Filipenses 2
Raraŋ Aetaniacna Kam Wembaŋ Laŋ (GAI) vs ARIB
1 Na Karaisa ma nena nikinik iroara moa gagararenan ki? Na ma nenmo matŋica toŋtoŋ ŋgoinna morena ki? Na anna nena iroar inkara moa wewettarena. Na ne Ŋeroŋ Ratta mɨkca eacrenan. Na ne kabena meikramtaɨrmo kadmaica minmo otacrena.
1 Portanto, se há alguma exortação em Cristo, se alguma consolação de amor, se alguma comunhão do Espírito, se alguns entranháveis afetos e compaixões,
2 Na ainda mo te, ne tɨpemb kirarir laiŋga moraŋ te, aukna toŋtoŋa mɨnna tɨknandet. Na ne muruŋa iro kabe niŋgikca utiŋ, na kabena meikramtaɨrmo matŋia toŋgorena tɨp kirar kabea raŋgairaŋ. Na ne nikinik iro kabe ŋgoinna eacraŋ.
2 completai o meu gozo, para que tenhais o mesmo modo de pensar, tendo o mesmo amor, o mesmo ânimo, pensando a mesma coisa;
3 Na ne ndori koindmo kai lamŋiraŋ teac, na ndorita irembmo mo ŋgepraŋna. Wanaiŋ. Ne ndorimo mo irik, na gaind ndamŋi, kabena meikramtaɨra nenmo kunda tamuŋmbai.
3 nada façais por contenda ou por vanglória, mas com humildade cada um considere os outros superiores a si mesmo;
4 Na ne ndorita reik tiŋgikca kai bubuocraŋ teac, kari ŋgoin. Ne kabe, kabea nena kabena meikramtaɨrta reikmo ne bubuocraŋ, na minmo otaca mina laiŋ ndeacnandet.
4 não olhe cada um somente para o que é seu, mas cada qual também para o que é dos outros.
5 Na an iro landamŋia Karais Iesusa utiŋrinanna, ne toco an kirar kabemo utiŋ.
5 Tende em vós aquele sentimento que houve também em Cristo Jesus,
6 Na ma Raraŋ Aetaniac, gidik ŋgoinna laruca eacrinan. Na Karaisa gainda mba mbopatke, “Aku Raraŋ Aetaniac toc ndeacna.” Wanaiŋ.
6 o qual, subsistindo em forma de Deus, não considerou o ser igual a Deus coisa a que se devia aferrar,
7 Ma an tɨpna kirarmo tɨkcarica, ma ramootna kirara laruca, na tuomna aiŋ kamaindna aiŋa mona ramoot ian toc malaruat.
7 mas esvaziou-se a si mesmo, tomando a forma de servo, tornando-se semelhante aos homens;
8 Na meikramtaɨra manmo watrinanna, ma ramoot ŋgoin ndarua eacrinan. Na ma ndomo mo irikca ma Raraŋ Aetaniacna kambca raŋgairenan, taŋga ma menacrinan, na anna gidik, ma taŋga ik naaŋgɨ keraca mamenacat.
8 e, achado na forma de homem, humilhou-se a si mesmo, tornando-se obediente até a morte, e morte de cruz.
9 Na anna mɨnɨŋna moca Raraŋ Aetaniaca manmo aŋgɨca ŋgepca manmo tamuŋ ŋgoinna tɨkrinan. Na ma manmo i laŋ ian ŋgoin neaŋrinan, na an ia ma kabena irembmo tamuŋ ŋgoin.
9 Pelo que também Deus o exaltou soberanamente, e lhe deu o nome que é sobre todo nome;
10 Na an ia ma Iesusa neaŋrinan, te, ŋerŋgaurapa, meikramtaɨr muruŋcamiŋapa, an auŋ tamuŋnanapa, gan tiacarpaikapa, mana pitrik mbinnannap, mina muruŋcamiŋa Iesusna lamnɨac ŋgoutmo, tutpemb rɨmbɨtca mana kaŋgaukca eacnandet.
10 para que ao nome de Jesus se dobre todo joelho dos que estão nos céus, e na terra, e debaixo da terra,
11 Na mina muruŋcamiŋa aindopnandet, “Iesus Karaisa ma Kacoot.” Na an tɨpna kirar mbuŋa mina Raraŋ Aetaniac Aetmo, i aniac neaŋnandet.
11 e toda língua confesse que Jesus Cristo é Senhor, para glória de Deus Pai.
12 Aintik aukna aikndamtaɨr, memetmbaca ne aukna kambca raŋgairenan, na mandeac toco ne ainda moraŋ. Na aku nenap eacrena kɨdrɨk niŋgikca ne kambmo kai raŋgai teac, wanaiŋ. Na mandeaca aku tawanna eacrenan, na ne matau ŋgoinna an kammo raŋgai. Na Raraŋ Aetaniaca ma nenmo mac nda aŋgɨrinan, na mandeaca ne an reac laŋmo aŋgɨnanna, ma larapacrinan, na ne Raraŋ Aetaniacmo rugut moca nanambia gidik ŋgoinna aiŋa moi gagraca wandacraŋ.
12 De sorte que, meus amados, do modo como sempre obedecestes, não como na minha presença somente, mas muito mais agora na minha ausência, efetuai a vossa salvação com temor e tremor;
13 Na aia lamŋirenan, Raraŋ Aetaniaca ma nena nikinik iroarmo, ma aiŋa morenan. Na ma ndo nena toŋtoŋmo mo ŋgepca, ma ndo toŋgorina tɨpna kirara ne monandet. Na ma nenmo an tɨpemb kirarira momona gagara neaŋrinan.
13 porque Deus é o que opera em vós tanto o querer como o efetuar, segundo a sua boa vontade.
14 Na reikca ne morenanna, ne laŋanna eaca ne moraŋ. Na ne an nake, kai kekelamun ke teac.
14 Fazei todas as coisas sem murmurações nem contendas;
15 — ausente —
15 para que vos torneis irrepreensíveis e sinceros, filhos de Deus imaculados no meio de uma geração corrupta e perversa, entre a qual resplandeceis como luminares no mundo,
16 — ausente —
16 retendo a palavra da vida; para que no dia de Cristo eu tenha motivo de gloriar-me de que não foi em vão que corri nem em vão que trabalhei.
17 Na nena rɨtɨpaca anna ne Raraŋ Aetaniacmo gɨmbamba neaŋrena kirar. Na aku gaind ndamŋirina, mindacniŋ, mina aukna racaindpaikmo wainna puk toco nena gɨmbambaap ruŋki te, aku toŋgonandet. Na aku nenap toŋgonandet.
17 Contudo, ainda que eu seja derramado como libação sobre o sacrifício e serviço da vossa fé, folgo e me regozijo com todos vós;
18 Na an tɨpna kirara ne toco toŋgoraŋnandet. Na ne aukap gidik ŋgoinna toŋtoŋa moraŋnandet.
18 e pela mesma razão folgai vós também e regozijai-vos comigo.
19 Na Kacoot Iesusa toŋgo te, rocotta wanaiŋ ecte, aku nenmo Timotimo mbagɨrica ma kɨpnandet. Na an mɨnna ma aukmo kamma mac nda neaŋ kɨp te, ma nenmo morina reikca aukmo mbopnandet, te, aku toŋgonandet.
19 Ora, espero no Senhor Jesus enviar-vos em breve Timóteo, para que também eu esteja de bom ânimo, sabendo as vossas notícias.
20 Na aukap eacrina ramoot Timoti, ramoot ianna mana kirara wanaiŋ. Timoti ma ramoot gidik, ma aukap iro kabea morenan, na memetmbaca ma nen ŋgotacna ndamŋireke, na ma taupembta ŋgorerenan.
20 Porque nenhum outro tenho de igual sentimento, que sinceramente cuide do vosso bem-estar.
21 Na meikramtaɨr wɨtta mina ndorita reikta moca bubuocrenan, na mina Iesus Karaisna aiŋa mo taŋraŋna iroar landamŋiar kocor.
21 Pois todos buscam o que é seu, e não o que é de Cristo Jesus.
22 Na ne Timotina tɨpemb kirarir laiŋga ne lamŋirenan. Na ne lamŋirenanna, ma aukmo otaca kam wembaŋ laŋna aiŋa morina, na an kirara nuoca aetmo otacrena kirar ŋgoin.
22 Mas sabeis que provas deu ele de si; que, como filho ao pai, serviu comigo a favor do evangelho.
23 Ainda moca aku emtemma pac lambica watna, kaina reac ŋgoinna aukmo laruit, te, iŋmbaia aku manmo nen ndambuŋmo tawi mbagɨrica ma kɨpnandet.
23 A este, pois, espero enviar logo que eu tenha visto como há de ser o meu caso;
24 Na aku gainda rɨpacrinan, Kacootta taup tɨk te, iŋmbai te, auk toco tawi kɨpca nenmo watnandet.
24 confio, porém, no Senhor, que também eu mesmo em breve irei.
25 Na aku gaind ndamŋirenan, aku Epaproditusmo mbagɨrica ma nen ndambuŋ nakɨpnandet. Na ma aukna kaka, na ma aukna lapoca ruŋrena aiŋ kabena ramoot, na ne manmo mbagɨrica ma kɨpca aukmo otacrena.
25 Julguei, contudo, necessário enviar-vos Epafrodito, meu irmão, e cooperador, e companheiro nas lutas, e vosso enviado para me socorrer nas minhas necessidades;
26 Na ma nenmo mac watna iro aniacap. Na ma lamŋirenan, ne waracrinanna ma roumbap, na anna manmo nikinik iroa moa makukurinan.
26 porquanto ele tinha saudades de vós todos, e estava angustiado por terdes ouvido que estivera doente.
27 Na anna gidik, ma ŋgaua ma roumbap, na ma maica menaca kattatnan. Na Raraŋ Aetaniacna kakadmaina opotaca manmo otaca ma laŋa morinan. Na man niŋgikmo Raraŋ Aetaniaca mba kadmaia otacrinan, wanaiŋ. Ma auk motocmo kadmaica otacrinan, na an kɨdrɨkca makuk aniac ianna aukmo kai mac kɨtac teac.
27 Pois de fato esteve doente e quase à morte; mas Deus se compadeceu dele, e não somente dele, mas também de mim, para que eu não tivesse tristeza sobre tristeza.
28 Ainda moca aku manmo nen ndambuŋa mbagɨrica kɨpna toŋtoŋ aniacap. Te, ne manmo mac watna, na toŋgonandet. Na auk toco nikinik iroa mba makukuitndai.
28 Por isso vo-lo envio com mais urgência, para que, vendo-o outra vez, vos regozijeis, e eu tenha menos tristeza.
29 Ainda moca ne Epaproditusmo Kacootna i mbuŋa toŋgoca aŋgɨ. Na ainta ramtaɨrmo ne minmo iremb anik neaŋraŋ.
29 Recebei-o, pois, no Senhor com todo o gozo, e tende em honra a homens tais como ele;
30 Na ma Karaisna aiŋa moca ma menaca katrinan. Na ma ndomo laŋa eteaca mba lamŋirenanna, wanaiŋ. Na ne muruŋa kɨpca aukmo otacna mɨnna wanaiŋ tik, Epaproditusa kɨpca ne manmo auk ŋgotacna neaŋrina aiŋa, ma anna mori, na ma an aiŋ niŋgikna ndamŋica, ainda moca ma ndona roumbmo mindacniŋa moca roumbmbaia tɨkca ma an aiŋa morenan.
30 porque pela obra de Cristo chegou até as portas da morte, arriscando a sua vida para suprir-me o que faltava do vosso serviço.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Filipenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.