Apocalipse 14
KAYAKNU NAI Tituanak Bau (GAW) vs VC
1 Amu da eḏue neeḵe amu Sipsip Nag Sion qaukop̱a dayeye, danab ah 144,000 Nug ele hip̱aidna daap̱ig. Ag Nug onig amu Nug Mameg onig ele ag iḏulagp̱a yak.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Ag daaegeg, da hab aṯannu baag oqoṯi enanag laa, le oḵai buḏuḏup̱a noawa oqoṯi oṯe amubia amu haḵaḏ oḵai qa, aḏeḏe ugaḵa oqoṯi oṯe amubia ele doomi. Da oqoṯi amuam musik bia doomi, amu danab gita qeeg, baag oqoṯi enanag dooṯem, amubia doomi.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Ag dayaknu balal oḵai noobp̱a hab daup waḏele, ag Kayaknu bauklel aoṯeb ele amu, ag noolagp̱a amu iḵi danab noolagp̱a ele ahi baula edap̱ig. Laa oh ag ahi amu eb qena eṯaglagnu ii doop̱ig, danab 144,000 Kayak Nug ag wanp̱anu danab ah oolagp̱anu eḏua diiom ele ag aaḵuib dooṯeb.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Danab amu ag gap̱ai kobolp̱a beḏulag dubuṯid ii medap̱ig, ag op̱ia awaknab. Ag Sipsip Nag aben ohp̱a goḵunu aṯe amu ag Nug dim lamidna oiṯeb. Amu Kayak Nug danab amu wanp̱anu danab ah oh oolagp̱anu aona, Nug ag amu Sipsip Nag nuhignu ele, ag anuqak daaglagnu maaṯom.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Ag oḏelagp̱a nai ham bup̱uak laa ii madip̱ig, ag beḏulagp̱a eheḏ hak laa ele iiṯa.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Aria da engel laa nug hagagaḏa, Nug Nai Ena bauklel hanhannu ele, danab ag buḏub ohp̱anu, wan atu ohp̱anu, beḏulag iḏu iḏunu amu nai ohp̱anu ele, ag amelagp̱a mehuqḵunu hab waap̱a aben gamag amup̱a ugeḵe anidmi.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Nug baag oḵaip̱a aum. “Ag Kayaknu enanag doona, oolag ele oṯaieb, Nug binag meig! Aḏinu? Nuhig heṯoḏiakp̱a danab ah epeḏiadḵunu haen aaḵu neum. Ag laa Nug hab, wan, yu, le, amu le qep̱uḏiaṯak ele he bep̱ig amu, ag Nug noobp̱a gatelag qaun oig!” awa aum.
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Anam a amu engel namba 2 nug dim lamiṯa ba aum. “Ab oḵai Babilon aaḵu na qeum. Nug he, atu atu danab ag gap̱ai kobol g̱agaṯag dim lamidp̱ig. Kobol amuam ab oḵai amu nug grep lep̱u g̱agaṯag danab ah maṯe, ag laeg kaaka aqom bia,” awa aum.
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Anam a amu engel laa engel aḏit amu dimlamata beum. Engel namba tri amu nug baag oḵaip̱a inam aum. “Aun laa nug doḏ daḵuḏ amu nuhig itotog ele noolahp̱a gateg qaun waawa, nug iḏup̱a o ep̱egp̱a nuhig ep̱onak keeke aoṯe
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 amu nug Kayaknu grep lep̱u laḵu. Grep lep̱u amuam op̱oḏi bak, Kayak Nug hip̱uninnu dooṯe. Kayak Nug grep lep̱u amu le ele ii kaboliom. Iiṯa! Nug op̱oḏi bak amu hai goḵoḏp̱a qe noa daaṯe amu danab amu laḵu. Lawowa, engel op̱ia awak noolagp̱a amu Sipsip Nag noobp̱a ele nug guiṯak oḵainab, ab gaḵaḏak salpa ele, amup̱a guiṯak aoḵu.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Ab ag guiṯak madaṯe ele amu, nuhig kahug amu haen oh teṯe. Danab ag doḏ daḵuḏ amu nuhig itotog ele noolahp̱a gatelag qaun onana, iḏulagp̱a o ep̱elagp̱a nuhig ep̱onak keeke aop̱ig ele amu, ag tuqan amun ele hik laa ii aomna,” awa aum.
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Keeke amu beḵunu daaṯe amunu Kayaknu danab ah ag Kayaknu ḏo dim lamidṯeb ele, ag Jesusnu oop̱a genab doyak g̱agaṯag aḏaṯeb ele amu, ag g̱agaṯag daaglagnu ip̱uanadṯe.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Aria da baag laa hab aṯannu doomi amu nug inam aum. “Na nai inam ye! Danab aun aḏi ag Naḏi onignu oolagp̱a genab doop̱ig amunu laa heeg, ag mauhṯeb ele amu, Kayak Nug ag itiṯak madaṯe, hanhan ele madaḵu,” awa aum. Aria Kayak Ouḏi Nug ele aṯe. “Ag ahilag uḏatnu hik aoglag. Aḏinu? Ag ahilag hak ena hep̱ig ele amu, ag amu ele aon goḵulag,” awa aṯe.
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Aria da eḏue neeḵe amu lombig haḵab laa anidmi. Laa nug danab beḵalag bia, King igip̱anu bala golp̱a hak amubia Nug igip̱a dayeye, qep aeg ele laa nug ep̱egp̱a aḏom. Nug lombig amup̱a dayeye anidmi.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Aniṯi amu engel laa nug mana meṯak lag oop̱anu dimiṯim doum. Amu nug danab lombig haḵabp̱a dayom ele amegp̱a aum. “Wanp̱anu meu oh aaḵu oḏun malap̱ig amunu wanp̱anu meu awaknu haen miag doum. Doum amunu na qep nahip aona, meu amu awe!” awa aum.
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Anam a amu laa nug lombig haḵabp̱a dayom ele amu, Nug qep nuhig awa wanp̱anu meu oḏup̱ig ele amu oh oḵulaṯa diiom.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Oḵulaṯa diie amu engel laa nug mana meṯak lag, hab aṯan daaṯe ele, amup̱anu nug ele nuhig qep aegnab ele aḏa, dimiṯim doum.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Aḏeḏe amu engel laa ele nug qaḏabp̱anu aha doum. Engel amuam qaḏabnu ab aḏu gumaknu g̱agaṯag ele. Nug engel qep aegnab aḏom ele amu, amegp̱a ewa aum. “Na qep aegnab ele nahip amu aona, wanp̱anu muḏi grep meu oh oḵuladna, qag mep̱e dayaḏ! Aḏinu? Meu oh oḏun malap̱ig!” awa aum.
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Nug anam a amu engel amu nug qep nuhig aegnab ele amu awa, wanp̱anu muḏi grep meu ohnab oḵulaṯom. Oḵulaṯa, grep meu qag ma, grep meu oh men grep lep̱u titiaknu keeke bap̱aidp̱igp̱a ake nop̱ig. Keeke imu am hip̱uninnu nob nau, Kayak ep̱egp̱anu uḏiṯe ip̱unigṯe.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Amu ag grep meu, men wain titiaknu ab oḵainu aḏ dimiṯim ap̱a bap̱aidp̱igp̱a titip̱ig. Titieg, tiig noa am ba, leta dimiṯim ba, 200 mael anam uḵom. Unuqag nuhig am hapahap ewam bia.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.