Atos 21
KAYAKNU NAI Tituanak Bau (GAW) vs NVT
1 Ig uuadta gota, ub aṯan teut, ub ahe, ig ahat tutuḵu Kos gomut. Wagḏe deḏ laap̱a amu ig gota, Ros teta, eḏidta gota, Patara temut.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Patara ap̱a ub laa wan onig Pinisia goḵunu heehe anidta, ig oolta ub amup̱a teut, aha awiḵa uḵom.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Aria gotata ig nud Saipras anidtata, nanehp̱a eḏidta gota, Siria nota amu Taia eeḏmut. Ubp̱an keeke ap̱a hip̱aglagnu dayom.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Anam dayeye amu ig gota, kristen danab anadta, ap̱a ig deḏ eblaih aḏit ele daamut. Amu Kayak Ouḏi Nug kristen amu dilag dab mak maḏ eṯe, ag Paulus amegp̱a, nug Jerusalem ii gomanu ap̱ig.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Aeg, ig ab amup̱anu ahat goḵunignu haen miag do amu kristen danab ag, amu ag waalḵad, beḵalḵad, aḏelḵad ele ag qag mena, omaiḵeg ab dimiṯim dota, yu ihip̱a gatenig qaun ota, unuqidmut. Unuqiṯota, ag ig goḵunignu humiḵegeg amu ig ag ena daaglagnu humadtata,
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 ig ub aṯan teta uḵautut amu ag eḏun laḵa gop̱ig.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Ig ub aṯan teta, Taia uuta, ig gota Tolemes teta, ig kristen humaṯut amu ig deḏ laip̱u ag ele daamut.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Deḏ amu uue wagḏe, deḏ amup̱a ig Tolemes uuta gota, Sisaria teta amu ig gota, totol danab Pilip laugp̱a nug ele daamut. Nug am dig makp̱a danab eblaih aḏit ele laa ag totol danab ehanadp̱ig ele, nug am amunu oolagp̱an laa.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Nug am aḏeḵud waḏele, ag danab ii aop̱ig. Aḏeḵud ag ele Kayak nai mehuqṯap̱ig.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Amu ig deḏ laala ele Sisaria daautut, propet laa, nug onig Agabas, nug Juda uua Sisaria neum.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Nug ig gumiḵa uḏia, nug Paulusnu maṯagiḏ awa, nug nuḵa nug baeg ep̱eg ele amup̱a qaḵowa, nug aum. “Kayak Ouḏi Nug inam awa aṯe. ‘Juda Jerusalemnu, ag geha maṯagiḏ imu mameg amu inam hip̱alna, aon gona, iiṯa aḏi maṯaglag,’” awa aum.
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Nug anam ha, nai amu a doota amu ig danab ab amup̱anu ele ig Paulus nug Jerusalem ii temanu ii daye daye amut.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Ig anam amut amge Paulus nug aum. “Ag aḏinu amunu gaanna, ag dahil dab mak heeg nauhṯe? Da mani guiṯakp̱a daaḵulnu am elele dooṯem amge amu aaḵuib iiṯa. Da Jerusalem ap̱a, Naḏi Jesus Nug onig aṯan ta daaḵunu mauhḵulnu ele elele dooṯem,” awa aum.
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Nug anam awa a, ig nuhig dab mak eḏugnignu elele iiṯa anidmut amunu ig nai amu baula ii maṯita inam amut. “Naḏi nuhig dab mak aaḵuib nug baḏ!” aot amut.
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 — ausente —
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 — ausente —
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Ig Jerusalem teut amu kristen ag ig awigḵulagnu gamalag ahom.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Gamalag ahe, deḏ amu dimp̱a Paulus nug ig ele oh Jakobus anidḵunignu uḵaut, kristen tamaniak iḵi danab oh ag Jakobus ele daaegeg
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 amu Paulus nug ag humaṯowa, nug keeke oh Kayak Nug iiṯa aḏi oolagp̱a uḏat nuhigp̱a heum amunu oh amelagp̱a maṯiom.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Paulus nug kaya amu maṯie doona, ag Kayak binag mewona, nug amegp̱a ap̱ig. “O lainig, na dooṯem, Juda tausen kuḏumnab ag kristen bep̱ig amge kristen amu oh ag ḏo ihinig ele dim lamidḵulagnu wagai huana meṯeb.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Ag anam wagai meegeg amu danab laala ag ahan, danab amu amelagp̱a nahipnu inam ap̱ig. ‘Paulus nug oiyaya, Juda laih laih, iiṯa aḏi oolagp̱a daaṯeb ele amu, nug ag Mosesnu ḏo di meṯanna, ag ahilḵad nid gaḏalag ii otaḏnana, ḏo anuḵanu ele amu ii dim lamidmananu aṯe,’ aon ap̱ig.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Aria na ip̱a uḏime daaṯem amu Juda, kristen bep̱ig daaṯeb, ag amu dooglag amunu nai nahipnu ap̱ig amu Juda kristen ag amuam genab iiṯa dooglagnu ig na inam heḵutnu oonig daaṯe.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Ig danab waḏele ag keeke laa heḵulagnu Kayak amegp̱a nai g̱agaṯag qeṯan daaṯeb amunu
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 na danab amu diin, mana meṯak laḵa gona, na Juda dilag ḏo laa, ḏo amuam danab nug op̱ia awak daaḵunu ip̱unigṯe amu, na anam bia daaḵutnu na kobol amu oh hep̱e, ag ele hep̱eg, na ag ele oh op̱ia awak daaglag. Uḏat amunu nob amu na mana meṯak danab madap̱e, ag iḵilag uḏug hoiglag. Na anam hep̱e amu danab oh ag dooglag, ag nahipnu ap̱ig, nai amuam genab iiṯa. Ag dooglag, na ele ḏo dim lamidṯem.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Amu iiṯa aḏi ag kristen bep̱ig daaṯeb ele amu, ag kobol aḏi ii hemananu amu ig anuḵa nai amu uḏugp̱a yaata, meut uḵe, ag amunu dab meḵulagnu doop̱ig. Iiṯa aḏi ag doḏ laa, danab ag doḏ amu main kayak ham bup̱uak medap̱ig ele amu, ag doḏ amu tep̱u amu doḏ tiig ele amu doḏ danab ag muḏip̱a o ep̱elagp̱a baag aḏaeg mauhom, amu ele ii lamananu, ag gap̱ai kobol ele ii hemananu yaamut.” Ag Paulus amegp̱a anam ap̱ig.
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Aaḵu Paulus nug danab waḏele amu diie, deḏ amu dimp̱a ag gona, nug kobol oh nug ag ele op̱ia awak daaglagnu heum. Nug amu hewowa, nug mana meṯak lag oop̱a noa, mana meṯak danab amelagp̱a deḏ aṯenp̱a ag aaḵu op̱ia awak daap̱eg uḵeb malaglagnu amu ag anen anen ahilag mana meṯaknu doḏ aon doḵulagnu ele aum.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Nug anam he, dimp̱a deḏ eblaih aḏit amu malaḵunu heehe, Juda Asianu ag Paulus mana meṯak lag oop̱a anidna, ag ahan heeg, danab ah oh ag oolag nauhe, ag ahaeg, Asia danab ag Paulus aḏan huana inam ep̱ig.
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 “Israel danab, ag ig ehaniḵeg! Danab imu nug atu wan ohp̱an danab ihinig huunu, ihinig ḏonu amu mana meṯak lag ihinig imunu ele am ena iiṯa ip̱uanadṯe. Amuib iiṯa. Nug Grik danab laala ele diie uḏin, mana meṯak lag oop̱a nona, ag lag gun imu dubuṯid medṯeb!” Ag anam anana ep̱ig.
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Deḏ laa ag Epesus danab Tropimus, nug Paulus ele ab oḵai amu oop̱a daaeheh anatp̱ig amunu ahilag dab mak ham bup̱uakp̱a amu Paulus nug Tropimus omala, mana meṯak lag oop̱a noum anana hep̱ig.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Ag anam heeg, Jerusalem oh oṯaina, ahan uḏin qag meeg, ag ahan Paulus aḏan eeḏna aon mana meṯak lag dimiṯim gonana, ag od oh manadp̱ig.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Ag Paulus qeḵulagnu heegeg amu Romnu daup Jerusalem daap̱ig, amu dilag oḵai nug, “Jerusalem danab oh ahan oṯaiṯeb,” doyom.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Nug doya, paha aha, daup 100 dilag iḵi laala amu daup laala ele diie, ag qaibaḏ Paulus Juda ele gumadna noeg, Juda ag daup dilag oḵai, daup ele nop̱ig anadna, ag Paulus baula ii maḵuḏp̱ig, uup̱ig.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Uueg daup dilag oḵai nug gumaṯa wana, Paulus aḏa, daup amelagp̱a, “Ag nug sen aḏitp̱a qaḵeg!” anana, nug Juda danab oḏ maṯom. “Imu danab aun, nug aḏi heum?” awa oḏ maṯom.
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Oḏ maṯe danab ah ameg naḏi daap̱ig ag ahan, laa nai laa anana eegeg, laa ag nai laa anana eegeg, muṯub huanak ahe heeg, daup dilag oḵai nug nai amu diig dooḵunu elele iiṯa amunu nug daup nuhiḵud amelagp̱a, “Ag Paulus omalna gona, ag laulag oop̱a noig!” awa aum.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Ag Paulus omalna uḵaeg, Paulus nug uḵa lag amunu adqaḏp̱a teete, danab ah ag Paulus qeḵulagnu wagainab mep̱ig amunu daup ag Paulus aon maon gop̱ig.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Ag Paulus maon uḵaegeg, danab ah ameg naḏi ag dim lamadnana, huanak ena ap̱ig. “Qep̱eg mauhaḏ! Qep̱eg mauhaḏ!” aon ep̱ig.
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Daup ag Paulus omalna lag oop̱a noḵulagnu heegeg amu Paulus nug daup dilag oḵai, nug amegp̱a nai laa madiḵunu oḏ meṯe, daup dilag oḵai nug Paulus Grik naip̱a nai maṯiom doya, oṯaia, Paulus oḏ meṯom. “Na Grik nai dooṯemte?
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 Amu na am Igipta danab nug nakok matu gabman ele ban heḵulagnu haaha, nug aha, danab 4,000 gabman ele ban heḵulagnu diie, qep elab aḏaegeg omalaṯe, ag atu taḏakp̱a gop̱ig amu na am nugtai iiṯa? Na am aun?” awa oḏ meṯom.
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Oḏ meṯe am Paulus nug aum. “Da amu Juda danab, da ab onig Tasus, Silisia wanp̱a daaṯe, amup̱an danab. Ab oḵai dahil amu onig oḵai ele. Amu na ap̱e, da danab ah amelagp̱a nai madiḵulnu ool daaṯe,” awa aum.
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Awa a amu daup dilag oḵai nug ena awa a, aria Paulus nug aha, adqaḏp̱a hibaiṯa, danab ah amelagp̱a ep̱eg huma heehe, ag oh to eṯan, oḏelag qamuteg, aria Paulus nug Hibru naip̱a ag amelagp̱a nai madiḵunu ha, nug inam aum.
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.