Lucas 1
Monoq Gotola Gosohaq (GAH) vs NAA
1 Ve mukilite holutegú utó i netá nenémini gakoláa ali amegesaló miliki luhuva gizinamó.
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Keza nene monó liaká vete mogonalotí Izesuni netá mukí ánigi hee liake li utó iki li leme gakó luhuva gizinamó nenazo,
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 neza ámina oko ámina gakó lamaná nene legesó oko ale lamaná oko gele hee lokuke nene, Teopilo gugulizaki venemaka, geí nene ale etó etó oko luhuva imane gizo nogumumó nene
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 géisi nene gatoko avetó gakó li gememó nene gihila lamaná neve loko gilitane loko nogizuve.
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 Zutaia mikasigú nene agulizaki ve napa Heloté gizapa oko mina zupa nene Ómasi guguni gizo ameaká ve makó minamó agulizá Zakaliá, Apiani mulusigutí. Eza Alonani agapilamokutí vená makó alimó agulizá Elisapeté.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Keza Ómasímini avogisaló kigika lamanaki minasike gapo lota gakó Ómasímo lo hukoko li gakó lihimáini nomimó minasike gili alikigó minasimó.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Elisapeté nene gohuna vená minokago, keza izegipáini nomimó minasike ozaha gelehosi milasimó.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 Zakaliani mulusi keza monó numuni napagú Ómasi guguni gizi amita gamena alitokago,
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 guguni giziaká vete aliaká amó nenéminiki hozanini ali etó etó iki alimi nivake, Zakaliani nene Ómasi guguni gizo amezo liki alími etó ikago, monó zagusave agikagú itike anuva lamanaki netá nene Ómasi guguni gizo namigo,
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 vegená mukilite geisa agikagú minake Guivahaniloka liki minamó.
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 Nilago Guivahanímini ageló makolímo utó o amike guguni gizoaká ita lamagaloka ote minamó.
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Oteneigo, Zakaliá ánigoake ininá ike alegesá ligimó.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 Alegesá legekago, ageló nenémo láa loko lo amimó: Zakaliazo, geza gelegesá legemino. Guivahanímo numuna nolanimó nene mota geleneize, venaka Elisapeté nene izegipa agatupagi minoko gipa getatimó nene agulizá Zoní ave loko molozo.
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 Geza mulukagú lamaná geleko gogoliza vizinogo ane. Itó vegená mukilite gipaka utó itikumú nene laga kivisinogo ive.
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 Eza nene Guivahanímini avogisaló nene ve napa loló oko minative. Eza vain nagamí ahe itó negi nagamí ahe nonamoko moseko nominiko, izolahini agatupagú noikutí Sikalahulímo aí agikagú mino vaí itive.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 Lá okiko Isilae vegená mukí nene gapo golesagutí kelémo atiginá okiko, Guivahani Ómasímini kovogisa i aminigave.
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Eza Ómasímini agepagutí gakó loaká ve Ilaizá oaká imó nenéminoko amuza moloko Guivahanímini gapo veletoko aí gakó lo utó utó oko minanogo ive. Lá oko minoko olotiva vegenalitini itó izegipa komatini kigika ale apizeketative. Lá okiko gakó gili ahuliaká vegená nenete kigika lamanaki vete nigele monó nene kagata gámemé iki gilinigave. Itó eza ámina hoza alekiko, vegená mukí keza Guivahanimú ageva iki minanigave.
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Ageló nenémo láa loko lokago, Zakaliá eza anotó aleko láa loko lo amimó: Venánegi leza ozaha gelehosima nousinazo, nenemú geí gakó gulugo gihiláa loló amive.
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 Loko lokago, agelómámo láa loko lo amimó: Gelenape. Neza nugulizáne Gapelienama noluve. Neza Ómasímini avogisaló minoko aleko oaká noumóma neve. Áisi nimiselekago lumuke gakó lamaná imane lo nogumuve.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 Nenemú gelezo. Gakó lo nogumumó nene gele alévolé amanimómámini lihima nene gakó lamoko negi hizeko minoloko novako, minoko gakó lo nogumumó nene gihila ziti gamena nene gakó goha linogo ane. Neza nolu gakó nene hetagá aminogo ive.
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 Loko lokago, Zakaliá eza monó numuni napagú gamena hána minokago, vegená keza ageva iki minake minake gopa kagata gelemó.
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 Lá iki niago, Zakaliá alika limike gakó lo kiminogo gopa imó. Gakola gopa okago, keza nene monó zagusaveú netá haitolímini makó ánigonoitive. Liki nigelego, eza negi hizeake gakó nana oko lo kimitohe loko agizanitunú avevezaha o kimike gakó lo kememimó.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 Lá oko noigo, hoza aliti gamena asú okago Zakaliá nene numunaloka atiginá oko vimó.
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 Alika venala Elisapeté nene izegipa agatupagi minamó. Lá oake ikani 5 oko novigo halá geko minake,
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 Guivahanímo gamena molamó nene alitokago Guivahanímo hize lé onimiake gohuna vená minukumule loko novoza hulu netá monéna ale ahulonimikave, loko limó.
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 Lá okago, izegipalagi minatotí ikani 5-a ale ahulokago, Ómasímo ageló Gapelienima goha amiselekago Galilaia mikasiuka Nasalete numutoka vimó.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Neneloka izaina vená makó minamó, agulizá Maliá. Eza nene agulizaki ve napa Tevitini agapilamó zuhagutí ve makó minamó agulizá Zosehé aí ánigi milimikago minamó.
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 Noigo ageló nenémo Maliá noitoka utó oake láa loko lo amimó: Guivahanímo hize lé ogetago noanitika nenoape. Guivahanímo geitoka noive.
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 Loko agelómámo lokago, Maliá giligo gena okago, agikatunú nene gakó limómámini mogona nana oko netive.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 Loko nogiligo, agelómámo láa loko lo amimó: Maliazo geza gehelele vizemino. Ómasímo geí ánigokago lamaná okave.
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 Gelenape. Geza izegipakagi minoko gipa getatanimó nene agulizá Izesú ave loko molozo.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 Eza nene sipisi ve loló oko noiko Ómasímini gipalave liki linigave. Itó Guivahani Ómasímo nene avolaho Tevitini akilí ale hitomikiko minanogo ive.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 Itó mino lúaló moloko Zakoponi agapilamó zuhaloka gizapa oko minanogo ive. Guivahani loló oko minatimó nene asú amoko gamena hána hána mino-loko voko minanogo ive.
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Loko agelómámo lokago, Maliá láa loko lo amimó: Neza vánegi apizeko minamusive. Nenemú nolani gakó nene nana oko alévolé itive.
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 Loko lokago, ageló nenémo láa loko lo amimó: Ómasímini Sikalahulímo geí gumupiló liminogo ive, itó Guivahanímini zámuzámo hize lé ogetanogo ive. Nenemú gipa getatanimó nene etó keké vizeko noi gipa Ómasímini gipalave liki linigave.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Itó makó lo gimitoze, gelezo. Geí zuhagutí Elisapetéma nene gelehosimámo izegipa agatupagi noigo ikani 6 mota vokave. Eza nene gohuna venámave liki nilago izegipalagi minokave.
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 Ómasímo loló amiti netala ma nomive. Loló iti netakó nenazo, nenemú Ómasímo Elisapetenimú li gakó mota gihila zekave.
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 Loko lokago, Maliá nene neza Guivahanímini gelekelé mohó nounazo, nolani gakó nene ámináminoko utó ino. Loko lokago, ageló nenémo ahulomiake vimó.
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 Maliá nene mino hána amike Zutaia mikasiuka agokaloka numuni makó minatoka iteko vimó.
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 Iteko vike Zakaliani numukú itike Elisapeteni geké lotamó.
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Geké lomikago, Elisapeteni mulunagutí izegipalama ziginí igo gilimó. Gelekago, Ómasímini Sikalahulímo nene Elisapeteni agikagú lemeko vaí okago,
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 gakó napa like láa loko lo amimó: Ómasímo eza vená mukikutí gelémo etó ike nónohá zegimikave, itó izegipa getatanimó nenegi lusa gemikave.
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 Geza není Guivahanímini izolagama noane. Vená ánéama nounazo, nanamú nenitoka okane.
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 Gelezo. Geké nolonetako, izegipa nenémo mulúnegutí agoliza novizike ziginí okago gelekuve.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Itó geza nene Guivahanímo lo gimi gakó vo alitive loko gele alévolé okako, Ómasímo lusa gegimikave. Nenemú gulugo lamaná okave.
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Loko lokago, Maliá láa loko limó:
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 itó sikalahúnetunú Ómasi nugutó vizeaká vemú nogoliza vizuke agepoka noluve.
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 — ausente —
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 — ausente —
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Aí gili amita vegená nasahilí okimiaká noive.
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Kezáini kugupemú gelego iteaká noi vegená nene
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Itó kugulizaki ve kehelú okago
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 Gohogó vegená itó gaúna hiliki nimina vegená nene
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Ómasi eza gelekelé otoko minuni vegená nene hize lé olimikave.
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 Avotegini láa loko lo moloketamó nene
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 Loko Maliá loake, Elisapeteki minasike ikani losive makole ale ahuloake, numunaloka atiginá oko vimó.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Itó Elisapeté eza izegipa getati gamena alitokago, gipa getamó.
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Getokago, vegenala zuha agivelage keza Guivahanímo muluna ze hoú lake ale utó i netakumú giliake, ezagi makó mulúikú lamaná gelemó.
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 Lá iake, gamena 8 oko vokago, gipa namunimámini agupeló Ómasímini anosa militanigi mukí vegená alegesá ake amelaho Zakaliani agulizató milanigi lamó.
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Liki likago, izolaho géneka like Óe, agulizá Zoní ave loko molatune.
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 Loko lokago, keza láa liki li amemó: Íi, geí zuhatini kugulizá makó nenéminoko nomive.
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Liki géneka hánaka nilake, Zakaliá nene gipalámini agulizá nanave loko molative liki kigizanitunú avevezaha ikago,
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 eza pepamú agizanitunú avevezaha okago, pepa alimi amikago, agulizá Zoní ave loko luhuva gizamó. Gizokago, giliake sigaga lamó.
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 Lá ikago, Zakaliani genezala litá oko lamaná okago, Ómasi agepoka limó.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 Lá okago, agive lugáa keza giliake kelegesá ligimó. Lá okago, Zutaia mikasigú zopegaloka numutó namató nene ámina gakó avetó iki ligili hagili ikago,
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 vegená mukilite gakóini giliake ali kigikagú milake gipama nene napa okoko nana itive. Liki lamó nene, Guivahanímini zámuza nene ámina gipaloka nego giliake lamó neve.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Itó amelaho Zakaliani nene Ómasímini Sikalahulímo agikagú minake alémo vávani igo alika utó iti netakumú epoapoga like láa loko limó:
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 Isilae ve leza Guivahanite Ómasi agepoka litune.
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Lugutó viziti lapusa ale oteko hizekave.
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 Ómasímini agepagutí gakó liaká ve kelémo vávani okago
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 Lova vetini kigizakutí gologí oletanogo ive.
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Avotegini nigika hize kimitove loko lo moloketamole.
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 Itó avoteho Avalahani láa loko alévolé oko lo molotamole:
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 Gala vetini kigizakutí gologí oletanogo ive.
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 Nenemú ligika avasavagi miniko gakote minamiko
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 Itó gipa geza Guivahanímini monó gakoláa lole ale oko aí gapo veletataninazo,
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 Ómasímo vegenala zuha kugutó viziti gakó lo kemekako,
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 Lelí Ómasile eza milumate geleaká noimó nenazo,
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 límugusigú nouhá vegená hize hanatoletanogo ive.
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 Itó ámina gipa nene agupegi agikagi napa oko alévolé okago, mikasi gomopalaló voko noigo, hoza aliti gamena alitokago, Isilae vegenatoka utó oko minamó.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.