Lucas 1
Monoq Gotola Gosohaq (GAH) vs NVT
1 Ve mukilite holutegú utó i netá nenémini gakoláa ali amegesaló miliki luhuva gizinamó.
1 Muitos se propuseram a escrever uma narração dos acontecimentos que se cumpriram entre nós.
2 Keza nene monó liaká vete mogonalotí Izesuni netá mukí ánigi hee liake li utó iki li leme gakó luhuva gizinamó nenazo,
2 Usaram os relatos que nos foram transmitidos por aqueles que, desde o princípio, foram testemunhas oculares e servos da palavra.
3 neza ámina oko ámina gakó lamaná nene legesó oko ale lamaná oko gele hee lokuke nene, Teopilo gugulizaki venemaka, geí nene ale etó etó oko luhuva imane gizo nogumumó nene
3 Depois de investigar tudo detalhadamente desde o início, também decidi escrever-lhe um relato preciso, excelentíssimo Teófilo,
4 géisi nene gatoko avetó gakó li gememó nene gihila lamaná neve loko gilitane loko nogizuve.
4 para que tenha plena certeza de tudo que lhe foi ensinado.
5 Zutaia mikasigú nene agulizaki ve napa Heloté gizapa oko mina zupa nene Ómasi guguni gizo ameaká ve makó minamó agulizá Zakaliá, Apiani mulusigutí. Eza Alonani agapilamokutí vená makó alimó agulizá Elisapeté.
5 Quando Herodes era rei da Judeia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que fazia parte do grupo sacerdotal de Abias. Sua esposa, Isabel, também pertencia à linhagem sacerdotal de Arão.
6 Keza Ómasímini avogisaló kigika lamanaki minasike gapo lota gakó Ómasímo lo hukoko li gakó lihimáini nomimó minasike gili alikigó minasimó.
6 Zacarias e Isabel eram justos aos olhos de Deus e obedeciam cuidadosamente a todos os mandamentos e estatutos do Senhor.
7 Elisapeté nene gohuna vená minokago, keza izegipáini nomimó minasike ozaha gelehosi milasimó.
7 Não tinham filhos, pois Isabel era estéril, e ambos já estavam bem velhos.
8 Zakaliani mulusi keza monó numuni napagú Ómasi guguni gizi amita gamena alitokago,
8 Certo dia, Zacarias estava servindo diante de Deus no templo, pois seu grupo realizava o trabalho sacerdotal, conforme a escala.
9 guguni giziaká vete aliaká amó nenéminiki hozanini ali etó etó iki alimi nivake, Zakaliani nene Ómasi guguni gizo amezo liki alími etó ikago, monó zagusave agikagú itike anuva lamanaki netá nene Ómasi guguni gizo namigo,
9 Foi escolhido por sorteio, como era costume dos sacerdotes, para entrar no santuário do Senhor e queimar incenso.
10 vegená mukilite geisa agikagú minake Guivahaniloka liki minamó.
10 Enquanto o incenso era queimado, uma grande multidão orava do lado de fora.
11 Nilago Guivahanímini ageló makolímo utó o amike guguni gizoaká ita lamagaloka ote minamó.
11 Então um anjo do Senhor lhe apareceu, à direita do altar de incenso.
12 Oteneigo, Zakaliá ánigoake ininá ike alegesá ligimó.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou muito abalado e assustado.
13 Alegesá legekago, ageló nenémo láa loko lo amimó: Zakaliazo, geza gelegesá legemino. Guivahanímo numuna nolanimó nene mota geleneize, venaka Elisapeté nene izegipa agatupagi minoko gipa getatimó nene agulizá Zoní ave loko molozo.
13 O anjo, porém, lhe disse: “Não tenha medo, Zacarias! Sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, lhe dará um filho, e você o chamará João.
14 Geza mulukagú lamaná geleko gogoliza vizinogo ane. Itó vegená mukilite gipaka utó itikumú nene laga kivisinogo ive.
14 Você terá grande satisfação e alegria, e muitos se alegrarão com o nascimento do menino,
15 Eza nene Guivahanímini avogisaló nene ve napa loló oko minative. Eza vain nagamí ahe itó negi nagamí ahe nonamoko moseko nominiko, izolahini agatupagú noikutí Sikalahulímo aí agikagú mino vaí itive.
15 pois ele será grande aos olhos do Senhor. Nunca tomará vinho nem outra bebida forte. Será cheio do Espírito Santo, antes mesmo de nascer.
16 Lá okiko Isilae vegená mukí nene gapo golesagutí kelémo atiginá okiko, Guivahani Ómasímini kovogisa i aminigave.
16 Fará muitos israelitas voltarem ao Senhor, seu Deus.
17 Eza Ómasímini agepagutí gakó loaká ve Ilaizá oaká imó nenéminoko amuza moloko Guivahanímini gapo veletoko aí gakó lo utó utó oko minanogo ive. Lá oko minoko olotiva vegenalitini itó izegipa komatini kigika ale apizeketative. Lá okiko gakó gili ahuliaká vegená nenete kigika lamanaki vete nigele monó nene kagata gámemé iki gilinigave. Itó eza ámina hoza alekiko, vegená mukí keza Guivahanimú ageva iki minanigave.
17 Será um homem com o espírito e o poder de Elias, e preparará o povo para a vinda do Senhor. Fará o coração dos pais voltar para seus filhos e levará os rebeldes a aceitarem a sabedoria dos justos”.
18 Ageló nenémo láa loko lokago, Zakaliá eza anotó aleko láa loko lo amimó: Venánegi leza ozaha gelehosima nousinazo, nenemú geí gakó gulugo gihiláa loló amive.
18 Zacarias disse ao anjo: “Como posso ter certeza de que isso acontecerá? Já sou velho, e minha mulher também é de idade avançada”.
19 Loko lokago, agelómámo láa loko lo amimó: Gelenape. Neza nugulizáne Gapelienama noluve. Neza Ómasímini avogisaló minoko aleko oaká noumóma neve. Áisi nimiselekago lumuke gakó lamaná imane lo nogumuve.
19 O anjo respondeu: “Sou Gabriel, e estou sempre na presença de Deus. Foi ele quem me enviou para lhe trazer estas boas-novas.
20 Nenemú gelezo. Gakó lo nogumumó nene gele alévolé amanimómámini lihima nene gakó lamoko negi hizeko minoloko novako, minoko gakó lo nogumumó nene gihila ziti gamena nene gakó goha linogo ane. Neza nolu gakó nene hetagá aminogo ive.
20 Agora, porém, você ficará mudo até os dias em que essas coisas acontecerão, pois não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no devido tempo”.
21 Loko lokago, Zakaliá eza monó numuni napagú gamena hána minokago, vegená keza ageva iki minake minake gopa kagata gelemó.
21 Enquanto isso, o povo esperava Zacarias sair do santuário e se perguntava por que ele demorava tanto.
22 Lá iki niago, Zakaliá alika limike gakó lo kiminogo gopa imó. Gakola gopa okago, keza nene monó zagusaveú netá haitolímini makó ánigonoitive. Liki nigelego, eza negi hizeake gakó nana oko lo kimitohe loko agizanitunú avevezaha o kimike gakó lo kememimó.
22 Quando finalmente saiu, não conseguia falar com eles, e perceberam por seus gestos e seu silêncio que ele havia tido uma visão no santuário.
23 Lá oko noigo, hoza aliti gamena asú okago Zakaliá nene numunaloka atiginá oko vimó.
23 Ao fim de seus dias de serviço no templo, Zacarias voltou para casa.
24 Alika venala Elisapeté nene izegipa agatupagi minamó. Lá oake ikani 5 oko novigo halá geko minake,
24 Pouco tempo depois, sua esposa, Isabel, engravidou e não saiu de casa por cinco meses.
25 Guivahanímo gamena molamó nene alitokago Guivahanímo hize lé onimiake gohuna vená minukumule loko novoza hulu netá monéna ale ahulonimikave, loko limó.
25 “Como o Senhor foi bom para mim em minha velhice!”, exclamou ela. “Tirou de mim a humilhação pública de não ter filhos!”
26 Lá okago, izegipalagi minatotí ikani 5-a ale ahulokago, Ómasímo ageló Gapelienima goha amiselekago Galilaia mikasiuka Nasalete numutoka vimó.
26 No sexto mês da gestação de Isabel, Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, uma cidade da Galileia,
27 Neneloka izaina vená makó minamó, agulizá Maliá. Eza nene agulizaki ve napa Tevitini agapilamó zuhagutí ve makó minamó agulizá Zosehé aí ánigi milimikago minamó.
27 a uma virgem de nome Maria. Ela estava prometida em casamento a um homem chamado José, descendente do rei Davi.
28 Noigo ageló nenémo Maliá noitoka utó oake láa loko lo amimó: Guivahanímo hize lé ogetago noanitika nenoape. Guivahanímo geitoka noive.
28 Gabriel apareceu a ela e lhe disse: “Alegre-se, mulher favorecida! O Senhor está com você!”.
29 Loko agelómámo lokago, Maliá giligo gena okago, agikatunú nene gakó limómámini mogona nana oko netive.
29 Confusa, Maria tentou imaginar o que o anjo quis dizer.
30 Loko nogiligo, agelómámo láa loko lo amimó: Maliazo geza gehelele vizemino. Ómasímo geí ánigokago lamaná okave.
30 “Não tenha medo, Maria”, disse o anjo, “pois você encontrou favor diante de Deus.
31 Gelenape. Geza izegipakagi minoko gipa getatanimó nene agulizá Izesú ave loko molozo.
31 Ficará grávida e dará à luz um filho, e o chamará Jesus.
32 Eza nene sipisi ve loló oko noiko Ómasímini gipalave liki linigave. Itó Guivahani Ómasímo nene avolaho Tevitini akilí ale hitomikiko minanogo ive.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu antepassado Davi,
33 Itó mino lúaló moloko Zakoponi agapilamó zuhaloka gizapa oko minanogo ive. Guivahani loló oko minatimó nene asú amoko gamena hána hána mino-loko voko minanogo ive.
33 e ele reinará sobre Israel para sempre; seu reino jamais terá fim!”
34 Loko agelómámo lokago, Maliá láa loko lo amimó: Neza vánegi apizeko minamusive. Nenemú nolani gakó nene nana oko alévolé itive.
34 Maria perguntou ao anjo: “Como isso acontecerá? Eu sou virgem!”.
35 Loko lokago, ageló nenémo láa loko lo amimó: Ómasímini Sikalahulímo geí gumupiló liminogo ive, itó Guivahanímini zámuzámo hize lé ogetanogo ive. Nenemú gipa getatanimó nene etó keké vizeko noi gipa Ómasímini gipalave liki linigave.
35 O anjo respondeu: “O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com sua sombra. Portanto, o bebê que vai nascer será santo, e será chamado Filho de Deus.
36 Itó makó lo gimitoze, gelezo. Geí zuhagutí Elisapetéma nene gelehosimámo izegipa agatupagi noigo ikani 6 mota vokave. Eza nene gohuna venámave liki nilago izegipalagi minokave.
36 Além disso, sua parenta, Isabel, ficou grávida em idade avançada. As pessoas diziam que ela era estéril, mas ela concebeu um filho e está no sexto mês de gestação.
37 Ómasímo loló amiti netala ma nomive. Loló iti netakó nenazo, nenemú Ómasímo Elisapetenimú li gakó mota gihila zekave.
37 Pois nada é impossível para Deus”.
38 Loko lokago, Maliá nene neza Guivahanímini gelekelé mohó nounazo, nolani gakó nene ámináminoko utó ino. Loko lokago, ageló nenémo ahulomiake vimó.
38 Maria disse: “Sou serva do Senhor. Que aconteça comigo tudo que foi dito a meu respeito”. E o anjo a deixou.
39 Maliá nene mino hána amike Zutaia mikasiuka agokaloka numuni makó minatoka iteko vimó.
39 Alguns dias depois, Maria dirigiu-se apressadamente à região montanhosa da Judeia, à cidade
40 Iteko vike Zakaliani numukú itike Elisapeteni geké lotamó.
40 onde Zacarias morava. Ela entrou na casa e saudou Isabel.
41 Geké lomikago, Elisapeteni mulunagutí izegipalama ziginí igo gilimó. Gelekago, Ómasímini Sikalahulímo nene Elisapeteni agikagú lemeko vaí okago,
41 Ao ouvir a saudação de Maria, o bebê de Isabel se agitou dentro dela, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 gakó napa like láa loko lo amimó: Ómasímo eza vená mukikutí gelémo etó ike nónohá zegimikave, itó izegipa getatanimó nenegi lusa gemikave.
42 Em alta voz, Isabel exclamou: “Você é abençoada entre as mulheres, e abençoada é a criança em seu ventre!
43 Geza není Guivahanímini izolagama noane. Vená ánéama nounazo, nanamú nenitoka okane.
43 Por que tenho a grande honra de receber a visita da mãe do meu Senhor?
44 Gelezo. Geké nolonetako, izegipa nenémo mulúnegutí agoliza novizike ziginí okago gelekuve.
44 Quando ouvi sua saudação, o bebê em meu ventre se agitou de alegria.
45 Itó geza nene Guivahanímo lo gimi gakó vo alitive loko gele alévolé okako, Ómasímo lusa gegimikave. Nenemú gulugo lamaná okave.
45 Você é abençoada, pois creu no que o Senhor disse que faria!”.
46 Loko lokago, Maliá láa loko limó:
46 Maria respondeu: “Minha alma exalta ao Senhor!
47 itó sikalahúnetunú Ómasi nugutó vizeaká vemú nogoliza vizuke agepoka noluve.
47 Como meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador!
48 — ausente —
48 Pois ele observou sua humilde serva, e, de agora em diante, todas as gerações me chamarão abençoada.
49 — ausente —
49 Pois o Poderoso é santo, e fez grandes coisas por mim.
50 Aí gili amita vegená nasahilí okimiaká noive.
50 Demonstra misericórdia a todos que o temem, geração após geração.
51 Kezáini kugupemú gelego iteaká noi vegená nene
51 Seu braço poderoso fez coisas tremendas! Dispersou os orgulhosos e os arrogantes.
52 Itó kugulizaki ve kehelú okago
52 Derrubou príncipes de seus tronos e exaltou os humildes.
53 Gohogó vegená itó gaúna hiliki nimina vegená nene
53 Encheu de coisas boas os famintos e despediu de mãos vazias os ricos.
54 Ómasi eza gelekelé otoko minuni vegená nene hize lé olimikave.
54 Ajudou seu servo Israel e lembrou-se de ser misericordioso.
55 Avotegini láa loko lo moloketamó nene
55 Pois assim prometeu a nossos antepassados, a Abraão e a seus descendentes para sempre”.
56 Loko Maliá loake, Elisapeteki minasike ikani losive makole ale ahuloake, numunaloka atiginá oko vimó.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses, e então voltou para casa.
57 Itó Elisapeté eza izegipa getati gamena alitokago, gipa getamó.
57 Chegado o tempo de seu bebê nascer, Isabel deu à luz um filho.
58 Getokago, vegenala zuha agivelage keza Guivahanímo muluna ze hoú lake ale utó i netakumú giliake, ezagi makó mulúikú lamaná gelemó.
58 Vizinhos e parentes se alegraram ao tomar conhecimento de que o Senhor havia sido tão misericordioso com ela.
59 Lá iake, gamena 8 oko vokago, gipa namunimámini agupeló Ómasímini anosa militanigi mukí vegená alegesá ake amelaho Zakaliani agulizató milanigi lamó.
59 Quando o bebê estava com oito dias, eles vieram para a cerimônia de circuncisão. Queriam chamar o menino de Zacarias, como o pai,
60 Liki likago, izolaho géneka like Óe, agulizá Zoní ave loko molatune.
60 mas Isabel disse: “Não! Seu nome é João!”.
61 Loko lokago, keza láa liki li amemó: Íi, geí zuhatini kugulizá makó nenéminoko nomive.
61 Então eles lhe disseram: “Não há ninguém em sua família com esse nome”,
62 Liki géneka hánaka nilake, Zakaliá nene gipalámini agulizá nanave loko molative liki kigizanitunú avevezaha ikago,
62 e com gestos perguntaram ao pai como queria chamar o bebê.
63 eza pepamú agizanitunú avevezaha okago, pepa alimi amikago, agulizá Zoní ave loko luhuva gizamó. Gizokago, giliake sigaga lamó.
63 Ele pediu que lhe dessem uma tabuinha e, para surpresa de todos, escreveu: “Seu nome é João”.
64 Lá ikago, Zakaliani genezala litá oko lamaná okago, Ómasi agepoka limó.
64 No mesmo instante, Zacarias voltou a falar e começou a louvar a Deus.
65 Lá okago, agive lugáa keza giliake kelegesá ligimó. Lá okago, Zutaia mikasigú zopegaloka numutó namató nene ámina gakó avetó iki ligili hagili ikago,
65 Toda a vizinhança se encheu de temor, e a notícia do que havia acontecido se espalhou por toda a região montanhosa da Judeia.
66 vegená mukilite gakóini giliake ali kigikagú milake gipama nene napa okoko nana itive. Liki lamó nene, Guivahanímini zámuza nene ámina gipaloka nego giliake lamó neve.
66 Todos que ficavam sabendo meditavam sobre esses acontecimentos e perguntavam: “O que vai ser esse menino?”. Pois a mão do Senhor estava sobre ele.
67 Itó amelaho Zakaliani nene Ómasímini Sikalahulímo agikagú minake alémo vávani igo alika utó iti netakumú epoapoga like láa loko limó:
67 Então seu pai, Zacarias, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou:
68 Isilae ve leza Guivahanite Ómasi agepoka litune.
68 “Seja bendito o Senhor, o Deus de Israel, pois visitou e resgatou seu povo.
69 Lugutó viziti lapusa ale oteko hizekave.
69 Ele nos enviou poderosa salvação da linhagem real de seu servo Davi,
70 Ómasímini agepagutí gakó liaká ve kelémo vávani okago
70 como havia prometido muito tempo atrás por meio de seus santos profetas.
71 Lova vetini kigizakutí gologí oletanogo ive.
71 Agora seremos salvos de nossos inimigos e de todos que nos odeiam.
72 Avotegini nigika hize kimitove loko lo moloketamole.
72 Ele foi misericordioso com nossos antepassados ao lembrar-se de sua santa aliança,
73 Itó avoteho Avalahani láa loko alévolé oko lo molotamole:
73 o juramento solene que fez com nosso antepassado Abraão.
74 Gala vetini kigizakutí gologí oletanogo ive.
74 Prometeu livrar-nos de nossos inimigos para o servirmos sem medo,
75 Nenemú ligika avasavagi miniko gakote minamiko
75 em santidade e justiça, enquanto vivermos.
76 Itó gipa geza Guivahanímini monó gakoláa lole ale oko aí gapo veletataninazo,
76 “E você, meu filhinho, será chamado profeta do Altíssimo, pois preparará o caminho para o Senhor.
77 Ómasímo vegenala zuha kugutó viziti gakó lo kemekako,
77 Dirá a seu povo como encontrar salvação por meio do perdão de seus pecados.
78 Lelí Ómasile eza milumate geleaká noimó nenazo,
78 Graças à terna misericórdia de nosso Deus, a luz da manhã, vinda do céu, está prestes a raiar sobre nós,
79 límugusigú nouhá vegená hize hanatoletanogo ive.
79 para iluminar aqueles que estão na escuridão e na sombra da morte e nos guiar ao caminho da paz”.
80 Itó ámina gipa nene agupegi agikagi napa oko alévolé okago, mikasi gomopalaló voko noigo, hoza aliti gamena alitokago, Isilae vegenatoka utó oko minamó.
80 João cresceu e se fortaleceu em espírito. E viveu no deserto até chegar o tempo de se apresentar ao povo de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.