu oolag huana heum amge ag laa ii anidp̱ig. Ag nai gemu dooṯeb ele amu, ag amu ele dooglagnu oolag huana heum amge amu ele ag laa ii doop̱ig.
17 Pois em verdade lhes digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 Amunu ag danab nug e haḏag daṯa taoḏomnu nai, nai amuam keeke danab ag dooṯeb ii dooṯeb ele ou aqata ip̱uniṯak nai amu, nai amunu diig mehuqak doyeg!
18 — Ouçam, portanto, o que significa a parábola do semeador.
19 Danab laa nug Kayaknu ḏo maḏoḏnu nai doya, oo ii maidṯe amu Satan nug paha nug oop̱a noa he, Kayak nai iiṯa meṯe. E haḏag ibp̱a nena qep̱ig ele amu, nai amu anam ip̱unigṯe.
19 A todos os que ouvem a palavra do Reino e não a compreendem, vem o Maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Amu e haḏag men duqe uḵakp̱a nena qep̱ig ele amu, nai amu inam ip̱unigṯe. Danab laa nug nai doya, oo gamag ahehe, pahanab aoṯe.
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 Nug nai doya aoṯe amge nuhig oop̱a genab doyak am g̱agaṯag iiṯa, haen tutunuib, amunu deḏ laa nug dahil nai dim lamidṯe, diig amunu ug laa beṯe o danab laala ag heeg, qagaiṯak dooṯe amu nug pahanab nuhig oop̱a genab doyak paḏaṯe.
21 Mas ele não tem raiz em si mesmo, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 E haḏag wan muḏi qaun elep̱a nena qep̱ig ele amu, nai amu inam ip̱unigṯe. Danab laa nug nai dooṯe amge wan imup̱an ug laala, enub awak uḏat amu ameg qak kobol ele, keeke amu oh danab amu nug oop̱a Kayak nai he, iiṯa ma, meu ii oṯe.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém as preocupações deste mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Aria e haḏag wan enap̱a nena qep̱ig ele amu, nai amu inam ip̱unigṯe. Danab nug nai daugp̱a doya dab medṯe, nai diig ele oo maidṯe amu nug meu ena oṯe, laa handat, laa siksti, laa tieti anam oṯe,” awa aum.
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Jesus baula ele keeke danab ag dooṯeb ii dooṯeb ele ou aqata, ip̱uanaṯa, maṯia aum. “Kayaknu ḏo maḏoḏ amu nug danab laa, nug wit aeg ena dad nuhigp̱a taoḏom amubia daaṯe.
24 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
25 Danab amu nug taoḏom amge tuqan, danab ah niiegeg, danab wit aeg taoḏom ele amu, nuhig kekeḏ laa uḏia, gikiḏah nau haḏag amu wit dad amupa taoḏowa uḵom.
25 Mas, enquanto todos estavam dormindo, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e foi embora.
26 Dimp̱a wit amu ba meu o amu ag gikiḏah nau ele dayeye anidp̱ig.
26 E, quando as plantas cresceram e produziram fruto, apareceu também o joio.
27 Anṯeg amu begbeg nuhiḵud ag dad mameg top̱a gona ap̱ig. ‘Danab naḏi, na wit aeg enaib dad nahipp̱a taoḏme amunu aṯem he, gikiḏah nau ele beum?’ aon ap̱ig.
27 Então os servos do dono da casa chegaram e disseram: “Patrão, o senhor não semeou boa semente no seu campo? De onde, então, vem o joio?”
28 Aon aeg amu nug ag amelagp̱a aum. ‘Kekeḏ laa nug anam heum.’ Nug anam a amu begbeg ag ap̱ig. ‘Na ap̱e, ig gota gikiḏah nau amu qaḵaladta qag meḵunigte?’ oḏ medap̱ig.
28 Ele, porém, lhes respondeu: “Um inimigo fez isso.” Mas os servos lhe perguntaram: “O senhor quer que a gente vá e arranque o joio?”
29 Ag anam oḏ medap̱ig amge nug ag amelagp̱a aum. ‘Iiṯa. Ag gikiḏah nau hiḏanna amu wit ele hiḏaladmanade!
29 O dono da casa respondeu: “Não! Porque, ao separar o joio, vocês poderão arrancar também com ele o trigo.
30 Uup̱eg, aḏit oh meu awak haen ameg mak beiḏ! Bepeḏ, da meu awak haenp̱a meu awak danab amelagp̱a ap̱i, gikiḏah tatam hiḏaladna, iḵi aḏana, ab aḏup̱a manaknu meḵulag amge ag wit qag mena, dahil ma laḵa meḵulag,” awa aum.
30 Deixem que cresçam juntos até a colheita. E, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ‘Ajuntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; mas recolham o trigo no meu celeiro.’”
31 Jesus Nug anam anana amu Nug keeke danab ag dooṯeb ii dooṯeb ele ou aqata, ip̱uniṯak nai baula ele inam aum. “Kayaknu ḏo maḏoḏ amu mastet aeg, danab laa nug awa, dad nuhigp̱a ep̱om bia.
31 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
32 Mastet aeg nug am e laa aeg bia iiṯa. Nug aeg nakoknab amge nug ba oḵai ma, dad oop̱anu e laa oh eḏadṯe. Eḏaṯa ba, ad oḵai ma dayeye, ai ag uḏin, nug ep̱egp̱a teḏ hena daaṯeb,” awa aum.
32 Esse grão é, na verdade, a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, é maior do que as hortaliças, e chega a ser uma árvore, de modo que as aves do céu vêm se aninhar nos seus ramos.
33 Anana amu Nug baula ele keeke danab ag dooṯeb ii dooṯeb ele ou aqata, ip̱uanaṯa, amelagp̱a maṯia inam aum. “Kayaknu ḏo maḏoḏ amu nug yis bia. Ah laa nug 20 kilo plaua keeke awa, yis ele kabolie, dimp̱a plaua oh titiḏa oḵai meum,” awa aum.
33 Jesus lhes contou ainda outra parábola:
34 Nai imu oh am Jesus Nug keeke danab ag dooṯeb ii dooṯeb ele ou aqata, ip̱uanaṯa, danab ah amelagp̱a maṯiom. Nug nai diig laap̱a ii maṯiom.
34 Jesus disse todas estas coisas às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia.
35 Amu Nug propet laa nai maṯiom, nai amu elele meṯom. Propet nug inam aum. “Da oḏel op̱aten, keeke danab ag dooṯeb ii dooṯeb ele ou aqate ip̱uanaṯen, nai aḵul. Da keeke dig mak haenp̱anu loḵumak daye uḏie gemu batak amunu aḵul,” awa aum.
35 Isso aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta: “Abrirei a minha boca em parábolas; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.”
36 Aria Jesus Nug danab ah uuaṯa, laḵa teum. Te amu nuhiḵud ip̱uniṯak awak danab ag gumidna uḏin ap̱ig. “Na gikiḏah nau daṯa beum, nai amuam keeke danab ag dooṯeb ii dooṯeb ele ou aqata ip̱uniṯak nai amu, nai amunu diig mehuqna ip̱unigp̱e dootu!” ap̱ig.
36 Então, despedindo as multidões, Jesus foi para casa. E, aproximando-se dele os seus discípulos, disseram: — Explique-nos a parábola do joio do campo.
37 Ag anam aeg, Nug aum. “Danab nug e ena ebaṯe, amuam Danab Beḵalag da.
37 E Jesus respondeu:
38 Aria dad amu wan atu oh ip̱unigṯe. E aeg ena amu Kayaknu ḏo maḏoḏnu danab. Aria gikiḏah nau amu Satannu danab.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino; o joio são os filhos do Maligno.
39 Amu danab gikiḏah nau daṯa taoḏom ele amu Satan. Aria e meu awak haen amu wan imunu wan haen malak. E awak uḏat danab am Kayaknu engel.
39 O inimigo que o semeou é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os ceifeiros são os anjos.
40 Am danab ag gikiḏah nau qag mena, ab aḏup̱a maiṯeb amubia Kayaknu engel ag wan haen malak haenp̱a anamib heḵulag.
40 Pois, assim como o joio é colhido e jogado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Danab Beḵalag da, da dahilad engel hep̱i, ag gona, danab Kayaknu ḏo maḏoḏ oop̱a daaṯeb ele amu, ag oolagp̱anu wannu etetuab nau, ig eeḏigṯeb ele, amu oh amu aria danab ag kobol nau heṯeb ele, ag qag maadna diin,
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, que ajuntarão do seu Reino todos os que servem de pedra de tropeço e os que praticam o mal
42 ag aḵan, agap̱eg ab aḏup̱a teḵulag. Ab naḏi amu oop̱a danab ag gaanna, ag aelag ele kikiḏḵulag.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Haen amup̱a amu tutuḵu hak aḏi, ag am Kayak beḵod, ag Mamelagnu ḏo maḏoḏ oop̱a daanna, ag aam amahala miag atiak daaṯe bia miag atiak daaglag. Danab nug daug ele dayeb amu nug nai doyaḏ!” awa aum.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 Jesus nai anam maṯiowa, Kayaknu ḏo maḏoḏnu, keeke danab dooṯeb ii dooṯeb ele ou aqata, ip̱uanaṯa, imu maṯiom. Maṯiaya Nug aum. “Kayaknu ḏo maḏoḏ amu nug am enub oḵainab ele daṯa loḵump̱ig bia. Danab laa nug anṯa, baula awa loḵumowa, nug gamag ahak oḵainab doya, nug nuḵa keeke nuhig oh me, daden meeg, men doḏo amu awa uḵa, nug wan amu daden meum.
44 — O Reino dos Céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu. Então, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 Aria laa amu Kayaknu ḏo maḏoḏ nug am danab ep̱u ele, nug kalelenu doḏo ena ena maṯiom bia. Nug kalelenu doḏo laip̱u, nuhig nob oḵainab, amu maṯia anṯa,
45 — O Reino dos Céus é também semelhante a um homem que negocia e procura boas pérolas.
46 amu nug nuhig keeke oh me, daden meeg, men doḏo amu awa, kalelenu doḏo amu aaḵuib daden ma awom.
46 Quando encontrou uma pérola de grande valor, ele foi, vendeu tudo o que tinha e comprou a pérola.
47 Aria laa amu Kayaknu ḏo maḏoḏ nug am uhui ag le amegp̱a eeg no, kakai diigdiignu noeg am beum amubia.
47 — O Reino dos Céus é ainda semelhante a uma rede que foi lançada ao mar e apanhou peixes de toda espécie.
48 Aria ag uhui eeḏeg uḏia, audam be amu ag daanna, kakai ena amuib epeḏiadna, tap̱iḏ laalap̱a maadp̱ig amge kakai nau am ag aḵaeg gop̱ig.
48 E, quando já estava cheia, os pescadores a arrastaram para a praia e, assentados, escolheram os bons para os cestos e jogaram fora os ruins.
49 Amubia wan haen malaknu deḏ amu anam aaḵu beḵu. Engel ag nena, danab nau ag danab ena oolagp̱a daaṯeb amu qag maadna,
49 Assim será no fim dos tempos: os anjos sairão, separarão os maus dentre os justos
50 agap̱eg ab aḏup̱a teḵulag. Aben amup̱a danab ag gaanna, ag aelag ele kakiḏḵulag,” awa aum.
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Jesus Nug anam anana Nug oḏ maṯom. “Ag nai maṯimi imu oh diig doop̱igte?” awa aum. Nug anam oḏ maṯe amu ag, “Yo,” ap̱ig.
51 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sim!
52 Ag, “Yo,” aon aeg am Nug ag amelagp̱a aum. “Anam amu ḏo mehuqak danab oh, ag Kayaknu ḏo maḏoḏ oop̱a nop̱ig ele amu, ag am lag oḵai mameg bia daaṯeb. Nug en lag nuhigp̱anu keeke alag bau ele aḵe do madaṯe,” awa aum.
52 Então Jesus lhes disse:
53 Jesus Nug nai keeke danab ag dooṯeb ii dooṯeb ele ou aqata, ip̱uanaṯa, oh maṯia malowa Nug ab amu uua uḵom.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas, retirou-se dali.
54 Nug ap̱ag digp̱a uḵa, Juda dilag nai doyak laḵa danab ah amelagp̱a Kayak nai mehuqom. Nai mehuqe, ag dab mak kuḏum aona ap̱ig. “Doyak amu, kobol danab heḵunu elele iiṯa haknu g̱agaṯag ele imu oh amu, Nug adep̱anu awom?
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de modo que se maravilhavam e diziam: — De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Nug am lag hak danab beḵa! Ig dooṯem, Maria amu nug anig. Nug amaḵud amu Jakobus, Josep, Judas, Simon.
55 Não é este o filho do carpinteiro? A sua mãe não se chama Maria, e seus irmãos não são Tiago, José, Simão e Judas?
56 Nug ap̱inḵud amu ag oh ig ele iite daaṯem? Amunu Nug keeke imu oh am adep̱anu awom?” aon ap̱ig.
56 Todas as suas irmãs não vivem entre nós? Então, de onde lhe vem tudo isto?
57 Ag anam anana ag oolagp̱a Jesusnu ena ii doop̱ig amge Jesus Nug ag amelagp̱a aum. “Propet nug ab ohp̱a amu onig ele amge nug ap̱ag diigp̱a amu nug laugp̱a ele amu nug onig iiṯa,” awa aum.
57 E escandalizavam-se por causa dele. Jesus, porém, lhes disse:
58 Amu ap̱a Nug oḏe danab kuḏum ii bap̱alaṯom. Aḏinu? Ag oolagp̱a genab ii doop̱ig.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.