Atos 15
KAYAKNU NAI Tituanak Bau (GAW) vs VC
1 Haen Paulus Banabas ele a Antiok ap̱a kristen tamaniak ele daaegeg amu danab laala ag Juda wanp̱anu uḏina, kristen amelagp̱a ap̱ig. “Laa nug Jesusnu oop̱a genab dooṯe amu nug gaḏa ele otaḏaḏ! Laa ag Mosesnu ḏo amu ii dim lamidna, gaḏalag ii otaḏḵulag amu aria geha Kayak Nug ag eḏua ii diiadma,” aon ip̱uanadna ap̱ig.
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Ag anam aon aeg, Paulus Banabas ele nai amu dooya, amunu ena ii dooya ahaeh, Juda ele huanak aeg ona aeg doum amunu kristen ag Paulus Banabas amu danab laala ele ag ahan, Jerusalem gop̱eg, totol danab amu iḵi danab ele ag nai amu bap̱aidḵulagnu otiadp̱ig.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Amu kristen tamaniak ag heeg, ag ahan Pinisia Samaria ele gamalah tiḵun gonana, ag ap̱an kristen amelagp̱a, Kayak Nug he, iiṯa aḏi ag oolag eḏuom amunu amelagp̱a ap̱ig. Ag anam heegeg, kristen amu ag oolag gamag huana ahom.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Ag anam henana gona, Jerusalem teeg, kristen tamaniak danab ah amu totol danab am iḵi danab ele ag ena humaṯeg, Paulus Banabas ele a keeke oh Kayak he hepiḏ ele, amunu amelagp̱a madipiḏ.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 A amu maṯieheh amu ḏo gumak danab-Parasia dilag huup̱an, ag Jesusnu oolagp̱a genab doop̱ig ele amu, ag ahan ap̱ig. “Kayak anuḵa gaḏa otaḏaknu ḏo meum niiṯe amunu iiṯa aḏi danab ag kristen daaglagnu oolag dayeb amu ag ele gaḏalḵad otaḏḵulagnab. Ele amu ig ap̱ut, ag Mosesnu ḏo oh ele dim lamidḵulag,” aon ap̱ig.
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Aeg amunu totol danab amu kristen tamaniak iḵi danab ele ag nai amu bap̱aidḵulagnu qag mep̱ig.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Qag mena ag amunu nai kuḏum maṯin hena, Petrus nug aha amelagp̱a aum. “O lailad, ag imu dooṯeb. Anuḵa Kayak Nug uḏat ig meḵowa, Nug da iiṯa aḏi amelagp̱a Nai Ena amu ap̱i, ag doon oolagp̱a genab dooglagnu, otiḏom.
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Amu Kayak, Nug danab ah oh oolag diig dooṯe ele amu, Nug iiṯa aḏi, ahilagnu oo ena dayom amu ig ip̱uniḵaḵa, Nug nuhig Ouḏi ig meḵom bia ag maṯom.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Nug ihinigp̱a kobol laa haaha, ahilagp̱a kobol laa ii heum. Iiṯa, ag nuhignu oolagp̱a genab doyeg, ahilag oop̱a genab doyak amup̱a he, ag oolag op̱ia awak dayom.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Ig anam anidṯem amge ag iiṯa aḏi ag Juda dilag ḏo oh dim lamidḵulagnu aṯeb, amup̱a ag keeke ug ele aon, kristen qaḏelagp̱a mena heṯeb. Anuḵa ig alanḵad amu ig ele ug amu mawaknu amu elele iiṯa. Ag aḏinu anam hep̱eg, Kayak Nug amunu op̱oḏi beḵunu heṯeb.
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Doyeg! Ig Kayak, Nug ehaniṯak oḵai, Jesus Kristus Nug hamu megṯe ele, amup̱a Nug ig eḏua awiḵom amubiaib Nug iiṯa aḏi ag ele amup̱a eḏua diiṯe, oonigp̱a genab dooṯem,” awa aum.
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Am Petrus nug nai amu anam maṯie, ag qag mak amup̱a daap̱ig ele, ag nai laa ii madip̱ig. Ag nai ii maṯieg amu Paulus Banabas ele a nai maṯieheh, amuib dab meṯaegeg, a Kayak Nug a ep̱elahp̱a ep̱onak keeke, danab heḵunu elele iiṯa kuḏum, diigdiig ele, iiṯa aḏi oolagp̱a heum amunu madipiḏ.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Paulus Banabas ele a nai amu maṯiya malaeh amu Jakobus nug aum. “O lailad, da nai imu ap̱i ag doyeg!
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Simon nug ag amelagp̱a a, ag aaḵu doop̱ig. Dig makp̱a Kayak Nug iiṯa aḏi dilagp̱a neum, nug nuhiḵud danab ah ag oolagp̱an amu diiaṯom.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Amuam propet ag Kayak oḏe aon yaap̱ig amubia. Kayak naip̱a, nai amunu daaṯe am inam.
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 — ausente —
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 — ausente —
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 Anuḵa Kayak Nug nai amu maṯia aum amu gemu ele Nug anamib aṯe.’
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 Anam amu dahil dab mak amu inam, iiṯa aḏi ag oolag eḏueb, Kayak doop̱eg amu ig ag ug ii maṯamta.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Iiṯa. Ig imuib uḏugp̱a yaat ap̱ut dooglag. ‘Ag doḏ laa main kayak ham bup̱uak medap̱ig ele amu, ag ii lamana. Ag gap̱ai kobol ii hemana. Amu danab ag doḏ muḏip̱a o ep̱elagp̱a baag aḏaeg mauhom amu ag tep̱u amu ii lamana. Aria ag doḏ tiig amu ele ii lamana.’ Ig amuib ap̱ut dooglag.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Aḏinu? Ig dooṯem, anuḵan uḏie gemu ele, ab oḵai ohp̱a danab ag Mosesnu ḏo nai mehuqna, ag ele Juda dilag nai doyak lag ohp̱a nai amu eb qeṯeb,” awa aum.
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Jakobus nug nai amu a amu totol danab amu iḵi danab amu kristen tamaniak oh ele ag nai amu bap̱aidna, ag danab aḏit otiatp̱eg, a Paulus Banabas ele oh Antiok goḵulagnu dab mep̱ig. Ag anam dab mewona, ag Judas, onig laa Ba-Sabas amu Silas ele, danab aḏit amu a tamaniak oop̱a anuqak daapiḏ ele amu, a otiatona,
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 ag uḏug yak ele aoya goḵulahnu ep̱elahp̱a mep̱ig. Uḏugp̱a yaap̱ig am inam. “O lainḵad, ag Antiok, Siria amu Silisia ele daaṯeb, ag am iiṯa aḏi danab amu ig kristen tamaniaknu totol danab amu kristen tamaniaknu iḵi danab ele, ig ag lailḵad daaṯem amu ig pas imu ag eb qena dooglagnu iiḵu yaaṯem. O lainḵad ig ag humadṯem.
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Amu ig aaḵu anidmut. Ihinigp̱an danab laala ag gona, ag nai mehuqegeg, ag ap̱anu ag nai amu doon oṯaip̱ig. Amu ihinigp̱anu ag gona, nai maṯinna, ag ahilag dab mak kabolip̱ig ele amu, ag gona, ap̱a anam heḵulagnu amu ig laa ii amut.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Ag gona anam heeg, nai amu uḏie ig doota, ig nai maṯit, oonig laip̱u meta, ig lainti aḏit goḵulahnu otiatmut. Amu ig lainti aḏit laa ele ig ahilahnu oonigp̱a huanak daaṯe ele, amuam Banabas Paulus ele, a ele aaḵu goḵulagnu amut.
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 A amu ihinig Naḏi Jesus Kristus onignu a ug maoya mauhḵulahnu amu a ii baḏaṯep.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ig Judas Silas ele aaḵu heut, a oḏelahp̱a nai ig yaamut ele amu, a madipeḏ amu ag dooglag.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Kayak Ouḏi Nug ig ele daata, ig nai imu maṯit inam amut. ‘Ig ḏo laa aot, ag qaḏelagp̱a ii memata. Ig ag imu iiḵuib dim lamidḵulagnu maidmut.
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 Amu ag doḏ, laa ag main kayak ham bup̱uak medap̱ig ele amu, ag doḏ amu ii lamana. Ag doḏ tiig ele ii lamana. Amu danab ag doḏ muḏip̱a o ep̱elagp̱a baag aḏaeg mauhom amu, ag tep̱u amu ii lamana. Aria ag gap̱ai kobol ele ii hemana.’ Ag keeke amu oh tutuḵu dab meṯan, ii hemana am ena. Aaḵuib. Ag ena daaglagnu oonig daaṯe.” Ag anam yaap̱ig.
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Aria kristen tamaniak ag otiadna, maaṯeg gona, Antiok nona amu ag kristen tamaniak qag maaṯan, ag uḏug yak amu madap̱ig.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Amu kristen tamaniak ag uḏug yak amu eb qena, ag g̱agaṯag aqak nai amunu ena doon, gamalag ahom.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Amu Judas Silas ele, a am propet amunu a nai meu ele kristen ip̱uanadya, g̱agaṯag aqapiḏ.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 A anam heyaya, nakok haen elab Antiok daaeheh amu kristen ag ahilahnu oolag ena dayeye, a eḏuya Jerusalem tamaniakp̱a goḵulahnu heeh, “Enad uḵeḏ,” ap̱ig
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 [amge Silas nug Antiok daaḵunu dab meum.]
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Aria Paulus Banabas ele a Antiok daaiya, Kayak nai danab ah ip̱uanaṯeheh, danab kuḏum laala ele oh uḏat amu henana, ag Jesusnu Nai Ena amu mehuqna ip̱uanadp̱ig.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Dimp̱a deḏ laala uḵe amu Paulus nug Banabas amegp̱a aum. “I ahaḏ eḏuḏ goḏa, ab ohp̱a anuḵa i Naḏinu Nai Ena amelagp̱a auḏ doop̱ig ele amu i laintad amu anadḵunih. Amu ag nai amu aḏan ena daaṯebtai o iiṯatai amu anadḵunih,” awa aum.
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 Paulus nug anam awa a amu Banabas nug Jon Mak ele aweb oh goḵulagnu aum.
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 Nug aum amge Paulus nug aum. “Jon Mak nug anuḵa Pampilia i uuite, nug ele oh uḏatp̱a ii gomut amunu i nug aopuḏ ii gomata,” awa aum.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Paulus anam awa a amu a amunu nai oḵai maṯiya hepiḏ amunu a uḏatp̱a laip̱u baula ii oidpiḏ. Iiṯa. Banabas nug Jon Mak awe goḵulahnu a, ub laap̱a teya, Saipras gopiḏ.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Uḵaeheh, Paulus nug Silas tituana awe amu kristen ag ap̱ig. “Naḏinu ehaniṯak oḵai hamu megṯe amu a ele uḵeḏ!” aon ap̱ig.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Paulus nug Silas otiowa, nug uḵa, Siria Silisia ele gamagp̱a oiyaya, kristen tamaniak g̱agaṯag aqom.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.