Apocalipse 14
KAYAKNU NAI Tituanak Bau (GAW) vs NTLH
1 Amu da eḏue neeḵe amu Sipsip Nag Sion qaukop̱a dayeye, danab ah 144,000 Nug ele hip̱aidna daap̱ig. Ag Nug onig amu Nug Mameg onig ele ag iḏulagp̱a yak.
1 Depois olhei e vi o Cordeiro em pé no monte Sião . Com ele estavam cento e quarenta e quatro mil pessoas que tinham o nome dele e o nome do Pai dele escritos na testa delas.
2 Ag daaegeg, da hab aṯannu baag oqoṯi enanag laa, le oḵai buḏuḏup̱a noawa oqoṯi oṯe amubia amu haḵaḏ oḵai qa, aḏeḏe ugaḵa oqoṯi oṯe amubia ele doomi. Da oqoṯi amuam musik bia doomi, amu danab gita qeeg, baag oqoṯi enanag dooṯem, amubia doomi.
2 Então ouvi uma voz do céu, que parecia o barulho de uma grande cachoeira ou o som de um forte trovão. A voz que ouvi era como a música de harpistas tocando as suas harpas .
3 Ag dayaknu balal oḵai noobp̱a hab daup waḏele, ag Kayaknu bauklel aoṯeb ele amu, ag noolagp̱a amu iḵi danab noolagp̱a ele ahi baula edap̱ig. Laa oh ag ahi amu eb qena eṯaglagnu ii doop̱ig, danab 144,000 Kayak Nug ag wanp̱anu danab ah oolagp̱anu eḏua diiom ele ag aaḵuib dooṯeb.
3 Os cento e quarenta e quatro mil estavam diante do trono, e dos quatro seres vivos, e dos líderes e cantavam uma nova canção, que somente eles podiam aprender. De toda a humanidade eles eram os únicos que tinham sido comprados por Deus.
4 Danab amu ag gap̱ai kobolp̱a beḏulag dubuṯid ii medap̱ig, ag op̱ia awaknab. Ag Sipsip Nag aben ohp̱a goḵunu aṯe amu ag Nug dim lamidna oiṯeb. Amu Kayak Nug danab amu wanp̱anu danab ah oh oolagp̱anu aona, Nug ag amu Sipsip Nag nuhignu ele, ag anuqak daaglagnu maaṯom.
4 Eram os que se conservaram puros porque não haviam tido relações com mulheres . Seguem o Cordeiro aonde ele vai. Entre todos os seres humanos eles foram comprados e foram os primeiros a serem oferecidos a Deus e ao Cordeiro.
5 Ag oḏelagp̱a nai ham bup̱uak laa ii madip̱ig, ag beḏulagp̱a eheḏ hak laa ele iiṯa.
5 Eles nunca mentiram, nem cometeram nenhuma falta.
6 Aria da engel laa nug hagagaḏa, Nug Nai Ena bauklel hanhannu ele, danab ag buḏub ohp̱anu, wan atu ohp̱anu, beḏulag iḏu iḏunu amu nai ohp̱anu ele, ag amelagp̱a mehuqḵunu hab waap̱a aben gamag amup̱a ugeḵe anidmi.
6 Então vi outro anjo voando muito alto, com uma mensagem eterna do evangelho para anunciar aos povos da terra, a todas as raças, tribos, línguas e nações.
7 Nug baag oḵaip̱a aum. “Ag Kayaknu enanag doona, oolag ele oṯaieb, Nug binag meig! Aḏinu? Nuhig heṯoḏiakp̱a danab ah epeḏiadḵunu haen aaḵu neum. Ag laa Nug hab, wan, yu, le, amu le qep̱uḏiaṯak ele he bep̱ig amu, ag Nug noobp̱a gatelag qaun oig!” awa aum.
7 Ele disse com voz forte: —
8 Anam a amu engel namba 2 nug dim lamiṯa ba aum. “Ab oḵai Babilon aaḵu na qeum. Nug he, atu atu danab ag gap̱ai kobol g̱agaṯag dim lamidp̱ig. Kobol amuam ab oḵai amu nug grep lep̱u g̱agaṯag danab ah maṯe, ag laeg kaaka aqom bia,” awa aum.
8 Um segundo anjo seguiu o primeiro, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia ! Ela embriagou todos os povos, dando-lhes o seu vinho, o vinho forte da sua terrível imoralidade!
9 Anam a amu engel laa engel aḏit amu dimlamata beum. Engel namba tri amu nug baag oḵaip̱a inam aum. “Aun laa nug doḏ daḵuḏ amu nuhig itotog ele noolahp̱a gateg qaun waawa, nug iḏup̱a o ep̱egp̱a nuhig ep̱onak keeke aoṯe
9 Um terceiro anjo seguiu o segundo, dizendo com voz forte: — Aqueles que adorarem o monstro e a sua imagem e receberem o sinal na testa ou na mão
10 amu nug Kayaknu grep lep̱u laḵu. Grep lep̱u amuam op̱oḏi bak, Kayak Nug hip̱uninnu dooṯe. Kayak Nug grep lep̱u amu le ele ii kaboliom. Iiṯa! Nug op̱oḏi bak amu hai goḵoḏp̱a qe noa daaṯe amu danab amu laḵu. Lawowa, engel op̱ia awak noolagp̱a amu Sipsip Nag noobp̱a ele nug guiṯak oḵainab, ab gaḵaḏak salpa ele, amup̱a guiṯak aoḵu.
10 beberão o vinho de Deus, o vinho da sua ira , que ele derramou puro na taça do seu furor. Eles serão atormentados no fogo e no enxofre diante dos santos anjos e do Cordeiro.
11 Ab ag guiṯak madaṯe ele amu, nuhig kahug amu haen oh teṯe. Danab ag doḏ daḵuḏ amu nuhig itotog ele noolahp̱a gatelag qaun onana, iḏulagp̱a o ep̱elagp̱a nuhig ep̱onak keeke aop̱ig ele amu, ag tuqan amun ele hik laa ii aomna,” awa aum.
11 A fumaça do fogo que os atormenta sobe para todo o sempre. Ali não há alívio, nem de dia nem de noite, para os que adoram o monstro e a sua imagem, nem para qualquer um que tenha o sinal do nome dele.
12 Keeke amu beḵunu daaṯe amunu Kayaknu danab ah ag Kayaknu ḏo dim lamidṯeb ele, ag Jesusnu oop̱a genab doyak g̱agaṯag aḏaṯeb ele amu, ag g̱agaṯag daaglagnu ip̱uanadṯe.
12 Isso exige que o povo de Deus aguente o sofrimento com paciência. Esse povo são aqueles que obedecem aos mandamentos de Deus e são fiéis a Jesus.
13 Aria da baag laa hab aṯannu doomi amu nug inam aum. “Na nai inam ye! Danab aun aḏi ag Naḏi onignu oolagp̱a genab doop̱ig amunu laa heeg, ag mauhṯeb ele amu, Kayak Nug ag itiṯak madaṯe, hanhan ele madaḵu,” awa aum. Aria Kayak Ouḏi Nug ele aṯe. “Ag ahilag uḏatnu hik aoglag. Aḏinu? Ag ahilag hak ena hep̱ig ele amu, ag amu ele aon goḵulag,” awa aṯe.
13 Então ouvi uma voz do céu, que disse: — Escreva isto: felizes as pessoas que desde agora morrem no serviço do Senhor! — Sim, isso é verdade! — responde o Espírito de Deus. — Elas descansarão do seu duro trabalho porque levarão consigo o resultado dos seus serviços.
14 Aria da eḏue neeḵe amu lombig haḵab laa anidmi. Laa nug danab beḵalag bia, King igip̱anu bala golp̱a hak amubia Nug igip̱a dayeye, qep aeg ele laa nug ep̱egp̱a aḏom. Nug lombig amup̱a dayeye anidmi.
14 Então olhei e vi uma nuvem branca, na qual estava sentado alguém que parecia um ser humano, com uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 Aniṯi amu engel laa nug mana meṯak lag oop̱anu dimiṯim doum. Amu nug danab lombig haḵabp̱a dayom ele amegp̱a aum. “Wanp̱anu meu oh aaḵu oḏun malap̱ig amunu wanp̱anu meu awaknu haen miag doum. Doum amunu na qep nahip aona, meu amu awe!” awa aum.
15 Outro anjo saiu do templo e gritou bem forte para aquele que estava sentado na nuvem: — Use a sua foice e faça a colheita porque já chegou a hora de colher. A terra está pronta para a colheita!
16 Anam a amu laa nug lombig haḵabp̱a dayom ele amu, Nug qep nuhig awa wanp̱anu meu oḏup̱ig ele amu oh oḵulaṯa diiom.
16 Depois o que estava sentado na nuvem passou a foice sobre a terra e fez a colheita.
17 Oḵulaṯa diie amu engel laa nug mana meṯak lag, hab aṯan daaṯe ele, amup̱anu nug ele nuhig qep aegnab ele aḏa, dimiṯim doum.
17 Aí outro anjo saiu do templo que está no céu e ele também tinha uma foice afiada.
18 Aḏeḏe amu engel laa ele nug qaḏabp̱anu aha doum. Engel amuam qaḏabnu ab aḏu gumaknu g̱agaṯag ele. Nug engel qep aegnab aḏom ele amu, amegp̱a ewa aum. “Na qep aegnab ele nahip amu aona, wanp̱anu muḏi grep meu oh oḵuladna, qag mep̱e dayaḏ! Aḏinu? Meu oh oḏun malap̱ig!” awa aum.
18 Depois outro anjo, que era o encarregado do fogo, saiu de perto do altar. Com voz forte ele gritou para o anjo que tinha a foice afiada: — Use a foice e corte os cachos de uvas da
19 Nug anam a amu engel amu nug qep nuhig aegnab ele amu awa, wanp̱anu muḏi grep meu ohnab oḵulaṯom. Oḵulaṯa, grep meu qag ma, grep meu oh men grep lep̱u titiaknu keeke bap̱aidp̱igp̱a ake nop̱ig. Keeke imu am hip̱uninnu nob nau, Kayak ep̱egp̱anu uḏiṯe ip̱unigṯe.
19 Então o anjo passou a foice sobre a terra, cortou os cachos de uvas da videira e os jogou no tanque da violenta ira de Deus, onde as uvas são pisadas.
20 Amu ag grep meu, men wain titiaknu ab oḵainu aḏ dimiṯim ap̱a bap̱aidp̱igp̱a titip̱ig. Titieg, tiig noa am ba, leta dimiṯim ba, 200 mael anam uḵom. Unuqag nuhig am hapahap ewam bia.
20 As uvas foram pisadas no tanque que ficava fora da cidade, e o rio de sangue que saiu desse tanque tinha trezentos quilômetros de comprimento por um metro e meio de fundura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.