Marcos 4
Monoq Gotola Gosohaq (GAH) vs ARC
1 Izesú goha nonohuló agataloka monó lo nokimigo, aitoka vegená mukí keza sii sii liki alegesá ikago vegená gikí akumule loko nagamikú lapegú iteko minokago, lape nene nagamikú minokago, vegená alegesá amó mukí keza getatoka minamó.
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Minikago, Izesú anoza gakó haitopaitolímini lo nokimike makó láa loko lo kimimó:
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 Gililo. Zuha netá atilí oaká ve makolímo netá gihila atilí inogo vimó.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Mikuka atilí omo novigo, gihila makó gapoló alemó zekago, gaha namate ake ni asú amó.
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 Makó nene gehani amupiló mikasi lagasó netó lemekago mikasi hána nomimó nenazo, goloakaláa litá oko golokaha,
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 ho nolake avagugu vizekago, luhusa hána minamike osagava vizimó.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Makó nene lilihámini luhusa nene mikasigú ha netó alemó zike golokago, liliha nenémo goloko iteake zemikago gihila zemimó.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 Makó nene mikasi lamanakú lemeko minake goloko iteko gihila zimó. Zava makó nenémo gihila 30 zimó, makó nenémo gihila 60 zimó, makó nenémo gihila 100 zimó.
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 Lakagatagi minatamó neneta imane gakó gili hee liki gililo, loko limó.
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Vegená lugáa vi asú ikago, aitoka mina vegenaki izegipala zuha 12-a kezagó minake ámina anoza gakokumú loká imikago,
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 láa loko lo kimimó: Ómasímini gasovaló minoakalímini asuguná gakó lekeza gilitave loko lonoimóza, hetó niamoláa keza anoza gakokukó gilitave loko loaká nouve.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 Nenemú Ómasímini agepagutí gakó loaká i ve Isaiá gakó makó láa loko luhuva gizonoimó nene keitoka alévolé oko neve:
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Izesú miní ameko láa loko lo kimimó: Imane anoza gakó lumó nenémini mogonáa gelemahe. Lá noikoma, anoza gakó mukí nene nana iki gili vevesatave.
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Netá gihila atilí oaká vémo monó nene atilí oaká noive.
14 O que semeia semeia a palavra;
15 Zuha netá makó atilí noigo gapoló alemó zimó nenémini iki minatamó keza monó gilitamóza, Satá litá oko aniteko monó nene kigikagú milikago minamó nene aleko vokago kigikagú minamimó.
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 Itó zuha netá gehani hizenei mikasiló limimó nenémini iki minatamó keza monó nigiliki litá iki laga kivisekago giliaká niamóza,
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 kigikagú luhusa ale gikitamigo gamena alínipa aliniko monó gakó alinakumú gopogu galatakalatá milikitata gamenaló nene litá oko akatimó neve.
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Itó lilihagú limimó nenéminiki minatamó keza monó giliaká niamóza,
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 imane mikasiuka gena kepeleaká noi netá itó monimú lagava giliaká nia netalímo itó netá haitopaitokumú kumu heleaká noi netá nenémo kigikagú minoake, monó zemikago keitoka gihila utó osá amive.
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Itó mikasi lamanakú limimó nenéminiki minatamó nenete monó giliki alinago, keitoka gihila zeaká noive. Makolititoka napa otigí zeaká noive, makolititoka mukí zeaká noive, makolititoka vauva aleko zeaká noive.
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 Loko loake anoza gakó makó miní ameko láa loko lo kimimó: Ve makolímo liví lege molokoko holoma sepekú ahe somotunú gahumá oakaláa nomive. Eza liví moloaká holomaló molokago, hize hanatanogo ive.
21 E disse-lhes: Vem,
22 Ámináminoko Ómasímini asuguná ne netá mino-loko vo tolova amitive. Minoko utó o asú inogo ive. Halá genei netá ámina oko hanato asú inogo ive.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 Lakagatagi minatamó neneta gakó imane gili hee liki gililo.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Loko loake láa loko limó: Lekeza gakó imane nigiliki gili guni iki gililo. Lekeza gakó gilita polosava nene Ómasímo áminagó oko nene monó lehizeleketanogo ive. Itó nenegó nomive. Aleko iteko likiminogo ive.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 Makó keza monó nene vatí iki gizapa iki ali minatamó nene Ómasímo goha miní ameko kiminogo ive. Itó makó keza monó nene lamaná iki gizapa amitamó nene monó alenoupe gilitamóza, goha ipá oko alekiko nene hanuva minatamó neve.
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Izesú gakó makó láa loko limó: Ómasímini monolímo likigikagú gihila ale utó itimómámini mogonáa lá oko neve: Ve makolímo mikú zuha netá mikasigú atilí oake, noike,
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 gó lana gó lana nominago nenémini mogonáa ánigo hee lamigo, zuha netáma goloko iteko napa noigo,
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 mikasímo ezáa lulu vizeake goloaká noive. Apí oko hosi oake goloko itike agila oake, gihila zeaká noive.
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 Gihila zeake zuha lokago, aleko natuni gamena alitokave loake, hukatave loko kimiselekago minumuni aliaká niave.
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 Gakó miní ameko láa loko limó: Ómasímini avogisaló vi hilata vegená hizi hutilí itakumú nene nanetalímini amupiló ale moloko litove. Nenemú litove loko nene nana gakotó anoza ale moloko litove.
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Masteti loko nei zuha netá nenéminoko neve. Ámina netá nene mikasigú atilí inigi niago, mikasiuka gihila lugáagutí ezáa koma koma nemóza,
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 atilí ikago, goloko iteko iteko napa oake, zamú mukí kivilegeko izana napagi itekago, nama nenete samapalagú numuni giaká niave.
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Izesú anoza gakó haitopaitó mukí hamolíminoko monó lo kemeko minamó nene gilita polosava lo kimimó.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Gakó lo kiminogo noike anoza gakokutikó lo kemeake, lo utó oko lo kememike ezagi izegipala zuhagi kezáikó minake nene, gakó mogonáa mukí lo utó oko lo kimimó.
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Ámina gamenalokó únaká gamena gánavaló nene Izesú eza izegipala zuhama vola helegaloka mota vitune,
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 loko loake alegesá iki mina vegená ahulokimiake sipigú iteko noigo, keza alímiki nivago, vegená makolite nagamikú lape makokú kémegetiki vamó.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Nivago una napa alekago, nagamí nene valahuká zitímo lapegú lemeko vaí inogo noigo Izesú nene lape asevaló akonoike, gotolaló za moloko akonoigo,
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 izegipala zuhate alími otiake láa liki li amemó: Monó gizapa velemaka, nagamikú simá nanogo nounize, geza nanamú lelikumú gele lememanike hanuva noane.
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Liki likago, Izesú oteake unama gahá amekake nagamí nonohuló nene valahuká zemoko legesó oko minozo loko lokago, una nene ha okago nagamí nene kii nolike zou limó.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Lá okago, izegipala zuha láa loko lo kimimó: Nanamú lekelegesá ligive. Nenikumú velesá gili alévolé amahe.
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Loko lokago, kehelele goha vizigo kezáini ligili hagili ake láa liki lamó: Agae, imane ve nene haitolímini neve. Unagi nonohuloki nenetosa gakola gili alikasive, liki lamó.
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.