Filipenses 2

Raraŋ Aetaniacna Kam Wembaŋ Laŋ (GAI) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Na Karaisa ma nena nikinik iroara moa gagararenan ki? Na ma nenmo matŋica toŋtoŋ ŋgoinna morena ki? Na anna nena iroar inkara moa wewettarena. Na ne Ŋeroŋ Ratta mɨkca eacrenan. Na ne kabena meikramtaɨrmo kadmaica minmo otacrena.
1 Se há, pois, alguma exortação em Cristo, alguma consolação de amor, alguma comunhão do Espírito, se há entranhados afetos e misericórdias,
2 Na ainda mo te, ne tɨpemb kirarir laiŋga moraŋ te, aukna toŋtoŋa mɨnna tɨknandet. Na ne muruŋa iro kabe niŋgikca utiŋ, na kabena meikramtaɨrmo matŋia toŋgorena tɨp kirar kabea raŋgairaŋ. Na ne nikinik iro kabe ŋgoinna eacraŋ.
2 completai a minha alegria, de modo que penseis a mesma coisa, tenhais o mesmo amor, sejais unidos de alma, tendo o mesmo sentimento.
3 Na ne ndori koindmo kai lamŋiraŋ teac, na ndorita irembmo mo ŋgepraŋna. Wanaiŋ. Ne ndorimo mo irik, na gaind ndamŋi, kabena meikramtaɨra nenmo kunda tamuŋmbai.
3 Nada façais por partidarismo ou vanglória, mas por humildade, considerando cada um os outros superiores a si mesmo.
4 Na ne ndorita reik tiŋgikca kai bubuocraŋ teac, kari ŋgoin. Ne kabe, kabea nena kabena meikramtaɨrta reikmo ne bubuocraŋ, na minmo otaca mina laiŋ ndeacnandet.
4 Não tenha cada um em vista o que é propriamente seu, senão também cada qual o que é dos outros.
5 Na an iro landamŋia Karais Iesusa utiŋrinanna, ne toco an kirar kabemo utiŋ.
5 Tende em vós o mesmo sentimento que houve também em Cristo Jesus,
6 Na ma Raraŋ Aetaniac, gidik ŋgoinna laruca eacrinan. Na Karaisa gainda mba mbopatke, “Aku Raraŋ Aetaniac toc ndeacna.” Wanaiŋ.
6 pois ele, subsistindo em forma de Deus, não julgou como usurpação o ser igual a Deus;
7 Ma an tɨpna kirarmo tɨkcarica, ma ramootna kirara laruca, na tuomna aiŋ kamaindna aiŋa mona ramoot ian toc malaruat.
7 antes, a si mesmo se esvaziou, assumindo a forma de servo, tornando-se em semelhança de homens; e, reconhecido em figura humana,
8 Na meikramtaɨra manmo watrinanna, ma ramoot ŋgoin ndarua eacrinan. Na ma ndomo mo irikca ma Raraŋ Aetaniacna kambca raŋgairenan, taŋga ma menacrinan, na anna gidik, ma taŋga ik naaŋgɨ keraca mamenacat.
8 a si mesmo se humilhou, tornando-se obediente até à morte e morte de cruz.
9 Na anna mɨnɨŋna moca Raraŋ Aetaniaca manmo aŋgɨca ŋgepca manmo tamuŋ ŋgoinna tɨkrinan. Na ma manmo i laŋ ian ŋgoin neaŋrinan, na an ia ma kabena irembmo tamuŋ ŋgoin.
9 Pelo que também Deus o exaltou sobremaneira e lhe deu o nome que está acima de todo nome,
10 Na an ia ma Iesusa neaŋrinan, te, ŋerŋgaurapa, meikramtaɨr muruŋcamiŋapa, an auŋ tamuŋnanapa, gan tiacarpaikapa, mana pitrik mbinnannap, mina muruŋcamiŋa Iesusna lamnɨac ŋgoutmo, tutpemb rɨmbɨtca mana kaŋgaukca eacnandet.
10 para que ao nome de Jesus se dobre todo joelho, nos céus, na terra e debaixo da terra,
11 Na mina muruŋcamiŋa aindopnandet, “Iesus Karaisa ma Kacoot.” Na an tɨpna kirar mbuŋa mina Raraŋ Aetaniac Aetmo, i aniac neaŋnandet.
11 e toda língua confesse que Jesus Cristo é Senhor, para glória de Deus Pai.
12 Aintik aukna aikndamtaɨr, memetmbaca ne aukna kambca raŋgairenan, na mandeac toco ne ainda moraŋ. Na aku nenap eacrena kɨdrɨk niŋgikca ne kambmo kai raŋgai teac, wanaiŋ. Na mandeaca aku tawanna eacrenan, na ne matau ŋgoinna an kammo raŋgai. Na Raraŋ Aetaniaca ma nenmo mac nda aŋgɨrinan, na mandeaca ne an reac laŋmo aŋgɨnanna, ma larapacrinan, na ne Raraŋ Aetaniacmo rugut moca nanambia gidik ŋgoinna aiŋa moi gagraca wandacraŋ.
12 Assim, pois, amados meus, como sempre obedecestes, não só na minha presença, porém, muito mais agora, na minha ausência, desenvolvei a vossa salvação com temor e tremor;
13 Na aia lamŋirenan, Raraŋ Aetaniaca ma nena nikinik iroarmo, ma aiŋa morenan. Na ma ndo nena toŋtoŋmo mo ŋgepca, ma ndo toŋgorina tɨpna kirara ne monandet. Na ma nenmo an tɨpemb kirarira momona gagara neaŋrinan.
13 porque Deus é quem efetua em vós tanto o querer como o realizar, segundo a sua boa vontade.
14 Na reikca ne morenanna, ne laŋanna eaca ne moraŋ. Na ne an nake, kai kekelamun ke teac.
14 Fazei tudo sem murmurações nem contendas,
15 — ausente —
15 para que vos torneis irrepreensíveis e sinceros, filhos de Deus inculpáveis no meio de uma geração pervertida e corrupta, na qual resplandeceis como luzeiros no mundo,
16 — ausente —
16 preservando a palavra da vida, para que, no Dia de Cristo, eu me glorie de que não corri em vão, nem me esforcei inutilmente.
17 Na nena rɨtɨpaca anna ne Raraŋ Aetaniacmo gɨmbamba neaŋrena kirar. Na aku gaind ndamŋirina, mindacniŋ, mina aukna racaindpaikmo wainna puk toco nena gɨmbambaap ruŋki te, aku toŋgonandet. Na aku nenap toŋgonandet.
17 Entretanto, mesmo que seja eu oferecido por libação sobre o sacrifício e serviço da vossa fé, alegro-me e, com todos vós, me congratulo.
18 Na an tɨpna kirara ne toco toŋgoraŋnandet. Na ne aukap gidik ŋgoinna toŋtoŋa moraŋnandet.
18 Assim, vós também, pela mesma razão, alegrai-vos e congratulai-vos comigo.
19 Na Kacoot Iesusa toŋgo te, rocotta wanaiŋ ecte, aku nenmo Timotimo mbagɨrica ma kɨpnandet. Na an mɨnna ma aukmo kamma mac nda neaŋ kɨp te, ma nenmo morina reikca aukmo mbopnandet, te, aku toŋgonandet.
19 Espero, porém, no Senhor Jesus, mandar-vos Timóteo, o mais breve possível, a fim de que eu me sinta animado também, tendo conhecimento da vossa situação.
20 Na aukap eacrina ramoot Timoti, ramoot ianna mana kirara wanaiŋ. Timoti ma ramoot gidik, ma aukap iro kabea morenan, na memetmbaca ma nen ŋgotacna ndamŋireke, na ma taupembta ŋgorerenan.
20 Porque a ninguém tenho de igual sentimento que, sinceramente, cuide dos vossos interesses;
21 Na meikramtaɨr wɨtta mina ndorita reikta moca bubuocrenan, na mina Iesus Karaisna aiŋa mo taŋraŋna iroar landamŋiar kocor.
21 pois todos eles buscam o que é seu próprio, não o que é de Cristo Jesus.
22 Na ne Timotina tɨpemb kirarir laiŋga ne lamŋirenan. Na ne lamŋirenanna, ma aukmo otaca kam wembaŋ laŋna aiŋa morina, na an kirara nuoca aetmo otacrena kirar ŋgoin.
22 E conheceis o seu caráter provado, pois serviu ao evangelho, junto comigo, como filho ao pai.
23 Ainda moca aku emtemma pac lambica watna, kaina reac ŋgoinna aukmo laruit, te, iŋmbaia aku manmo nen ndambuŋmo tawi mbagɨrica ma kɨpnandet.
23 Este, com efeito, é quem espero enviar, tão logo tenha eu visto a minha situação.
24 Na aku gainda rɨpacrinan, Kacootta taup tɨk te, iŋmbai te, auk toco tawi kɨpca nenmo watnandet.
24 E estou persuadido no Senhor de que também eu mesmo, brevemente, irei.
25 Na aku gaind ndamŋirenan, aku Epaproditusmo mbagɨrica ma nen ndambuŋ nakɨpnandet. Na ma aukna kaka, na ma aukna lapoca ruŋrena aiŋ kabena ramoot, na ne manmo mbagɨrica ma kɨpca aukmo otacrena.
25 Julguei, todavia, necessário mandar até vós Epafrodito, por um lado, meu irmão, cooperador e companheiro de lutas; e, por outro, vosso mensageiro e vosso auxiliar nas minhas necessidades;
26 Na ma nenmo mac watna iro aniacap. Na ma lamŋirenan, ne waracrinanna ma roumbap, na anna manmo nikinik iroa moa makukurinan.
26 visto que ele tinha saudade de todos vós e estava angustiado porque ouvistes que adoeceu.
27 Na anna gidik, ma ŋgaua ma roumbap, na ma maica menaca kattatnan. Na Raraŋ Aetaniacna kakadmaina opotaca manmo otaca ma laŋa morinan. Na man niŋgikmo Raraŋ Aetaniaca mba kadmaia otacrinan, wanaiŋ. Ma auk motocmo kadmaica otacrinan, na an kɨdrɨkca makuk aniac ianna aukmo kai mac kɨtac teac.
27 Com efeito, adoeceu mortalmente; Deus, porém, se compadeceu dele e não somente dele, mas também de mim, para que eu não tivesse tristeza sobre tristeza.
28 Ainda moca aku manmo nen ndambuŋa mbagɨrica kɨpna toŋtoŋ aniacap. Te, ne manmo mac watna, na toŋgonandet. Na auk toco nikinik iroa mba makukuitndai.
28 Por isso, tanto mais me apresso em mandá-lo, para que, vendo-o novamente, vos alegreis, e eu tenha menos tristeza.
29 Ainda moca ne Epaproditusmo Kacootna i mbuŋa toŋgoca aŋgɨ. Na ainta ramtaɨrmo ne minmo iremb anik neaŋraŋ.
29 Recebei-o, pois, no Senhor, com toda a alegria, e honrai sempre a homens como esse;
30 Na ma Karaisna aiŋa moca ma menaca katrinan. Na ma ndomo laŋa eteaca mba lamŋirenanna, wanaiŋ. Na ne muruŋa kɨpca aukmo otacna mɨnna wanaiŋ tik, Epaproditusa kɨpca ne manmo auk ŋgotacna neaŋrina aiŋa, ma anna mori, na ma an aiŋ niŋgikna ndamŋica, ainda moca ma ndona roumbmo mindacniŋa moca roumbmbaia tɨkca ma an aiŋa morenan.
30 visto que, por causa da obra de Cristo, chegou ele às portas da morte e se dispôs a dar a própria vida, para suprir a vossa carência de socorro para comigo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Filipenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.